“ตื่นแล้วหรอ”

เสียงที่ดังขึ้นหน้าประตูทำให้หญิงสาวรีบยกมือปาดน้ำตาออกลวกๆ ปั้นหน้างอส่งออกไปแทนคำตอบ

“อาบน้ำแต่งตัวแล้วออกไปทานข้าวกัน เรามีเรื่องต้องคุยกันอย่างจริงจัง”

ดาริกาหันหน้าหนีเขาไปอีกทาง ในใจแอบนึกชิงชังน้ำเสียงที่ฟังดูสดชื่นของเขาไม่ได้ ใช่สิ…เมื่อคืนได้ตัวเธอไปอย่างหนำใจแล้วนี่

“ไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอดาริกา หรือว่าจะให้ฉันเข้าไปช่วยอาบน้ำให้เหมือนเมื่อคืนนี้อีก”

หญิงสาวหันขวับไปมองเขา ดวงตากลมโตเบิกกว้างอ้าปากค้าง

“หนูได้ยินแล้ว”

น้ำเสียงสะบัดๆ ที่ได้ยินทำให้อลันหลุดยิ้มออกมา เขามองก้นงอนที่เดินสะบัดหายเข้าไปห้องน้ำอย่างขำๆ

มีเมียเด็กนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ...อลัน