มหาศึกแห่งจักรวาล

หลายเดือนหลังจากกล้าเลือกกลับมายังโลกเดิม

โลกใบนี้...

ไม่ได้กลับไปเป็นเหมือนเดิมอีกแล้ว

ข่าวที่เคยถูกปิด
ข้อมูลที่เคยถูกมองว่าเป็นเรื่องเหลวไหล
รวมถึงเรื่องของมนุษย์ที่หายตัวไปกว่าหลายพันคน

กำลังถูกเปิดเผยออกมาทีละน้อย

จากเดิมที่ผู้คนรู้เพียงว่า...

มีคนจำนวนมากหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

ตอนนี้รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องไม่สามารถปิดบังความจริงทั้งหมดได้อีกต่อไป

เพราะมีคน กลับมาแล้ว

และคนเหล่านั้น...

ไม่ได้กลับมาเหมือนเดิม

พวกเขากลับมาพร้อมกับความสามารถที่ไม่ควรมีอยู่ในโลกนี้

ความสามารถที่ครั้งหนึ่งมนุษย์เคยเรียกมันว่า...

กำลังภายใน

พลังปราณ

เวทมนตร์

หรือแม้แต่...

พลังเหนือธรรมชาติ

ภายในอาคารแห่งหนึ่ง

กล้านั่งอยู่ในห้องฝึกที่ถูกจัดเตรียมขึ้นเป็นพิเศษ

รอบตัวเขามีเจ้าหน้าที่หลายคน

บางคนถือเอกสาร
บางคนกำลังสังเกตค่าพลังจากเครื่องมือ
และบางคนกำลังจดบันทึกทุกการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

กล้าหลับตา

สูดลมหายใจเข้าอย่างช้า ๆ

จากนั้นจึงพยายามรวบรวมพลังภายในร่างกาย

เขาเคยทำสิ่งนี้ในต่างโลกมาแล้ว

แต่การกลับมาอยู่โลกเดิมทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม

ที่นี่ไม่มีผู้ฝึกสอนจากต่างโลก

ไม่มีสภาพแวดล้อมแบบที่เขาเคยพบ

มีเพียงความรู้ที่เขานำกลับมา...

และร่างกายของตัวเอง

“เริ่มแล้วครับ”

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งพูดขึ้น

เครื่องมือด้านข้างเริ่มทำงาน

ตัวเลขบนหน้าจอขยับขึ้นทีละน้อย

กล้ากำหมัดแน่น

พยายามควบคุมพลังให้ไหลเวียนตามเส้นทางที่ตัวเองเคยฝึก

ผ่านไปครู่หนึ่ง

เขาค่อย ๆ ลืมตา

“พอแล้ว”

เจ้าหน้าที่กดบันทึกข้อมูล

“เหมือนเดิมครับ”

กล้าถาม

“ยังควบคุมได้ไม่ดี?”

ชายคนนั้นส่ายหน้า

“ไม่ครับ”

เขามองข้อมูลในมือ

“หมายถึงพลังยังคงอยู่ และตอบสนองต่อการฝึกอย่างชัดเจน”

กล้าเงียบไป

ก่อนถามคำถามเดิมที่เขาถามมาหลายครั้ง

“แล้วคนอื่นล่ะ?”

ห้องเงียบลงเล็กน้อย

กล้ารู้คำตอบอยู่แล้ว

เขาเคยลองมาแล้วหลายครั้ง

เคยพยายามอธิบายสิ่งที่ตัวเองรู้

เคยพยายามสอนวิธีรวบรวมพลัง

แต่ไม่ว่าอย่างไร...

เขาก็ไม่สามารถทำให้คนธรรมดาคนอื่นปลุกพลังแบบเดียวกับเขาได้

มันยังเป็นหนึ่งในปริศนาที่ใหญ่ที่สุดของการศึกษาครั้งนี้

โต๊ะอีกด้านหนึ่งเต็มไปด้วยเอกสาร

หนังสือเก่า

บันทึกเกี่ยวกับศิลปะการต่อสู้

ตำรากำลังภายใน

รวมถึงเอกสารทางวิทยาศาสตร์จำนวนมาก

สิ่งที่ครั้งหนึ่งถูกจัดอยู่ในหมวด “ความเชื่อ”

กำลังถูกนำกลับมาศึกษาใหม่ทั้งหมด

เพราะตอนนี้มีหลักฐานอยู่ตรงหน้าแล้ว

กล้า

ชายคนหนึ่งที่กลับมาจากต่างโลกพร้อมกับพลังที่ไม่ควรมีอยู่จริง

นักวิจัยคนหนึ่งหยิบเอกสารขึ้นมา

“เรายังไม่สามารถอธิบายได้ว่าร่างกายของคุณถึงรองรับพลังนี้ได้อย่างไร”

กล้าตอบเรียบ ๆ

“ผมก็ไม่รู้”

“ผมรู้แค่ว่าตอนอยู่ที่นั่น...มันทำได้”

นักวิจัยพยักหน้า

“นั่นแหละครับที่ทำให้เรื่องนี้สำคัญ”

“เพราะตอนนี้สิ่งที่เราเคยคิดว่าเป็นไปไม่ได้ กำลังเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา”

กล้าไม่ได้ตอบ

เขาเพียงมองมือของตัวเอง

เขาไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร

แต่เขารู้สิ่งหนึ่ง

เขาไม่ได้กลับมาเพื่อเป็นฮีโร่

เขากลับมาเพราะ...

ครอบครัว

ภรรยา

และลูกของเขา

เท่านั้น

ช่วงเย็น

กล้ากลับถึงบ้าน

บ้านหลังเดิม

แต่ชีวิตกลับไม่เหมือนเดิม

รถของหน่วยงานมาส่งเขา

เรื่องค่าใช้จ่ายและการดูแลครอบครัวได้รับการจัดการอย่างดี

ภรรยาของเขาไม่ต้องกังวลเรื่องเงินเหมือนเมื่อก่อน

ลูกของเขาก็ได้รับการดูแลอย่างเหมาะสม

กล้าเปิดประตูเข้าไป

เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ วิ่งเข้ามาทันที

“พ่อ!”

กล้ายิ้ม

เขาย่อตัวลงรับลูกเข้ามากอด

ความเหนื่อยทั้งหมดจากการฝึก...

เหมือนหายไปในทันที

“วันนี้เป็นยังไงบ้าง?”

“คิดถึงพ่อ”

กล้าหัวเราะ

“พ่อก็คิดถึง”

เขากอดลูกแน่นขึ้น

ก่อนเงยหน้ามองภรรยา

เธอยิ้มให้เขา

ไม่มีคำถามเรื่องพลัง

ไม่มีคำถามเรื่องงาน

เพียงแค่พูดว่า

“กลับมาแล้วนะ”

กล้าพยักหน้า

“อืม”

เขากลับมาแล้วจริง ๆ

แต่ขณะเดียวกัน...

อีกด้านหนึ่งของโลก

ข่าวที่กำลังแพร่กระจายออกไป

กำลังทำให้ชีวิตธรรมดาแบบนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างช้า ๆ

โทรทัศน์ในห้องนั่งเล่นกำลังรายงานข่าว

ภาพของผู้สื่อข่าวปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

“ขณะนี้ข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในต่างโลกกำลังถูกเปิดเผยออกมาอย่างต่อเนื่อง...”

กล้าหันไปมอง

ภรรยาของเขาก็หันไปมองเช่นกัน

ผู้ประกาศข่าวพูดต่อ

“แม้หลายรายละเอียดจะยังไม่สามารถยืนยันได้ แต่การมีอยู่ของผู้ที่กลับมาพร้อมความสามารถเหนือธรรมชาติ ทำให้หลายประเทศเริ่มให้ความสนใจกับเหตุการณ์ดังกล่าวอย่างจริงจัง...”

ภาพข่าวเปลี่ยน

มีการพูดถึงมนุษย์จำนวนมากที่เคยหายตัวไป

รวมถึงโลกที่พวกเขาเคยถูกพาไป

กล้านั่งฟังเงียบ ๆ

เขารู้เรื่องเหล่านี้ดีกว่าคนที่กำลังรายงานข่าวเสียอีก

แต่สิ่งที่กำลังเปลี่ยนไป...

คือคนทั้งโลกกำลังเริ่มรับรู้ความจริงทีละน้อย

ผู้ประกาศข่าวพูดต่อ

“ขณะเดียวกัน มีรายงานเกี่ยวกับจุดเชื่อมต่อระหว่างโลก ซึ่งอาจทำให้สามารถเดินทางไปยังโลกดังกล่าวได้อีกครั้ง...”

กล้านิ่งลง

จุดวาร์ป

คำนี้กำลังเริ่มปรากฏในข่าวมากขึ้น

แม้สถานที่ที่แน่นอนจะยังไม่ถูกเปิดเผย

และยังไม่มีข้อมูลชัดเจนว่าสามารถส่งคนเข้าไปได้ทั้งหมดกี่คน

แต่เพียงแค่ข่าวว่ามีเส้นทางกลับไปยังโลกนั้น...

ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้หลายฝ่ายเริ่มเคลื่อนไหว

กล้าปิดเสียงโทรทัศน์ลงชั่วครู่

เขารู้ดีว่าเรื่องนี้จะไม่จบง่าย ๆ

เพราะคนที่อยู่ต่างโลกไม่ได้มีเพียงคนที่รอความช่วยเหลือ

บางคนยังอยู่โลก 1

บางคนกำลังเดินทางกลับ

และบางคน...

เลือกเดินทางขึ้นไปยังโลก 2 เพื่อแสวงหาพลังต่อ

รวมทั้งหมดที่เขารู้...

ยังมีผู้คนเหลืออยู่ 143 คน

ตัวเลขนั้นไม่ใช่ความลับสำหรับกล้า

เขารู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนบ้าง

และรู้ว่าพวกเขากำลังทำอะไร

แต่สำหรับโลกภายนอก...

ความจริงเหล่านั้นยังคงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเรื่องที่กำลังถูกเปิดเผย

กล้าหันกลับไปมองหน้าจออีกครั้ง

ข่าวกำลังเปลี่ยนไปสู่เรื่องอื่น

เรื่องของผู้เป็นอมตะ

กล้านิ่ง

คราวนี้...

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย

เพราะเขารู้ดีว่า

ทันทีที่คำว่า “อมตะ” หลุดออกสู่สาธารณะ

เรื่องทั้งหมดจะไม่ใช่เพียงการตามหาคนที่ยังอยู่ในต่างโลกอีกต่อไป

มันจะกลายเป็น...

การแย่งชิงสิทธิ์ในการเข้าไปยังโลกนั้น

และคนที่ต้องการเข้าไป...

คงไม่ได้มีเพียงคนที่ต้องการช่วยเหลือใคร

โลกที่ 1

เส้นทางที่เคยใช้เวลาเดินทางยาวนานหลายเดือน...

วันนี้กลับดูสั้นลงอย่างไม่น่าเชื่อ

โอมเดินอยู่ท่ามกลางกลุ่มมนุษย์กว่า 20 คน

ทุกคนกำลังมุ่งหน้าไปในทิศทางเดียวกัน

จุดกำเนิด

จุดที่พวกเขาต้องกลับไปให้ถึง

ระหว่างทางไม่มีใครเสียเวลาเหมือนครั้งแรกอีกแล้ว

พวกเขารู้เส้นทาง

รู้ว่าต้องผ่านบริเวณใด

รู้ว่าต้องเตรียมตัวอย่างไร

และทุกคนช่วยกันทำให้การเดินทางครั้งนี้รวดเร็วขึ้นมาก

ชายคนหนึ่งที่เดินอยู่ด้านหน้าเหลียวกลับมามอง

“พักอีกหน่อยไหม?”

โอมส่ายหน้า

“ไม่เป็นไร”

เขามองไปยังเส้นทางด้านหน้า

“ไปต่อเถอะ”

ทุกคนจึงเดินต่อ

ระยะทางที่เคยดูเหมือนไม่มีวันสิ้นสุดกำลังลดลงเรื่อย ๆ

จนในที่สุด...

ชายคนหนึ่งที่อยู่ด้านหน้าก็หยุด

เขามองไปยังสิ่งที่อยู่ไกลออกไป

ก่อนพูดขึ้น

“ใกล้แล้ว”

โอมเงยหน้าขึ้น

มองตามสายตาของอีกฝ่าย

หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย

จุดกำเนิดของเส้นทาง

ใกล้เข้ามาแล้วจริง ๆ

เขามองผู้คนกว่า 20 คนที่เดินทางกลับมาด้วยกัน

ไม่มีใครรู้ว่าเมื่อกลับไปถึงแล้ว...

โลกเดิมจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน

แต่ทุกคนรู้ว่า...

พวกเขากำลังจะได้กลับไป

โอมสูดลมหายใจเข้า

ก่อนเดินต่อไปพร้อมกับทุกคน

อีกไม่นาน...

พวกเขาจะถึงจุดกำเนิดแล้ว.