บทที่ 13 งานแถลงข่าว
เหยียนซียิ้มอย่างลึกลับ "ฉันจะพูดถึงเื่นี้ทีหลังนะคะ ตอนนี้ฉัน้าหลักฐานว่านังเจียงอวี้เิมีความสัมพันธ์กับไป๋ลั่วฝาน เช่น หลักฐานการตั้งครรภ์หรือรูปถ่ายการออกเดตของพวกเขา"
“ฉันจะไปหาปาปารัซซี่เอง บางทีอาจจะได้ของบางอย่างมาก็ได้ อ้อ...เธอควรระวังตัวเองให้มากกว่านี้นะ”
พี่เซี่ยสวมหมวกอีกครั้ง เธอก้าวออกจากลิฟต์ก่อนหนึ่งชั้น และออกไปในทางที่ปลอดภัย
เหยียนซีสูดหายใจเข้าลึก ๆ ลิฟต์ขึ้นไปอีกหนึ่งชั้น และทันทีที่ประตูเปิดออก บริกรของโรงแรมก็รอเธออยู่แล้ว
“คุณเหยียนซี นี่คือสิ่งที่คุณฝานเตรียมไว้ให้คุณครับ” พนักงานเสิร์ฟผลักประตูห้องออก มีเค้กมัทฉะวางอยู่บนโต๊ะอาหาร และลูกโป่งมากมายเต็มห้อง…
จากนั้นไป๋ลั่วฝานก็เดินมาข้างหน้าทีละก้าว "ชอบไหม?"
เหยียนซีกระตุกมุมปากของเธออย่างเชื่องช้า "ก็… ชอบนะ"
ไป๋ลั่วฝานโบกมือ และพนักงานเสิร์ฟก็เสิร์ฟอาหารกลางวันของวันนี้ “ชุดเมนูสุดโรแมนติกสองชุด คุณรอสักครู่นะ”
เหยียนซีค่อย ๆ วางกระเป๋าลง เธอไม่คิดว่าไป๋ลั่วฝานจะเตรียมของพวกนี้เอาไว้ อาจเป็เพราะเขากลัวว่าเธอจะพูดเื่ไร้สาระกับนักลงทุนและกลุ่มผู้กำกับก็ได้ เขาจึงจงใจใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อเอาชนะเธอ
นี่เห็นเธอง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ไป๋ลั่วฝานคิดว่าเธอเป็คนโง่หรือไง?
"เหยียนซี ลองชิมดูสิ..."
เหยียนซีก้มศีรษะลงและลองชิมอาหารตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ ดูเหมือนว่าไป๋ลั่วฝานจะยังจำสิ่งที่เธอชอบกินได้
เมื่อรู้สึกถึงปฏิกิริยาที่ไม่แยแสของเหยียนซี ไป๋ลั่วฝานจึงรีบกล่าวว่า "ครั้งหน้าผมจะจัดการให้ดีกว่านี้นะ!"
“ไม่เป็ไรค่ะ ฉันเข้าใจ ่นี้คุณงานยุ่งจะตาย” เหยียนซีกล่าว
ความคิดของคุณทั้งหมดอยู่ที่นังเจียงอวี้เิทั้งนั้น ฉันไม่้าความเสแสร้งจอมปลอมจากคุณหรอก!
เหยียนซีคิดในใจระหว่างทำเป็ตักเค้กมัทฉะเข้าปาก แม้เค้กจะมีรสหวานเพียงใด แต่ก็ไม่อาจดับอารมณ์ที่คุกรุ่นของเธอได้
หลังจากนั้นไม่นาน ไป๋ลั่วฝานก็ออกไปรับโทรศัพท์
เมื่อไป๋ลั่วฝานออกไป ซองจดหมายอันสวยงามก็ถูกส่งให้กับเธอ เหยียนซีเงยหน้าขึ้นและพบว่าเป็พนักงานเสิร์ฟ
"ของฉัน?"
เธอเปิดดูด้านใน มันเป็ตั๋วดูคอนเสิร์ตคลาสสิกสองใบ เป็วงออร์เคสตราที่เธอโปรดปราน! มีข้อความแนบมาด้วย ซึ่งลายมือนั้นดูทรงพลังมาก
‘ฉันเป็คนส่งมาเอง ฉันขอให้เราแต่งงานกันอย่างมีความสุข คอนเสิร์ตนี้ก็ไม่ควรพลาดด้วย’
นอกจากเจียงโม่เฉินแล้วคงไม่มีใครทำเื่แบบนี้ได้แล้วแหละ
เหยียนซียิ้มอย่างอบอุ่น เธอรู้สึกได้ถึงการดูแลและปกป้องของเจียงโม่เฉิน ผู้ชายคนนี้เป็เหมือนผู้พิทักษ์ของเธอ
เหยียนซีเก็บซองจดหมายลงในกระเป๋าอย่างระมัดระวัง ดูเหมือนมันจะเป็ของขวัญชิ้นที่สองที่เขามอบให้เธอ
“พร้อมแล้ว เราไปกันเถอะ” ไป๋ลั่วฝานเดินเข้ามาพร้อมกับโทรศัพท์ของเขา และขมวดคิ้วเมื่อเห็นท่าทางของเหยียนซี “เกิดอะไรขึ้น? เธอมีความสุขมากเลยเหรอ?”
เหยียนซีเงยหน้าขึ้นและมองเขาด้วยรอยยิ้ม “แน่นอน ฉันต้องมีความสุขอยู่แล้ว ถ้าคุณมีเวลามาอยู่กับฉันได้”
แต่รอยยิ้มนี้ของเธอไม่ได้ซ่อนความเ็ปที่มีต่อเขาอีกต่อไปแล้ว
"งั้น… ไปกันเถอะ ทุกคนจากแผนกประชาสัมพันธ์กำลังรอเราอยู่"
“ประชาสัมพันธ์?” เหยียนซีมองเขาด้วยความประหลาดใจ ดูเหมือนว่าไป๋ลั่วฝานจะเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่เลยสินะ
“ใช่ พวกเขามาช่วยดูวิธีการจัดการกับนักลงทุนกันน่ะ เธอจะได้ไม่พลาด” ไป๋ลั่วฝานกล่าวอย่างเคร่งขรึม
เหยียนซีจำต้องยืนขึ้นอย่างช้า ๆ "โอเค แต่น่าเสียดายอาหารบนโต๊ะจังนะ"
“ในอนาคตยังมีโอกาสอีกน่า” ขณะที่พูดไป๋ลั่วฝานได้ผลักประตูห้องออกไปแล้ว “สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือการแก้ข่าวให้เคลียร์ ในครั้งนี้อวี้เิมีโอกาสได้รับเลือกเป็ราชินีจอเงินด้วย จะเกิดเื่ผิดพลาดไม่ได้เด็ดขาด”
"เข้าใจแล้ว"
ปรากฏว่าทั้งหมดนั้นก็เพื่อเจียงอวี้เิ ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่เตรียมอาหารมื้อนี้ไว้ให้เธอ และไม่พยายามหลอกตัวเองด้วยความเ็ปหรอก
ไม่มีการแสดงออกบนใบหน้าของเหยียนซี ทุกอย่างตอนเที่ยงของวันนี้เป็เพียงกลอุบายของไป๋ลั่วฝานเพื่อเอาชนะเธอ ซึ่งความดีของไป๋ลั่วฝานล้วนเป็พิษต่อเธอ
แต่เธอจะไม่ยอมตกหลุมพรางนี้อีกต่อไป!
ในตอนบ่าย เมื่อเหยียนซีเดินตามไป๋ลั่วฝานเข้าไปในห้องประชุม ก็พบว่ามีนักลงทุนและทีมผู้กำกับอยู่ด้วย รวมทั้งนักข่าวที่มีชื่อเสียงหลายคนที่ได้รับเชิญจากไป๋ลั่วฝาน
เหยียนซีนั่งถัดจากไป๋ลั่วฝาน โดยไม่มีการแสดงอารมณ์ใด ๆ เธอยิ้มอย่างสง่างามและนั่งเงียบ ๆ
นักข่าวมองดูเวลา และไม่รอช้า พวกเขาตั้งกล้องทันทีโดยหันหน้าไปทางเหยียนซี
“เหยียนซี โปรดบอกผมทีว่าทำไมคุณถึงปรากฏตัวในการออดิชั่น มันเป็เพราะความหึงหวงของเจียงอวี้เิ หรือคุณวางแผนที่จะใช้โอกาสนี้เพื่อกลับมาอีกครั้งกันแน่ครับ?”