ซีซาเข้ามาในมิติความฝันของยูเฟเมีย
ภาพที่เห็นตรงหน้าคือ ยูเฟเมียกำลังมองขึ้นไปบนฟ้ากำลังคุยกับดวงตาขนาดใหญ่บนฟ้า
"นี่มันเหตการณ์ตอนที่ให้พรกับยูเฟเมีย พรแห่งการรักษาตัวเอง"
ซีซาเดินเข้าไปใกล้ ๆ เริ่มพบความผิดปกติ
ยูเฟเมียยืนอยู่กับที่ไม่ไหวติง เหมือนถูกหยุดเวลาไว้
ซีซามองขึ้นไปบนฟ้า แม้แต่ลูกตาก็หยุดอยู่กับที่ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ
เมื่อลองเอามือไปแตะที่ไหล่ ตัวเธอแข็งราวกับเป็นก้อนหิน
ทันใดนั้นบรรยากาศรอบตัวซีซาเริ่มเปลี่ยนไป
เกิดรอยบิดเบี้ยวของมิติเหมือนสถานที่แห่งนี้จะพังทลาย
ซีซามองไปรอบ ๆ เมื่อหันกลับมามองยูเฟเมีย มีสิ่งที่ทำให้ซีซาตกใจ
งูขนาดเท่าต้นขาลำตัวสีดำพันรอบตัวเธอ
ซีซารีบชักมีดสั้นออกมา
"เจ้าฆ่าข้าในความฝันไม่ได้หรอก" เสียงงูพูดออกมา
"เจ้าเป็นใคร" ซีซาถามด้วยความสงสัย
"ข้าคือฝันร้ายสำหรับผู้หญิงคนนี้ ในวัยเด็กคนเรามักจะมีสิ่งที่กลัว และเมื่อจิตใจยอมรับสิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้จึงเลือกที่จะหนีความเป็นจริง"
"มีทางไหนจะช่วยให้เธอฟื้นคนสติได้บาง"
"ไม่มีหรอก เมื่อจิตใจยอมแพ้ พยายามที่จะหลีกหนีจากความเป็นจริงก็จะไม่อยากมีชีวิตอยู่"
"ไม่จริง ข้าไม่เชื่อ มันต้องมีวิธีทำให้เธอฟื้นคืนสติได้"
งูตัวใหญ่เลื้อยเข้ามาหาซีซาและแผ่แม่เบี้ย
"ก็อาจพอมีวิธีช่วย ถ้าเจ้าตอบคำถามข้อใดถูกจาก 3 ข้อของข้าได้ แต่มันต้องมีของเดิมพัน ถ้าเจ้าตอบไม่ถูกทั้ง 3 ข้อวิญญาณของเจ้าจะต้องเป็นของข้า"
ซีซาใช้เวลาคิดอยู่สักครู่
"ก็ได้ ข้ายอมรับข้อเสนอ"
งูตัวใหญ่เริ่มถามคำถามแรก
"ผู้หญิงคนนี้ชอบสีอะไร 1.เขียว 2.ชมพู 3.ฟ้า 4.ม่วง"
คำถามทำให้ซีซานิ่งไปสักพัก ถึงจะรู้จักแต่ซีซาก็ไม่ได้สนิทถึงกับรู้จักนิสัยใจคอที่แท้จริง
"ข้อ 3. สีฟ้า" ซีซาตอบไปอย่างไม่ค่อยมั่นใจ
"เจ้าตอบผิด"
ซีซาเริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติของร่างกาย ตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมาถึงต้นขาเหมือนกลายเป็นหิน ขยับไม่ได้
'เราโดนมันหลอกอยู่หรือเปล่านะ ถ้าในคำตอบไม่มีคำตอบที่ถูกล่ะ' ซีซาเริ่มคิดหนัก
"เจ้าคิดถูกแล้ว มันอาจจะมีคำตอบที่ถูก หรืออาจจะไม่มีก็ได้"น้ำเสียงของงูพูดเหมือนราวกับเป็นผู้ชนะ
"ข้อที่ 2 ผู้หญิงคนนี้ชอบกินผลไม้อะไร 1.ส้ม 2.มะม่วง 3.องุ่น 4.ลำไย"
"ไม่มีข้อไหนถูก"
"เจ้าตอบผิด"
ร่างกายของซีซาตั้งแต่ต้นขาขึ้นมาถึงหน้าอกเริ่มกลายเป็นหิน
"ต่อไปเป็นคำถามข้อสุดท้าย ถ้าเจ้าตอบได้ก็จะถือว่าเป็นผู้ชนะ"