(ดรอปไม่เขียนต่อ)BEHEMOTH ราชันแห่งมอนเตอร์

        เมื่อทันย่าได้ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ เขาไม่รอช้า ร่างกายของเขาเปล่งประกายพลังอันมหาศาลออกมาและรีบทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง ร่างของเขากลายเป็นเพียงเงาสีดำที่พุ่งทะยานไปข้างหน้า

        ขณะที่สายลมและพลังงานรอบๆตัวของเขาได้แตกกระจายออกเป็นวงกว้าง ทันย่ามุ่งหน้าไปทางทิศใต้ของทวีปมืด

        สถานที่ที่เต็มไปด้วยหิมะและน้ำแข็งอันหนาวเหน็บ เป้าหมายของเขาชัดเจน—ต้องล่ายักษ์น้ำแข็งให้เร็วที่สุด เพราะเวลาไม่รอใคร

        ทันย่ารู้ดีว่าเขาต้องแข่งขันกับเวลา ดราโกเนียกำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ และมันไม่เหมือนกับสิ่งมีชีวิตอื่นๆที่เคยเผชิญหน้า

        ดราโกเนียถือเป็นสัตว์ร้ายที่ไม่มีความปรานี มันจะดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นมนุษย์ เหล่ามอนสเตอร์ หรือสิ่งมีชีวิตใดก็ตามที่อยู่ในเส้นทางการสังหารของมัน เมื่อมันแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ มันจะทำลายและกลืนกินทุกสิ่งจนกระทั่งไม่มีอะไรเหลืออยู่บนโลกนี้

        หากปล่อยให้ดราโกเนียยังคงอยู่ต่อไป ดาวเคราะห์โลกคงไม่สามารถต้านทานพลังของมันได้

        หายนะจะเกิดขึ้นอย่างสมบูรณ์ ทุกสรรพสิ่งจะถูกทำลายล้าง ไม่ใช่เพียงแค่มนุษย์ที่ตกอยู่ในอันตราย แต่เหล่ามอนสเตอร์ที่ครองโลกใบนี้ก็จะต้องสูญพันธุ์ไปเช่นกัน ดราโกเนียจะไม่เหลืออะไรไว้เบื้องหลัง ทุกชีวิตจะถูกกลืนกินและหายไปในความมืด

        ทันย่าเข้าใจถึงความร้ายแรงของสถานการณ์นี้ดี เขาไม่ต้องการให้โลกนี้ต้องพบกับหายนะ

        ชายหนุ่มเองก็รู้ว่าเขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่อาจเข้ากันได้กับมนุษย์อย่างแท้จริง แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังรู้สึกว่าตนเองต้องปกป้องโลกใบนี้ ทั้งจากมุมมองของมอนสเตอร์และผู้ที่มีพลังเหมือนเขา เพราะหากดราโกเนียทำลายล้างทุกสิ่ง ความอยู่รอดของมอนสเตอร์ก็จะหายไปเช่นเดียวกับมนุษย์

        “รอก่อนเถอะ.. อสูรผู้กลืนกินดวงดาว”

        ดวงตาของทันย่าเปล่งประกาย ขณะทะยานไปสู่ทวีปใต้ เขารู้ดีว่าต้องยกระดับพลังของตนเองให้เร็วที่สุด

        นั่นคือหนทางเดียวที่จะทำให้เขาเผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ที่ยิ่งใหญ่ได้โดยไม่พ่ายแพ้ การล่ายักษ์น้ำแข็งจะทำให้เขามีพลังพอที่จะยืนหยัดในการต่อสู้ครั้งสุดท้าย นี่คือการแข่งขันกับเวลา ทุกนาทีมีค่าและเขาไม่สามารถปล่อยให้มันพลาดไปได้โดยเด็ดขาด

        ไม่กี่สิบนาที ในที่สุดทันย่าก็ก้าวเข้าสู่เขตแดนของทวีปมืด สถานที่ซึ่งเต็มไปด้วยหิมะและน้ำแข็งที่แผ่กว้างจนสุดลูกหูลูกตา อากาศหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ แต่เขาไม่รู้สึกหวาดหวั่น ความตั้งใจแน่วแน่ที่จะล่าจักรพรรดิแห่งแดนใต้ ยักษ์น้ำแข็ง ยังคงเดือดพล่านขึ้นอยู่ในส่วนลึก

        [เริ่มกันเลยศิษย์รัก]

        เมื่อทันย่ามาถึง ร่างกายของเขาก็เริ่มสั่นสะเทือนด้วยพลังงานอันมหาศาล

        ตัวของชายหนุ่มไม่รีรออีกต่อไป ร่างกายมนุษย์ของเขาค่อยๆถูกเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

        กระทั่งในที่สุดร่างของเบฮีมอทผู้ยิ่งใหญ่ได้ถูกปลดปล่อยออกมา สัตว์ร้ายในตำนานที่แฝงตัวอยู่ภายในร่างกายเริ่มสำแดงตัว ร่างกายขนาดมหึมาของเบฮีมอทโผล่พ้นออกมา สั่นสะเทือนแผ่นดินรอบๆด้วยพลังที่ไม่อาจหยั่งถึง

        “โฮกกกกกกกกกกกกกก!”

        เสียงคำรามของทันย่าดังกึกก้องราวกับเสียงฟ้าร้อง ประหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า สะท้อนกลับมาจากหุบเขาน้ำแข็งโดยรอบ

        ความดังกึกก้องของเสียงนั้น รุนแรงจนทำให้หิมะที่ปกคลุมท้องทวีปสั่นไหวและร่วงหล่นลงมาจากยอดเขา ทันย่าไม่สนใจอีกต่อไปว่า ดาวเทียมของสมาพันธ์โลกจะตรวจจับได้หรือไม่ ในตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจเพียงอย่างเดียวคือการเผชิญหน้ากับยักษ์น้ำแข็ง

        เสียงคำรามนี้คือสัญญาณของการท้าทาย เป็นการประกาศตัวตนของเบฮีมอท และส่งคำเชิญไปยังยักษ์น้ำแข็ง ผู้ครองอำนาจในทวีปใต้ เพื่อให้มันออกมาเผชิญหน้า การเผชิญหน้าระหว่างสองมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิ การต่อสู้ที่จะตัดสินความแข็งแกร่งที่แท้จริง

        เวลานั้นเอง ลมหนาวที่พัดผ่านยิ่งเย็นเยือกและรุนแรงขึ้นหลังจากเสียงคำรามของทันย่าได้แผ่กระจายไปทั่วท้องฟ้า

        หิมะและชั้นน้ำแข็งเริ่มกระเพื่อม ท้องฟ้าเหนือทวีปมืดเริ่มมืดครึ้มลงอย่างช้าๆ ราวกับการตอบรับของยักษ์น้ำแข็ง

        ทันย่าที่อยู่ในร่างของเบฮีมอทก้าวเท้าขนาดมหึมาไปข้างหน้า สายตาของเขาจับจ้องไปยังทิวทัศน์รอบๆด้วยความเยือกเย็นและตั้งใจ

        ทุกก้าวของเขาสั่นสะเทือนพื้นดินและส่งผลให้หิมะตกลงมาจากยอดเขา ร่างกายขนาดใหญ่ของเขาเป็นสัญลักษณ์ของพลังที่ไม่มีใครสามารถต้านทานได้ ทันย่าพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับยักษ์น้ำแข็งและดูดซับพลังของมันเพื่อยกระดับพลังของเขาให้ถึงขีดสุด

        “ตึง!.. ตึง!.. ตึง!.. ตึง!..”

        ไม่นานหลังจากเสียงคำรามกึกก้องนั้น พื้นดินก็เริ่มสั่นสะเทือนหนักหน่วงยิ่งขึ้น ลมหนาวแผ่กระจายเป็นคลื่นพลังที่มาพร้อมกับเสียงกึกก้องจากส่วนลึกของทวีปน้ำแข็ง ร่างมหึมาของยักษ์น้ำแข็งเริ่มเคลื่อนไหว

        ในที่สุด ยักษ์น้ำแข็งก็ปรากฏตัวออกมาจากส่วนลึกของทวีปมืด สภาพแวดล้อมรอบตัวทันย่าถูกแผ่คลุมไปด้วยความเยือกเย็นที่เข้มข้นขึ้นอย่างรวดเร็ว ลมหนาวที่พัดมาพร้อมกับพลังงานของมัน หนาวเยือกราวกับจะหยุดยั้งทุกสิ่งที่สัมผัส

        ยักษ์น้ำแข็งคือสิ่งมีชีวิตที่มหึมา มันมีขนาดใหญ่ยิ่งกว่าทันย่าถึง 20 เท่า ร่างของมันสูงเสียดฟ้า เกินกว่าอะไรที่เคยพบเจอมาก่อน

        ลักษณะของมันมีร่างกายที่สร้างจากน้ำแข็งและหินที่แข็งแกร่งเหมือนภูเขา

        แต่ละก้าวที่มันก้าวทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน เสียงหิมะที่กระจัดกระจายและแตกเป็นเสี่ยงๆดังไปทั่ว ราวกับว่าโลกทั้งใบสั่นสะเทือนจากการเคลื่อนไหวของมัน ร่างกายของมันเปล่งแสงสีน้ำเงินอ่อน ราวกับพลังแห่งกฎต้นกำเนิดแห่งน้ำแข็งได้ซึมซับอยู่ในตัวของมัน

        ทุกข้อต่อและผิวหนังปกคลุมไปด้วยเกล็ดน้ำแข็งที่แข็งแกร่งเกินกว่าหินหรือโลหะใดๆที่สามารถทำลายได้

        “เจ้ากล้าท้าทายข้าเรอะเจ้าสัตว์ประหลาดตัวเล็ก?”

        เมื่อยักษ์น้ำแข็งยืนหยัดอยู่เบื้องหน้าทันย่า ขนาดร่างกายของทั้งสองนั้นช่างแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

        ขนาดของทันย่าเหมือนมนุษย์ตัวเล็กที่ยืนเผชิญหน้ากับยักษ์ขนาดมหึมา เสมือนเป็นการเผชิญหน้าที่ไม่สมดุลอย่างยิ่ง แต่ทันย่าในร่างของเบฮีมอทไม่ได้หวาดหวั่น ความตั้งใจของเขาแน่นอน แม้ว่าจะมีขนาดเล็กกว่าอย่างมาก แต่เขาก็ไม่ได้เกรงกลัวอะไรทั้งสิ้น

        ยักษ์น้ำแข็งจ้องมองทันย่าด้วยดวงตาที่ส่องประกายแสงน้ำแข็งเยือกเย็น ราวกับว่ามันไม่ถือว่าทันย่าเป็นคู่ต่อสู้ที่คู่ควร มันค่อยๆย่อตัวลง เตรียมตัวที่จะโจมตี ทันย่ารับรู้ถึงพลังที่มหาศาลในร่างของยักษ์น้ำแข็ง พลังแห่งน้ำแข็งที่มันครอบครองสามารถแช่แข็งทุกสิ่งที่มันสัมผัส

        รวมถึงพลังแห่งกฎต้นกำเนิดที่ซ่อนอยู่ในน้ำแข็งนี้ ซึ่งทำให้มันเป็นหนึ่งในจักรพรรดิที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีปใต้

        “โฮกกกกกกกกกกกกกก!”

        ทันใดนั้น ทันย่าก็ปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่เขามีออกมาอย่างรุนแรง เทคนิคร่างกายเผาผลาญเทพถูกเปิดใช้งานขึ้น

        พลังงานในร่างกายของเขาพุ่งทะยานและแผ่ซ่านออกไปรอบตัว ริ้วแสงสายฟ้าสีทองปะทุขึ้นจากเกล็ดและผิวหนังของทันย่า มันเปล่งประกายราวกับเทพแห่งสายฟ้าที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล พลังที่ผสานกันระหว่างกฎต้นกำเนิดแห่งสายฟ้า และ กฎแห่งอวกาศได้ระเบิดอย่างเต็มที่

        ทำให้ท้องฟ้าด้านบนต้องสั่นสะเทือนและหมู่เมฆที่ลอยอยู่สูงพลันระเบิดออก ราวกับธรรมชาติเองก็เกรงกลัวพลังอันมหาศาลนี้

        ปีกทั้งสองข้างของทันย่าแผ่ขยายออกมา ราวกับคมมีดที่สะท้อนแสงสีทองวูบวาบ พลังอันมหาศาลที่รวบรวมอยู่ในปีกนั้นกระจายออกไปทั่วท้องฟ้า ก่อนที่เขาจะพุ่งตัวเข้าโจมตียักษ์น้ำแข็ง ร่างของเขากลายเป็นเส้นแสงสายฟ้าที่พุ่งเข้าหาศัตรูราวกับอุกกาบาตที่พุ่งทะลุผ่านอากาศ

        “จงกลายมาเป็นทรัพยากรให้กับฉันซะ ยักษ์น้ำแข็ง!”

        ...

        ลุยยยยยยย