ลิขิตเทพอสูร

ตอนที่ 31 ศึกแรกกับสำนักมารทมิฬ

ณ ชายแดนสำนักมารทมิฬ

สายลมพัดกรรโชกผ่านพื้นที่รกร้าง ท้องฟ้าเหนือสำนักมารทมิฬถูกบดบังด้วยเมฆดำราวกับเป็นลางบอกเหตุแห่งหายนะ

หลิงเทียนและไป๋ซิวยืนอยู่เบื้องหน้ากองทัพของศิษย์มารหลายสิบคน พวกมันล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจ ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยความเคียดแค้น

“เจ้ากล้าบุกมาถึงที่นี่ คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งเพียงพอแล้วงั้นหรือ?” ชายผู้หนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าหมู่ศิษย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

หลิงเทียนไม่ได้ตอบ เขาเพียงแค่ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว และเพียงเท่านั้น... แรงกดดันมหาศาลก็ปะทุออกมาราวกับพายุร้าย

ตู้ม!

พื้นดินแตกระแหงจากแรงกดดันของเขา ทำให้เหล่าศิษย์มารสะดุ้งถอยหลังไปหลายก้าว สีหน้าของพวกมันเปลี่ยนไปทันที

ไป๋ซิวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองภาพนี้ด้วยแววตาฉายแววภาคภูมิ แม้ก่อนหน้านี้นางจะไม่เห็นด้วยกับการโจมตีครั้งนี้ แต่เมื่อได้เห็นพลังของหลิงเทียน นางก็เริ่มเข้าใจว่าทำไมเขาถึงกล้าท้าทายสำนักมารทมิฬ

“ข้าจะให้โอกาสพวกเจ้าถอยไป” หลิงเทียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “หากพวกเจ้าเลือกที่จะขวาง ข้าจะไม่ปรานี”

คำพูดของเขาไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับทำให้ทุกคนรู้สึกราวกับมีดาบคมกริบจ่ออยู่ที่ลำคอ

ชายที่เป็นหัวหน้าศิษย์มารกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ “อย่ามาโอหังนัก! ฆ่ามันซะ!”

เหล่าศิษย์มารคำรามลั่นก่อนจะพุ่งเข้าโจมตี พลังยุทธ์ของพวกมันปะทุออกมาเป็นสาย พลังสีดำทมิฬหมุนวนกลางอากาศราวกับปีศาจคลุ้มคลั่ง

แต่หลิงเทียนยังคงยืนนิ่ง

“ไร้ประโยชน์”

เขายกมือขึ้นแล้วตวัดฝ่ามือไปข้างหน้า

ซ่า!

ลำแสงสีทองพุ่งออกจากฝ่ามือของเขา เปลวแสงส่องสว่างดั่งดวงอาทิตย์ท่ามกลางความมืด

ตูมมม!

เสียงระเบิดดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ศิษย์มารหลายคนถูกซัดกระเด็นออกไป เลือดสาดกระเซ็นเต็มพื้น

ไป๋ซิวมองภาพตรงหน้าแล้วอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะท้านใจ นี่คือพลังที่แท้จริงของมรรคาดวงดาวหรือ?

แต่การต่อสู้ครั้งนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น…

---

จ้าวมารมู่หรงเทียนเคลื่อนไหว

ณ วิหารหลักของสำนักมารทมิฬ จ้าวมารมู่หรงเทียนนั่งอยู่บนบัลลังก์ ดวงตาของเขาหรี่ลงเมื่อได้รับรายงานว่าหลิงเทียนบุกมาถึงชายแดนแล้ว

“เจ้าหนูนั่นช่างบ้าบิ่นนัก”

เขายิ้มเย็น ก่อนจะหันไปมองชายผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“มู่หรงหลาง เจ้าเป็นศิษย์เอกของข้า เจ้าคิดว่าอย่างไร?”

ชายหนุ่มผู้ถูกเรียกว่ามู่หรงหลางเป็นยอดฝีมือแห่งสำนักมารทมิฬที่มีพรสวรรค์สูงสุด พลังของเขาถึงขั้น ราชายุทธ์ขั้นต้น เขายิ้มเยาะเล็กน้อย

“เด็กนั่นอาจจะแข็งแกร่ง แต่มันยังอ่อนหัดเกินไป ข้าจะไปจัดการมันเอง”

จ้าวมารมู่หรงเทียนหัวเราะเบา ๆ “ดี! ข้าจะให้เจ้านำทัพไปบดขยี้มันซะ”

---

การเผชิญหน้าของยอดฝีมือ

ไม่นานนัก กองทัพของมู่หรงหลางก็มาถึงชายแดน พลังอันมหาศาลแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ

หลิงเทียนสัมผัสได้ถึงพลังนั้น ดวงตาของเขาหรี่ลง

“ดูเหมือนว่าสำนักมารทมิฬจะส่งคนที่แข็งแกร่งมาแล้ว”

ไม่นานนัก เงาร่างของมู่หรงหลางก็ปรากฏขึ้น เขาสวมชุดดำสนิท สายตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

“เจ้าคือหลิงเทียน?”

หลิงเทียนมองอีกฝ่ายด้วยสายตานิ่งสงบ “และเจ้าคือใคร?”

มู่หรงหลางหัวเราะเบา ๆ “ข้าคือมู่หรงหลาง ศิษย์เอกของจ้าวมาร เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าตัวเองสามารถล้มล้างสำนักมารทมิฬได้?”

หลิงเทียนไม่ได้ตอบ แต่กลับยกดาบขึ้นมาแทน

“ก็ลองดู”

มู่หรงหลางแสยะยิ้มก่อนจะชักกระบี่สีดำออกมา พลังของเขาพุ่งทะยานขึ้นจนทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

ตูมมมม!

ศึกระหว่างยอดฝีมือได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!