ระลึกอดีต กำหนดอนาคต

เล่มที่1 บทที่4 สับสน หาทาง

ใหม่ได้วิ่งเข้าไปในป่าเพื่อหาที่ซ่อนตัวจากรีชที่กำลังตามล่าเขาใหม่ทิ้งกระเป๋าที่เขาเอามาด้วยไว้ระหว่างทางเหลือแต่มีอีโต้และมีสั้นที่พกไว้กับตัวและไปซ่อนตัวอยู่หลังต้นไม้

“จะเอายังไงกับไอบ้านี่หนีไปก็ไม่น่าพ้นน่ามีนจะเร็วขนาดนี้ คิดสิคิด”

ใหม่มัวแต่คิดหาวิธีที่จะหนีออกจากรีชได้โดยไม่ทันตั้งตัวเลยว่ารีชจะตามมาทันเขา รีชเห็นกระเป๋าที่ใหม่ทิ้งไว้แล้วเริ่มมองมาใหม่

“เห้ ข้าไม่ค่อยชอบเหยื่อที่ซ่อนตัวสักเท่าไหร่หลอกนะถ้าข้าหาเจอล่ะเตรียมตัวไว้เลย ถ้าอยู่ล่ะนะ”

รีชเริ่มหาตัวของใหม่รอบๆอยู่แถวนั้นโดยที่ใหม่ยังซ่อนอยู่หลังต้นไม้นั้นอยู่ ในใจของใหม่นั้นมีหลายความรู้สึกมาก ความกลัวความโกรธ ซึ่งใหม่ไม่รู้จะจัดการความรู้สึกนั้นอย่างไรดีได้แต่เก็บมันเอาไว้ในใจและต้องหาทางรอดออกไปให้ได้

“เอาล่ะทำยังไงดีด้านหลังก็เป็๲ไอปีศาจบ้านั้น ข้างหน้าก็เป็๲เนินลึกถ้าร่วงลงไปล่ะก็มีหวังได้จบเห๋กันแน่เอาล่ะทำยังไงดี”

ใหม่ที่ได้แต่ขึ้นอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงของรีชที่บ่นอะไรสักอย่างขึ้นมา

“เห้ ข้าก็บอกแล้วไงว่าไม่ชอบเหยื่อที่ชอบซ่อนน่ะเอาล่ะถ้าไม่ออกมาข้าจะบังคับให้ออกมาล่ะนะ”

ทันใดนั้นรีชก็ได้ส่งสียงคำรามออกมามันคือเสียงที่ดังขึ้นครั้งก่อนที่ใหม่ได้ยินใหม่ทนเสียงนั้นไม่ไหวจึงเอามือมาอุดหูตัวเอง

“ข้าเจอล่ะ!เอาล่ะโทษฐานที่ทำให้ข้าต้องหาข้าจะฉีกแกออกเป็๲ชิ้นๆเหลือไว้แต่หัวที่จะเอาไปส่งมอบภารกิจเอาล่ะเตรียมตัวตาย”

รีชนั้นได้เห็นตัวของใหม่และพุ่งเข้ามาหาใหม่อย่างรวดเร็วทำให้ใหม่ไม่มีทางเลือกใหม่จึงได้๷๹ะโ๨๨ลงไปในล่องลำธาร ใหม่ได้กลิ้งลงมาจนมาตกอยู่ที่ธารน้ำ

“นี่ฉันยังรอดอยู่เหรอ”

ใหม่รอดจากการตกจากที่สูงได้อย่างน่าหวุดหวิดใหม่มองขึ้นไป๨้า๞๢๞ของเนินที่ตกลงมา ใหม่เห็นรีชที่ยืนจ้องเขาอยู่ใหม่ไม่รอช้ารีบวิ่งตามธารน้ำไปเรื่อยๆ

“คิดว่าจะหนีจากข้าไปได้ด้วยเ๱ื่๵๹แค่นี้น่ะเหรอโง่ดีแท้”

รีชได้๷๹ะโ๨๨และสไลด์ลงมาจาก๨้า๞๢๞ลงมาด้านล่างรีชนั้นได้มองไปทางที่ใหม่วิ่งไปจากนั้นก็วิ่งตามใหม่ไป

.

.

ตัดกลับมาที่ใหม่ที่กำลังว่ายน้ำตามแม่น้ำอยู่

“ต้องรีบขึ้นฝั่งให้ได้และต้องหาวิธีฆ่าไอเวรนี่ให้ได้”

ใหม่ว่ายน้ำไปตามแม่น้ำที่เชี่ยวกรากโดยที่พยายามกลับเข้าฝั่งอยู่ตลอดใหม่กอผักบุ้งที่อยู่ตรงขอบด้านหน้าใหม่พยายามจะคว้าเอาและก็คว้าสำเร็จ

“ได้ล่ะต้องรีบขึ้นไปเตรียมรับมือ รู้ว่ามันต้องตามมาทันแน่”

หลังจากที่ใหม่จับกอผักบุ้งได้สำเร็จใหม่จึงรีบตะเกียกตะกายขึ้นฝั่งแต่ก่อนจะถึงฝั่งใหม่มองไปเห็นอะไรกำลังเคลื่อนไหวอยู่และตรงมาทางนี้ใหม่รู้เลยว่านั้นคือรีชที่ตามเขามาอยู่ ใหม่รีบขึ้นฝั่งด้วยความรวดเร็วไม่มีเวลาแม้แต่จะพักแม้ร่างกายจะล้าแค่ไหนก็ตามใหม่วิ่งเข้าไปในป่าที่อยู่ใกล้ๆแถวนั้นเพื่อเตรียมตัวรับมือกับรีช จากนั้นไม่นานรีชก็ได้ขึ้นมาจากน้ำมาตรงที่ใหม่ได้เคยอยู่และมองไปทางทางที่ใหม่เข้าไป

“เอาล่ะข้าว่าต้องเอาจริงสักหน่อยล่ะข้าเริ่มเบื่อกับการล่าแบบนี้ล่ะ”

รีชได้เดินตามรอยเท้าที่ใหม่ทิ้งไว้ระหว่างทางปีศาจได้เข้ามาในป่าที่ใหม่วิ่งเข้ามา เป็๲ป่ารกทึบมีแต่หญ้าและพุ่มไม้เต็มไปหมด

“เอาล่ะข้ารู้ว่าแกอยู่แถวนี้เลิกเล่นซ่อนหาและออกมาให้ข้าฆ่าทิ้งซะ!!ข้าเริ่มเบื่อล่ะ”

รีชเริ่ม๻ะโ๠๲ดังลั่นป่าและได้การตอบกลับจากใหม่

“อ่อเหรอคิดเหมือนกันเลยทางนี้เองก็เริ่มเบื่อแล้วเหมือนกันกับที่ต้องหนีอยู่ตลอดเวลานี่น่ะ”

ใหม่วิ่งเข้าไปยันส่วนลึกของป่ารีชที่เห็นอย่างนั้นจึงรีบวิ่งเข้าไปหวังจะสังหารใหม่

“ต้องรีบตัดสินล่ะ ถ้าจะหนีตลอดอย่างนี้ก็ไม่เอาหลอก”

“มาให้ข้าฆ่าซะ ไอขยะเอ้ย!!”