ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

แผ่นกระดาษภารกิจของระดับสูงนั้นไม่ธรรมดาเลยทีเดียว ภารกิจเรียกได้ว่าสมกับเป็นระดับสูงจริงๆ ต่อให้จะใช้ผู้มีพลังจิตยุทธวิญญาณขั้นสิบถึงหลายคนก็ไม่สามารถทำได้

ชายหนุ่มเมื่อเห็นภารกิจก็นิ่งเงียบไปพร้อมกับครุ่นคิดขึ้น สายตาของศิษย์แต่ละคนที่จ้องมองมาทางเขามันก็ทำให้ชายหนุ่มรับรู้ได้ในทันทีว่ากระดานภารกิจระดับสูงมีไว้ให้เพียงแค่ศิษย์หลักของสำนักเท่านั้นและยิ่งเขาที่ใส่ชุดคลุมของศิษย์ระดับหนึ่งมันก็ยิ่งทำให้ทุกคนมองมาที่เขาอย่างประหลาด

"สังหารสัตว์อสูรระดับสาม ตัวนิ่มหลังเหล็ก ได้รับแต้มคะแนน สองพันแต้ม"

"สังหารสัตว์อสูรระดับสาม พยัคย์ลายพาดกลอน ได้รับแต้มคะแนน สามพันแต้ม"

"จับสัตว์อสูรระดับสาม นกอินทรีปีศาจ ได้รับแต้มคะแนน ห้าพันแต้ม"

"นำสมุนไพรระดับสามสิบชนิดมาให้กับท่านผู้อาวุโสปรุงยา ได้รับแต้มคะแนน หนึ่งหมื่นแต้ม"

หลินตงกวาดตามองไปเรื่อยๆ บนกระดานภารกิจนี้มีแผ่นกระดาษที่ถูกติดไว้ถึงยี่สิบกว่าแผ่น ส่วนใหญ่จะเป็นการสังหารสัตว์อสูรแล้วเอาซากที่สำคัญของมันมามากกว่า

ภายในแผ่นกระดาษระบุถึงภารกิจที่ต้องทำอย่างละเอียดเลยทีเดียว ต้องบอกก่อนว่าแต้มสำนักเพียงแค่ห้าสิบแต้มก็สามารถฝึกฝนวิชาระดับกลางของสำนักได้หนึ่งวิชาแล้วแต่ทว่าของตอบแทนภารกิจระดับสูงนี้ให้แต้มหลักพันขึ้นไปทั้งนั้น ถ้าเป็นศิษย์ระดับหนึ่งหรือระดับสองทำสำเร็จซักภารกิจพวกเขาก็จะไม่ต้องหาแต้มคะแนนไปหลายเดือนเลยทีเดียว เรียกได้ว่ามันเยอะเป็นอย่างมาก

"ไม่มีปัญหา เราต้องเลือกภาจกิจที่ได้แต้มเยอะสุดและใช้เวลาน้อยที่สุด"

ชายหนุ่มบ่นพึมพำออกมาพร้อมกับอ่านรายละเอียดของสถานที่ๆจะไป แต่ละภารกิจต้องออกเดินทางไกลหลายวันหรือไม่บางที่ก็ต้องเดินทางข้ามเมืองหลายสิบเมือง บอกเพียงแค่ว่าภารกิจระดับสูงไม่มีทางที่จะใช้เวลาน้อยกว่าห้าวันเลย

สำหรับเขาแล้วภารกิจระดับสูงนี้ไม่ใช่ปัญหาเลยอะไร ตราบใดที่เขายังมีเจ้าหมายเลขหนึ่งที่ขึ้นเป็นระดับสามแล้ว ตัวของชายหนุ่มก็สามารถผ่านพวกมันไปได้ง่ายๆและสามารถได้รับแต้มคะแนนอย่างสบายๆแต่มันก็ติดปัญหาตรงที่การเดินทางเนี่ยแหละ

ภายในหอภารกิจฝูงศิษย์ตอนนี้เริ่มมามุงดูหลินตงอย่างเนืองแน่น ลักษณะของหลินตงที่เหมือนกับว่าจะรับภารกิจระดับสูงทำให้ศิษย์หลายคนที่จ้องมองมาต้องพูดคุยซุบซิบกันอย่างตื่นตระหนัก

พวกเขาถึงบอกว่าหลินตงไม่เจียมตนเอง ต่อให้จะมีพลังจิตยุทธวิญญาณขั้นที่สี่แต่ทว่าภารกิจระดับสูงต้องมีพลังมากกว่าจิตยุทธรวมเป็นหนึ่งขึ้นไปถึงจะสามารถทำมันสำเร็จได้ พวกเขาบอกเพียงว่าถ้ารับภารกิจด้วยพลังระดับนี้ก็แค่เอาชีวิตไปทิ้งเสียเปล่าๆ

ระหว่างที่หลินตงกำลังตัดสินใจถึงภารกิจอยู่นั้นเขาก็บังเอิญเหลือบไปเห็นกระดาษที่ถูกติดไว้ตรงหัวมุม ชายหนุ่มขมวดคิ้วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาบอกได้เลยว่าไม่เห็นมันก่อนหน้านี้ มันเหมือนกับว่าถูกบดบังด้วยอะไรบางอย่างจนกระทั่งมันปรากฏออกมาเอง

หลินตงค่อยๆเดินยังจุดนั้นพร้อมกับก้มมองอ่านมันอย่างสนใจ

"ไปยังเทือกเขาอัสนีโหมกระหน่ำและเอากล้วยไม้อัสนีบาตฟ้าครามกลับมาให้กับบรรพชนตงฟางโจ รางวัลภารกิจจะได้รับแต้มคะแนน หนึ่งล้านแต้มพร้อมกับเลื่อนขั้นเป็นผู้อาวุโสของสำนักจิตวิญญาณ มีสิทธิพิเศษมากมายนับไม่ถ้วนเฉกเช่นเดียวกับเจ้าสำนักจิตวิญญาณ..?!"

หลินตงอ่านมันจบก็ถึงกับแข็งทื่อ เขารีบดึงมันออกมาพร้อมกับอ่านอีกรอบเพื่อให้แน่ใจว่าเนื้อหาภายในกระดาษมันไม่ผิดพลาดและเมื่อเขาอ่านทบทวนมันแล้ว มือไม้ของชายหนุ่มก็ถึงกับสั่นเทา ในใจถึงกับก่นด่าออกมาว่านี่มันคือภารกิจบ้าอะไรวะเนี่ย

ไปเอากล้วยไม้อัสนีบาตฟ้าครามกลับมานะหรอ สมุนไพรล้ำค่าระดับเจ็ดที่ถูกเรียกว่าเป็นพลังงานธาตุอัสนีที่ทรงพลังยิ่งกว่าสิ่งใด ถิ่นกำเนิดของมันคือส่วนลึกของเทือกเขาอัสนีโหมกระหน่ำที่ทุกคนภายในทวีปรู้จักกันดี สถานที่แห่งนั้นมีฟ้าผ่าและเสียงฟ้าร้องที่ดังกึกก้องออกมาตลอดเวลา เรียกได้ว่าเป็นอาณาเขตต้องห้ามที่มีสภาพอากาศเลวร้ายอย่างถึงที่สุด

และที่สำคัญเลยก็คือกล้วยไม้อัสนีบาตฟ้าครามนั้นคือของล้ำค่าที่มังกรอัสนีเขาสวรรค์ครอบครองอยู่ มังกรอสูรระดับเจ็ดที่ทรงพลังเป็นอย่างมากของทวีปชิงหลงแห่งนี้แม้แต่ขั้วอำนาจระดับสูงก็ยังไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับมัน แล้วทำไมภารกิจบ้าๆระดับนี้ถึงได้ถูกติดไว้อยู่บนกระดานภารกิจระดับสูงของสำนักละ

ต้องบอกก่อนว่าภารกิจนี้แม้แต่เจ้าสำนักโหวฉางคงที่มีพลังจิตยุทธแห่งดาราขั้นหนึ่งถ้าจะทำมันจริงๆก็ยังต้องเอาชีวิตไปทิ้ง การต่อกรกับสัตว์อสูรระดับเจ็ดเฉกเช่นมังกรอัสนีเขาสวรรค์ที่มีพลังเทียบเท่าจิตยุทธแห่งสวรรค์มันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอนและต่อให้จะยกไปทั้งสำนักจิตวิญญาณหรือรวมขุมพลังระดับสูงหลายๆแห่งก็ยังไม่สามารถต่อกับมันได้

ระหว่างนั้นชายหนุ่มก็นึกขึ้นได้ว่ามีชื่อของใครบางคนอยู่ก็เลยยกแผ่นกระดาษขึ้นมาอ่านมันอีกรอบ

"บรรพชนตงฟางโจ ใครกันเนี่ย สำนักจิตวิญญาณเรามีคนชื่อนี้ด้วยหรอ?"

หลินตงบ่นพึมพำออกมาและเมื่อเขาเห็นว่าไม่มีอะไรแล้วก็วางกระดาษแผ่นนี้ทิ้งไป

วินาทีที่มันถูกปล่อยออกจากมือของชายหนุ่ม แผ่นกระดาษก็เริ่มกลายเป็นละอองแสงสีทองประกายอย่างช้าๆ

ชายหนุ่มเมื่อเห็นมันก็ยิ่งตกตะลึงพร้อมกับจ้องมองไปยังจุดนั้น ถ้าเขามองไม่ผิดเมื่อกี้นี้คือการควบแน่นของพลังวิญญาณที่ผิดแปลกไปจากคลื่นพลังยุทธ

"ไม่ผิดแน่ๆ มันถูกสร้างมาจากผู้เชื่อมต่อห้วงวิญญาณที่แข็งแกร่งคนนึง..!!"

หลินตงกวาดตามองไปยังรอบๆอย่างรวดเร็ว เขามีความรู้สึกว่าในตอนนี้กำลังถูกจับตามองจากผู้เชื่อมต่อห้วงวิญญาณที่อยู่ในระดับสูงมากคนนึง

นัยน์ตาสีแดงเพลิงเริ่มลุกโชนราวกับเปลวไฟพร้อมกับที่หน้าผากมีสัญลักษณ์สีแดงชาดปรากฏขึ้น วิชามังกรเซียนเนตรเทพมังกรอมตะถึงกับถูกเปิดใช้งานเพื่อมองหาคนระดับสูงที่หลบซ่อนตัวอยู่ภายในหอภารกิจและจะไม่มีสิ่งใดที่เล็ดลอดดวงตาพระเจ้าของหลินตงนี้ไปได้

ศิษย์คนอื่นๆที่เห็นเขาเลิกลั่กมองซ้ายมองขวาไปมาก็ถึงกับประหลาดใจ เจ้านั่นทำอะไรกันน่ะ อยู่ดีๆตัวของมันก็จ้องมองไปยังมุมนึงของกระดานภารกิจที่ไม่มีอะไรอยู่เลยพร้อมกับร่างกายเริ่มสั่นเทาออกมา หลังจากนั่นก็ยืนนิ่งเป็นหุ่นไล่กาอยู่หลายนาทีจนหลายคนถึงกับคิดว่าชายหนุ่มคนนี้คงจะหวาดกลัวภารกิจระดับสูงและเกิดอาการหลอนก็เป็นได้

"หือ ตรงนั่น!!"

หลินตงที่กำลังใช้เนตรมังกรอมตะเห็นถึงบริเวณนึงของหอภารกิจก็อุทานออกมา

มีหญิงชราคนนึงกำลังมองมาทางชายหนุ่มอย่างยิ้มแย้ม นางมีเส้นผมยาวสีขาวโพลนพร้อมกับสวมชุดคลุมที่ดูเบาสบาย ในมือเหมือนกับมีไม้เท้าอันนึงที่เอาไว้ประคองตัว นางมีใบหน้าที่เหี่ยวย่นเหมือนกับผู้อาวุโสทั่วๆไป

หญิงชราที่เห็นว่าชายหนุ่มสังเกตเห็นตัวตนของนางพร้อมกับจ้องเขม็งมาทางนี้ก็ดูจะประหลาดใจเป็นอย่างมาก มุมปากของนางถึงกับยกยิ้มขึ้นอย่างยินดี

ระหว่างนั้นหญิงชราก็ยกมือกวักเรียกชายหนุ่มให้เดินตามออกไปยังนอกหอภารกิจ นางค่อยๆก้าวเดินไปอย่างเชื่องช้าพร้อมกับเดินผ่านศิษย์คนอื่นๆโดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นถึง เหมือนกับว่าตัวของหญิงชรานั้นไม่มีใครมองเห็นและไร้ตัวตน

หลินตงที่ถูกเรียกออกไปก็เริ่มมีสีหน้าที่เคร่งเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด พลังนี้มันถึงจะไม่อาจเอาไปเทียบกับท่านอาจารย์ชิงหลงได้แต่ทว่านี้คือตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างถึงที่สุด มันมากยิ่งกว่าเจ้าสำนักโหวฉางคงซะอีก

ขณะเดียวกันเขาก็คิดได้ว่าหญิงชราคนนี้อาจจะเป็นคนออกภารกิจระดับสูงก็เป็นได้ จากที่สัมผัสดูแล้วไม่รู้ว่านางจะมีจุดประสงค์อะไรแต่เหมือนว่านางจะไม่มีความคิดร้ายกับเขานะ

เมื่อชายหนุ่มคิดจบก็ไม่รอช้าที่จะวิ่งออกไปยังนอกหอการกิจทันทีแล้วยังทิ้งความมึนงงและความสงสัยให้กับศิษย์อีกไม่น้อยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ อยู่ดีๆมันก็วิ่งพรวดพราดออกไปยังนอกหอภารกิจโดยที่ไม่สนใจสิ่งอื่นๆเลย

มีแค่สองตอนแล้ว