จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                   เมื่อตัดสินใจได้แล้วเซย์รินและสัตว์อสูรก็เดินเข้ามาภายในถ้ำทันทีภายในนี้บรรยากาศมันดีกว่าที่คิดเอาไว้มากมันไม่ได้มืดและทึบจากสิ่งที่มันควรจะเป็นต้องอย่าลืมว่าภายในด้านนอกนั้นมันแทบที่จะไม่มีแสงสว่างเลยด้วยซ้ำบรรยากาศมืดครึมน่ากลัวและวังเวงแต่ภายในที่แห่งนี้กับดูสว่างและอากาศโปรดโปร่งจนน่าตกใจจุดกำเนิดของแสงสว่างและอากาศที่ถ่ายเทได้ดีมันเกิดจากสิ่งใดกัน

ในยามนี้เด็กหนุ่มเข้ามายังที่แห่งนี้ได้ 1ชั่วยามแล้วแต่มันก็ยังไม่ถึงที่หมายเสียทีถ้ำแห่งนี้กว้างและมีความยาวหลายกิโลเมตรตั้งแต่เดินเข้ามาไม่เจอสิ่งมีชีวิตแม้แต่ตนเดียวแต่เท่าที่เขาพอจะสัมผัสได้นั้นคือมีเจ้าสัตว์อสูรที่มีพลังที่แข็งแกร่งอยู่ตนหนึ่งที่อยู่ลึกสุดของถ้ำแห่งนี้ยิ่งเดินลึกเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกโปรดโปร่งมากยิ่งขึ้นเหมือนดังที่นี่มีแหล่งพลังงานบริสุทธ์อะไรสักอย่าง

                แต่แล้วเด็กหนุ่มก็ต้องรู้สึกตกใจกับภาพเบื้องหน้าของตัวเองมันมีสิ่งมีชีวิตอะไรบางอย่างที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียงร่างกายของมันนั้นใหญ่โตราวกับคนยักษ์ผิวของมันนั้นมีสีเขียวไปทั้งตัวในระหว่างที่มันกำลังนอนหลับอยู่นั้นจมูกของมันส่งเสียงฟุตฟิสเหมือนราวกับว่ามีสิ่งแปลกปลอมมายังสถานที่แห่งนี้บริเวณตรงจุดที่มันนอนนั้นมีพืชชนิดหนึ่งที่ปลูกไว้ทั่วบริเวณห้องของมันและมันคือจุดกำเนิดของแสงสว่างและอากาศที่โปรดโปร่งโล่งสบายมันก็คือหยาดน้ำตาแห่งพระเจ้านั่นเองมันคือเป้าหมายหลักในภารกิจครั้งนี้

"หืมใครกันที่กล้ามาบุกรุกสถานที่พักผ่อนของข้ามันทำเสียงงัวเงียราวกับมีคนมารบกวนเวลาฝันกลางวันของมัน

"เจ้าเป็นมนุษย์อย่างงั้นเหรอแต่ร่างกายของเจ้ามีกลิ่นแปลกปลอมจากมนุษย์ทั่วไปเสียด้วย

                หืม มันพูดได้ด้วยหากเดาไม่ผิดเจ้านี่มันคืออ๊อก แต่อ๊อกที่มีระดับสติปัญญานั้นทั้งชีวิตเขาไม่เคยเจอมาก่อนนอกจากเจ้าพวกในโลกมิติที่โดนทักษะแห่งพระเจ้าเข้าไปพวกมันถึงจะได้วิวัฒนาการขึ้นมาเจ้าหมอนี่คงจะอยู่ในระดับที่สูงกว่า

"ข้าขอโทษด้วยที่รบกวนการนอนของเจ้าเป้าหมายของข้านั้นข้าต้องการต้นหยาดน้ำตาแห่งพระเจ้าเท่านั้นข้าเพียงต้องการเพียงสักต้นสองต้นเจ้าพอจะมอบให้ข้าได้รึไม่

"ย่อมได้เจ้าสามารถเลือกต้นที่เจ้าต้องการได้เลย

"หะ ทำไมเจ้าถึงยอมมอบให้ข้าได้ง่ายๆอย่างนั้นหากข้าจำไม่ผิดเจ้าพวกนี้มันมีค่ามากมายมหาศาลก็ใช่อย่างงั้นรึ

"ข้าเป็นถึงราชาอ๊อกผู้ยืนอยู่เหนืออ๊อกทั้งมวลข้าสามารถสัมผัสภัยอันตรายที่แผ่ออกจากตัวเจ้าได้ ในการที่เจ้าสัตว์สี่เท้านั้นยอมให้เจ้าขี่หลังของมันและระดับฝีมือของข้านั้นก็ไม่ต่างกับมันมากนักหากข้าเลือกใช้วิธีการที่รุนแรงหากเจ้าร่วมมือกับมันข้าคงจะตายด้วยน้ำมือพวกเจ้าอย่างไม่ต้องสงสัย

                      เด็กหนุ่มถึงกับประทับใจในการคิดวิเคราะห์ของมันฉลาดมากสติปัญญาของมันนั้นล้วนเหนือกว่ามนุษย์บางคนเสียอีกเพราะผู้ที่แข็งแกร่งโดยส่วนมากย่อมไม่รู้จักการประมานตน

เซย์รินจึงกับหยาดน้ำตาแห่งพระเจ้าได้อย่างสบายใจโดยไม่ต้องเปลืองแรงโดยสักนิดเขาไม่คิดว่าอะไรมันจะดูง่ายถึงขนาดนี้ทุกอย่างมันดูราบรื่นไปอีก

"เจ้าเป็นอ๊อกซินะเจ้าอยากแข็งแกร่งขึ้นไหมข้าสามารถช่วยเจ้าได้ เด็กหนุ่มกล่าวถามพร้อมทั้งแอบยิ้มที่มุมปากอย่างมีเลศนัยอะไรบางอย่าง

"ว่าไงนะ เจ้าสามารถช่วยให้ข้าแข็งแกร่งได้อย่างงั้นเหรอเจ้ามนุษย์ถึงว่าเจ้าเดอะดาร์คไนท์ พลังของมันนั้นเพิ่มขึ้นมาแปลกๆข้าสามารถจำระดับพลังของมันได้เพราะพวกเราเคยปะทะกันหลายครั้งข้าต้องทำอย่างไรบ้างถึงตัวข้าจะมีพลังความแข็งแกร่งเพิ่มมากขึ้น

"ง่ายมากเจ้าจงลดระดับพลังและการป้องกันทุกๆอย่างให้ต่ำถึงขีดสุดตัวข้าจะใช้เวทต้องห้ามและร่ายเวทบนตัวเจ้าข้ารับลองเลยว่าเจ้าจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเป็นแน่

เจ้าอ๊อกมันไม่พูดอะไรมันทำตามที่เด็กหนุ่มว่าทันทีโดยที่ตัวมันนั้นไม่ได้สงสัยอะไรเลย

เซย์รินฉีกยิ้มกว้างจนแทบจะไปถึงใบหูโอกาสมาถึงแล้ว“ทักษะแห่งพระเจ้า”ลำแสงสีทองคอบบนตัวของเจ้าราชาอ๊อกมันคุกเขาให้เด็กหนุ่มทันทีราวกับว่ามันเจอนายที่แท้จริงของมันเป็นครั้งแรก

"ตั้งแต่นี้ต่อไปข้าจะคอยรับใช้นายท่านร่างใหญ่ๆของมันคุกเข่าลงพื้นดินถึงกับสั่นสะเทือน

ข้าทำตามที่ข้าสัญญากับเจ้าราชาอ๊อกเมื่อเจ้าโดนทักษะนี้เจ้าจะมีพลังที่แข็งแกร่งขึ้นข้าไม่ได้โกหกอะไรเจ้าเลยแต่หวังว่าเจ้าจะไม่โกรธข้านะ

"แน่นอนว่าข้าไม่โกรธท่านข้ารู้สึกโชคดีเป็นอย่างมากที่ได้ติดตามท่าน

"หืม ดีมาก ดีมาก

"ว่าแต่นายท่านทำไมเจ้าสัตว์สี่เท้านั่นทำไมมันถึงไม่กายร่างเป็นมนุษย์สักทีข้าเห็นมันอยู่ร่างนี้มานานแล้วและก็ไม่เห็นว่ามันจะพูดอะไรออกมานอกจากส่งเสียงคางทำตัวราวกับสุนัขแสนเชื่อง

             "ว่าไงนะ มันสามารถพูดได้แล้วก็จำแลงกายได้อย่างงั้นรึเด็กหนุ่มหันไปมองเจ้าเดอะดาร์คไนท์ด้วยสายตาจับผิดแล้วเป็นคำถามว่าเจ้าพูดได้อย่างงั้นเหรอ

เมื่อมันเจอสายตาของนายท่านที่จ้องมองมาที่มันถึงขนาดนั้นมันจึงค่อยๆเปลี่ยนร่างของมันเองเป็นมนุษย์รูปร่างของมันในยามอยู่ร่างของมนุษย์นั้นดูน่าเกรงขามเป็นอย่างมากสิ่งที่ยังเหมือนเดิมคือมันไอของธาตุมืดรอยออกมาจากตัวของมันจางๆพร้อมทั้งมีแววตาสีแดงหล่อเหลาแต่ดูมืดมน

"เจ้าพูดได้แล้วทำไมไม่พูดเจ้าจะส่งเสียงร้องคางอย่างเดียวไปเพื่ออะไรเด็กหนุ่มถามมันอย่างหัวเสีย

"ข้าอยากจะดูดีเวลาอยู่ต่อหน้านายท่านร่างเดอะดาร์คไนท์ ของข้าสูงส่งและสง่างามข้ากลัวท่านจะไม่ประทับใจข้าเวลาเห็นข้าอีกร่างนึงในร่างมนุษย์น้ำเสียงของมันเยือกเย็นและก็จริงจังเป็นอย่างมาก

ฟี๊ว…ตู๊มมมมม

ร่างของมันลอยกะเด็นไปในทันทีเมื่อมันพูดจบ

"ชิเจ้าบ้าปล่อยให้ข้าพูดคนเดียวตั้งนานอยู่ได้