สำนักเทพเปย์ศิษย์

บทที่ 502 : พูดได้ไม่อายปากว่ามันเป็นแหฟ้าตาข่ายดิน?

 บทที่ 502 : พูดได้ไม่อายปากว่ามันเป็นแหฟ้าตาข่ายดิน? ทั่วร่างของฮวาจิ่วเซียวเปล่งประกายแสงสีทอง เจตนาฆ่ารุนแรง ประหนึ่งว่าต้องการเจาะทะลวงมิติความว่างเปล่าและมดปลวกสามตัวที่อยู่บนอากาศให้เป็นรูสักหมื่นรู  อักขระโบราณลึกลับบนหอกในมือของมัน ได้ปลดปล่อ...

ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ

คล้ายกับเรื่องสำนักเทพเปย์ศิษย์ ที่คุณอ่าน