โปรแกรมสร้างนักรบ

        “ดาบ! ผ่า! ปฐพี!!”

        ฉั๊วะ!

        “ดาบผ่าปฐพี!!”

        ฉั๊วะ!!

        “ดาบผ่าปฐพี!!”

        ฉั๊วะ!!

        “ฟู่! ถ้ำที่ 2 เรียบร้อย โชคดีที่เป็นแค่ถ้ำธาตุลม วิธีเดิมยังใช้ได้อยู่!”

        …………

        “บ้าเอ้ย… แกเป็นปั้มแรงดันสูงหรือยังไง? นี่มันโกงกันชัด ๆ”

        เสียงสบถดังออกมาตามนิสัยที่ฝังลึกจนเกินจะแก้ และในเวลาเดียวกันกายาเหล็กก็ถูกยกเลิกแล้วเรียกม่านวารีออกมาห่อหุ้มร่างกายเอาไว้แทน

        น้ำตัดเหล็กได้ถ้าแรงดันสูงพอ และตอนนี้มันเหมือนจะเป็นอย่างนั้น

        เปรี๊ยะ!! เปรี๊ยะ!! เปรี๊ยะ!!

        ดาบยาวในมือถูกใช้แทงด้วยทักษะหอกอสรพิษออกไปอย่างต่อเนื่อง มันเป็นทักษะเดียวที่สามารถอัดธนูสายฟ้าลงไปได้ถ้าไม่นับธนูยิงสายลม ออสการ์ต้องพึ่งพามันในการกำจัดสัตว์ร้ายสายน้ำในถ้ำที่ 3 แห่งนี้

        …

        “ดาบ!! ผ่า!! ปฐพี!!!”

        ฉั๊วะ!

        ครั้งนี้ออสการ์ไม่ต้องใช้ท่าไม้ตายซ้ำ เพราะการใช้ดาบยักษ์ผ่าปฐพีครั้งเดียวก็เกินพอแล้วสำหรับสังหาร ‘กบปักเป้า’ บอสใหญ่ธาตุน้ำตัวนี้ อานุภาพของมันรุนแรงกว่าการผ่าด้วยดาบยาวหลายเท่าตัว

        มันเคลื่อนไหวช้า! หรือบอกว่าแทบไม่ขยับออกจากที่เลยจะถูกต้องกว่า

        นี่เป็นสาเหตุให้เด็กหนุ่มมีโอกาสใช้ดาบยักษ์เผด็จศึก และมันทำให้เขาสะใจมากจริง ๆ

        ความยากในการสังหารอยู่ที่การพยายามฝ่าเข้าไปให้ถึงตัว

        ‘หอกน้ำ’ หรือจะเรียกว่า ‘เข็มน้ำ’ ก็ได้ มันพุ่งออกมาจากหนามที่อยู่รอบตัว ด้วยความถี่ที่ปืนกลยังต้องชิดซ้าย เป็นการโจมตีที่หลบไม่ได้ และการป้องกันของ ‘กายาเหล็ก’ ต้านเอาไว้ไม่อยู่

        ถ้า! ถ้าเพียงแต่ลูกน้องของมันแทบทุกตัวที่อยู่ในถ้ำข้างนอกไม่ได้มีความสามารถเดียวกันนี้ทุกตัว ไม่เปิดโอกาสให้ออสการ์ได้คิดหาวิธีแก้ไขมาล่วงหน้า เขาคิดว่างานคงจะยากกว่านี้หลายเท่าตัวนัก

        ในเมื่อความแข็งไม่ได้ผล เด็กหนุ่มก็เลือกที่จะสู้ด้วยความนุ่มนวลและอ่อนโยน

        กายาเหล็กใช้ป้องกันไม่ได้ เขาก็เปลี่ยนไปใช้ม่านวารีทันที มันยากและเปลืองพลังเวทย์มากกว่าปกติ แต่ก็มีเวลาให้ฝึกฝนและปรับตัวอยู่พอสมควร

        ความรุนแรงของเวทย์หอกน้ำที่ใช้โดยเหล่าลูกน้องกบปักเป้าทั้งหลาย มันค่อย ๆ แรงขึ้นเรื่อย ๆ ตามความลึกที่ตะลุยฝ่าเข้ามา นั่นคือสนามฝึกซ้อมชั้นยอด และออสการ์ก็ใช้มันได้อย่างมีประสิทธิภาพเป็นอย่างยิ่ง

        ม่านวารีที่หนาและอยู่ห่างตัวคือขั้นแรก ซ้อนทับกัน 2 ชั้นคือขั้นต่อไป และขั้นสุดท้ายคือม่านวารีที่หมุนวนอย่างรวดเร็ว มันทั้งป้องกันและเบี่ยงหอกน้ำที่รุนแรงให้พ้นออกไปจากตัวได้ไม่ยากเย็นนัก

        และเมื่อฝ่าถึงตัวได้ทุกอย่างก็จบ!

        ………….

        ตุบ!!

        “ฟู่! มันน่าหวาดเสียวอยู่เหมือนกันนะเนี่ย ใครจะคิดว่าจะลอยสูงขึ้นมาได้ถึงขนาดนั้น?”

        ออสการ์ยันตัวจากท่าย่อเข่าลุกขึ้นยืนตรง ก่อนจะบ่นออกมาด้วยสีหน้าที่พึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง ในที่สุดเขาก็บินได้ แม้ว่าจะแค่แวบเดียวก็ตาม

        ‘ไต่เมฆา!’ ทักษะการเคลื่อนไหวที่เด็กหนุ่มกัดฟันซื้อมาหมาด ๆ ช่วยให้ทำอย่างนั้นได้ ความสามารถเป็นดังชื่อเรียกของมัน เขาสามารถเหยียบอากาศไต่ขึ้นไปบนท้องฟ้าได้ราวกับใช้หมู่เมฆเป็นบันได เมื่อเสริมด้วยปีกแห่งสายลม ออสการ์ก็กลายเป็นนักเวทย์ที่บินได้

        แม้ว่าในตอนที่เพิ่งเริ่ม ‘เรียนรู้’ จะเหยียบได้แค่เพียงก้าวเดียว แต่เขาก็ถือว่าตัวเองบินได้แล้ว!

        ดิน! สายฟ้า! และวิญญาณ! เวทย์อีก 3 สายในถ้ำที่เหลือบนชั้นที่ 2

        ถ้าไม่มีทักษะความสามารถอะไรเพิ่มเติม ออสการ์ไม่คิดว่าจะเอาตัวรอดจากพลังโจมตีของเหล่าสัตว์ร้ายที่จะเพิ่มขึ้นตามลำดับได้ ไม่ว่าดินหรือสายฟ้า ถ้าธาตุใดธาตุหนึ่งไปอยู่ที่ถ้ำสุดท้าย รับรองได้เลยว่าลากเลือด!

        เขาต้องการทั้งพลังโจมตีอันมหาศาลเพื่อจัดการกับบอสธาตุดิน และพลังป้องกันอันแข็งแกร่งเพื่อผ่านบอสธาตุสายฟ้า ประสบการณ์ที่ผ่านมาบอกเช่นนั้น เด็กหนุ่มต้องการเตรียมตัวให้พร้อมมากกว่าเดิม

        แต่ทักษะที่เหมาะสมไม่ปรากฏออกมาให้เลือกเรียนรู้เลย

        ทักษะการต่อสู้ที่แพงกว่าจะมีประสิทธิภาพมากกว่า ดาบผ่าปฐพีเป็นตัวอย่างที่เห็นชัดที่สุด ดาบลมกรดกับหอกอสรพิษไม่สามารถทะลวงผ่านการป้องกันของบอสใน 3 ถ้ำที่ผ่านมาได้ แม้จะใช้ดาบยาวเคลือบเพลิงสีชาดเหมือนกัน แต่ดาบผ่าปฐพีทำได้

        ไม่รุนแรงเหมือนกับการใช้ดาบยักษ์ แต่มันก็สามารถสังหารบอสไปได้ถึง 2 ถ้ำ

        ออสการ์อยากได้ทักษะการใช้ดาบที่รุนแรงมากกว่าเดิม แต่มันไม่มีปรากฏออกมา และเมื่อหันไปมองที่ทักษะป้องกัน มันทำหมดหวังยิ่งไปกว่าเดิมอีก

        การยังเหลือถ้ำสายฟ้าอยู่แต่ไม่มีเวทย์ป้องกันสายไม้โผล่ออกมาให้เลือกใช้

        เด็กหนุ่มไม่ยอมสิ้นเปลืองคะแนนไปอย่างเปล่าประโยชน์แน่นอน!

        ต้องเร็วขึ้น!

        หลังจากนั่งคิดนอนคิดอยู่เป็นเวลานาน ออสการ์ก็หาข้อสรุปทางเลือกของตัวเองได้ ถ้ากระบวนท่าไม่รุนแรงพอก็แค่ต้องซ้ำไปหลาย ๆ ครั้ง ถ้าป้องกันไม่ได้ก็อย่างให้การโจมตีมาถูกตัว

        เขาแค่ต้องหลบให้เร็วขึ้น โจมตีให้เร็วขึ้นเท่านั้น!

        ทักษะการเคลื่อนไหวคือสิ่งเดียวที่จะพึ่งพาได้ในตอนนี้ และ ‘ไต่เมฆา’ ที่เพิ่งปรากฏออกมาเป็นตัวเลือกชั้นดี แม้ว่ามันผิดวัตถุประสงค์ความต้องการที่ตั้งไว้ในตอนต้น

        แต่มันช่วยเพิ่มมิติในการเคลื่อนไหวหลบหลีกให้มากขึ้นกว่าเดิม

        และมันใช้ประโยชน์ในถ้ำที่ไม่สูงมากนักได้อย่างเต็มที่ ออสการจะไม่ต้องใช้ธนูในการยิงสังหารนกที่บินอยู่กลางอากาศอีก เขาสามารถไต่เมฆาขึ้นไปฆ่าพวกมันได้เลย

        เด็กหนุ่มผ่าน 3 ถ้ำแรกบนชั้นที่ 2 มาด้วยเวลาเพียง 8 วัน เขาทำได้เร็วกว่าค่าเฉลี่ยมากพอสมควร โดยเฉพาะในถ้ำที่ 2 และ 3 ใช้เวลาไปแค่ถ้ำละเพียง 2 วันเท่านั้น

        มันมีเวลาให้พักผ่อนและฝึกฝนเพื่อเพิ่มระดับของ ‘ไต่เมฆา’ให้ขึ้นไปเป็น ‘ชำนาญ’ หรือ ‘เชี่ยวชาญ’ ได้

        ออสการ์ไม่ได้ต้องการจะบินอยู่กลางอากาศได้จริง ๆ เขารู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ อย่างน้อย ๆ ก็ไม่ใช่ในระยะเวลาอันใกล้นี้ เด็กหนุ่มต้องการแค่เคลื่อนไหวเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศได้อย่างอิสระ

        ขอให้เหยียบอากาศได้สัก 3-4 ก้าวก็เพียงพอแล้ว

        นอกจากส่งผลให้หลบหลีกได้ดีขึ้นแล้ว มันยังน่าจะช่วยให้เขามีเวลาตั้งหลักจู่โจมด้วยดาบผ่าปฐพีที่ใช้ออกโดยดาบยักษ์อีกด้วย!

        นั่นคือความหวังของออสการ์

        และเขาตั้งใจจะใช้เวลา 2 วันในการฝึกฝนให้ความหวังและความฝันนี้กลายเป็นจริง

        …

        “ไต่เมฆา!”

        ตุบ!

        “บ้าเอ้ย! ยังไม่ได้อีก เอาใหม่อีกรอบ”

        เสียงพึมพำอย่างหัวเสียดังออกมาจากทุ่งหญ้าทางด้านหลังของหมู่บ้านเริ่มต้น มันแทบจะไม่มี ‘ผู้เล่น’ คนไหนออกมาอยู่บริเวณแถวนี้เลยนอกจากออสการ์

        ไม่มีใครออกล่าสัตว์เพื่อคะแนนเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่มีใครออกมาฝึกฝนทักษะอยู่นอกถ้ำ เด็กหนุ่มไม่รู้ว่าเพราะอะไร?แต่สันนิษฐานว่าแต่ละคนคงมีคะแนนอย่างเหลือเฟือ และมีทักษะระดับสูงตั้งแต่ถ้ำแรก ๆ

        การฝึกฝนในสถานการการต่อสู้จริง ๆ จะก้าวหน้าได้มากกว่า ไม่มีใครยอมเสียเวลาเปล่าอยู่ด้านนอกเลย

        “ไต่เมฆา”

        ฟุบ!

        ตุบ!

        “ดีขึ้น! แต่ยังไม่พอ! ลองใหม่อีกที!”

        เสียงพึมพำจากบ่นแบบหัวเสียกลายมาเป็นให้กำลังใจตัวเอง หลังจากที่พยายามมาครึ่งค่อนวัน เขาก็เปลี่ยนทิศทางกลางอากาศครั้งแรกได้แล้ว แต่มันยังไม่เพียงพอ

        “ไต่เมฆา”

        ฟุบ! ฟุบ!

        ตุบ!

        “เยี่ยม! ต่อไปก็ต้องลงพื้นให้นุ่มขึ้น ไม่อย่างนั้นแก่ตัวไปเข่าพังหมด!”

        ความก้าวหน้าเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ตามระยะเวลาการฝึกฝนที่ผ่านไป

        “ไต่เมฆา!”

        ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!

        “เพอร์เฟค! วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้ค่อยมาฝึกผสานกับการใช้ดาบ”

        ในที่สุดเสียงเท้ากระแทกพื้นก็หายไปพร้อม ๆ กับแสงจากดวงอาทิตย์ที่ลับขอบฟ้า ออสการ์ทุ่มเทฝึกฝนทักษะการเคลื่อนไหวใหม่ทั้งวัน และเด็กหนุ่มก็ทำได้ประสบความสำเร็จในขั้นแรก

        เปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ 3 ครั้ง โดยที่กลางหลังสะพายดาบยักษ์อันหนักอึ้งติดตัวเอาไว้

        “ฉันจะบิน โดยที่ไม่ต้องมีปีก ฉันจะบิน ใครจะบินไปด้วยกัน ฉันจะบิน ไปในจินตนาการ

        ฉันจะบินไป ก็อยากจะไปให้ถึงสวรรค์…”

        เสียงครวญเพลงอย่างอารมณ์ดีดังให้ได้ยินตลอดทางที่ออสการ์เดินกลับไปหมู่บ้านเริ่มต้น…