ความจริงจากเจ้าหนี้ :

“ผมเป็นทนายประจำตัวคุณเมอยาฟ นายท่านมอบหมายให้มาแจ้งกับพวกคุณว่า..หากคุณอัลฟาลต้องการดำเนินธุรกิจโดยมีอำนาจสิทธิ์ขาดการบริหารเช่นเดิม ก็ให้ส่งบุตรสาวไม่ว่าจะทั้งหมดที่มีหรือคนใดคนหนึ่งตามแต่สะดวก เพื่อชดใช้หนี้สินเป็นเวลาหนึ่งปีเต็ม ห้ามขาดตกบกพร่องแม้วินาทีเดียว มิฉะนั้นจะถือเป็นโมฆะทันที”

ความจริงจากคนที่ไม่อยากชดใช้อะไรให้ใคร :

อาฟียาเหลือบค้อนแม่น้องสาวปากร้ายอีกรอบก่อนขยับแว่นให้เข้าที่ “ระรินดาว..ก็ยัยรินนาไงล่ะ เป็นพี่ประสาอะไรน่ะเธอ แค่นี้ก็จำน้องไม่ได้” ในวาระปกติคงได้สวนฉับกลับไป หากคนฟังไม่พลันฉุกคิดอะไรบางอย่างได้

“จริงสิ! อัลฟาลยังมีลูกสาวอีกคนนี่นา ฉันรู้แล้วล่ะว่าใครควรจะไปคาฮาล”

จากความจริงสู่ความจริง ทำให้ 'ระรินดาว' ไม่อาจหลีกหนีซึ่งความจริงไปได้!