ถึงนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน อย่าว่าแต่จิ๋ว เป็นเรื่องราวที่จะพาคุณย้อนกลับไปสมัยเรียนมัธยม โดยมีช่วงเวลาคาบเกี่ยวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 ถึงปัจจุบัน บรรยากาศในเรื่องเต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ของเมืองน่านทั้งด้านวิถีชีวิต ศิลปะ และวัฒนธรรมซึ่งสอดแทรกผสมผสานเข้ากับตัวจิ๋วและผองเพื่อนอย่างลงตัว

ความเป็นโอตาคุของจิ๋ว หรือบางคนเรียกว่าเบียว ฟังดูแล้วจะชวนตีความในแง่ลบ ทว่าการหลงใหลอะไรสักอย่างก็เสมือนมีแรงผลักดันอันยิ่งใหญ่ให้คนเรามุ่งมั่นตั้งใจทำสิ่งเหล่านั้นได้ซ้ำๆ อย่างเช่นจิ๋วที่เคยรักการฟ้อนดาบและการวาดรูปสุดหัวใจ ทว่าเส้นทางอนาคตกลับไขว้เขว การย้อนเวลากลับมาจึงย้ำเตือนให้เขารู้ว่าตนเองเคยเป็นคนเช่นไร

ขณะที่วังเหนือเป็นดั่งสายลมที่พัดผ่านอยู่รอบตัวจิ๋วอย่างเงียบเชียบมาโดยตลอด ทั้งที่ใครๆ ต่างมองมา ทว่ามีคนหนึ่งไม่เคยสังเกตเห็น หรือชายตาแลเลยสักครั้ง

พวกเขาเคยพบกัน ทว่าไม่มีใครได้ล่วงรู้ความในใจของกันและกัน 

สำหรับ ‘อย่าว่าแต่จิ๋ว’ ผู้เขียนตั้งใจให้เป็นนิยายเบาสมอง อวลกลิ่นดินหน้าฝน ลมหนาวจากยอดดอย และไอแดดหน้าร้อน หวังเหลือเกินว่าจะสร้างความบันเทิงให้ผู้อ่านได้ไม่มากก็น้อย

ขอบพระคุณเป็นอย่างยิ่งสำหรับการสนับสนุนและกำลังใจ

ไม้เก๋าจู้จี้