Reborn go oh เป็นชาวไร่และราชัน ณ ต่างโลก

        แต่ขณะเดียวกันผมก็มีความกังวลเพิ่มขึ้น เพราะทันทีที่ชิงชิงเริ่มแสดงการควบคุมลมปราณอย่างง่ายๆผมสัมผัส “จิตสังหาร” และความ “โหดเหี้ยมอำมหิต” จากตัวของไซจงได้! .. แม้จะเป็นเวลาเพียงชั่วพริบได้ แต่ผมก็สัมผัสถึงความกระหายเลือดที่ไม่เคยพบมาก่อนเลย! .. ใช่แล้ว เป็นความรู้สึกที่น่ากลัวที่ไม่เคยพบมาก่อน! .. แม้ในความทรงจำของอินทราจะเคยพบการฆ่าฟันที่โหดเหี้ยมมาหลายครั้งจากนักฆ่า และกลุ่มโจรต่างๆ ...ก็ไม่เคยพบความรู้สึกชั่วร้ายที่รุนแรงเช่นนี้มาก่อน!!

        ผมสังเกตเห็นว่าชิงชิงก็รับรู้จิตสังหารไซจงในชั่วพริบตานั้น! แต่ก็ยังคงวางตัวบรรยายวิชาความรู้ต่อไป ในขณะที่เตรียมพร้อมต่อสู้ขั้นแตกหักไปด้วย!“” ซึ่งผมเองก็เช่นเดียวกันมือผมจับด้ามดาบง้าวไว้แน่นจากเหงื่อซึมออกมา! ..ถ้าไซจงมันเป็นบ้าขึ้นมาจริงๆ ทุกอย่างที่อยู่ที่นี่ คงจะได้พินาศวอดวายเป็นแน่! .. หวังว่าที่ชิงชิงวิเคราะห์วางแผนไว้_และจากที่ผมได้ฟังจากปากไซจงในฐานลับของมันเอง_ว่ามันจะยังไม่ลงมือต่อตระกูล! “ในช่วงเวลานี้”..

            หากชิงชิงไม่ยืนยันว่าไอ้ไซจงเป็นจอมยุทธปราณขั้น4 ที่มีวิชายุทธไม่ธรรมดาล่ะก็..ด้วยความชั่วร้ายที่แผ่ออกจากตัวมัน ผมคงต้องเสี่ยงตาย ปลุกระดมทุกคนให้ร่วมกันรุมฆ่ามันให้ได้อย่างแน่นอน! ... หลังจากสับสนอยู่หลายรอบ ผมก็ค่อยๆสงบใจได้ .. เฮอะก็แค่ตายจะกลัวอะไรหนักหนา ตายเร็วตายช้า ก็ต้องตายอยู่ดี ..ที่สำคัญคือทำให้ดีที่สุดตะหาก.. ผมกวาดสายตามองทุกคนเป็นครั้งคราว สบตากับไซจง(ไอ้ตัวอันตรายสุดๆ) พร้อมยิ้มให้กันด้วย

            ชิงชิง“ดังที่ข้าได้กล่าวไป ทุกท่านจงนำแนวทางพื้นฐานการใช้รูปพลังปราณเหล่านี้ไปปรับปรุงพื้นฐานของตัว และต่อยอดให้รุดหน้าขึ้นไป .. จงพยายามให้มากแต่อย่างได้ลืมสิ่งสำคัญที่สุด 2ประการ คือ 1 พื้นฐานนั้นสำคัญที่สุด หากพื้นฐานไม่ดี จะความสามารถใดๆ หรือการต่อยอดใดๆย่อมส่งผลให้ไม่ดีไปด้วย และ 2 พยายามให้มากแต่อย่าประมาทเด็ดขาด .. การฝืนตัวเองจนธาตุไฟแตกซ่านหรือเกิดการปะทุของปราณในร่างกาย นั้นอาจส่งผลถึงชีวิตของพวกท่านทีเดียว!  พวกท่านล้วนเป็นกำลังสำคัญของตระกูลและชีวิตพวกท่านมีค่ายิ่งนัก......”

            ชิงชิงประสานมือโค้งคำนับให้ทุกคนด้านหน้าแล้วหันหลังเดินมาอยู่ข้างผม พลางถามผมและทุกคนในกลุ่มผู้นำตระกูลว่า“พวกท่านมีเรื่องใดๆจะกล่าวต่อหรือไม่?”

            ขณะที่ท่านผู้นำและผู้อาวุโสทุกคนยังทำตัวไม่ถูก ผมจึงได้เพียงก้าวออกไปหน้าเวที พลางกล่าวว่า“เอาล่ะ!ทุกท่าน ช่วงชั่วโมงสุดท้ายในวันนี้ท่านลองทบทวนสิ่งที่น้องสาวชิงชิงกล่าวไป และทดลองปราณระดับพื้นฐาน พวกข้าจะคอยดูชม และแนะนำการฝึกฝนในกลุ่มของท่าน!”

            หลังจากที่ผมกล่าวจบเสียงทั้งลานก็เงียบไปครู่นึง แล้วก็... บึม!!

            เสียงโห่ร้องกรี๊ดกร๊าดจากสุภาพสตรีทั้งหลายที่แปลงร่างเป็นสาวกของชิงชิงเรียบร้อยแล้ว กรีดร้อง กรี๊ดๆๆๆ ..ส่งเสียงกลบเสียงตะโกนของเหล่าบุรุษจนหมดสิ้น!!

            “โอ้!.. อ้า!..ผู้พิทักษ์ชิงชิง! ผู้พิทักษ์ชิงชิง!ท่านชิงชิง!! ....”