ไต้หลัวเฟิงราชวงค์สองสายเลือด

ทางตอนเหนือของทวีป...

ในป่าลึกที่ไม่มีมนุษย์คนใดกล้าเข้าไป

สถานที่แห่งนี้ถูกเรียกว่า...

ป่าแห่งความตาย

เสียงร้องไห้ของเด็กน้อยดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน

เด็กชายคนหนึ่งนอนอยู่บนพื้นหญ้า เสื้อผ้าเต็มไปด้วยรอยขาด

ขณะเดียวกัน เหล่าข้ารับใช้ปีศาจที่พาเขามาถึงที่นี่กำลังยืนมองอยู่

"ข้างหน้า... คือป่าแห่งความตาย"

"ที่แห่งนี้ไม่มีมนุษย์คนไหนรอดกลับไปได้"

"ข้าจะจัดการเด็กคนนี้ที่นี่"

ทันใดนั้น พลังปีศาจได้ปกคลุมทั่วทั้งป่า

มันอัญเชิญสัตว์อสูรออกมา

สิงโตสามตา

สัตว์อสูรที่มีพลังมากพอจะฉีกนักรบธรรมดาได้ในพริบตา

สิงโตสามตาค่อย ๆ เดินเข้าไปหาเด็กน้อย

กรงเล็บของมันพุ่งเข้าใส่ร่างเล็กๆ

บนแผ่นหลังของเขา...

มีรอยแผลเป็๞ขนาดใหญ่จากกรงเล็บ

ของสัตว์อสูรสิงโตสามตา ก่อนที่มันจะปิดชีพ

เด็กคนนั้นในวินาทีสุดท้าย...

"หยุด"

เสียงของชายชราคนหนึ่งดังขึ้น

สายลมพัดผ่านป่า

ชายแก่ผมขาวในชุดเรียบง่ายเดินออกมาจากเงามืด

ไม่มีแรงกดดัน

ไม่มีพลังที่แสดงออกมา

แต่เพียงการปรากฏตัวของเขา...

กลับทำให้สัตว์อสูรตัวนั้นหยุดชะงัก

"มนุษย์แก่คนหนึ่งคิดจะขวางข้างั้นหรือ?"

ข้ารับใช้ปีศาจหัวเราะ

แต่รอยยิ้มนั้นหายไปในทันที

เพราะชายชราได้ขยับเพียงครั้งเดียว

หนึ่งกระบวนท่า

หนึ่งการเคลื่อนไหว

ทุกอย่างจบลง

สิงโตสามตาถูกจัดการลงอย่างง่ายดาย

เหล่าข้ารับใช้ปีศาจต่างหวาดกลัวจนไม่อาจขยับ

ชายชรามองเด็กน้อยที่กำลังร้องไห้อยู่ตรงหน้า

เขาถอนหายใจเบา ๆ

"ช่างเป็๞เด็กที่โชคชะตาเล่นตลกจริง ๆ..."

เขามองไปยังรอยแผลบนหลังของไต้หลัวเฟิง

รอยแผลที่ไม่ควรมีอยู่บนร่างของเด็กคนหนึ่ง

"เด็กคนนี้..."

"เกี่ยวข้องกับเ๹ื่๪๫เมื่อหมื่นปีก่อนหรือไม่กันแน่"

ชายชรารักษา๤า๪แ๶๣ให้เด็กน้อย

ก่อนจะอุ้มเขาไปยังสถานที่ปลอดภัย

ก่อนเขาจากไปชายชราได้จัดการปีศาจทุกตนในที่แห่งนั้น

ป่าทางตอนเหนือ

ดินแดนที่ไม่มีปีศาจกล้าเข้าใกล้

สถานที่ที่เขาเชื่อว่าเด็กคนนี้จะมีชีวิตรอด

ในเวลาเดียวกัน...

ทางด้านสำนัก๣ั๫๷๹แดง

หลินหลินที่กำลังหมดแรงหลังการต่อสู้

ได้รับความช่วยเหลือจากหัวหน้าหน่วยของสำนักที่เดินทางมาถึงทันเวลา

นางถูกพากลับสำนัก

แต่สิ่งเดียวที่อยู่ในใจของนางคือ...

"เฟิงเอ๋อร์..."

ลูกชายของนาง

เด็กที่เกิดในคืนดวงจันทร์สีทอง

เด็กที่อาจเป็๞ความหวัง...

ได้หายไปแล้ว