ถ่ายคลิปและยัดจีเท่านั้น ที่จะได้เงินจากผม

    ตอนที่ 7: นางเอกจำเป็นบนโซฟาตัวโปรด

    ผมขยับขาตั้งกล้องมาวางจ่อหน้าโซฟาหนังตัวยาวกลางห้อง "มุก... ย้ายมานั่งตรงนี้" ผมตบลงบนเบาะหนังสีเข้ม มุกเดินตัวเปลือยเปล่าสั่นเทามานั่งลงช้าๆ ผิวขาวๆ ของเธอตัดกับสีโซฟาจนดูเด่นขึ้นมาทันที

    "อ้าขาออกกว้างๆ หน่อยมุก... เออ แบบนั้นแหละ ให้กล้องมันเห็นร่องหีมุกชัดๆ" ผมสั่งพลางจัดมุมกล้อง "คราวนี้... ผมอยากให้มุกช่วยตัวเองช้าๆ เบาๆ นะ ไม่ต้องรีบ ถ้ามุกทำเร็วเกินไปจนภาพเบลอ ผมจะสั่งให้มุกเริ่มใหม่ทันที... เข้าใจไหม?"

    มุกมองกล้องแล้วสบตาผม แววตาเธอสั่นระริก "น็อต... มุกไม่เคยทำต่อหน้าใครแบบนี้เลยนะ แถมยังมีกล้องอีก..."

    "ก็นี่ไง... งานครั้งแรกของมุก" ผมยิ้มมุมปาก พลางนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ "ทำตัวสบายๆ มุก ไม่ต้องเอามือมาปิดหี ยังไงคืนนี้ผมก็ต้องเห็นมันทั้งคืนอยู่แล้ว... เริ่มบิ้วตัวเองได้เลย จับนมด้วยสิ มุกชอบตรงไหนก็ขยี้ตรงนั้น ทำหน้าหื่นๆ ให้ผมดูหน่อย"

    มุกหลับตาลงนิ่งๆ สูดลมหายใจลึกจนหน้าอกกลมโตสะท้อนขึ้นลง เธอค่อยๆ เอื้อมมือขาวเนียนข้างหนึ่งขึ้นมาขย้ำเต้าตัวเองผ่านนิ้วเรียวยาว ส่วนมืออีกข้างค่อยๆ เอื้อมลงไปแตะที่เนินเนื้อโหนกขาวสะอาด

    "อื้อออ..." เธอครางเบาๆ เริ่มใช้นิ้วกลางเขี่ยลงบนติ่งเสียวสีชมพูที่ผมเพิ่งรีวิวไปเมื่อกี้ช้าๆ จังหวะนิ้วที่บดเบียดลงบนรอยแยกแฉะๆ มันทำเอาผมซี๊ดปากตาม

    "ดีมุก... แบบนั้นแหละ ค่อยๆ แหย่นิ้วเข้าไปในรูหีมุกสิ" ผมซูมกล้องเข้าไปจนเห็นกลีบเนื้อสีหวานขยับตามแรงนิ้ว "ดูดิ... พยาบาลคนสวยกำลังเงี่ยนเพราะเบ็ดหีโชว์เด็กติดเกม ช็อตนี้แม่งโคตรได้"

    มุกเริ่มหายใจหอบถี่ขึ้น ใบหน้าสวยๆ ของเธอเชิดขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากบางเผยอออกพ่นลมหายใจร้อนๆ เธอเริ่มขยับนิ้วเข้าออกร่องหีแฉะๆ ของตัวเองเป็๞จังหวะที่ผมสั่ง ไม่เร็วไม่ช้าจนเกินไป เสียงน้ำเงี่ยนเฉอะแฉะดังก้องไปทั้งห้องเงียบๆ

    "น็อต... มุก... มุกเสียว..." เธอกระซิบเสียงพร่า พร้อมกับบิดเร้ากายบนโซฟาจนนมสองลูกกวัดแกว่งไปมาตามแรงอารมณ์

    "ทำต่อไปมุก... อย่าหยุด หน้ามุกตอนนี้น่ะหื่นชิบหายเลยรู้ตัวไหม" ผมนั่งมองภาพพยาบาลสาวที่ใครๆ ก็ว่าสูงส่ง กำลังสำเร็จความใคร่โชว์กล้องเพื่อแลกกับเงิน 500 บาทด้วยความสะใจลึกๆ

    ในใจผมตอนนี้น่ะเหรอ? หวานเจี๊ยบเลยล่ะครับ! กลิ่นคาวสวาทจางๆ เริ่มลอยมาเตะจมูก พร้อมกับภาพรูหีขาวๆ ที่กำลังตอดรัดนิ้วของเ๯้าของมันเอง... เกมนี้ผมคุมอยู่หมัดจริงๆ!