วิลล์ยุ่งอยู่กับการเตรียมวัตถุดิบที่จะนำไปใช้ในวันเปิดร้านจนถึง่เวลาเย็น
ความกังวลและความเครียดที่เคยเกิดขึ้นตอนนี้มันได้มลายหายไปจนหมดสิ้น
แม้ว่าเธอจะวุ่นวายสักเพียงใดหญิงสาวก็ยังคงมีใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสและท่าทางที่สนุกสนานอยู่เสมอ
ไมรอนที่ติดตั้งอุปกรณ์ต่างๆ จนเสร็จ เขาจึงได้ติดต่อไปหาวิลล์ทันที เพื่อให้หญิงสาวมาตรวจสอบสภาพร้านอาหาร
วิลล์ตอบรับและรีบเดินทางมาที่ร้านของไมรอนทันที
หญิงสาวลงมือตรวจสอบสภาพความเรียบร้อยรวมไปถึงทดลองเข้าไปยืนหยิบจับและทำท่าทางต่าง ๆภายในบริเวณพื้นที่ทำอาหารเพื่อความคล่องแคล่วและความคล่องตัว
วิลล์สอบถามและจ้างวานคนงานของไมรอนให้พวกเขานำร้านอาหารรถลากของเธอไปส่งยังพื้นที่ที่เธอได้เช่าเอาไว้
ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของร้านอาหารและอุปกรณ์มีราคาอยู่ที่ประมาณหนึ่งล้านเฟนี
...
วันเปิดร้าน
วิลล์แต่งตัวอย่างมิดชิดเพื่อปิดบังตัวตนขณะที่เธอกำลังเดินทางมาที่ร้านอาหาร
หยุดยืนและเฝ้ามองไปที่ร้านของเธอเองที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามด้วยอาการตื่นเต้น
มันคือร้านอาหารของเธอที่มีตัวเธอเองเป็เ้าของร้านและคนทำอาหาร
บรรยากาศโดยรอบของร้านดูสงบและเรียบง่าย
เมื่อมองจากภายนอกของร้านจะเห็นผ้าสีขาวผืนยาวแขวนเอาไว้ มันคือสิ่งที่จะช่วยสร้างความเป็ส่วนตัวเล็ก ๆน้อย ๆ ให้กับลูกค้าคนที่มองจากภายนอกเข้ามาจะเห็นแค่เพียงส่วนล่างและส่วนขาเท่านั้นเมื่อมองเข้ามาภายในร้าน
และด้วยสภาพภายนอกของร้านที่ดูแปลกใหม่มันจึงทำให้ผู้คนที่เดินกันขวักไขว่เกิดความสนใจ
วิลล์เดินเข้าไปในร้านท่ามกลางสายตาจับจ้องของผู้คน
เธอวางรูมิที่อยู่ในอ้อมกอดบริเวณมุมหนึ่งของร้านที่เธอเตรียมไว้
หน้าจอที่อยู่ด้านหน้าร้านที่เคยดำสนิทขณะนี้มันถูกเปิดใช้งานพร้อมกับแสดงตัวอักษรคำว่า ‘ปิด’ ออกมา
หญิงสาวสูดลมหายใจลึกก่อนที่จะกวาดสายตามองไปทั่วร้าน
“เอาล่ะ!เรามาเริ่มกันเลยดีกว่ารูมิ!” ส่งเสียงจริงจังออกมา
สวมใส่ผ้ากันเปื้อนแล้วรวบผมให้เรียบร้อยก่อนที่จะนำหมวกมาสวมใส่
“ฉันเหมือนเชฟดัง ๆคนอื่น ๆ หรือยังล่ะรูมิ?” กล่าวติดตลก
“วิลล์เก่งกว่าอยู่แล้ว”
“เธอตอบไม่ตรงคำถามนะรูมิ”
ตรวจสอบสภาพความเรียบร้อยของตัวเธอเองเล็กน้อย
“เริ่มได้เลยรูมิ”
“จัดไป! เ้านาย!”
...
ช่อง : วิลล์หิวแล้ว
หัวข้อ : ผัดกะเพรา
ผู้ชม : 9,813,725
“วิลล์กลับมาแล้วค่ะผู้ชมทุกคน!”กล่าวด้วยน้ำเสียงร่าเริงสดใส “ขอโทษที่หายไปหลายวันนะคะ พอดี่นี้ยุ่ง ๆนิดหน่อย” ทำสีหน้าเศร้าเล็กน้อย
[ไม่ยกโทษให้จนกว่าจะมีของอร่อยๆ มาง้อ]
[ว้าว!ชุดดูเป็ทางการมากเลย เชฟวิลล์]
[ใส่ชุดแบบนี้เธอไปสอบเป็เชฟมาแล้วเหรอ ถ้ายังฉันจะไปฟ้องหน่วยงานควบคุมและดูแลอาหาร]
“ของอร่อยมีแน่ค่ะวันนี้แต่ไม่รู้จะถูกปากทุกคนหรือเปล่า”
“อย่าเรียกเชฟเลยค่ะวิลล์ก็แค่คนที่ชอบกินและชอบทำอาหารคนหนึ่งเท่านั้น”
“นี่เป็ชุดที่ถูกออกแบบมาให้ทนทานต่อความร้อนและเปลวไฟค่ะมันจะช่วยป้องกันน้ำมันและของเหลวร้อน ๆ กระเด็นใส่แล้วก็สามารถช่วยป้องกันเส้นผมและสิ่งสกปรกต่าง ๆจากร่างกายล่วงหล่นลงไปในอาหารอีกด้วยนะคะ”
วิลล์ไล่ตอบคอมเมนต์ที่สำคัญๆ ก่อนเป็อันดับแรก
หญิงสาวเลื่อนวัตถุดิบมาวางไว้หน้ากล้อง
รูมิค่อย ๆควบคุมกล้องให้ซูมและโคลสอัพไปที่วัตถุดิบแต่ละชนิด
“วันนี้เป็เมนูผัดกะเพราเต้าหู้นะคะ”ยิ้มเล็กน้อย
“เริ่มจากพริกกับกระเทียมที่เตรียมไว้แล้วนะคะเราจะนำไปปั่นให้พอหยาบ ๆ ไม่ต้องละเอียดมากค่ะ จะได้กลิ่นหอมชัดเจน”
ว่าจบหญิงสาวก็หันไปหยิบเต้าหู้แข็ง มาหั่นเป็ชิ้นเต๋าเล็ก ๆ อย่างใจเย็นเตรียมพร้อมสำหรับขั้นตอนถัดไป
“วิลล์จะเริ่มผัดแล้วนะคะ” ยิ้มบาง ๆ“ผู้ชมคนไหนที่ไม่ชอบกลิ่นฉุน วิลล์แนะนำให้ปิดฟีเจอร์รับกลิ่นไว้ก่อนได้เลยค่ะ”กล่าวแนะนำ
หญิงสาวตั้งกระทะแล้วเทน้ำมันลงไปโดยใช้ไฟกลาง
เมื่อกระทะเริ่มร้อนได้ที่ เธอจึงใส่พริกกับกระเทียมที่ปั่นหยาบลงไปทันที
เสียงฉ่าเบา ๆดังขึ้นพร้อมกับกลิ่นหอมฉุนที่ค่อย ๆ ลอยฟุ้งไปทั่วทั้งครัว
ผู้ชม : 15,141,312
[แค่ก! แค่ก! ฉุน!ไม่สิ! หอมฉุนมากกว่า!]
[เมนูผัดกะเพราใส่แค่ผักลงไปผัดกับใบกะเพราเฉย ๆ ไม่ใช่เหรอ]
[เ้าของช่องทำอะไรใหม่ๆ ออกมาอีกแล้วสินะ]
วิลล์ยิ้มให้กับคอมเมนต์
“นี่เป็ผัดกะเพราวิธีหนึ่งเท่านั้นค่ะ”วิลล์ตอบ
“เมื่อพริกกับกระเทียมส่งกลิ่นหอมและเริ่มเปลี่ยนเป็สีเหลืองวิลล์จะใส่เต้าหู้หั่นเต๋าที่เตรียมไว้ลงไปแบบนี้ค่ะ”
เธอใช้ตะหลิวค่อย ๆผัดเบา ๆ ให้ทุกอย่างคลุกเคล้าเข้ากัน “ผัดไปเรื่อย ๆจนกว่าเต้าหู้จะเปลี่ยนเป็สีเหลืองสวยนะคะ” วิลล์พูดพลางหันมายิ้มกวน ๆ ให้กล้อง
หลังจากที่เต้าหู้หั่นเต๋าเปลี่ยนเป็สีเหลืองวิลล์ก็หยิบซอสปรุงรสเห็ดหอม น้ำตาลซีอิ้วขาวและเกลือเล็กน้อยใส่ลงไปในกระทะเพื่อปรุงรสชาติ
“ชิมก่อนนะคะถ้ารู้สึกว่านี่คือรสชาติที่ชอบก็ใส่ใบกะเพราที่เด็ดเอาไว้ลงไปคลุกให้เข้ากันก็เป็อันเสร็จค่ะ”
วิลล์ตักผัดกะเพราเต้าหู้ราดบนข้าวหุงสุกร้อนๆ
[‘สนับสนุน 1,000เฟนี’ หอม! หอมมาก! เอามาวางไว้ที่หน้ากล้องสิเ้าของช่อง ไม่ใช่! ไม่ใช่ตรงนั้น!]
[‘สนับสนุน 10,000เฟนี’ อ๊าก! เ้าของช่องแกล้งแฟนคลับ]
[‘สนับสนุน 20,000เฟนี’ เ้าของช่องใจร้ายมาก! กลืนน้ำลายไปหลายอึกแล้วนะ]
วิลล์ยิ้มขี้เล่นให้กับคอมเมนต์
“ใจเย็นก่อนค่ะยังเหลืออีกหนึ่งเมนู”
วัตถุดิบที่ใช้ยังคงเป็วัตถุดิบเดิมๆ
“เมนูที่สองคือข้าวคลุกกะเพราเต้าหู้ค่ะ”ยิ้มมีเลศนัย
ขั้นตอนการทำข้าวคลุกกะเพราจะแตกต่างจากขั้นตอนการทำผัดกะเพราเล็กน้อย
เพราะหลังจากที่เต้าหู้หันเต๋าถูกผัดจนเหลืองหญิงสาวไม่ได้ปรุงรสชาติผัดกะเพราทันที
“ขั้นตอนนี้เราจะใส่ข้าวหุงสุกที่เย็นแล้วลงไปคลุกกับวัตถุดิบที่อยู่ในกระทะก่อนนะคะ”วิลล์นำข้าวลงไปคลุก “เมื่อวัตถุดิบคลุกเคล้าเข้ากัน เราก็จะมาปรุงรสชาติกันต่อ”
วิลล์หยิบผงปรุงรสเห็ดหอมน้ำตาล ซีอิ้วขาวและเกลือเล็กน้อยใส่ลงไปในกระทะเพื่อปรุงรสชาติ
หญิงสาวชิมรสชาติแล้วพยักหน้าหงึก ๆ ก่อนที่เธอจะใส่ใบกะเพราที่เด็ดเอาไว้ลงไป แล้วคลุกให้เข้ากัน
“เสร็จแล้วค่ะข้าวคลุกกะเพราเต้าหู้” ยิ้มหวาน ๆ ให้กับกล้อง
“เรามาชิมทั้งสองเมนูกันเลยดีกว่าค่ะ!!!”
ผู้ชม : 21,232,529
[‘สนับสนุน 10,000เฟนี’ เอาไปสามคำ! อร่อย! อร่อย! อร่อย!]
[‘สนับสนุน 50,000เฟนี’ คอมเมนต์บน นั่นมันสามคำที่ไหน นี่มันคำเดียวแต่สามครั้งต่างหาก]
[‘สนับสนุน 100,000เฟนี’ เมื่อไหร่เ้าของช่องจะเปิดขายอาหารอีกค่ะ รอกินอาหารจริง ๆ อยู่นะ!]
[‘สนับสนุน1,000,000 เฟนี x3’ เจอแล้วรสชาติที่โหยหานี่แหละเมนูประจำของผมหลังจากนี้]
[เชฟไคโรก็เคยทำเมนูนี้นะแล้วก่อนจบไลฟ์สตรีม เชฟยังบอกเลยว่าสามารถนำเอาวัตถุดิบอื่น ๆอย่างพวกเนื้อสัตว์มาประยุกต์ใส่แทนผักที่ใช้ผัดคู่กับกะเพราได้]
[ใช่! ใช่!อย่างที่คอมเมนต์บนบอก เลียนแบบจากคำพูดของคนอื่น ก็ควรให้เครดิตเชฟไคโรด้วย]
“ใช่ค่ะ! ง่าย ๆแต่กินได้ทุกวัน”
“เปิดค่ะตอนี้ก็กำลังเปิดอยู่”
“ขอโทษนะคะวิลล์ไม่เคยดูช่องของเชฟที่ชื่อเชฟไคโรมาก่อน มากล่าวหาว่าวิลล์เลียนแบบวิลล์สามารถฟ้องได้เลยนะคะ”
[กรี๊ด!คุณวิลล์ขายอยู่ที่ไหนค่ะ ยังขายอยู่ที่เมืองเอลลานิธใช่ไหม]
[คุณวิลล์อยู่ที่ไหนใครเจอแล้วแจ้งพิกัดมาด่วน เดี๋ยวมีค่าตอบแทนให้]
วิลล์หัวเราะคิกคักให้กับคอมเมนต์ที่กำลังประกาศตามหาตัวเธอ
“วิลล์ต้องขอตัวไปเปิดร้านขายอาหารก่อนนะคะ”เอียงคอแล้วยิ้มให้กล้อง
“แล้วกลับมาพบกับวิลล์ใหม่อีกครั้งเมื่อ‘วิลล์หิวแล้ว บ๊าย บายค่ะ!’”
...
หลังจากไลฟ์สตรีมจบวิลล์ก็กล่าวกับรูมิว่า “เปิดเลยรูมิ”
รูมิที่กำลังกินผัดกะเพราทั้งสองชนิดอยู่ตอบรับด้วยเสียง“อืม!”
หน้าจอที่เคยมีตัวอักษรคำว่า‘ปิด’ ตอนนี้มันได้เปลี่ยนเป็คำว่า ‘เปิด’
หลังจากนั้นภาพในหน้าจอก็สลับไปมาเพื่อบอกชื่อเมนูอาหารราคา และจำนวนสินค้าที่มีขายในวันนี้
ลูกค้าคนแรก ไม่สิต้องบอกว่าลูกค้ากลุ่มแรกที่ยืนอยู่หน้าร้านได้เดินเข้ามาภายในร้านทันทีหลังจากที่ร้านเปิด
“ไมรอน?”วิลล์ชะงักเล็กน้อย “ไม่คิดว่าลูกค้าคนแรกจะเป็นาย”มองสำรวจไปที่กลุ่มคนที่ไมรอนพามา
ไมรอนที่รู้ว่าวิลล์จะเปิดร้านขายอาหารวันแรกเขาได้ชักชวนคนงานของเขามาต่อแถวเพื่อกินอาหาร
ไมรอนพยักหน้าตอบรับ“ถ้าคนอื่น ๆ รู้ว่านี่คือร้านของเธอ ฉันคงหมดสิทธิ์มากินคนแรกแบบนี้”
วิลล์หัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะยื่นข้าวราดผัดกะเพรากับข้าวคลุกกะเพราให้อีกฝ่าย “เอานี่!เมนูใหม่ที่ฉันพึ่งทำเสร็จตอนไลฟ์สตรีม”
“ทำไมให้ฉันสองเมนูล่ะ”ไมรอนถามเสียงเรียบ
“พิเศษสำหรับนายน่ะถ้าเป็ลูกค้าคนอื่น ๆ สามารถสั่งได้แค่เมนูเดียวต่อคนเท่านั้น”หันไปมองคนงานของไมรอน “อ้อ มีผักย่างซอสเทอริยากิด้วยนะได้คนละหนึ่งชุดเหมือนกัน”
‘หลังจากนี้ถ้าแฟนคลับรู้ว่าร้านนี้เป็ร้านของเราคงวุ่นวายไม่น้อย’ ยิ้มบาง ๆ แล้วลงมือทำอาหารต่อ
วิลล์เริ่มทำเมนูอาหารตามที่ลูกค้าสั่งอย่างต่อเนื่อง
กว่าที่หญิงสาวจะได้พักก็เป็่เวลาที่วัตถุดิบที่เตรียมไว้หมดลง
“เป็ยังไงบ้างวันนี้”รูมิถาม “ถ้าฉันมีร่างกายหุ่นยนต์เอาไว้คอยช่วยเหลือเธอคงจะดีไม่น้อย”
“ไม่เหนื่อยนะแต่ก็รู้สึกกดดันบ้างเล็กน้อย” กล่าวพลางลูบรูมิ“วันที่เธอจะมีร่างกายหุ่นยนต์ต้องมาถึงแน่ ๆ”
…
เมื่อกลับมาถึงบ้านวิลล์ก็พบกับสามีภรรยาเอลฟ์คู่หนึ่งที่จอดรถรอเธออยู่
“มาได้ยังไงล่ะเนี่ย!”ทำตาโตใ แล้วเปลี่ยนเป็ใบหน้ายิ้มแย้ม
“ฉันไปซุ่มดูที่ร้านเธอมาแล้วล่ะแต่คนเยอะมาก! เลยไม่อยากเข้าไปกวนเธอ” ลีน่ากล่าว
“มาฉลองให้กับความสำเร็จของเธอยังไงล่ะ!เดี๋ยวไมรอนก็มาด้วย เห็นหมอนั่นบอกว่าเมนูใหม่อร่อยมาก พอมีเหลือ ๆ บ้างไหม?”ทารินกล่าวติดตลกพลางยกเครื่องดื่มที่อยู่ในมือขึ้นมาอวด
งานเลี้ยงฉลองเล็ก ๆดำเนินต่อไปอย่างชื่นมื่น
ทารินและลีน่าได้กินผัดกะเพราฝีมือวิลล์อย่างสมใจอยาก
“วุ่นวายสุด ๆ”ไมรอนที่กลับออกมาจากร้านและพบเจอกับแถวยาวเหยียดกล่าวกับวิลล์ในขณะที่กำลังเลี้ยงฉลอง“ร้านของเธอจะตกเป็เป้าหมายแน่ ๆ”
วิลล์ทำสีหน้าครุ่นคิด
“เปิดร้านครั้งหน้าฉันจะไปเช่าที่อื่นแล้วจะสุ่มเปิดไปเรื่อย ๆ จะไม่อยู่ที่เดิม ๆ อีกแล้ว”กล่าวด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจัง
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ทารินลีน่าและไมรอนหัวเราะกันอย่างครื้นเครง
4K
