ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

    ตอนที่83 ชุดเกราะอะไรกัน?

    ตอนที่83 ชุดเกราะอะไรกัน?

    "..."

    "ไม่นะ!!

    องค์หญิงเจ้าเฟิงอุทานขึ้นมาอย่างตกใจ ยังไง นางก็ไม่สามารถตัดใจ หลับตาลงอยู่อีกต่อไปได้ เพราะอีกใจหนึ่งองค์หญิงก็กังวลถึงชายคนรักที่กำลังอยู่ในอันตราย แม้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม หญิงสาวอยากเห็นกับตาว่าองค์ชายสิบสี่จะเป็นเยี่ยงไร

    วาบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

    ภาพที่ปรากฏ คือนางเห็นเนื้อหนังร่างกายของชายหนุ่ม ถูกหลอมละลายจากภายในมันเหมือนโดนหลอมด้วยไฟ หลายพันโวลท์จนกายอสูรระดับคนครึ่งอสูรขั้นห้าไม่อาจทนทานได้

    หนังหัวเขาโป่งพองเหมือนลูกโป่งขนาดใหญ่ แล้วไหลลงมารวมกันอยู่ใต้คาง กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนโป่งพอง และหดเข้าสลับกันไปมา สภาพของความหล่อเหลาถูกทำลายจนหมดสิ้น

    แต่สิ่งหนึ่งที่นางเห็นคือริมฝีปากของเขาไม่ยอมหยุดร่ายคาถา องค์หญิงเจ้าเฟิงแทบจะหยุดหายใจ อ้าปากค้าง ริมฝีปากของนางสั่นระริก อยากจะโดดเข้าไปกอดชายคนรักและช่วยเหลือเขาสุดใจ

    สายตาทั้งคู่ของหญิงสาวจับจ้องอยู่ที่ร่างกายของชายหนุ่ม ตอนนี้มันกำลังจะระเบิดออก เนื้อหนังของเขาอาจจะทนพลังอัดภายในต่อไปไม่ได้ ทุกสัดส่วนของกริชเพชรเหมือนถูกสูบลมเข้าไป เป็นลูกโป่งขนาดยักษ์ พร้อมจะแตกระเบิดได้ตลอดเวลา

    วาบๆ ๆ ๆ!! ปุดๆ ๆ ๆ!!

    'อ๊าาาส์..ไอ้กริชเพชรมึงจะตายไม่ได้นะ.....มึงกลัวตายไม่ใช่หรอ..มึงต้องทนให้ได้..กรอด'

    ในส่วนลึกของจิตใจชายหนุ่มร่ำร้องอย่างทรมาน พลังมหาศาลที่อยู่ในบอลดวงจิตแก่นแท้ของเขามันปั่นป่วน เริ่มประสานกันเป็นหนึ่งเดียวกับพลังจิตอสูร

    เปรี๊ยะๆ ๆ ๆ!

    เสียงดังเปรี๊ยะๆ สะท้อนไปในส่วนประสาทของเขาภายใน เหมือนมันจะระเบิดออกมาได้ตลอดเวลา เมื่อกริชเพชรใช้พลังทั้งสองสายในการห่อหุ้มปกป้องไข่ทั้งสองใบในมือ

    ขณะร่ายคาถาประสานมันเข้าไปรวมกันช้าๆ จากส่วนที่ร้าว กลับถูกประสานด้วยพลังสีชมพู ไข่ดำค่อยๆ กลืนกินไข่ขาวของสัตว์เลี้ยงอสูรบรรพกาลทีละน้อย จนอีกนิดเดียวไข่ทั้งสองใบก็จะรวมกันเป็นหนึ่ง ร่างกายของกริชเพชรไม่สามารถทนทานพลังที่มหาศาล อัดจนเกิดเป็นพลังขั้วสลับของพลังบอลดวงจิตแก่นแท้และพลังจิตอสูร

    ผิวหนังของเขาขยายออกไปอีกสามส่วนช้าๆ พร้อมแตกระเบิดได้ตลอดเวลา

    วาบๆ ๆ ๆ ๆ ๆ!!

    "อุ๊บ!! "

    องค์หญิงเจ้าเฟิงเกือบหลุดปากร้องออกมา ถ้านางไม่รีบเอามือปิดปากไว้อย่างรวดเร็วเพราะนางเห็นเกล็ดอสูรที่คุ้นเคย ของชายหนุ่มหมุนวนรอบตัวเองเร็วจี๋ ออกมาจากถุงนิมิตขั้นเทพขององค์ชายสิบสี่

    ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ถ้าเจ้าของถุงไม่เรียกเกล็ดอาวุธเทพออกมา แม้ว่ามันจะเทพขนาดไหนก็ไม่สามารถทะลวงถุงนิมิตขั้นเทพใบนี้ออกมาได้ เป็นเรื่องอัศจรรย์ใจจนหญิงสาวต้องปิดปากตกใจ

    สภาพร่างกายของชายหนุ่มขณะร่ายคาถาเขายังสามารถ แบ่งจิตออกสั่งให้เกล็ดวิญญาณอาวุธเทพ ออกมาช่วยเหลือได้ยังไง

    วาบๆ ๆ ๆ!!

    ติ้วๆ ๆ ๆ!!

    เกล็ดอาวุธขยายตัวออกเป็นกระทะใบใหญ่ลอยขึ้นบนเหนือหัว กระจายตัวของมันออกครอบเขาไว้ มันหมุนจนเกิดประกายสีทองเหลืองอร่ามดุจแสงทองคำ แล้วเข้าห่อหุ้มร่างกายชายหนุ่ม

    วูบบบ..!!

    ฉับพลันมันก็หายวับไปกับตาเคลือบผิวหนังที่โป่งพองขององค์ชายสิบสี่ แล้วส่งรัศมีสีทองออกมาเป็นระยะๆ เหมือนมันกำลังบีบบังคับผิวหนังของชายหนุ่ม ให้หดลงไปเรื่อยๆ หล่อหลอมกล้ามเนื้อของเขา ให้อยู่ในประกายสีทองนั้น

    วาบๆ ๆ ๆ!! วูบๆ!

    สุดท้ายสีทองเข้มบาดตาก็สงบลงแล้วหายวับไป กลายเป็นเกราะหุ้มร่างของชายหนุ่มไว้ นอเขาของชายหนุ่มยืดยาวออกเป็นหมวกเหล็กสีทองสลับสีดำที่เหมือนชุดหนังห่อหุ้มร่างกายทั้งตัว เป็นเกราะที่สวยงามและมีพลังป้องกันที่สูงล้ำ จนองค์หญิงเจ้าเฟิงรู้สึกสัมผัสได้

    เกล็ดอาวุธเทพปรากฏเป็นวงแหวนสีทองเล็กๆ หมุนวนอยู่ที่ท้ายทอยของชายหนุ่มแล้วส่งพลังลงไป กลายเป็นปีกสีขาวโคนปีกทั้งสองข้างปกคลุม มันเป็นชุดเกราะทองที่ทรงพลังอำนาจ ดูแล้วสวยงามยิ่งนักยามคนพบเห็น หญิงสาวไม่เคยเห็นชุดเกราะใคร จะโดดเด่นเช่นนี้มาก่อน เหมือนมันหลุดออกมาจากในตำนาน

    วูบๆ!!

    เมื่อสภาพชุดเกราะขององค์ชายสิบสี่เสร็จสมบูรณ์ เขาก็ดำเนินการประสานให้ไข่ทั้งสองใบเข้าหากัน พักเดียวมันก็รวมกันเป็นหนึ่ง

    "ฮ่าๆ ..สำเร็จแล้ว! "

    กริชเพชรลอยตัวขึ้นบนอากาศเขารู้สึกว่า ร่างกาย เกิดการเปลี่ยนแปลงความร้อนทั้งหมด ถูกอะไรบางอย่างที่ห่อหุ้มร่างกายของเขาไว้ มันสลายดูดซับความร้อนและความผันแปรทั้งมวล ของพลังสองสายที่โจมตีกล้ามเนื้อจนแทบหลอมละลาย และระเบิดมันออกไปได้ทุกเสี้ยววินาที

    คล้ายเจ้าสิ่งนี้มันดูดซับพลังทั้งสอง ไปไว้บนตัวของมันจนหมดสิ้น เขาไม่อาจรู้ได้เลยว่าเกล็ดอาวุธเทพของตัวเอง มันถูกปลุกด้วยอันตรายของผู้ตีตราประทับ จึงเกิดปฏิกิริยาฟื้นคืนชีวิตออกปกป้องเจ้านาย


    กลายเป็นชุดเกราะในตำนานเมื่อครั้งเคยดำรงอยู่กับเจ้าของเดิม ตอนนี้มันประสานห่อหุ้มหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว กับกายอสูรกริชเพชรแบบสมบูรณ์ เมื่อถูกกระตุ้นด้วยพลังสองสายของชายหนุ่ม จนเขาเข้าสู่สภาวะปกติ ร่ายคาถาส่งพลังทั้งสองสาย ประสาน ไข่เทพสองใบสำเร็จในพริบตา ชนิดที่เรียกว่าชิวๆ กันเลยทีเดียว

    "ไชโย!! ..ที่รักท่านทำสำเร็จแล้ว"

    องค์หญิงเจ้าเฟิงกระโดดตัวลอยเข้าไปกอดชายหนุ่ม น้ำตาของหญิงสาวทะลักไหลออกมาอย่างลืมตัวด้วยความดีใจ ที่ชายคนที่นางรักสุดหัวใจ ตอนนี้รอดพ้นจากอันตรายอันแสนสยดสยอง


    จนไม่อาจรั้งอารมณ์ความรู้สึกของตนเองอีกต่อไปได้ นี่มันเป็นการรอดชีวิตของชายหนุ่มมาแบบหวุดหวิด ถ้าเขาไม่มีจิตใจที่เข้มแข็งคงจะทนพลังอัดอันมหาศาล ของไฟธาตุที่กำลังจะแตกได้ขนาดนี้ สร้างความปีติยินดีให้นางโคตรๆ


    "พี่หญิงท่านเป็นอะไรมากหรือเปล่าเนี่ย ร้องไห้เหมือนข้ากำลังจะตายเลย..แล้วเมื่อกี้เรียกข้าว่าอะไรนะ" กริชเพชรเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาให้นาง แล้วยื่นไข่สีน้ำเงินครามเข้มส่งให้นางดู หญิงสาวยิ้มเขินๆ แก้มแดงระเรื่อขึ้นมาทันที ก้มมองดูไข่ในมืออย่างพิจารณา แล้วยกยิ้มสูง

    "บ้า! ..พี่หญิงไม่ได้พูดอะไรสักหน่อยเจ้าหูฝาดล่ะสิ..คริคริ..! "

    นางพูดเนียนๆ กลบเกลื่อนไปแต่ร่างกายกับไม่ยอม ความอายทำให้เห็นแก้มและใบหูนางแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง


    "ไข่ไปนี้จะกำเนิดออกมาเป็นอสูรครึ่งเทพขั้น ห้าเลยนะองค์ชายสิบสี่ ดูก้นหอยสีทองห้าเส้นตรงนี้สิ มันเขียวเข้มตรงนี้จะเป็นส่วนที่บอกพลังเทพอสูรระดับห้าของไข่ใบนี้ อีกห้าขั้นมันก็จะเลื่อนระดับเป็นจอมราชันแล้ว


    ข้าอิจฉาภูตสัญญาของท่านเหลือเกิน นางถือกำเนิดเกิดทีเดียว ก็เป็นอสูรครึ่งเทพไปห้าขั้น มันเป็นอะไรที่สุดยอดข้าไม่รู้ว่ามีใคร ที่สามารถมีทรัพยากรที่ยิ่งใหญ่ให้กำเนิดอสูรครึ่งเทพแบบน้องท่านนี่


    นับว่าเป็นครั้งแรกที่ข้าได้ยินมา เรื่องขององค์ชายสิบสี่ประสานภูตอสูรเป็นเทพอสูร ต้องถูกบันทึกเป็นคนแรกในตำนานไปชั่วกาลแน่นอน.."

    นางกล่าวด้วยความยินดีทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้เป็นที่ตลกขบขัน จนกริชเพชรต้องแอบบีบแก้มอย่างเอ็นดู เขามีความรู้สึกว่าความสัมพันธ์ของตนเองกับนาง ลึกซึ้งยิ่งกว่าญาติแล้วตอนนี้


    "ท่านจะหัวเราะทั้งร้องไห้ในเวลาเดียวกัน ไม่อายข้าบ้างเหรอ..พี่หญิงหยุดร้องนะคนดี..แล้วน้องจะเช็ดน้ำตาให้..โอ้..นี้อะไรกัน!! .."

    กริชเพชรตกตะลึงเมื่อมองเห็นถุงมือสีทอง

    "มันมาได้ยังไง? .."

    กริชเพชรก้มหน้าลงสำรวจร่างกายตัวเองชายหนุ่มรู้สึกแปลกใจ เขาเอาชุดเกราะสีทองนี้มาใส่ตั้งแต่เมื่อไร


    "นี่มันชุดเกราะอะไรกัน..ท่านพี่หญิงเอามาใส่ให้ข้าเหรอ.."

    กริชเพชรถามด้วยความแปลกใจ หญิงสาวขมวดคิ้วสูงนางรู้สึกงวยงง กับคำถามขององค์ชายสิบสี่


    "อ้าว! ..แล้วน้องจิงโจว เจ้าไม่ได้เป็นคนเรียกเกล็ดอาวุธเทพมาเป็นเกราะป้องกันตัวเองหรอกเหรอ..พี่หญิงเห็นมันลอยออกมาจากถุงนิมิตขั้นเทพของเจ้า ขณะที่ตัวเจ้ากำลังจะระเบิด ข้ายังคิดในใจเลยว่าทำไม? เจ้าจึงเรียกมันออกมาช้าจัง หัวจะระเบิดตายอยู่แล้ว ธรรมดาถุงนิมิตขั้นเทพสิ่งของภายในจะเทพขนาดไหน ก็ไม่สามารถฝืนตัวเองออกมาด้านนอกได้ ถ้าเจ้าของไม่เรียกมัน นี่นับว่าเป็นวิญญาณอาวุธเทพที่แปลกมากๆ เหมือนมันมีชีวิตหล่อหลอมเป็นหนึ่งเดียวกับตัวเจ้าแล้ว.."


    องค์หญิงเจ้าเฟิงพูดพร้อมกับใช้มือลูบคลำเกราะของชายหนุ่ม มันมีพลังที่มีรัศมีออกมาเป็นระลอกตลอดเวลา เกราะดูดซับพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ กับพลังจิตอสูรของชายหนุ่ม ประสานกันเป็นหนึ่งเดียว ระหว่างโลหะทองกับหนังดำอย่างกลมกลืนแบบน่าเกรงขาม

    "เปล่าเลย..ข้าไม่ได้เรียกมันออกมา ข้าเกือบขาดใจตายท่านรู้หรือไม่ พลังทั้งสองสายมันตีกลับจนข้าไม่อาจจะทนทานได้ หัวแทบจะระเบิดสติเกือบเลอะเลือน


    ตั้งใจอย่างเดียวคือร่ายคาถาประสานชีวิตให้หนิงหนิง แม้ว่าตัวตายก็ขอให้นางได้เกิดใหม่ ในตอนนั้นคิดได้แบบนี้อย่างเดียว

    จู่ๆ ก็เหมือนมีอะไรมาห่อหุ้มผิวหนัง แล้วดูดซับเอาพลังทั้งสองสายหายไปสิ้นในพริบตา ที่แท้มันคือเกาะเกร็ดอาวุธวิญญาณอสูรนี่เอง ชายหนุ่มกล่าวอย่างดีใจพร้อมกับหันไปมอง ไข่ที่สถิตของจิตวิญญาณภูตอสูรหนิงหนิง


    "องค์ชายสิบสี่ข้าเคยได้ยินมาว่าอสูรพลังจิตสามารถส่งพลังจิต เร่งเร้าอบไข่อสูรให้ฟักเกิดเป็นตัวได้ ไม่ต้องใช้พลังธรรมชาติอย่างน้ำตกศักดิ์สิทธิ์คอยฟัก ท่านอยากให้หนิงหนิงของท่านเกิดตอนนี้หรือไม่ น้องท่านลองทำดูสิ.."


    องค์หญิงเจ้าเฟิงเห็นองค์ชายสิบสี่มีปฏิกิริยาห่วงใย และภาคภูมิใจในการประสานจิตวิญญาณภูตอสูรให้เกิดใหม่ ดังนั้นหญิงสาวจึงแนะนำทางลัด ในการฟักไข่ให้เขา


    "จริงด้วยพี่หญิงในคาถาบทที่ร้อยห้า พูดถึงการควบคุมพลังจิตถ่ายทอดเร่งเร้าให้ชีวิตเจริญเติบโตให้เร็วขึ้นได้ด้วย คงเป็นคาถาบทนี้แล้วล่ะ"

    คล้ายกับเรื่องตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+ ที่คุณอ่าน