ณหน้าห้องสอบหลังจากที่มู่หลินจ่ายค่าใช้จ่ายไปเป็นจํานวนเกือบแสนหยวนเพื่อใช้ทางลัดนี้เขาก็นั่งรอคิวเพื่อรอรับการทดสอบ
แน่นอนว่าในระหว่างนั้นเขาก็เห็นคนหนุ่มมากมายที่เดินคอตกกลับออกมาแล้วกลับบ้านไป
ด้วยเหตุนี้คนที่นั่งต่อคิวเหมือนกันกับเขาจึงเริ่มสนทนาด้วยความประหม่าและตื่นเต้นผสมกันไป
“ได้ยินมาว่าผู้อาวุโสฮุยเข้มงวดมากแล้วแบบนี้คนจะผ่านซักกี่คนกัน?’’
“คนไหนจะผ่านไม่ผ่านก็ช่างหัวมันสิ!ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องผ่าน!’’
“พวกคุณมั่นใจกันจังนะผมล่ะเศร้าจริงๆที่ไม่ได้มีความมั่นใจเหมือนพวกคุณ…’’
“...’’
ไม่นานมู่หลินก็พลอยได้รับรู้ด้วยว่าผู้อาวุโสฮุยเป็นใคร
นอกจากผู้อาวุโสฮุยจะเป็นผู้ที่ทําหน้าที่ทดสอบให้กับผู้ที่ต้องการผ่านเส้นทางลัดนี้แล้วเขายังเป็นอาจารย์ผู้ทรงเกียรติในมหาวิทยาลัยต่างประเทศอีกด้วยอาจบอกได้ว่าถ้าได้รับการประเมินโดยเขานั้นผลลัพธ์ทัทั้งหมดล้วนเชื่อถือได้
เพราะอย่างนั้นถ้าคนไหนถูกเขาประเมินให้ผ่านคนๆนั้นก็จะถือว่าเป็นคนที่มีความสามารถคนหนึ่งเลยทีเดียว ด้วยเหตุนี้ผู้คนมากมายจึงไม่สามารถผ่านการประเมินไปจากเขาได้ง่ายๆกลับกันคนที่ผ่านไปได้จะมีความรุ่งโรจน์ถึงที่สุด
“ว่าแต่นายน่ะไม่คุ้นหน้าคุ้นตาเลยนะมาจากเมืองอื่นรึเปล่า?’’ ครู่ต่อมาชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีภูมิฐานที่สังเกตเห็นมู่หลินได้เข้ามาทําความทักทาย ในสายตาของเขาชายคนนี้หล่อเหลาเอาการและโดดเด่นเป็นอย่างมากเขาจึงมีความสงสัยว่าอีกฝ่ายอาจจะมาจากเมืองอื่น
“เปล่าฉันเป็นคนของเมืองหลวง’’ ถูกถามมู่หลินที่กําลังเสิร์ชกูเกิลหาข้อมูลวิชาต่างๆอยู่ก็ตอบกลับไปด้วยรอยยิ้มตอนนี้เขาจะทําการทดสอบรับใบวิชาชีพเพื่อเป็นครู ดังนั้นเขาก็ไม่อยากที่จะสร้างเรื่องใหญ่โตก่อนที่จะถึงเวลานั้น
“โอ้’’ทงโม่อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเพราะสําหรับเขาแล้วการที่คนที่มีลักษณะโดดเด่นอย่างนี้ไม่เป็นที่รู้จักกันในเมืองหลวงนับว่าแปลกมาเพราะงั้นเขาจึงอดที่จะถามออกไปไม่ได้ “นายมีความหวังแค่ไหนกันล่ะที่จะสอบผ่าน?’’
“100%!’’ มู่หลินเงยหน้าขึ้นแล้วยิ้มอย่างมั่นใจเขามาสอบเพื่อเอาผลลัพธ์เพราะงั้นถ้าไม่หวังเต็มที่แล้วจะมาทําไม?
กลับกันทงโม่ที่ได้ยินก็ชะงักไป เขาดูราวกับไม่อยากเชื่อหูของตัวเองเป็นอย่างมากสุดท้ายเขาก็พยักหน้าด้วยท่าทีเอาใจช่วย “ก็นะ คนแบบนายมีมาก็เยอะเพราะงั้นสู้ๆละกัน!’’
“มู่หลิน!’’วินาทีนั้นเสียงทุ้มตํ่าก็ดังออกมาจากภายในห้อง
“โอเคงั้นฉันจะสู้ๆ!’’ ได้ยินมู่หลินก็ลุกขึ้นแล้วยิ้มให้กับทงโม่เล็กน้อยก่อนเดินเข้าไป
หลังจากที่เข้ามาแล้วมู่หลินก็พบเข้ากับชายชราคนหนึ่ง ซึ่งคนๆนี้ดูเคร่งขึมเป็นอย่างมากใบหน้าของเขาตึงจัดราวกับถูกเตี๊ยมมาอย่างไร้อย่างนั้น
เห็นชายหนุ่มมองมายังตัวเองโดยไม่มีท่าทีประหม่าชายชราก็กระแอ้มไอหนึ่งครั้งก่อนยื่นแฟ้มเอกสารหนาปึกให้แล้วพูดว่า “นี่คือข้อสอบ ถ้าคุณสามารถทํามันเสร็จและได้คะแนนเกินครึ่งภายในเวลาหนึ่งชั่วโมงผมจะถือว่าคุณผ่านทันที!’’
“หนึ่งชั่วโมง?’’มู่หลินผงะไป ดูก็รู้แล้วว่านั่นอย่างตํ่าก็ต้องใช้เวลาเกือบห้าชั่วโมงแล้วหนึ่งชั่วโมงมันจะไปพอขี้เกลืออะไร?
ชายชราคนนี้ต้องการเป็นนักแสดงตลกรึเปล่า?
ฮุยเฉินไม่สนใจอาการของชายหนุ่มก่อนหน้านี้เขาได้รู้มาแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นผู้เข้าทดสอบที่มีความสามารถที่สุดในวันนี้ดังนั้นก่อนการทดสอบเริ่มเขาจึงได้เตรียมข้อสอบมากมายที่มีไว้ให้พวกระดับท็อปเท่านั้นอย่างไรก็ตามแม้จะเป็นพวกระดับท็อปมาเองก็ยังยากที่จะทํามันได้อย่างที่ว่ามาเพราะงั้นถ้าไม่มีความสามารถจริงก็อย่าหวังจะได้เป็นครูเลย
“ช่างเถอะแค่ผมทํามันเสร็จแล้วได้คะแนนเกินครึ่งจากคุณก็พอใช่ไหม?’’ ถึงจะอย่างนั้นมู่หลินก็ไม่ได้คิดมากอะไร เขามองไปยังชายชราแล้วถามอีกที
“ใช่’’ได้ยิน ฮุยเฉินก็ชะงักไป เขาชักเริ่มสงสัยแล้วว่าผู้เข้าสอบคนนี้เป็นไอ้งั่งคนหนึ่งที่บังเอิญโชคดีผลการเรียนดีมารึเปล่า
“โอเคงั้นมาเริ่มกันเถอะ!’’ เมื่อได้รับคํายืนยันแล้วมู่หลินก็พยักหน้าแล้วกวาดตามองเอกสารแผ่นแรกก่อนขยับมือตวัดปากกาลงในครั้งเดียว
‘อะไรกัน!’ทันทีที่เห็นความว่องไวนั่น นัยน์ตาของฮุยเฉินก็เบิกกว้างด้วยความตกใจในชีวิตนี้แม้เขาจะคุมสอบและเคยเห็นคนทําข้อสอบมานาน แต่เขาก็ไม่เคยเห็นใครเลยที่มีความว่องไวในการขีดเขียนเร็วเท่านี้
แต่แล้วก่อนที่เขาจะได้หายตกใจในวินาทีต่อมาเขาก็ต้องสะดุดลมหายใจตัวเอง!
วินาทีต่อมาก่อนที่ฮุยเฉินจะได้ทําอะไร เสียงของชายหนุ่มก็ดังขึ้น “เอาล่ะผมเสร็จแล้วเพราะงั้นคุณรีบๆตรวจแล้วออกใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูให้ผมได้แล้ว!’’
มู่หลินยิ้มกว้างแล้วส่งแฟ้มเอกสารออกไป
“แค่ก! แค่ก!’’มองไปยังแฟ้มเอกสารที่ถูกส่งกลับมาฮุยเฉินที่สะดุดลมหายใจตัวเองก็สําลักจนไอแค่กๆหน้าถอดสี
เสร็จแล้ว?
อย่ามาล้อกันเล่นนะเว้ย!
เดิมทีฮุยเฉินคิดว่าชายหนุ่มมีความสามารถและอาจสอบผ่านแต่ใครจะไปคิดล่ะว่าอีกฝ่ายที่เพิ่งลงมือทําข้อสอบไปได้สามวิจะกล้ามาล้อเล่นกับเขา?
แน่นอนว่าไม่!
เพราะงั้นในตอนนี้ฮุยเฉินจึงโกรธเป็นอย่างมากโกรธจนหน้าที่ตึงอยู่แล้วตึงจนแทบจะถลึงขาดได้ไม่ปาน ไม่ช้าเขาก็จ้องเขม็งไปยังชายหนุ่ม “มู่หลินนี่คุณคิดจะมาล้อเล่นกับผมรึ?’’
“ล้อลงล้อเล่นอะไรกัน?ผมไม่มีเวลาว่างมาเล่นอะไรไร้สาระกับคุณหรอก!’’ มู่หลินส่ายหัวคุณยังไม่ตรวจดูด้วยซํ้าแล้วจะรู้ได้ยังไงว่าผมล้อเล่น?
จะโกรธก็ควรดูให้มันดีๆก่อนนะไม่ใช่มาโกรธอะไรโง่ๆอย่างนี้!
แน่นอนว่ามู่หลินไม่ได้พูดมันออกไปเพราะเขาต้องการดูว่าชายชราจะทํายังไงกับเขาต่อ
ชายชราผู้อยากเป็นนักแสดงตลก!
“เธอ!’’ได้ยิน ฮุยเฉินก็ฉุนจัดจนลุกขึ้นยืนโดยทันทีก่อนเอ่ยด้วยความไม่พอใจว่า “ในเมื่อเธอไม่เคารพผู้ใหญ่และยังกล้าพูดจาล้อเลียนอีกฉันขอทําการเพิกถอนสิทธิ์การขอรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูของเธอไปตลอดกาล!’’
“คุณแน่ใจรึ?’’ถึงจะอย่างนั้น มู่หลินก็ยังคงยิ้มหน้าระรื่นและพูดว่า“อีกอย่างคุณก็ยังไม่ได้ตรวจสอบข้อสอบของผมเลยแล้วแบบนี้คุณมีสิทธิ์อะไรมาเพิกถอนสิทธิ์ของผม?อย่างน้อยเรามาพนันกันหน่อยไหมว่าถ้าข้อสอบของผมได้คะแนนไม่เกินครึ่งผมจะกล่าวขอโทษคุณแต่ถ้าคุณแพ้คุณก็แค่มอบใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูและใบอนุญาตประกอบวิชาชีพผู้บริหารสถานศึกษาให้ผมก็พอตกลงไหม?’’
“โอหังเกินไปแล้ว!’’ทันทีที่ได้ยิน ฮุยเฉินก็ตบโต๊ะตรงหน้าดังป๊าบเห็นๆกันอยู่ว่าข้อสอบนั่นเพิ่งถูกทําไปได้แค่สามวิแล้วแบบนี้ชายหนุ่มเอาอะไรมาพูด?
โอหังชัดๆ!
อย่างไรก็ตามในวินาทีต่อมาฮุยเฉินก็ต้องตกตะลึง
วินาทีต่อมาด้วยแรงกระแทกจากโต๊ะที่ถูกฝ่ามือของฮุยเฉินตบอย่างแรงมันได้ทําให้ลมกระแทกพัดไปโดนแฟ้มเอกสารจนลอยขึ้นมาส่งผลให้หน้าเอกสารมากมายพลิกไปแต่ละหน้าโดยอัตโนมัติ พริบตานั้นแววตาของฮุยเฉินที่เผลอมองไปยังมันก็ต้องเผยให้เห็นถึงความตกตะลึง
นี่มัน…
เป็นไปได้อย่างไร?