สามวันผ่านไปในชั่วพริบตา และการดวลระหว่างโจวเย่ และซ่งเทียนก็มาถึงในวันนี้
รอบๆลานประลองเมืองไป๋หนาน มีผู้คนจำนวนมาก ผู้คนเกือบท้้งเมืองได้มารวมตัวกันที่นี่ มันมีชีวิตชีวามาก
บนเวทีการต่อสู้ ซ่งเทียนกำลังรออยู่แล้ว
“ซ่งเทียนทะลวงผ่านระดับแรกของอาณาจักรปราณยุทธ์แล้ว ข้าคิดว่าโจวเย่จะเป็ฝ่ายพ้ายแพ้!!
“มันไม่ง่ายขนาดน้้น ข้าไม่รู้ว่าตอนนี้ฐานการบ่มเพาะของโจวเย่อยู่ระดับไหนแล้ว”
ผู้คนต่างคาดเดาไปต่างๆนาๆ
"ในเวลาหนึ่งเดือน ไม่ว่าระดับพลังยุทธ์ของโจวเย่ จะเร็วแค่ไหนก็ตาม เขาก็ไม่สามารถเอาชนะซ่งเทียนได้ ไม่ว่าอาณาจักรปราณยุทธ์ของโจวเย่ จะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถควบแน่นพลังชีวิตได้" ซ่งหลานหลาง กล่าว
"ผู้นำและผู้าุโคนอื่นๆในตระกูลซ่งทั้งหมดอยู่ที่นี่ แล้ว ทำไมโจวเย่ยังไม่มาอีก? เป็ไปได้ไหมที่เขาจะกลัว?”
ภายใต้เวทีการต่อสู้ ฝูงชนพูดคุยกันมากมาย ทุกคนตั้งตารอการปรากฏตัวของโจวเย่
“โจวเฟิง ให้ลูกชายของเ้าออกมาได้แล้ว!” ซ่งหลานหลาง ะโอย่างเ็า
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ โจวเฟิงก็ยิ้มอย่างสงบ "ซ่งหลานหลาง เ้าไม่ต้องกังวล เย่เอ๋อจะต้องมาแน่นอน"
"แต่ข้ากลัวว่าเขาจะไม่มา!” ซ่งเทียนกล่าวอย่างเย่อหยิง
“เ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าจะไม่มา!” เสียงเยาะเย้ยดังมาจากถนนไม่ไกล และสายตาของทุกคนก็มองไป
โจวเย่และหงเย่เดินมาด้วยกัน คนหนึ่งหล่อและอีกคนสวย
"ฮึ!" ซ่งหลานหลาง กวาดสายตาไปมองอย่างบูดบึ้งไปที่โจวเย่ และกระซิบกับซ่งเทียนว่า "เทียนเอ๋อ หักขาทั้งสองข้างของเขาซะถ้ามีโอกาส!"
“ท่านพ่อไม่ต้องกังวล เขาไม่ได้ทะลวงผ่านอาณาจักรนักยุทธ์และเขาไม่สามารถใช้พลังชีวิตได้ ข้าสามารถหักขาของเขาได้อย่างแน่นอน! ข้าไม่สามารถปล่อยเขาได้!” ซ่งเทียนกล่าวอย่างอาฆาต
ซ่งหลานหลาง ไม่สามารถฆ่าโจวเย่ได้ ดังนั้นเขาทำได้เพียงหักขาของโจวเย่เท่านั้น หากเขาสังหารโจวเย่ ตระกูลซ่งไม่อาจหลีกเลี่ยงภัยพิบัติจากผู้าุโเต้าได้
ซ่งเทียนก้าวเข้าสู่อาณาจักรนักยุทธ์แล้ว และเขาสามารถควบแน่นพลังชีวิตได้ เขามั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองมาก
“โจวเย่ มาแล้ว!”
“การดวลกำลังจะเริ่มต้นขึ้น!"
การปรากฏตัวของโจวเย่ ทำให้รอบเวทีการต่อสู้มีชีวิตชีวามากขึ้น
“เด็กคนนี้ดูมั่นใจมาก แต่เขาไม่มีร่องรอยของพลังปราณในร่างกายเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ก้าวเข้าสู่อาณาจักรนักยุทธ์ ” กู่เฉียนซาน กล่าวพึมพำ
"ใบหน้าของโจวเย่ ไม่มีความตื่นตระหนกหรือความกังวลเลย"
เนื่องจากไม่มีพลังปราณ จึงไม่มีใครรู้ว่าฐานการบ่มเพาะของโจวเย่อยู่ระดับไหน
ซ่งเทียน มีรัศมีของพลังชีวิต และสามารถบอกได้ทันทีว่านี่คืออาณาจักรนักยุทธ์
“โจวเย่ จงจงขึ้นมาต่อสู้กับข้า!" ซ่งเทียนกล่าวเยาะเย้ย ดวงตาของเขาฉายแววโเี้
“เย่เอ๋อระวังตัวด้วย” โจวเฟิง กระซิบ เขากังวลเกี่ยวกับการเล่นสกปรกของซ่งเทียน
โจวเย่พยักหน้าและก้าวขึ้นไปบนเวทีการต่อสู้โดยไม่รีบเร่ง
“โจวเย่ วันนี้ข้าจะหักขาของเ้าทั้งสองข้าง !” ซ่ง เทียนเยาะเย้ยด้วยเสียงต่ำ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยการเหยียดหยาม
"เ้า้าหักขาของข้าเหรอ? ข้าเกรงว่าเ้าจะไม่มีความสามารถนั้น! เ้าไปถึงขั้นนักยุทธ์แล้วดูเหมือนตระกูลเ้าจะทุ้มเทซื้อยาทะลวงระดับให้เ้านะ” โจวเย่เยาะเย้ยและยกยิ้มมุมปากอย่างชั่วร้าย
"เ้าก็เช่นกันไม่ใช่หรือ หากไม่ใช่ยาเ้าจะทะลวงมาถึงระดับนี้ได้อย่างไร และเดี๋ยวเ้าจะได้รู้ว่าข้าจะหักขาของเ้าอย่างไร !" ซ่งเทียนตระโกนด้วยความโกรธพร้อมกับกระตุ้นพลังปราณของตนเองด้วยพละกำลังทั้งหมดของเขาั้แ่เริ่มต้น และรีบพุ่งออกไปราวกับเสือ
อาณาจักรนักยุทธ์ และอาณาจักรปราณยุทธ์แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง อาณาจักรนักรยุทธ์สามารถควบแน่นพลังปราณเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการต่อสู้ของตนเองได้ ในขณะที่อาณาจักรปราณยุทธ์ไม่สามารถใช้พลังปราณได้
ดังนั้นสองอาณาจักรใหญ่นี้ จึงมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างคนทั้งสอง
ด้วยเหตุนี้ ซ่งเทียนจึงดูมีความมั่นใจมาก
“ข้าขอลองดูพลังของเ้าหน่อย!” โจวเย่ แอบกล่าวในใจ
"ปัง!"
โจวเย่ ถูกกระแทกกลับไปหลายเมตรด้วยพลังอันทรงพลัง ซึ่งเขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีนี้ได้
“โอ้? อาณาจักรปราณยุทธ์ระดับแปดเหรอ? ด้วยความแข็งแกร่งแค่นี้จะเอาชนะข้าหรอ?" ซ่งเทียนผงะใกับความรวดเร็วของการบ่มเพราะของโจวเย่ จากนั้นก็เยาะเย้ยด้วยความดูถูก
"อาณาจักรปราณยุทธ์ระดับที่แปด! โจวเย่ ทะลวงอีกแล้ว!”
“ช่างเป็ความเร็วของการฝึกฝนที่น่ากลัวมาก พร์จิติญญาการต่อสู้ระดับสองเพิ่มขึ้นสี่ระดับในหนึ่งเดือน!”
“นี่เป็ไปได้อย่างไร ? ด้วยพร์จิติญญาการต่อสู้ระดับที่ห้าของซ่งเทียน ยังไม่สามารถเพิ่มระดับสี่ระดับภายในหนึ่งเดือนได้! ขนาดใช้ยาทะลวงอาณาจักรนักยุทธ์ เขาก็เพิ่มมาแค่สองระดับเท่านั้น โจวเย่ทำได้อย่างไร?”
ใน่เริ่มต้นของการต่อสู้ ทุกคนเห็นอาณาจักรพลังของโจวเย่แล้ว และใน่เวลาต่อมาก็มีเสียงอุทานจากรอบลานเวทีการต่อสู้
หอสมบัติ ตระกูลกู่ ตระกูลซ่ง และตระฮั่น ต่างก็ไม่เชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น
"จิติญญาการต่อสู้ระดับสองกลายเป็สิ่งที่น่ากลัวมากั้แ่เมื่อไหร?"
โม่เจียงใ แต่เขาก็แปลกใจเพียงเล็กน้อย เท่านั่นราวกับว่าเขามองเห็นอะไรบางอย่าง
“ท่านเ้าหอ มีอะไรเหรอ?” เหมยเหมยถามอย่างสงสัย
โม่เจียง ส่ายหัวและแอบพูดว่า "โจวเย่ สามารถต้านทานพลังการโจมตีของอาณาจักรนักยุทธ์ระดับที่หนึ่งได้ โดยที่เขามีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับที่แปดของอาณาจักรปราณยุทธ์ นี่ไม่ใช่เื่ปกติ"
ทุกคนเห็นเพียงความเร็วการฝึกฝนที่น่ากลัวของโจวเย่ แต่พวกเขาไม่เห็นถึงความสามารถของโจวเย่ ที่ต้านทานมันได้!
“ด้วยพร์ของหยิงเอ๋อ จะต้องใช้เวลามากกว่าสองเดือนในการทะลวงผ่านระดับที่แปดของอาณาจักรปราณยุทธ์ เป็เื่แปลกที่โจวเย่ เด็กคนนี้สามารถเพิ่มระดับการฝึกฝนสี่ระดับภายในหนึ่งเดือนได้” กู่เฉียนซาน ขมวดคิ้ว เขาไม่สามารถเข้าใจได้
หลังจากการต่อย ซ่งเทียนก็ใช้ประโยชน์จากชัยชนะเพื่อไล่ตามและพุ่งโจมตีอีกครั่ง
ครั้งนี้ โจวเย่ไม่ได้เลือกที่จะเผชิญหน้ากัน เนื่องจากพลังไม่เพียงพอที่จะต่อสู้กับซ่งเทียน แม้ว่าโจวเย่จะมองเห็นการเคลื่อนไหวของซ่งเทียนได้ในทันที มันก็ไม่สามารถชดเชยได้ เพราะช่องว่างความแข็งแกร่งมันใหญ่เกินไป
ดังนั้น ทางเลือกของโจวคือการหลีกเลี่ยง ไม่ว่าการโจมตีของซ่งเทียนจะรุนแรงเพียงใด เขาก็ต้องหลีกเลี่ยงให้ได้