วิถีแห่งผู้สังเวยชีวิต : ปลดล็อกมหาเวทต้องห้ามด้วยระบบขยายหมื่นเท่า!

        “หลินหาน ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็อย่าหาว่าฉันไม่ให้โอกาสนายแล้วกัน!”

        เกาชงชักมีดสั้นที่เอวออกมา ซึ่งเป็นอาวุธระดับทองแดง!

        เมื่อเห็นเกาชงย่องเข้ามาใกล้ พร้อมตวัดมีดสั้นตรงมาที่ดวงตา หลินหานก็ย่อตัวย่นระยะ หลบการโจมตีของเกาชงได้แบบสบาย ๆ

        เป็นไปได้ยังไง!?

        เกาชงไม่อยากจะเชื่อ ตามหลักแล้ว หลินหานไม่มีทางอ่านการเคลื่อนไหวของเขาออกได้เลย!

        ต้องเป็นเรื่องบังเอิญแน่ ๆ !

        มันต้องบังเอิญแน่ ๆ !

        “ไอ้หนู ถือว่านายโชคดีที่บังเอิญหลบการโจมตีของฉันได้ แต่ครั้งหน้า นายคงไม่มีโชคแบบนี้อีกแล้ว!”

        หลินหานรู้สึกระอา พลางคิดในใจ ‘การเคลื่อนไหวของนายในสายตาฉันมันช้าจนเหมือนภาพสไลด์โชว์ ยังจะมาพูดจาอวดดีอยู่อีก’

        ในอีกมุมหนึ่ง เขาเองก็รู้สึกสนุกกับสถานการณ์ตรงหน้าอยู่เหมือนกัน ไม่ว่าเกาชงจะพยายามทำท่าทางแปลก ๆ นานา เพราะนึกว่าเขาจะมองไม่เห็น แต่ในความเป็นจริง เกาชงไม่ต่างอะไรกับตัวตลกเลยสักนิด

        ชายชราผมเหลืองเอ่ยขึ้นเรียบ ๆ “พวกคุณมองลูกหลบเมื่อครู่อย่างไรบ้าง”

        ผู้ประเมินหญิงบอก “ฉันคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องบังเอิญนะคะ อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็เป็นจอมโจรเงาคลาส 2 ตอนร่ายทักษะพรางตัว เขาก็ไม่น่ามองเห็นได้” พูดจบ เธอก็หยิบเอกสารข้อมูลของหลินหานขึ้นมาเปิดดู

        ผู้ประเมินหนุ่มเอ่ย “ถึงได้บอกไงว่าพวกคุณน่ะมีแต่หน้าอกแต่ไม่มีสมอง มันจะเป็นเรื่องบังเอิญได้ยังไง รายละเอียดการเคลื่อนไหวของหลินหาน มันคือการตอบสนองฉุกเฉินจากการอ่านจังหวะของเกาชงออกต่างหาก เขามองทริกของเกาชงออกหมดแล้ว ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยด้วยซ้ำว่าหลินหานเห็นตัวเกาชงชัดเจนขนาดไหน”

        ชายชราผมเหลืองพยักหน้ารับ “ถูกต้อง ตาแก่คนนี้ก็คิดแบบนั้น ลองสังเกตการกลอกตาของหลินหานดู แม้จะขยับเพียงเล็กน้อย ทิศทางกลับกวาดตามตำแหน่งของเกาชงอยู่ตลอดเวลา”

        หลายคนลองสังเกตตามที่ชายชราบอก และผลลัพธ์ก็เป็นไปตามนั้นจริง ๆ

        แม้หลินหานจะตบตาไว้บ้าง แต่ทิศทางสายตากลับโกหกไม่ได้ เขามองเห็นการเคลื่อนไหวของโจรขโมยคลาส 2 ได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

        “หลินหาน นักเรียนดีเด่น อาชีพผู้สังเวยชีวิต” พอนึกถึงชื่ออาชีพผู้สังเวยชีวิต ผู้ประเมินหญิงก็ถอนหายใจอย่างเสียดาย “น่าเสียดายที่ไม่ใช่อาชีพสายต่อสู้หลัก ไม่อย่างนั้นด้วยศักยภาพของเด็กคนนี้ ต้องสร้างชื่อได้แน่นอน”

        “แต่จะว่าไป ค่าสเตตัสของผู้สังเวยคนนี้มันสูงจนโอเวอร์ไปหน่อยไหม ยอดฝีมือสายนักรบยังทำไม่ได้ขนาดนี้เลยมั้ง”

        ชายชราผมเหลืองบอก “อ่านประวัติแล้วก็น่าเสียดาย ทั้งที่มีพรสวรรค์สายนักรบแท้ ๆ แต่กลับถูกจัดอยู่ในกลุ่มอาชีพผู้สังเวยชีวิตที่แทบไร้อนาคตแบบนี้”

        เกาชงที่เพิ่งพลาดท่าไป ตั้งสติแล้วพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง คราวนี้เป้าหมายของเขาคือลำคอ!

        ทว่าในตอนที่เขานึกว่ากุมชัยชนะไว้ได้ หลินหานก็เหวี่ยงแขนซัดหมัดตรงออกไป เกาชงที่ไม่ทันตั้งตัวโดนหมัดกระแทกอัดซัดลอยกระเด็นไปชนกำแพงเสียงดังตึง!

        “พละกำลังระดับนี้มันอะไรกัน!” ชายชราผมเหลืองตกตะลึง นี่ไม่ใช่แรงปะทะที่อาชีพสายฮีลจะทำได้เลย

        “อาชีพของเด็กคนนี้ไม่ควรเรียกว่าผู้สังเวยชีวิตแล้วมั้ง แค่อานุภาพหมัดนี้ พลังหมัดของนักรบเลเวลเดียวกันหลายคนยังสู้ไม่ได้ด้วยซ้ำ”

        “นี่มันผู้สังเวยคลั่งชัด ๆ !”

        บรรดาผู้ประเมินเริ่มให้คะแนนในใจ “เสียอย่างเดียวที่เป็นอาชีพผู้สังเวย ช่างน่าเสียดายจริง ๆ ”

        ...

        เกาชงยันกายลุกขึ้นจากพื้นด้วยสีหน้าตกตะลึง เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่าหลินหานมองเห็นเขาได้อย่างไร!

        เขาลากร่างกายที่บอบช้ำพร้อมตะคอกด่าว่า “แกมีไอเทมวิเศษอะไรกันแน่ ถึงได้มองทะลุการพรางตัวของฉันได้!”

        เกาชงโมโหจนแทบคลั่ง แต่ไม่ว่าจะอย่างไร นี่ก็ถือเป็นไอเทมที่ใช้ได้ตามกฎ เกาชงจึงทำอะไรไม่ได้ ตอนนี้บรรดาผู้ชมรอบสนามต่างโดนหมัดของหลินหานตกจนกลายเป็นแฟนคลับ

        หมัดเดียวหมดจด ซัดจอมโจรเงาคลาส 2 จนลอยกระเด็น!

        “เกาชง ทำไมไม่เห่าต่อล่ะวะ เมื่อก่อนนายต้องอยู่ใต้เงาของหลินหาน วันนี้และวันหน้า นายก็ยังต้องอยู่ใต้เงาของหลินหานเหมือนเดิมนั่นแหละ! ไม่มีวันดิ้นหลุดหรอกโว้ย!”

        หวังเฉียงที่นั่งอยู่ฝั่งผู้เข้าชมตะโกนหัวเราะเยาะ หากถามว่าใครรู้จักพละกำลังของหลินหานดีที่สุด ย่อมไม่มีใครเกินเขา เขาคือคนที่เห็นกับตาว่าหลินหานซัดบอสมิโนทอร์กระเด็นลอยไปอย่างไร!

        คนอื่นอาจไม่เชื่อว่าหลินหานจะชนะ แต่หวังเฉียงเชื่อมั่น 100%!

        “หลินหาน นายช่วยสั่งให้หมาของนายหุบปากทีได้ไหมฮะ!”

        เกาชงกวัดแกว่งมีดสั้นพุ่งเข้าใส่อีกครั้ง คำพูดของหวังเฉียงทำเอาเขาเสียสติ ในหัวคิดเพียงแค่อยากกอบกู้หน้าคืนมา ตอนนี้เขาไม่อาจยอมรับความพ่ายแพ้ได้!

        ยิ่งแพ้ให้แก่อาชีพที่คนทั้งโลกมองว่าไร้อนาคตอย่างผู้สังเวย!

        ที่สำคัญ เขาไม่มีวันยอมแพ้หลินหาน สมัยเรียนเขาโดนกดอยู่ใต้เงามาตลอด พอตอนนี้มีโอกาสเหยียบหลินหานลงใต้เท้า เขาไม่มีวันยอมให้สถานการณ์พลิกกลับไปแบบเดิมเด็ดขาด!

        “ตายซะเถอะ!”

        ออร่ารอบกายเกาชงพุ่งสูง พละกำลังระดับคลาส 2 ปะทุออกมาเต็มกำลัง ความเร็วสูงจนผู้ใช้อาชีพเลเวลต่ำรอบสนามมองเห็นเป็นเพียงภาพพร่ามัว

        “ไร้สาระ”

        หลินหานยังคงยืนดูการแสดงของเกาชงด้วยสีหน้าเรียบเฉย ต่อให้ความเร็วของเกาชงจะสูงส่งเพียงใด สำหรับเขามันก็ยังช้าอืดอาดประหนึ่งหอยทากคลานอยู่ดี

        เมื่อครู่ตามสัญชาตญาณ เขาเกือบจะเผลอปล่อยมหาเวทต้องห้ามกวาดล้างสนามไปแล้ว ถ้าตั้งสติไม่ทันว่านี่ไม่ใช่การลงดันเจี้ยน มีหวังคนรุ่นใหม่ของเมืองฮุยเยว่ได้ล้มตายเกลี้ยงสนามแน่

        “ตายซะ!”

        เกาชงโผล่มาตรงหน้าหลินหาน ปลายมีดสั้นเล็งตรงไปยังลำคอ ขอเพียงซัดเป้าหมายเข้า หลินหานจะต้องล้มลงและเสียชีวิตจากการตกเลือดแน่นอน

        ตอนนี้เกาชงโดนความอยากเอาชนะบังตา จนไม่สนใจผลลัพธ์ที่จะตามมาอีกต่อไป กรรมการตัดสินคอยจ้องมองไม่คลาดสายตา หากหลินหานตกอยู่ในอันตราย เขาก็พร้อมจะพุ่งเข้าแทรกแซงทันที

        “ฉันบอกแล้วไง ว่านายมันไร้เดียงสาเกินไป”

        หลินหานพูดด้วยเสียงราบเรียบ พลางซัดหมัดออกไปอีกครั้ง ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเกาชง หมัดกระแทกเข้าอัดหน้าของเกาชงเต็ม ๆ !

        แรงปะทะมหาศาลส่งร่างของเกาชงลอยกระเด็นกลับไป และสิ่งที่ลอยกระเด็นออกมาพร้อมร่างของเกาชง ก็คือฟันเปื้อนเลือด 2 ซี่ ที่ร่วงหล่นลงเบื้องหน้าของเกาชงพอดี

        “ฉันบอกนายแล้วเกาชง นายมันก็แค่ขยะที่คู่ควรกับการโดนฉันเหยียบย่ำอยู่ใต้เท้า นายไม่ใช่คู่มือของฉันหรอก จะเอาอีกสักรอบไหมล่ะ”