ตอนที่ 76 สัญญาณ
ตอนที่ 76 สัญญาณ ในใจเชียนจางร้อนรนและเคร่งเครียด เมื่อเขามองเชียนจางที่เกือบจะหนีไป สายตาเย็นชาและสบประมาทในใจ [รังแกคนอ่อนแอและสยบต่อคนแข็งแกร่งกว่า นี้หรือสำนักที่ทุกคนต่างยกย่องว่ามีคุณธรรมสูงส่งเหมือนกับนักพรต] เขาไม่กลัวสำนักราชสีห์ทองคำ ตอนนี้เขารู้ธาตุแท้คนราชสีห์ทองคำดีแล้ว ละความสนใจ... หันศีรษะไปทางแม่นางอี้เซียวเผยรอยยิ้มอ่อนโยนและใบหน้าแสดงความเป็นมิตร แม่นางอี้เซียวหัวใจเต้นแรงและมีท่าทางเขินอายดั่งลูกแมวขี้อาย ด้วยคำชี้แนะของเขา... ทำให้เธอได้รับชัยชนะ... เธอก้มหน้าลงและกล่าวเสียงต่ำบางเบาว่า "ขอบคุณพี่น้องซูเวยที่ช่วยเหลือข้า... " เหลือบตามองดูดาบสามโลกที่มีชื่อเสียง ส่วนลึกในจิตใจสงสัย... [พี่น้องซูเวยฝึกฝนอย่างไร...] [เขาฆ่าผู้เชี่ยวชาญทั้งเจ็ดคนได้อย่างไร] ตอนนี้เขาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว ในใจเธอมองเขาเป็นเหมือนความลึกลับ ทำให้เธออยากรู้อยากเห็นและต้องการที่จะไขคำตอบของความลึกลับเหล่านี้ "ยินดีที่ได้รู้จัก... ศิษย์น้องอี้เซียว" "กลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารเหมือนกับพี่น้องที่มีลมหายใจร่วมกัน" "ศิษย์น้องลำบาก... มีหรือที่ข้าจะนิ่งเฉยได้" เขาขยับปากเล็กน้อยและเผยรอยยิ้มเห็นฟันขาวสะท้อนแสงดวงตะวันยามเย็นให้ความรู้สึกอบอุ่นและอ่อนโยน "ศิษย์พี่ซูเวยพูดถูกต้อง!!!" "กลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารเป็นดั่งพี่น้อง และศิษย์พี่เวยเป็นคนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง เพราะงั้นท่านสุภาพกับข้ามากเกินไปแล้ว" เธอพยักหน้าและแสดงออกดั่งน้องสาวที่น่ารักเคารพพี่ชายอย่างสุภาพเรียบร้อย เขาและเธอพูดคุยเป็นกันเอง... กลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารคนอื่นเห็นสิ่งเหล่านี้ ทีละคนแสดงตัวและทักทายเขา "ข้าหูเชิน... ยินดีที่ได้รู้จักพี่น้องซูเวย" "ข้าไห่เฉิง... ยินดีที่ได้รู้จักพี่น้องซูเวย" "เช่นกันข้าฟู่จู... ยินดีที่ได้รู้จักพี่น้องซูเวย" ศิษย์ชายสามคนของกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารมาร่วมแสดงความยินดีกับเขา แม้ว่าพวกเขาจะอายุยี่สิบปีและอาวุโสกว่า แต่พวกเขาไม่กล้าแสดงสถานะความเป็นอาวุโสกับซูเวย... เมื่อแม่นางอี้เซียวถูกรังแกโดยเชียนจาง ไม่มีใครสนใจยื่นมือเข้าช่วยเหลือ... อย่างไรก็ตามเขาเป็นคนเดียวที่เข้ามาช่วยเหลือและชี้แนะนางจนเอาชนะเชียนจางได้ จากนั้นชื่อของเขาก็เผยออกมา เชียนจางที่โกรธจัดและอยากฆ่าเขาก็เลือกที่จะยอมแพ้ทันที ศิษย์สำนักใหญ่ที่มีชื่อเสียงทั้งหมดสั่นสะเทือนกับการมาถึงของเขา ชื่อเสียงและความแข็งแกร่งของเขา... พวกเขาตัวเล็กลงและไม่กล้าแสดงความเป็นอาวุโสกับเขา ความเป็นอาวุโสและสถานะพี่น้อง... ไร้ประโยชน์และไม่มีค่าอันใด ความแข็งแกร่งเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ในหมู่เพื่อนฝูงและมิตรสหาย คนแข็งแกร่งกว่าเท่านั้นที่กำหนดว่าสมควรเป็นพี่น้องหรือไม่ ถ้าเป็นคนสำนักเดียวกันความสัมพันธ์ศิษย์พี่น้องนั้นอาจไม่ซับซ้อนและยุ่งยากนัก แต่คนนอกสำนัก... ความแข็งแกร่งเป็นสิ่งสำคัญสุด เขาโค้งคำนับทั้งสามและทำความรู้จักกัน ไม่มีความเย่อหยิ่งและจองหอง ทั้งสามคนประทับใจและมองเขาในทางที่ดี ในไม่ช้าความสัมพันธ์ระหว่างคนทั้งห้าก็สนิทสนมและเป็นไปในทิศทางที่ดี "พี่น้องแห่งกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารมีกันเพียงเท่านี้?" หลังจากทำความรู้จักกันเสร็จแล้วเขาถามคนทั้งสี่ด้วยความสงสัย เขาสังเกตเห็นสำนักใหญ่อื่นส่งมาหลายคน ซึ่งมากกว่ากลุ่มพันธมิตรดาบปราบมาร จำนวนน้อยสุดคือ กิเลนไฟที่มีเจ็ดคน หงส์ขาวและพยัคฆ์คำราม มากกว่าสิบคน ราชสีห์ทองคำจำนวนคนเยอะสุด มีเพียงกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารที่มากันห้าคน "ศิษย์พี่ซูเวย... มีคนพบเห็นพวกของลัทธิจันทราปรากฏตัวบริเวณด้านนอกของสำนักเรา ทำให้ศิษย์คนอื่นถูกส่งออกไปค้นหาและกวาดล้างพวกมันตามสถานที่ต่างๆ" "ข้าเลยต้องเดินทางมาที่นี้คนเดียว" เมื่อได้ยินคำถาม...แม่นางอี้เซียวที่นับถือเขาก็เงยหน้าขึ้นมองและตอบอย่างรวดเร็ว "สำนักข้าก็เหมือนกัน" "เช่นเดียวกับพี่น้องคนอื่น" "สำนักข้าก็ส่งคนไปที่อื่น" คนของวังฟ้า วิหารสวรรค์ ฟ้าคราม... ทุกคนตอบแบบเดียวกัน เขาพยักหน้ารับฟังและครุ่นคิด ลัทธิจันทราปรากฏตัวรอบกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารหลายแห่ง ในใจรู้สึกกังวลและเคร่งเครียด ลัทธิจันทราและกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารมีความบาดหมางกันขั้นรุนแรง สัญญาณเริ่มเด่นชัดและหนักขึ้นเรื่อยๆ อีกไม่นาน... จะตกอยู่ในความเสี่ยง ยุคแห่งความวุ่นวายและโกลาหลใกล้แล้ว เขามีความสามารถระดับผู้เชี่ยวชาญขั้นสูง สามารถป้องกันตัวเองได้ระดับหนึ่ง แต่การเตรียมการยังไม่สมบูรณ์