"ครั้งหนึ่งก่อนกาล ยามที่สรรพสิ่งทั้งหลายกำลังถือกำเนิด ณ จุดเริ่มต้นแห่งปฐมจักรวาลอันเวิ้งว้างว่างเปล่ากว้างใหญ่ไพศาลสุดจะหยั่ง จนกระทั่งมีการอุบัติขึ้นของกาลเวลา ทำให้ความว่างเปล่านั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นอย่างแช่มช้า กาลเวลาผันผ่านไปไม่อาจจินตนา ในที่สุดจึงได้มีการอุบัติขึ้นของสถานที่หนึ่ง โดยสถานที่แห่งนั้นรกร้างว่างเปล่าแลดูน่าพิศวง ไม่อาจระบุรูปร่างและขนาดของมันได้ สิ่งนั้นคือ จักรวาลบรรจบ.." เรื่องเล่าขานที่ปู่ของหลานเทียนเล่าถึงแทบทุกเมื่อเชื่อวัน หลานเทียนเด็กชายผู้ธรรมดาอย่างสุดแสนหากแต่มีความพยายามอย่างเต็มเปี่ยมถึงแม้ พลังปราณของตนจะพิการ เพิ่มพูนวรยุทธ์ได้เชื่องช้ากว่าผู้อื่นเป็นหลายเท่าตัว แต่กลับมีหัวใจไม่ย่อท้อฝึกฝนจนก้าวหน้า และในอนาคต เขาจะเป็นผู้เพียงชายตามองโลกหล้า ผ่านอุปสรรคนานับประการ ทุกข์ทรมาณ พลัดพราก เจ็บปวดจนอยากที่จะตกตายนับหมื่นแสน หากแต่เพื่อเป้าหมายคือปกป้องผู้เป็นที่รักของตน ทำให้ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ  (ปล.นี่เป็นนิยายเรื่องแรกที่ผู้แต่ง แต่งขึ้นหากผิดพลาดประการใดขออภัยผู้อ่านมา ณ ที่นี้ด้วย หากมีข้อเสนอแนะใดสามารถติชมและแสดงความคิดเห็นอย่างสุภาพ ทางผู้แต่งจะพยายามปรับปรุงและผลิตผลงานออกมาให้ดีที่สุด)