เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสอง ตอน ซูซันยมทูตปราบมาร(จบแล้ว)

พอขึ้นรถอาซันก็สังเกต รองเคนจิซึ่งดูแล้วเพิ่งอายุไม่เกิน30ปีเท่านั้น แต่กลับมีพลังยุทธไปถึงระดับจ้าวนภาระดับที่ 9 แล้ว

“ รองเคนจิ ท่านหัวหน้าหน่วยเรียกผมไป มีเรื่องอะไรหรือครับ”

“ เรื่องนี้ต้องให้ท่านเป็นคนบอกด้วยตัวเองจะดีกว่า” เคนจิไม่กล้าพูดรายละเอียด

อาซันเลยไม่พูดไปตลอดทาง พอถึงสำนักงานของหน่วยพิเศษแห่งนี้ รู้สึกบรรยากาศเงียบสงบ มีคนไม่ถึง ยี่สิบคน แต่สำนักงานกว้างใหญ่

“ เชิญห้องท่านหัวหน้าเลย ท่านรออยู่” เคนจิพาอาซันเข้าไปแล้วเดินออกมา เหลืออาซันพบกับท่านหัวหน้าหน่วยสองต่อสอง

“ นั่งก่อน ทำตัวตามสบาย ฉันชื่อ ชาน เป็นหัวหน้าหน่วยพิเศษ ขึ้นตรงต่อกรมตำรวจของเมืองนอร์ทเทิรน์ฟิลด์ เธออาจจะสงสัยทำไมฉันถึงต้องเรียกเธอมาที่นี่ เพราะว่า พวกเราได้เห็นวิธีที่เธอได้กำจัดปีศาจตุ๊กแก แล้ว บอกตามตรงพวกเราอึ้งกับวิธีการจัดการปีศาจของเธฮ อยากให้มาร่วมทีมกับพวกเรา เธอจะว่าอย่างไร”

หัวหน้าชานถามทันที

“ ทีมอะไรหรือครับ”

“ ทีมล่าปีศาจ”

“ แต่ว่าผมยังต้องเรียนที่สำนักเอกภพ และผมยังต้องตามหาคนของผมที่ถูกคนของวิหารเทพศักดิ์สิทธิ์จับมา ไม่แน่ใจว่าจะมีเวลาช่วยท่านหรือเปล่า” อาซันแบ่งรับแบ่งสู้

“ เรื่องเรียนนั้นไม่ต้องห่วง ฉันจะไปคุยกับท่านเจ้าสำนักให้ ส่วนเรื่องเวลานั้นเธอไม่ต้องห่วง เราเพียงให้เธอมาช่วยงานในบางครั้งเท่านั้น แต่ว่าเรื่องของวิหารเทพศักดิ์สิทธิ์นั้น ฉันไม่เคยได้ยินนะ ว่าพวกเขามีการจับคนมา” หัวหน้าชานสงสัย

“ วิหารเทพศักดิ์สิทธิ์อยู่ที่ไหนหรือครับ”

“ อยู่ที่เมืองมิดเดิลฟิลด์ “ หัวหน้าชานตอบ

“ พวกมันจับคนโลกที่ 1 นับหมื่น มาเป็นทาส มาบูชายัญ มาเป็นนางบำเรอ มากว่าร้อยปีแล้ว โดยมีราชวงศ์ซาร์ร่วมมือด้วย ที่ผมขึ้นมาก็เพื่อจะมาช่วยพวกเขา” อาซันเอ่ยตามตรง

“ เป็นไปได้อย่างไร ราชวงศ์ซาร์ด้วยหรือ ถ้าเธอบอกว่าคนนับพันนับหมื่นนี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แล้วคนที่ถูกจับมาไปอยู่ที่ไหนกันหมด ฉันไม่เคยเห็นคนทั้งห้าเมืองมีทาส เพราะมีกฏหมายคุ้มครองสิทธิการเป็นมนุษย์อยู่แล้ว ยิ่งคนเยอะขนาดนี้ไมมีทางที่จะปิดเอาไว้ได้อย่างแน่นอน” หัวหน้าชานออกความเห็น อาซันถึงกับอึ้งไปเลย ที่นี่มีกฏหมายสิทธิการเป็นมนุษย์ด้วยหรือนี่ แล้วคนตั้งหลายพันคนเป็นร้อยปีพวกเขาไปอยู่ที่ใดกัน อาซันคงต้องอาศัยเครือข่ายของหัวหน้าชานคอยสืบเรื่องนี้แล้ว

“ ตกลงครับ ผมยินดีเข้าร่วม”

“ ดีมากอาซัน เวลานี้เธอเป็นครอบครัวเดียวกับเราแล้ว ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไรพวกเรายินดีช่วยเธอเสมอ นี่คือตราหน่วยพิเศษของเธอ” หัวหน้าชานยื่นตราหน่วยพิเศษให้อาซันมีหมายเลข 21 หัวหน้าชานพาอาซันมาแนะนำตัวให้กับ

ทุกๆ คน ให้รู้จักกับอาซัน แล้วให้รองเคนจิ เป็นคนแนะนำรายละเอียดของหน่วยล่าปีศาจ ให้อาซันอีกครั้ง

“ อาซัน ต่อไปเรียกฉันว่า พี่เคนจิ ไม่ต้องเรียกรองอีก อยู่ในหน่วยนี้มีคนแค่เพียง 21 คนนายเป็นคนที่ 21 พวกเราอยู่กับแบบครอบครัว ฉันจะแนะนำทีมอีก 3 คนให้รู้จัก “ พี่เคนจิแนะนำเพื่อนร่วมงานอีก 3 คนคือ ซาร่า วัย 24 ปีคือหน่วยรับ จ่ายข้อมูลทั้งหมดของหน่วย เก่ง ทางคอมพิวเตอร์ แม็คกี้ หนุ่มวัย 25ปี คือหน่วยจับปีศาจ โจซัว หนุ่มวัย 26 ปีคือหน่วยจับปีศาจเช่นกัน อาซันทำความรู้จักกับทุกคนเป็นที่เรียบร้อย ก็รีบกลับสำนักเอกภพทันที

กลับมาสำนักทอมกับพี่มู่จาก็รีบเข้ามาหา

“ อาซัน พวกเราได้ผ่านด่านทดสอบทั้งหมด ไม่ต้องไปเรียนพื้นฐานอีก สามเดือนแล้ว “ ทอมรีบบอก

“ แต่ว่าคณะกรรมการสงสัยว่า ใครเป็นคนทำให้หยกค่ายกลพังไปจนหมดพวกเขาสงสัยว่าจะเป็นฝีมือเจ้า ยังไงเจ้าต้องเตรียมตัวให้ดี” ศิษย์พี่มู่จาเตือน

อาซันพยักหน้ารับรู้ แต่ไม่ค่อยได้สนใจเท่าไร ศิษย์พี่โบลตันเดินเข้ามาหาทุกคน

“ พวกเจ้าเวลานี้ได้เป็นศิษย์ใหม่สมบูรณ์แล้ว ข้าจะพาพวกเจ้าไปชมสถานที่ในสำนักเอกภพ ที่นี่มีหลักสูตรการสอนวิชาไม่มีการแยกศิษย์นอก ศิษย์ใน ศิษย์หลัก ที่นี่ทุกคนเป็นศิษย์เหมือนกันหมด เพียงแต่ว่าอยู่ปีอะไรเท่านั้น วิชาที่เปิดสอนทุกคนมีสิทธิ์เรียนวิชาพื้นฐานเหมือนกัน ตึกข้างหน้าคือตึกดาบ และก็ตึกกระบี่ ตึกวิชาเวทย์มนต์ ตึกวิชาค่ายกล ตึกวิชาแพทย์ ตึกวิชาหมัด ตึกหลอมศตราวุธ ตึกวิชาฆ้อน ตึกวิชาทวน ตึกวิชาดัชนี และอีกมากมาย วิชาการสอนที่นี่มีมากกว่า 18 วิชา พวกเจ้าดูได้จากคู่มือที่ให้ไว้ในป้ายชื่อ

หากเจ้าสนใจเรียนตึกไหน ก็ใช้ป้ายชื่อไปลงทะเบียนเรียนได้เลย แต่ว่าพวกเจ้าจะต้องมีคะแนนภารกิจ หรือ เหรียญทองไปลงเรียน ในป้ายชื่อนั้นพวกเจ้ามีคนละ 20 เหรียญทอง แต่ไม่มีคะแนนภารกิจให้ 5 วิชาแรกทางสำนักสอนให้ฟรีแต่วิชาที่ 6 เป็นต้นไปพวกเจ้าต้องใช้เหรียญทองวิชาละ 500 เหรียญทอง หรือ 5,000 คะแนนภารกิจ “ ศิษย์พี่โบลตัลพาเดินมาที่หน้าอาคารใหญ่อีกแห่งหนึ่ง

“ที่นี่คือห้องสมุด วิชาระดับฝึกฝนมี 4 ระดับ สามารถอ่านได้ฟรี 2 ระดับแรก

แต่ถ้าระดับสูง ถึง ระดับสมบูรณ์ ต้องใช้คะแนนภารกิจแลกมาเท่านั้น ส่วนทางด้านตรงข้ามเป็นสถานที่ใช้ฝึกตน พวกเจ้าสามารถใช้ห้องธรรมดา ฝึกได้แต่ถ้าห้องระดับ สูง กับสมบูรณ์ ต้องใช้คะแนนภารกิจแลกมาเช่นกัน

และสำนักก็ไม่อนุญาตให้พวกศิษย์ใช้สถานที่อื่น ในการฝึกฝน มิเช่นนั้น ต้นไม้ ภูเขา อาคาร ก่อสร้าง ได้พังกันไปหมด และที่ตรงนี้คือ อาคารรับมอบภารกิจ

มีตารางภารกิจอยู่ด้านนี้ หากเจ้าสนใจภารกิจอะไร ก็มาติดต่อเคาน์เตอร์ตรงนี้ได้เลย ทุกคนคงเข้าใจระบบภายใน ของสำนักของเราแล้วนะ หากมีข้อสงสัย พวกเจ้าก็มาหาข้า ได้ที่นี่เพราะข้าทำงานในอาคารรับมอบภารกิจแห่งนี้” ศิษย์พี่โบลตัลทำงานพิเศษที่นี่เอง ทุกคนพยักหน้าเข้าใจ หลังจากเรียน 5 วิชาแรกแล้วต้องหาภารกิจมาทำมิเช่นนั้น ก็ไม่สามารถศึกษาต่อได้ ก็ดี เป็นการฝึกฝนศิษย์อีกรูปแบบหนึ่ง อาซันคิด

พี่มู่จา อยากเรียนวิชากระบี่ ส่วนทอมนั้นอยากเรียนวิชาหมัด ทั้งสองคนเลยรีบไปละทะเบียน อาซันแบ่งเหรียญทองให้ทั้งสองคนติดตัวเอาไว้คนละ 5,000 เหรียญทอง เอาไว้ใช้หากต้องการเรียนวิชาเพิ่มเติม โดยไม่ต้องไปทำภารกิจ อาซันเดินมาอ่านภารกิจของสำนักเอกภพว่ามีอะไรบ้างเพราะเขายังไม่สนใจที่จะเรียนวิชาสักเท่าไร อาซันสนใจภารกิจหนึ่งมีค่าตอบแทน

เพียง 1 เหรียญทองเท่านั้น เป็นภารกิจที่ใต้ตารางอันดับสุดท้ายถ้าไม่สังเกตุไม่มีใครเห็นแน่ โดยผู้ว่าจ้างภารกิจคือเด็กน้อยซีซี ช่วยตามหาสุนัขไซบีเรียนฮัสกี้ วัยเพียง 2 เดือนเท่านั้น อาซันรับภารกิจนี้ทันที

“ อะไรนะอาซัน นี่เจ้ารับภารกิจตามหาหมา ที่มีมูลค่าเหรียญเดียว เนี่ยนะ” ศิษย์พี่โบลตัลสงสัย

“ มีปัญหาอะไรหรือเปล่า” อาซันสงสัย

“ ไม่มีปัญหาหรอก มีคนใจดีคิดช่วยซีซี ตามหาเจ้าคาร์เตอร์มาแล้ว แต่ไม่มีใครเจอเจ้าหมาตัวนี้ แต่ที่ทางเรายังขึ้นไว้ในตารางภารกิจ เพราะว่าหวังว่าจะมีคนที่ใจดีมีน้ำใจอย่างเจ้านี่แหละ ซีซี อาศัยอยู่ในมหาลัยของเรา เป็นลูกสาวของป้าซีหลิงเป็นแม่ครัวโรงอาหาร เจ้าไปช่วยเธอก็ดีเหมือนกัน หมู่นี้เห็นซีซี หงอยไปเยอะ ตั้งแต่เจ้าคาร์เตอร์มันหายไป” พี่โบลตัลเอ่ย อาซันเดินไปหาซีซี ทันที

พอไปถึงเห็นซีซี เด็กหญิงวัย 5 ขวบ นั่งเหม่อลอย ดูแม่ทำอาหารอย่างเหงาหงอยอาซันเดินเข้าไปหาและแนะนำตัว บอกว่าจะมาช่วยตามหาเจ้าคาร์เตอร์ให้

“ จริงนะพี่ซัน ไม่ได้หรอกซีซีนะ “ เด็กน้อยแกะหนังยางที่ผูกเงิน1เหรียญทองไว้กับเสื้อแล้วยื่น1เหรียญทองให้อาซันทันที

“ เก็บไว้ก่อน พี่ซันหาเจ้าคาร์เตอร์พบแล้วค่อยมาเก็บเงินนะ” อาซันลูบหัวซีซีโดยที่ป้าซีหลิงเดินมายืนดูอยู่ข้างๆ ด้วยความเห็นใจลูก

“ เจ้าคาร์เตอร์มันซนมากไม่เคยอยู่นิ่งซีซี ต้องผูกมันเอาไว้กับข้อมือตัวเองตลอดเมื่อ 7 วันก่อนซีซี ผูกมันไว้ที่ข้างเสา เพื่อไปเข้าห้องน้ำ มันกลับใช้ปากแก้เชือกแล้ววิ่งเตลิดออกไปเล่นตามประสาของมัน แต่คราวนี้มันไม่กลับมาอีกเลย” ป้าซีหลิงเล่าให้อาซันฟัง ขณะที่ซีซีเข้ากอดเอวป้าซีหลิง แล้วเริ่มน้ำตาไหลคิดถึงเจ้าคาร์เตอร์ อาซันขอ สิ่งของที่เจ้าคาร์เตอร์สัมผัสอยู่เป็นประจำ ซีซีวิ่งเข้าไปเอาผ้าพันคอที่ซีซีชอบพันให้มันมาให้ อาซันใช้จิตตรวจสอบทันที จากนั้นอาซันก็เดินตามสัมผัสของเจ้าคาร์เตอร์ไป แต่สัมผัสของมันหายไปบนที่ถนนหน้าสำนักเอกภพ เป็นไปได้ว่าถูกจับแล้วขึ้นรถไป

อาซันใช้พลังกำเนิดโลกส่งสัมผัสออกไปให้ไกลขึ้นไปอีก ในที่สุดก็พบห่างจากที่สำนักไม่ถึง 3 กิโลเมตร อาซันเคลื่อนย้ายร่างไปอย่างรวดเร็วมาโผล่ที่โกดังร้างแห่งหนึ่ง อาซันใช้เสกมนต์ตราล่องหนแล้วเข้าไปในโกดัง แห่งนี้เพราะว่า ด้านในมีมนุษย์อยู่หลายคน และมีอาวุธปืนครบมือ คล้ายทหารรับจ้าง

“ แกจะเอาหมาตัวนี้มาทำไม ให้เกะกะ คืนนี้พวกเราออกปฏิบัติการเสร็จพวกเราก็ต้องออกไปจากเมืองนี้แล้ว” เสียงทหารรับจ้างคนหนึ่งกำลังตรวจเช็คปืนเอเค 47 แล้วพูดไปด้วย

“ ไม่ต้องห่วงน่า ฉันจะเอามันไปฝากแฟนฉัน หมามันน่ารักดี ดูซิ มันไม่เคยอยู่นิ่งเลย” เจ้าคาร์เตอร์ถูกขังอยู่ในกรงเห่า บ๊อกๆ แฮ่ๆ ใส่ พวกคนกลุ่มนี้ ไม่รู้มันโกรธหรือว่ามันหิวกันแน่

“ แกทำให้มันเงียบซะ แล้วเริ่มออกไปกันได้แล้ว” ชายคนหนึ่งลุกขึ้นยืนแล้วบอกให้ทุกคนเตรียมพร้อมออกเดินทาง ชายคนที่จับเจ้าคาร์เตอร์ มานำน้ำผสมยานอนหลับให้เจ้าคาร์เตอร์กินทันที อาซันก็ปรากฏตัวทันที ทหารรับจ้างสิบกว่าคน

ตกใจ ที่อยู่ๆ มีคนมาปรากฏกายขึ้นต่อหน้าแบบนี้

“ แกเป็นใคร มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” หัวหน้าทหารรับจ้างถามขึ้นด้วยความตกใจ

“ ฉันมาตามหมากลับบ้าน ว่าแต่พวกแกกำลังจะไปทำอะไรกัน” อาซันเอ่ยถาม ที่เห็นทุกคนเหมือนกำลังจะออกไปทำอะไรสักอย่าง

“ ไม่เกี่ยวกับแก ถ้าแกจะเอาหมาไป ก็เอาไปไม่ต้องมายุ่ง” หัวหน้ารีบบอกออกไป

เพราะรู้ว่าอาซันเป็นผู้ฝึกยุทธอย่างแน่นอน เลยไม่อยากมีปัญหาด้วย แต่ก็จับปืนอยู่ลักษณะเตรียมพร้อมยิงเช่นกัน แต่อาซันไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ

แล้วใช้มือกระชากร่างของหัวหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วใช้มือกดไปที่หัวหน้าทหารรับจ้างทันที ที่เหลือยกปืนขึ้นยิงอาซันทันที แต่ว่าทำได้แค่นั้นเพราะไม่มีใครขยับตัวได้เลยสักคน ทั้ง 15 คนนี้เป็นทหารรับจ้าง ถูกจ้างให้มาลอบสังหาร เจ้าชายเพอร์ไซนัส จากเมืองเซาท์เทิร์นฟิวด์ ซึ่งนั่งเครื่องบินมาและกำลังจะลงสนามบินเพื่อมาพักที่โรงแรมใกล้ๆแถวนี้

อาซันใช้มือสะบัดทีเดียว ทั้ง 15 คนถูกตบสลบไปกับพื้นทั้งหมด แล้วอาซันก็เรียกหัวหน้าชานให้มาจัดการเรื่องนี้ อาซันรอไม่นาน พี่เคนจิก็นำกำลัง ตำรวจเข้ามานับร้อย

“ อาซัน นายสืบรู้ได้ยังไงว่าพวกทหารรับจ้าง มาซุ่มกำลังอยู่ที่นี่” เคนจิสงสัย

“ พอดีมีคนไหว้วานให้มาตามหาหมาที่หายไป” แล้วอาซันก็อุ้มเจ้าคาร์เตอร์ไว้ในอ้อมอกของเขา แล้วให้มันกินขนมอัดเม็ดที่คนร้ายซื้อไว้ ไม่เช่นนั้นมันไม่ยอมอยู่นิ่ง เหมือนเด็กซนจริงๆ พี่เคนจิถึงกับนิ่ง ไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา ได้แต่แนะนำให้อาซันคำนับท่าน รองหัวหน้าตำรวจ ท่านมอริส อาซันคำนับทันที

“ ต้องขอบคุณนายมากนะอาซัน หากคนพวกนี้ เริ่มปฏิบัติการ ทางเราอาจต้องเจอปัญหาใหญ่แน่นอน” ท่านมอริส รองหัวหน้าตำรวจกล่าวขอบคุณ

“ มีอีกเรื่องหนึ่ง คือนอกจากทหารรับจ้างแล้ว ยังมีนักฆ่าอีกกลุ่มหนึ่ง ที่รอจัดการกับ

เจ้าชายเพอร์ไซนัส ผมไม่รู้พวกมันจะลงมือเมื่อไร มีข้อมูลเท่านี้” ทั้งสองคนฟังอาซันบอกก็ตกใจยิ่งนัก รีบเรียกกำลังเสริมทันที ส่วนอาซันเห็นไม่เกี่ยวกับตน เลยขอลา จากนั้นอาซันก็นำเจ้าคาร์เตอร์ไปส่ง ให้กับซีซี ที่พอเห็นเจ้า

คาร์เตอร์ก็วิ่งเข้าไปกอดมันอย่างดีใจ เจ้าคาร์เตอร์ก็ดีใจเช่นกัน แลบลิ้นเลียหน้าซีซีจนหน้าเปียกไปหมด ป้าซีหลิงต้องนำผ้ามาเช็ดหน้าให้อย่างดีใจเช่นกัน

ซีซีแกะหนังยางออกแล้วนำเงิน 1 เหรียญมาให้อาซัน ขณะที่เจ้าคาร์เตอร์ยังกระโดดโหยงๆ อยู่ข้างๆ ซีซีไม่กล้าไปไหนอีก อาซันรับ ค่าจ้าง 1 เหรียญแล้วเดินจากไป