รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

ตอนที่ 50: เมื่อชาติปัจจุบันพบชาติที่แล้ว 

 รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

ตอนที่ 50: เมื่อชาติปัจจุบันพบชาติที่แล้ว

Arc: จีนโบราณ (4/20) วันที่: 7 (เหลือเวลา 22 ชั่วโมง!) จำนวนคำ: ~2,700 คำ

 สถานที่: สวนดอกโบตั๋น - ราชวงศ์ถัง ปี 755 AD

 การเผชิญหน้า

ภาคินจ้องมองชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า

หลี่ เจียน - ตัวเองในชาติที่แล้ว

หน้าตาเหมือนกันทุกอย่าง ยกเว้นรอยแผลเป็นที่แก้ม ผมยาวมัดมวย และดวงตาที่มีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย

"ท่านคือใคร?" หลี่ เจียนถามอีกครั้ง มือจับด้ามดาบแน่น "ทำไมหน้าตาเหมือนข้าขนาดนี้?"

ก่อนที่ภาคินจะตอบได้ เจ้าชายทรราชตะโกนขึ้น "ไม่สำคัญว่าเจ้าคือใคร! จับพวกมันมา! ข้าต้องการนางสนมคนนั้น!"

ทหารพรั่งพรูเข้ามา

หลี่ เจียนเหวี่ยงดาบ แสงวาบ ทหาร 5 คนล้มลงในพริบตา

"ข้าจะไม่ให้ใครมาทำร้ายเหมย เหยา!" เขาตะโกน

ภาคินสะดุ้ง "คุณรู้จักเหมย เหยา?"

หลี่ เจียนหันมามอง ดวงตาเขาเต็มไปด้วยความสับสน "เจ้า... เจ้ารู้จักนางด้วยหรือ?"

มายาก้าวออกมา หลี่ เจียนเห็นหน้าเธอ ตาเขาเบิกกว้าง

"นาง... นาง..." เขาพูดไม่ออก

 ความทรงจำซ้อนทับ

ในหัวของหลี่ เจียน ความทรงจำเล่นซ้ำ:

เดือนที่แล้ว เขาพบเหมย เหยาในสวนนี้

เธอร้องไห้คนเดียว เหงา กลัว

เขาเข้าไปปลอบใจ

นั่นคือจุดเริ่มต้นของความรัก

แต่ตอนนี้... มีผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเหมย เหยาทุกอย่าง ยืนอยู่ตรงหน้าเขา

และมีผู้ชายหน้าตาเหมือนเขายืนปกป้องผู้หญิงคนนั้น

"นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?" หลี่ เจียนพูดด้วยความสับสน

ภาคินหายใจเข้าลึกๆ "เรื่องนี้... อธิบายยาก แต่คุณต้องเชื่อผมว่า เรามาจากอนาคต"

"อนาคต?" หลี่ เจียนขมวดคิ้ว

"1,300 ปีในอนาคต" หมอศักดิ์เสริม "เราเดินทางย้อนเวลามา"

"นั่นเป็นไปไม่ได้!" หลี่ เจียนโบกมือปัด "ไม่มีใครเดินทางข้ามเวลาได้!"

ลูซิเฟอร์ยิ้มเยาะ "ในจักรวาลนี้ ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้ นายพลน้อย"

 เจ้าชายทรราชโจมตี

เจ้าชายทรราชเห็นพวกเขาคุยกัน โกรธจัด "พอแล้ว! ทหาร! จับพวกมันมา!"

ทหารกว่า 20 คนวิ่งเข้ามา ดาบชิงก๊อก!

หลี่ เจียนหมุนตัว ฟันทหาร 3 คนล้ม

ภาคินใช้ทักษะต่อสู้จากความทรงจำที่ดูดมา ต่อยทหาร 2 คนล้มคาที่

"เดี๋ยว!" หลี่ เจียนมองภาคิน "ท่านใช้ท่ามวยแบบข้า... ท่าที่ข้าคิดไว้ในหัวเท่านั้น!"

ภาคินตระหนัก - เขาดูดความทรงจำจากหลี่ เจียน เขาจึงใช้ท่ามวยที่หลี่ เจียนคิดไว้แต่ยังไม่เคยสอนใคร!

"เพราะผม... เป็นคุณ" ภาคินพูดเบาๆ

วีระกำลังวิ่งหนีทหาร "นี่ไม่ใช่เวลาคุยปรัชญา! ช่วยด้วยคนเอ๊ย!"

ลูซิเฟอร์ปล่อยเปลวไฟออกมา ทหารตกใจถอยหลัง

"ปีศาจ!?" เจ้าชายทรราชตะโกน "มันเป็นปีศาจ!"

"ในที่สุดก็มีคนเรียกข้าถูกชื่อบ้าง" ลูซิเฟอร์ยิ้ม

 เหมย เหยาปรากฏตัว

จู่ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงตะโกนมาจากทางเข้าสวน

"หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้!"

ทุกคนหันไป

ผู้หญิงในชุดนางสนมสีขาววิ่งเข้ามา ผมยาวปล่อยไหล ใบหน้าสวยงาม

เหมย เหยา

มายาตัวจริงในชาติที่แล้ว

เมื่อมายา (ปัจจุบัน) เห็นเหมย เหยา (อดีต) เธอรู้สึกเหมือนมองกระจก

หน้าตาเหมือนกันทุกอย่าง ยกเว้นรอยไฝที่หู และผมยาวกว่า

"นี่มัน..." มายาพูดไม่ออก

เหมย เหยาเห็นมายา สะดุ้ง "นาง... นางคือใคร? ทำไมหน้าตาเหมือนข้า?"

หลี่ เจียนมองไปมาระหว่างสองคน "สองคน... เหมย เหยาสองคน?"

"และสองหลี่ เจียน" เหมย เหยามองภาคิน "ท่านนายพล... มีสองคน?"

วีระปรบมือ "ยอดเลย! ตอนนี้มีคนละคู่แล้ว! Perfect for double date!"

หมอศักดิ์ตบหัววีระ "นี่ไม่ใช่เรื่องตลก นี่คือ temporal paradox ที่อันตรายมาก!"

 การอธิบาย

ภาคินเดินเข้าไปหาหลี่ เจียน "ผมรู้ว่านี่มันฟังดูบ้า แต่ผมคือคุณ... ในอนาคต ในชาติถัดไป"

"ชาติถัดไป?" หลี่ เจียนทวน

"เรื่อง reincarnation" ภาคินอธิบาย "วิญญาณของคุณจะเกิดใหม่ เป็นผม และวิญญาณของเหมย เหยาจะเกิดใหม่ เป็นมายา"

เหมย เหยาก้าวเข้ามา มองมายา "หมายความว่า... ข้ากับนางคือคนเดียวกัน?"

มายาพยักหน้า "ในชาติต่างกัน ใช่"

"แล้วข้ากับท่านนายพล..." เหมย เหยามองหลี่ เจียน แล้วมองภาคิน "...จะกลายเป็นพวกนาง?"

"ใช่" ภาคินยิ้มบางๆ "และเรามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือคุณทั้งคู่"

 เรื่องราวของหลี่ เจียนและเหมย เหยา

หลี่ เจียนลดดาบลง "ท่านรู้เรื่องราวของเราหรือ?"

"รู้" ภาคินพยักหน้า "คุณพบเหมย เหยาในสวนนี้ เดือนที่แล้ว เธอร้องไห้ คุณปลอบใจ คุณตกหลักรักเธอ"

หลี่ เจียนตาเบิกกว้าง "ท่าน... ท่านรู้ได้อย่างไร? ข้าไม่เคยบอกใคร!"

"เพราะผมคือคุณ" ภาคินพูดแน่วแน่ "ผมมีความทรงจำของคุณ อารมณ์ของคุณ ความรู้สึกของคุณ"

เหมย เหยาน้ำตาไหล "ท่านนายพล... นางไม่รู้ว่าท่านรู้สึกอย่างนั้นกับข้า"

หลี่ เจียนหันมามองเธอ "เหมย เหยา... ข้า..."

"อย่าพูด!" เธอส่ายหน้า "ท่านเป็นนายพล ข้าเป็นแค่นางสนมชั้นต่ำ เราไม่ควรมีอะไรกัน"

"แต่ข้ารักนาง!" หลี่ เจียนพูดดังๆ

ทุกคนเงียบ

นี่คือครั้งแรกที่หลี่ เจียนบอกความรู้สึกจริงๆ

มายากอดแขนภาคินแน่น น้ำตาไหลพรากๆ เธอรู้สึกได้ถึงความรักที่ยิ่งใหญ่นี้

เพราะมันคือความรักเดียวกับที่เธอและภาคินมี

ข้ามเวลา ข้ามชาติ

 เจ้าชายทรราชไม่ยอมแพ้

"พอแล้ว!" เจ้าชายทรราชตะโกน "ข้าไม่สนว่าพวกเจ้ามาจากไหน! นางสนมคนนั้นจะต้องเป็นของข้า!"

เขาชี้มาที่เหมย เหยา "และถ้าข้าได้นาง ข้าจะทำให้ท่านนายพลหลี่ เจียนถูกประหาร ในข้อหากบฏ!"

"นั่นคือสิ่งที่ท่านจะทำหรือ?" หมอศักดิ์พูดขึ้น "ในประวัติศาสตร์ หลี่ เจียนถูกกล่าวหาว่ากบฏ และถูกประหาร และเหมย เหยาก็ถูกบังคับให้เป็นสนมของท่าน แล้วฆ่าตัวตายในที่สุด"

"อะไรนะ!?" หลี่ เจียนและเหมย เหยาตะโกนพร้อมกัน

ภาคินมองหมอศักดิ์ "คุณทำอะไร? คุณเปิดเผยอนาคตให้พวกเขารู้!"

"ข้าจะตาย?" เหมย เหยาสั่นเทา

"ไม่!" หลี่ เจียนจับมือเธอ "ข้าจะไม่ให้เกิด! ข้าจะปกป้องนาง!"

เจ้าชายทรราชหัวเราะ "ท่านจะปกป้องนางได้อย่างไร? ท่านเป็นแค่นายพล ข้าเป็นเจ้าชาย! ข้าสามารถทำลายท่านได้ทุกเมื่อ!"

 ภาคินก้าวออกมา

"แต่คุณทำลายเราไม่ได้" ภาคินก้าวเข้าไป

เจ้าชายทรราชหัวเราะเยาะ "เจ้าคือใคร? มนุษย์ปริศนาที่หน้าตาเหมือนนายพล?"

"ผมคือหลี่ เจียนจากอนาคต" ภาคินพูดดังๆ "และในอนาคต ราชวงศ์ของคุณจะล่มสลาย ไม่ใช่เพราะกบฏ แต่เพราะความโลภ ความโกรธ และความทรราชย์ของคนอย่างคุณ!"

เจ้าชายทรราชหน้าแดง "กล้าดียังไง! จับมัน!"

แต่ทหารไม่กล้าเข้าใกล้ พวกเขาเห็นลูซิเฟอร์พ่นไฟ เห็นภาคินและหลี่ เจียนยืนเคียงกัน

สองคนที่เหมือนกัน แต่มาจากเวลาต่างกัน

 Time Paradox

หมอศักดิ์ดูเครื่องสแกน "Temporal instability กำลังเพิ่มขึ้น! การที่ภาคินและหลี่ เจียนอยู่ในเวลาเดียวกัน มันทำให้เกิด paradox!"

"แปลว่าอะไร?" วีระถาม

"แปลว่าถ้าเราอยู่นานเกินไป กระแสเวลาจะแตก และทุกอย่างจะพินาศ!" หมอศักดิ์ตอบ

ภาคินหันมามองทีม "เราต้องทำให้เร็ว ต้องเอาดาบสวรรค์ออกมาเดี๋ยวนี้!"

"แต่เราต้องทำอย่างไร?" มายาถาม

ภาคินจับมือเธอ แล้วมองไปที่หลี่ เจียนและเหมย เหยา

"เราต้องยืนท่ามกลางดอกโบตั๋น ทั้งสี่คน"

"สี่คน?" เหมย เหยาถาม

"ใช่" ภาคินพยักหน้า "เราทั้งสี่คือ soulmates เดียวกัน ข้ามเวลา ดาบสวรรค์จะปรากฏเมื่อเรายืนรวมกัน"

 ท่ามกลางดอกโบตั๋น

พวกเขาเดินไปยังกลางสวน ดอกโบตั๋นบานเต็มต้น กลีบดอกร่วงหล่นเหมือนหิมะ

ภาคินและมายาจับมือกัน

หลี่ เจียนและเหมย เหยาจับมือกัน

ทั้งสี่คนยืนเป็นวงกลม

"ตอนนี้ เราทำอะไร?" เหมย เหยาถาม

"หลับตา" ภาคินพูด "แล้วนึกถึงความรัก นึกถึงทุกชาติที่เรารักกัน นึกถึงสัญญาที่เราให้ไว้ซึ่งกันและกัน"

ทั้งสี่คนหลับตา

ลมพัดแรงขึ้น ดอกโบตั๋นหมุนวนรอบตัวพวกเขา

แสงสีทองเริ่มปรากฏจากหน้าอกของมายาและเหมย เหยา

"มันเริ่มแล้ว!" หมอศักดิ์ตะโกน

 ดาบสวรรค์ปรากฏ

แสงสีทองสว่างจ้า ท้องฟ้าเปลี่ยนสี

เสียงกำเริบดังกังวาน

จากหน้าอกของมายาและเหมย เหยา ดาบสองเล่มค่อยๆ โผล่ออกมา

ดาบสวรรค์เจ็ดดวงดาว

ด้ามดาบแกะสลักด้วยมังกร ใบดาบมีดาว 7 ดวงส่องประกาย โลหะสีเงินแวววาว พลังงานล้นออกมาเป็นคลื่น

"สวยงาม..." วีระอ้าปากค้าง

ลูซิเฟอร์ก้มหัวลง "นี่คือดาบที่สามารถทำลายทุกสิ่ง... หรือช่วยทุกสิ่ง"

ดาบทั้งสองเล่มลอยขึ้นมาในอากาศ แล้วหมุนรอบกัน

จู่ๆ พวกมันรวมเป็นหนึ่ง!

กลายเป็นดาบเล่มเดียวที่ยาวขึ้น สวยขึ้น ทรงพลังขึ้น

ดาบลอยลงมาอยู่ระหว่างภาคินและหลี่ เจียน

 ความทรงจำเริ่มลบเลือน

"มันเริ่มแล้ว!" มายาตะโกน "ฉัน... ฉันจำไม่ได้แล้ว!"

ภาคินมองเธอ "จำอะไรไม่ได้?"

"อียิปต์!" เธอร้องไห้ "ฉันลืมอียิปต์! ฉันลืมว่าเราเคยเป็นฟาโรห์!"

"กรีก!" หลี่ เจียนพูด "ข้าลืมกรีกด้วย! ความทรงจำกำลังหายไป!"

เหมย เหยาสั่นเทา "ไวกิ้ง... ซามูไร... ทุกอย่างกำลังจางหาย!"

ภาคินจับมือมายาแน่น "จำผมไว้! จำว่าผมรักคุณ!"

"ฉันจำ!" เธอกอดเขา "ฉันจะจำ!"

แต่ความทรงจำก็ค่อยๆ ลบเลือน เหมือนหมึกที่ถูกน้ำล้าง

ทุกชาติ ทุกความรัก ทุกคำสัญญา

กำลังหายไป...

 จู่โจม!

ตอนที่ทุกคนจดจ่อกับดาบ เจ้าชายทรราชเห็นโอกาส

"ตอนนี้แหละ! จับดาบมา!"

เขาวิ่งเข้ามา พยายามคว้าดาบสวรรค์

แต่พอมือเขาแตะดาบ แสงสีทองระเบิดออกมา

"อ๊ากกก!" เจ้าชายทรราชกรีดร้อง ร่างเขาถูกพัดปลิว ตกลงไปนอกสวน

"ดาบสวรรค์ไม่ยอมให้คนชั่วสัมผัส!" หมอศักดิ์อธิบาย

ภาคินมองดาบ มันลอยอยู่ตรงหน้าเขา

เขาเอื้อมมือไป...

ดาบบินเข้ามาอยู่ในมือเขาพอดี

"พอดีมือ..." เขาพูดเบาๆ

ทันใดนั้น ความทรงจำทั้งหมดจาก 1,300 ปี ทุกชาติ ทุกความรัก

กรูเข้ามาในหัวเขาพร้อมกัน!

ภาพ เสียง กลิ่น อารมณ์

ทุกอย่างที่เขาและมายาเคยผ่านมา

แต่ไม่ใช่เขา... แต่คือหลี่ เจียนและเหมย เหยา!

 ความจริงที่ซ่อนอยู่

ภาคินหน้าซีด "ผม... ผมเห็นแล้ว"

"เห็นอะไร?" มายาถาม

"ความจริง" เขาพูดสั่นเครือ "คำสาปของคุณ... มันไม่ได้มาจากคนอื่น"

"แล้วมาจากไหน?"

ภาคินมองหลี่ เจียนและเหมย เหยา

"มันมาจากพวกเขา จากความรักของพวกเขาที่ไม่สมหวัง จากความทุกข์ที่พวกเขาต้องทนทาง"

เหมย เหยาถอยหลัง "ข้า... ข้าทำอะไร?"

"ในชาตินี้ คุณและหลี่ เจียนไม่ได้อยู่ด้วยกัน" ภาคินอธิบาย "คุณถูกบังคับเป็นสนมของเจ้าชายทรราช คุณฆ่าตัวตาย ก่อนตาย คุณสาป... สาปตัวเองในชาติต่อไป ว่าจะตายใน 7 วัน เว้นแต่จะพบรักแท้"

"นั่นคือสาเหตุที่คุณถูกสาป" เขามองมายา "เพราะในชาติที่แล้ว คุณสาปตัวเอง"

  น่าลุ้นระทึก:

หลี่ เจียนเดินเข้ามา "ข้าจะไม่ให้มันเกิด! ข้าจะไม่ให้เหมย เหยาตาย!"

"แต่ถ้าท่านเปลี่ยนประวัติศาสตร์" หมอศักดิ์เตือน "มายาในอนาคตอาจไม่เกิดเลย!"

"อะไรนะ!?" มายาตกใจ

"Time paradox!" หมอศักดิ์พูดอย่างจริงจัง "ถ้าเหมย เหยาไม่ตาย เธอจะไม่สาปตัวเอง ถ้าไม่มีคำสาป มายาในอนาคตจะไม่ถูกสาป แต่ถ้าไม่ถูกสาป ภาคินจะไม่มาช่วย ถ้าภาคินไม่มาช่วย... พวกเขาจะไม่ได้พบกัน!"

ทุกคนเงียบสนิท

"หมายความว่า..." วีระกลืนน้ำลาย "ถ้าช่วยเหมย เหยา... ภาคินกับมายาจะหายไป?"

"ใช่" หมอศักดิ์พยักหน้า

ภาคินมองมายา มายามองกลับ

จู่ๆ เสียงดังสนั่น!

ท้องฟ้าแยก!

มหาทวาและ Malakor ปรากฏตัว!

"ในที่สุด!" Malakor คำราม "ดาบสวรรค์! ข้าจะเอามัน!"

แต่ที่น่าตกใจกว่า...

มีคนอีกคนเดินออกมาจากรอยแยกท้องฟ้า

ผู้ชายในชุดนายทหาร มีรอยแผลเป็นที่หน้า ดวงตาเย็นชา

เขายิ้มเจ้าเล่ห์

"สวัสดีครับ ภาคิน... หรือควรเรียกว่า หลี่ เจียน?"

ภาคินจ้องมอง

เขารู้จักเสียงนี้

เขารู้จักหน้าตานี้

เพราะนี่คือ...

"ภาคินอนาคต!"

แต่ไม่ใช่ภาคินที่มาช่วย

แต่คือภาคินที่มาทำลาย!

"ข้ามาเพื่อแก้ไขความผิดพลาด" ภาคินอนาคตพูด "ข้ามาเพื่อทำลายมายา!"

 สรุปตอนที่ 50:

 ภาคินและหลี่ เจียนเผชิญหน้า!  มายาและเหมย เหยาพบกัน!  หลี่ เจียนประกาศรักเหมย เหยา!  ดาบสวรรค์ปรากฏ! (6/7)  ความทรงจำข้ามชาติเริ่มลบเลือน!  เปิดเผย: คำสาปมาจากเหมย เหยาที่สาปตัวเอง!  Time Paradox: ช่วยเหมย เหยา = มายาหายไป!  Malakor และมหาทวาโจมตี!  PLOT TWIST ระเบิด: ภาคินอนาคต (villain!) ปรากฏตัว!

จุดเด่นตอนนี้:

⚔ Action (การต่อสู้กับทหาร) Romance (หลี่ เจียน × เหมย เหยา / ภาคิน × มายา) Plot Twist (คำสาปมาจากตัวเอง!) Time Paradox (ช่วยอดีต = ทำลายอนาคต!) Villain Reveal (ภาคินอนาคต = ตัวร้าย!)

เรื่องราวที่น่าตื่นเต้น ต้องลุ้นต่อ:

ภาคินอนาคตมาทำลายมายา!?ทำไมภาคินอนาคตกลายเป็นคนชั่ว?จะแก้ Time Paradox ได้อย่างไร?Malakor จะทำอะไร?

ตอนหน้า: ตอนที่ 51 - เมื่ออนาคตมาทำลายปัจจุบัน

 "บางครั้ง ศัตรูที่แท้จริง... คือตัวเราเอง"