ยมทูตหมายเลข 0

  หลังจากอาหารมื้อนั้นต่างคนก็แยกย้ายไปคนนั่งรถบัสตามเก้าอี้ของตนเอง แต่ก็มีเ๱ื่๵๹แปลกคือแว่นมองคนทั้งรถก็ไม่เห็นพี่เจี๊ยบ ทั้งๆที่อยู่ฝ่ายขายเดียวกันก็ต้องนั่งรถคันเดียวกัน ทั้งๆที่กวาดสายตามองไปจนทั่วรถแล้วนะ  แว่นก็ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ในใจ  กว่าจะถึงที่พักก็หัวค่ำแล้วคนบนรถทุกคันก็เริ่มทยอยเก็บกระเป๋าสัมภาระต่างๆเพื่อเดินทางไปยังที่พัก แว่นก็เป็๲หนึ่งในหลายๆคนที่เดินไปยังประตูรถบัสแตก็ต้องประหลาดใจอีกครั้งที่เห็นพี่เจี๊ยบกำลังเดินเป็๲แถวเรียงหนึ่งไปพร้อมๆกับนิ่มและกุ๊กไก่ แว่นไม่รอช้าที่จะถามพี่เจี๊ยบถึงข้อสงสัยในใจ

แว่นถามด้วยความสงสัย " พี่เจี้ยบนั่งรถบัสคันเดียวกับพวกเราหรือป่าวครับ "

พี่เจี๊ยบ " แน่นอนอยู่แล้วก็นั่งคุยกับนิ่มและกุ๊กไก่มาตลอดทาง "

แว่นนึกในใจ " พี่เจี้ยบรอดหูรอดตาเราไปได้ไงวะ ตอนอยู่บนรถสังเกตุทุกที่นั่งแล้วนะ  แปลกใจจังหรือเราตาฝาดเอง "        โรงแรมนี้ติดทะเลเลย ไม่ต้องเดินไกลและเป็๞ส่วนตัว มื้อเช้าเป็๞ของโรงแรม  ส่วนมื้อเที่ยงบริษัทพาไปทานร้านอาหารริมชายทะเลซึ่งบรรยากาศดีมาก  มื้อเย็นก็กินเลี้ยงเหล้า เบียร์ พร้อมสรรพ ชนิดที่ว่าไม่เมาไม่เลิกลา  แต่ก่อนมื้อเย็นจะมาถึงแแว่นก็ได้จับกลุ่มกับเพื่อนหญิงที่เป็๞พนักงานฝ่ายขายที่ไปนั้่งบานาน่าโบ้ต๻ั้๫แ๻่ 4-5 โมงเย็น คนที่เล่นด้วยกันก็มีขนมจีน ดา ลูกปัด รวมเป็๞การเล่นแค่ 4 คนมันสนุกมาก จากนั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายไปอาบน้ำ สระผม ฟอกสบู่ เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดูดีเพราะนี้คืองานกินเลี้ยงฉลองของบริษัท  

 คืนนี้อาหารการกินและเครื่องดื่มทุุกชนิดเรียกได้ว่าเต็มที่ แว่นก็ไปเดินทักทายคนที่รู้จักในบริษัทของฝ่ายต่างๆที่ทำงานร่วมกัน หลังจากทักทายดื่มกินกับคนอื่นๆแล้ว  ก็กลับมายังโต๊ะตัวเองและก็นั่งคุยกับพี่พิทักษ์เ๱ื่๵๹จะปรับปรุงการทำงานอย่างไรดีถึงจะทำงานได้มีคุณภาพมากขึ้นส่วนขนมจีนไม่ได้นั่งด้วยกันที่โต๊ะนี้เพราะไม่ถูกกันกับพี่พิทักษ์ทั้ง 2 คนคุยกันแค่เ๱ื่๵๹งานเท่านั้น  พอนึกถึงขนมจีนขึ้นมาแว่นก็เอะใจว่าเดินไปเมื่อกี้ทำไมไม่เจอโต๊ะที่ขนมจีน ดา ลูกปัด นิ่ม กุ๊กไก่ พี่เจี๊ยบ นั่งที่โต๊ะเลย แว่นก็นึกในใจว่าก็ไล่เดินไปทีละโต๊ะแล้วนะไม่เจอได้ยังไงแปลกมาก  เดี๋ยวเดินหาใหม่อีกรอบคราวนี้จะค่อยๆเดินค่อยๆหาละกัน  แว่นเลยขอตัวจากพี่พิทักษ์โดยอ้างว่าจะไปเต้นที่หน้าเวทีจากนั้นก็เดินตระเวณหาทีละโต๊ะเลยว่าขนมจีนและคนอื่นๆไปนั่งอยู่ที่ไหน  เดินหามาซักพักก็เจอโต๊ะที่สาวๆนั่งกันอยู่

แว่นคิดในใจ " เดินครั้งแรกทำไม่เจอวะ แปลกจริงๆ "

แว่น " อ้าวพี่เจี๊ยบไปไหนซะละ "

นิ่ม " เมื่อกี้ก็ยังนั่งอยู่ตรงนี้นะ สงสัยไปเข้าห้องน้ำ "

ดา " เล่นบาน่านาโบทอย่างสนุกเลยเนอะ "

แว่น ขนมจีน ลูกปัด พูดพร้อมๆกัน " จริง  อย่างมันส์ กุ๊กไก่กับนิ่มน่าจะได้ไปเล่นด้วยกัน "

นิ่ม " ตอนนั้นเล่นไพ่อยู่ "

กุ๊กไก่ " เหตุผลเดียวกับนิ่มแต่ว่าเรากำไรนะ อิอิ "

คุยกันซักพักพี่เจี๊ยบก็ปรากฎตัวแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยพร้อมกับบอกว่าไปเต้นมา นิ่มถึงกับแซวว่าไปปล่อยแก่หรอพี่

ทั้งโต๊ะถึงกับหัวเราะพร้อมกัน พี่เจี๊ยบก็สวนกลับมาทันทีห่างกันแค่ปี 2 ปี กระดูกกระเดี้ยไม่ไหวแล้วหรอ ทั้งโต๊ะก็หัวเราะพร้อมกันอีกครั้ง นั่งคุยกันซักพักใหญ่แว่นก็ขอตัวไปนอนแต่ก็ยังแวะไปหาพี่พิทักษ์เพื่อบอกว่าขอไปนอนก่อน แว่นถึงห้องก็เปลี่ยนเสื้อผ้าและก็นอนเลยไม่ได้อาบน้ำอีกครั้ง  เมื่ออยู่คนเดียวแว่นก็อดคิดถึงเ๹ื่๪๫เก่าๆไม่ได้  แว่นทำเ๹ื่๪๫ที่ตั้งใจไว้ไม่ได้อีกแล้วเป็๞ 2 เ๹ื่๪๫ จำนวน 2 เ๹ื่๪๫ถือว่าเยอะนะมันหมดโอกาสที่จะทำได้แล้วก็ต้องพยายามทำเ๹ื่๪๫ในปัจจุบันให้สำเร็จให้ได้  และแล้วแว่นก็ผล่อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว  คืนนี้เป็๞คืนที่แว่นมีความสุขมากหลังจากแต่ละวันแต่ละคืนผ่านไปด้วยความเสียใจ แค้นใจ แทบจะไม่มีความสุขในใจเลย