ตอนที่ 57 ข่มขู่
ที่หน้าบ้านตระกูลซู
ผู้นำโจรขี่ม้าและรออย่างดุร้าย
"หัวหน้า... ท่านคิดว่าพวกมันจะหาเงินหนึ่งล้านได้หรือไม่?" สมุนโจรคนแรกถือดาบยาวยืนหน้าประตูบ้าน
"เงินหนึ่งล้านมันไม่ใช่ปัญหา!!!"
"ฮ่าๆๆ... พอเราเข้าไปข้างในและจัดการพวกมันทั้งหมด ทุกอย่างก็ตกเป็นของเรา"
สมุนคนที่สองถือดาบยักษ์หัวเราะและแสดงสีหน้าประจบประแจง
"ใช่แล้ว... เมื่อฆ่าพวกมันหมด"
"ทุกอย่างก็ตกเป็นของพวกเรา"
หัวหน้าเหลือบมองสมุนคนที่สองและหัวเราะกับการแสดงความคิดเห็นนี้
"ข้าได้ยินมาว่าผู้หญิงตระกูลซูนี้มีความงามที่หายาก แม้ว่าจะมีอายุมากกว่าสามสิบปีและมีลูก แต่รูปลักษณ์และผิวพรรณยังยอดเยี่ยมดีกว่าเด็กสาวเสียอีก"
สมุนคนที่สองยิ้มและประจบสอพลอ
หัวหน้าได้ยินดวงตาก็เปล่งประกายและลิ้นเหยียดออกมาเลียริมฝีปากดั่งอสรพิษ
"ดีมาก... ผู้หญิงตระกูลซูเป็นของข้าและข้ายกผู้หญิงคนอื่นให้เป็นของเจ้าจัดการ"
สมุนคนที่สองได้ยินก็มีความสุขและรีบกล่าวคำว่า "ขอบคุณหัวหน้า"
"พวกเราออกมาเก็บเกี่ยวเยอะแล้ว หลังจากจัดการตระกูลซูเสร็จแล้ว กลับไปที่ซ่อนจะแบ่งทรัพย์สมบัติที่ปล้นในครั้งนี้"
สมุนโจรกลุ่มใหญ่หลายสิบคนที่เหลือสนใจเรื่องเงินทองมากยิ้มและดีใจมาก
เจ็ดวันมานี้โจรภูเขากลุ่มนี้ได้ออกปล้นฆ่ามากมายทำให้ได้ทรัพย์สมบัติจำนวนมาก
โจรภูเขาเหล่านี้ก่อตั้งขึ้นได้ไม่นาน หลังจากหัวหน้าโจรกลุ่มนี้ได้ทำการรวบรวมโจรกระจอกหลายคนมารวมกลุ่มใหม่สร้างกลุ่มโจรที่น่ากลัวและทรงพลังขึ้นมาได้
โจรหลายคนมองหัวหน้าโจรนั้นเป็นโจรที่แท้จริงแล้วเป็นโจรแข็งแกร่งมากสุด
หัวหน้าโจรนี้เป็นคนของกลุ่มลัทธิจันทรา
แอ๊ด
ทันใดนั้นประตูบ้านก็เปิดออกมา
ซูเฉิงเดินนำออกมาแล้วกล่าวว่า "ข้าต้องการเจรจา"
"มีอะไรจะพูดก็รีบพูดมา... ไอ้แก่!!!"
หัวหน้าโจรแสดงนิสัยหยาบคายและอารมณ์ร้าย
ซูเฉิงโกรธจัดไม่เคยมีใครกล้าพูดดูถูกดูแคลนเขาด้วยน้ำเสียงเช่นนี้มาก่อน
แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่สู้ดีและช่วงเวลาแห่งความโกรธได้สลายไปอย่างรวดเร็ว
การใช้ความโกรธไม่สมควร มันจะทำให้พวกโจรระคายเคืองและไม่พอใจมาก
ทุกคนจะตกอยู่ในอันตรายและถึงแก่ชีวิต
"เงินหนึ่งล้านในวันเดียว... มันเป็นไปไม่ได้"
ซูเฉิงยิ้มและพูดอย่างใจเย็น "ข้าเลยต้องการขอขยายระยะเวลาในการเตรียมเงินหนึ่งล้านได้หรือไม่?"
"ข้าได้ยินมาว่าผู้หญิงของตระกูลซูสวยงามมาก แม้ว่าจะอายุมากกว่าสามสิบปี แต่ยังคงเป็นหญิงสาวมีเสน่ห์อยู่ หากเจ้าส่งผู้หญิงของเจ้ามาให้ข้าเชยชม บางที... "
"ข้าจะยอมรับการขยายเวลาเงินหนึ่งล้าน"
หัวหน้าโจรแสดงสีหน้าชั่วร้ายและลิ้นเลียฝีปากไม่หยุด
"มากไปแล้ว...!!!"
ซูหย่งได้ยินความโกรธก็ระเบิดและตะโกนด่ารุนแรง
"เจ้าพวกโจรภูเขา... ข้าคือหัวหน้าหน่วยสมาคมเหยี่ยวฟ้าและที่นี้คืออาณาเขตสำนักอาญาสวรรค์ พวกเจ้าจะเหิมเกริมไปแล้ว" ซูเฉิงไม่สามารถทนได้อีกและใช้ชื่อสมาคมกับสำนักอาญาสวรรค์ออกมาข่มขู่
แม้จะรู้ว่ากลุ่มโจรพวกนี้จะไม่เกรงกลัวชื่อเหล่านี้ก็ตาม แต่ตอนนี้สามารถทำได้เท่านี้
"โอ้... ไม่นึกว่าหัวหน้าหน่วยสมาคมเหยี่ยวฟ้าจะมาอยู่ที่นี้ได้"
"เมื่อไหร่ที่หัวหน้าหน่วยของสมาคมเหยี่ยวฟ้าตกต่ำลงได้ขนาดนี้กันและถึงขนาดนำชื่อสำนักอาญาสวรรค์มาข่มขู่อีก"
หัวหน้าโจรระเบิดเสียงหัวเราะเยาะเย้ยและเหยียดหยาม
"แม้ว่าคนของสำนักอาญาสวรรค์จะมา ยังไงผู้หญิงตระกูลซูต้องตกเป็นของข้าอยู่ดี"
หัวหน้าโจรหัวเราะเยาะต่อเนื่องและไม่สนใจตัวตนมดปลวกตรงหน้า
ทันใดนั้นซูเฉิงเส้นเลือดก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้าผากและสีหน้ากลายเป็นสีแดงด้วยความโกรธสุดขีด "แม้ข้าเป็นหัวหน้าหน่วยเล็กๆในสมาคมเหยี่ยวฟ้า แต่หลานชายซูเวยเป็นศิษย์สำนักอาญาสวรรค์"
"วันนี้ถ้าพวกเจ้ากล้าสร้างปัญหาที่บ้านนี้ รับรองได้ว่าหลานเวยจะฆ่าพวกเจ้าให้หมด ไม่ว่าจะหนีไปสุดขอบโลกพวกเจ้าจะถูกไล่ฆ่าอยู่ดี ไม่มีทางหนีรอดพ้นได้เด็ดขาด"
"ศิษย์สำนักอาญาสวรรค์...!!!"
หัวหน้าโจรตกใจและใบหน้าสบายๆกลายเป็นตึงเครียดและไม่กล้าผ่อนคลายอีก
ไม่นึกว่าคำพูดที่เอ่ยเล่นๆกลายเป็นเรื่องจริง
นี้คืออาณาเขตสำนักอาญาสวรรค์ แม้ว่ามันจะห่างไกล แต่หากผู้คนของสำนักอาญาสวรรค์มาพบเห็นและพวกเขาจะมีปัญหาตามมาได้
แม้ว่าเขาเป็นคนของกลุ่มลัทธิจันทรา แต่นี้คือการกระทำส่วนตัวนอกคำสั่งหน้าที่
เมื่อสำนักอาญาสวรรค์รับรู้เรื่องเหล่านี้และสถานะเขาอาจจะถูกเปิดเผยตามล่าตัว
ในที่สุดก็ต้องเข้าถึงหูกลุ่มของลัทธิจันทรา
เรื่องนี้อาจจะมองเป็นเรื่องเล็กน้อยและไม่ใช่เรื่องใหญ่โต
แต่เขาต้องระมัดระวังไว้ก่อน