แสงแดดยามสายสาดส่องลงมาที่ลานจอดรถของสโมสรทเวนเต้ แต่อากาศที่เริ่มอุ่นขึ้นไม่ได้ช่วยให้จิตใจของอเล็กซ์ดีขึ้นเลย เขายืนพิงรถคู่ใจพลางเคี้ยว Haring (ขนมปังหน้าปลาแฮร์ริ่ง) ด้วยสีหน้าบูดบึ้งอย่างถึงที่สุด
"แม่งเอ๊ย... หน้าไหนมันกล้าข้ามหน้าข้ามตาฉันไปคุยกับสโมสรก่อนวะ" อเล็กซ์พึมพำขณะเคี้ยวขนมปังคำโต
ในยุคปี 2000 กฎเกณฑ์เื่การซื้อขายนักเตะยังมีความคลุมเครืออยู่บ้าง ตามมารยาทสากลควรจะติดต่อผ่านเอเย่นต์เพื่อเช็กท่าทีของนักเตะก่อน แต่บางสโมสรที่เน้นพลังเงินมักจะบุกเข้าหาบอร์ดบริหารสโมสรต้นสังกัดโดยตรงเพื่อกดดันให้ขายนักเตะที่กำลังฟอร์มฮอต และนั่นคือสิ่งที่อเล็กซ์เกลียดที่สุด เพราะมันหมายความว่าอำนาจในการควบคุมดีลของเขาจะลดลง
เขาเคี้ยวขนมปังคำสุดท้ายก่อนจะปัดเศษขนมปังออกจากเสื้อโค้ท แล้วเดินดุ่มๆ เข้าไปยังห้องประชุมของสโมสรด้วยรังสีอำมหิต
ภายในห้องประชุมสโมสรทเวนเต้
ผู้บริหารระดับสูงสามสี่คนนั่งรออยู่แล้ว "ทานอะไรมารึยังอเล็กซ์? ดูหน้านายไม่ค่อยจอยเลยนะ" ผู้อำนวยการทีมเอ่ยทัก
"ทานมาแล้วครับ รีบเข้าเื่เถอะ" อเล็กซ์นั่งลงพลางจ้องหน้าทุกคน "สโมสรไหนยื่นเข้ามาครับ?"
"เออีเค เอเธนส์ (AEK Athens)"
"กรีซงั้นเหรอ?" อเล็กซ์ทวนคำ
ใน่เวลานั้น เออีเค เอเธนส์ ไม่ใช่ทีมไก่กา พวกเขาคือขาประจำในยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก และมีเงินทุนมหาศาลที่พร้อมจะดึงดาวรุ่งจากลีกรองของยุโรปไปเสริมทัพ
"ใช่แล้ว..." ผู้อำนวยการทีมตอบด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "แต่ว่า... พวกเขาไม่ได้ติดต่อมาหาเราโดยตรงหรอกนะ เขาผ่านมาทางคนกลางที่นายก็น่าจะรู้จักดี"
"ใครครับ?"
"เลโอ ฟาน วิค"
อเล็กซ์นิ่งไปครู่หนึ่ง อุทานในใจด้วยความเดือดดาล ‘ไอ้เวรเลโอ!’ เขาไม่คิดเลยว่าเส้นสายของตาเฒ่าเ้าเล่ห์คนนี้จะหยั่งรากลึกไปถึงลีกกรีซ แต่มันก็ชัดเจนแล้วว่าเลโอกำลังพยายามจะแทรกแซงนักเตะในมือของเขา เพื่อเอาแยนไปปู้ยี่ปู้ยำหวังค่านายหน้าส่วนต่าง
"ข้อเสนอเท่าไหร่ครับ?" อเล็กซ์ถามเสียงเย็น
"3.8 ล้านปอนด์"
ตัวเลขนี้ถือว่าสูงมากสำหรับกองหน้าในลีกดัตช์ยุคนั้น ไม่แปลกใจที่บอร์ดบริหารทเวนเต้จะดูร้อนรนจนต้องเรียกประชุมด่วน "ส่วนเื่รายละเอียดสัญญาและเงื่อนไขส่วนตัว นายสามารถติดต่อไปที่บริษัทของเลโอเพื่อ..."
"ปฏิเสธไปเลยครับ" อเล็กซ์ขัดจังหวะทันควันโดยไม่ต้องคิด
"แต่อเล็กซ์... ข้อเสนอมันสูงมากนะ..." ผู้บริหารคนหนึ่งพยายามท้วง
"แยนไม่้าไปไกลขนาดนั้น และที่สำคัญ..." อเล็กซ์ลุกขึ้นยืนค้ำโต๊ะ แววตาคมกริบ "ลูกค้าของผมมีความสามารถมากพอที่พวกคุณจะได้ค่าตัวมากกว่านั้นแน่นอน แค่รอให้จบนัดชิงลีคคัพก่อนเถอะครับ"
อเล็กซ์จงใจไม่เอ่ยชื่อ 'บาเลนเซีย' ออกไป เพราะเขารู้ดีว่าถ้าบอกตอนนี้ สโมสรจะยิ่งกดดันให้เขาปิดดีลเพื่อเอาเงินชัวร์ๆ เขา้ารอเวลาที่เหมาะสมที่สุดเพื่อให้แยนได้ก้าวไปสู่ทีมระดับท็อปจริงๆ ไม่ใช่แค่ทีมกระเป๋าหนักในลีกลำดับรอง
"คุณไม่คิดจะไปคุยกับเลโอหน่อยเหรอ? เผื่อว่า..."
"ถ้าไม่มีเื่อื่นแล้ว ผมขอตัวนะครับ" อเล็กซ์ตัดบทเสียงแข็งก่อนจะเดินสะบัดก้นออกจากห้องประชุมไป ทิ้งให้กลุ่มผู้บริหารนั่งมองหน้ากันอย่างงุนงง..
บนถนนสายหลักมุ่งสู่อัมสเตอร์ดัม อเล็กซ์เหยียบคันเร่ง Mercedes-Benz ของเขาจนมิด เข็มไมล์กวาดขึ้นอย่างรวดเร็วพอๆ กับอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน
"ไอ้แก่เลโอ... กะจะเล่นงานฉันด้วยวิธีสกปรกแบบนี้เหรอ" เขาคำรามในลำคอ "กะจะฮุบคนของคนอื่นไปกินนิ่มๆ ฝันไปเถอะ"
ควันสีขาวจากท่อไอเสียพุ่งกระจายทิ้งไว้เื้ั ขณะที่อเล็กซ์กำลังวางแผนตลบหลังครั้งใหญ่ในหัว เขาจะไม่ยอมให้แยนกลายเป็หมากในเกมการเงินของเลโอเด็ดขาด
-----
10K
