“จิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึงงั้นหรอครับ”อัคคีพรึมพรำพร้อมครุ่นคิด
“เอาละค่อยเก็บเอาไปคิดนี้มันเวลาไหนกันนี้มันเวลาทานอาหารนะ”วิโรจน์กล่าวออกมาพลางยัดสเต็กเข้าปาก
“กินสิเดี่ยวอาหารก็เย็นจืดชืดไร้รสชาติหมดหรอก”พลางหันไปมองอัคคีพร้อมกล่าวออกไปจนอัคคีจำใจกินไปพร้อมครุ่นคิดกับคำกล่าวของวิโรจน์ไปเพราะดูเหมือนตนแลดูตนจะพลาดอะไรบางอย่างไปไม่งั้นวิโรจน์คงไม่พูดอะไรแบบนี้ออกมา
.
.
.
1ชั่วโมงผ่านไปหลังจากรับประทานอาหารเรียบร้อย
“แล้วเออว่ามี่ลูกเขยแกกลับไปเลยแล้วกันส่วนลูกสาวฉันเดี่ยวฉันไปส่งเองเดินทางปลอดภัยละกัน”วิโรจน์หันมามองอัคคีพร้อมกล่าวออกมา
“อะเออได้ครับ”อัคคีกล่าวพลางถอนหายใจออกมาถึงในใจเค้าอยากจะไปส่งก็เถอะแต่ในเมื่อว่าที่พ่อตาพูดออกมาขนาดนี้แล้วดึงดันไปก็คงไม่ดีเท่าไหร่
“งั้นเราไปก่อนนะแพรไว้เจอกันที่มอพรุ่งนี้”อัคคีกล่าวพลางลุกออกออกจากโต๊ะแล้วไหว้สวัสดีวิโรจน์ก่อนเดินออกจากห้องอาหารไป
“อืมไว้เจอกันที่มอนะ"แพรกล่าวตอบพร้อมยกมือลาก่อนหันมากระซิบกับวิโรจน์
“ว่าแต่พ่อเราจะไม่บอกเื่ข่าวนั้นกับอัคคีจริงๆงั้นหรอ”แพรกล่าวกระวิบออกมา
“ไม่ได้หรอกถ้าบอกไปมันก็ไม่ใช่บททดสอบนะสิอีกอย่างการก้าวขาเข้ามาในวงการธุกิจแล้วนั้นมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรอกหลายสิ่งหลายอย่างถ้ามองข้ามหรือพลาดไปต่อให้ยิ่งใหญ่แค่ไหนสุดท้ายก็ต้องล้มลงอยู่ดีเพราะมันมีหลายอย่างที่พร้อมจะขย้ำเราลงไปถ้าเราพลาดขึ้นมาแล้วพวกนั้นคงไม่หวังให้เราปีนกลับขึ้นมาอีกหรอก”วิโรจน์กล่าวพลางถอนหายใจออกมา
“แต่ถ้าผ่านเื่นี้ไปพ่อว่ายังไงอัคคีคงเข้าใจเื่ราวขึ้นมาบ้างแล้วละ”วิโรจน์กล่าววิจารณ์ออกมา
“อืม”แพรพยักหน้าตอบ
.
.
.
“เห้ออ ลุงวิโรจน์แก้าเตือนเราสินะว่าแต่ตรงไหนละ”อัคคีครุ่นคิด
“อืมมจิตใจมนุษย์ยากแท้หยั่งถึงงั้นหรอ”ภาพแต่ละฉากฉายวันนี้ฉายซ้ำเข้ามาในหัวของอัคคี
“แล้วทำไมพี่นิคถึงเดินมาบอกเื่นี้กับพวกเราแล้วทำไมพี่แกถึงเล็งแต่เื่เ้าสัวเมฆา?”อัคคีพรึมพร่ำออกมา
“อืมมดูเหมือนต้องให้ไอ้เนสืบเพิ่มสะแล้วเห้ออถ้าฉันมีคนของตัวเองก้ดีเหมือนกันสิพอมีเื่แบบนี้จะได้ไม่ต้องลำบาก”อัคคีบ่นออกมาพร้อมเดินขึ้นรถขับกลับห้องเพื่อผักผ่อน
.
.
“เห้ไอ้อัคคีพอไปกับสาวแล้วหายหน้าไปเลยนะแกขนาดกลับมาแล้วยังไม่บอกฉันสักคำอุส่านั่งรออยู่ร้านชาบูถ้าไอ้เนกับไอ้ไฟท์ขก.รอแล้วแล้วไม่กลับมาก่อนฉันคงไม่รู้หรอกว่าแกนอนอยู่ในห้องอย่างสบายใจเฉิบนะ”น้ำโวยออกมา
“อ่าวก็ฉันไม่ได้บอกให้รอสักหน่อยนี้หว่า”อัคคีกล่าวขึ้นมา
“เหรอครับท่านแล้วใครกันละครับที่พูดว่าเดี่ยวกลับมา”ไฟท์บ่นขึ้นมาบ้าง
“แหะๆเอองั้นหรอ”อัคคียิ้มแหยๆตอบไปพร้อมหันมามองเน
“เออไอ้เนฉันมีเื่จะวานแกหน่อยวะ”อัคคีกล่าวขึ้นมา
“อ่าเื่ข่าวลือนั้นสินะ”เนเงยหน้าขึ้นมาตอบ
“ใช่แล้วละฉันว่ามันแปลกไปหน่อย”อัคคีกล่าวออกไปพร้อมกวาดสายตามองดูเพื่อนแล้วเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง
“ฉันว่ามันจงใจเจาะจงไปที่พี่ดิวเกินไป”อัคคีกล่าว
“ฉันก็ว่าอย่างงั้นพอขจัดอารมณ์ออกไปแล้วคิดด้วยเหตุผลแล้วมันไม่มีเหตุผลอะไรที่พี่ดิวต้องจ้องจะเล่นงานแกเลยเพราะพี่แกเป็ทายาทเพียงคนเดียวของบริษัทไม่จำเป็ต้องถึงกับสร้างเื่ทำผลงานโจมตีบริษัทคู่แข่งหรอกแล้วเื่แพรฉันว่าพี่แกคงลืมไปแล้วถ้าแกไม่ลืมตลอด1ปีพี่แกควรตามตื้อบ้างแต่ฉันไม่เห็นแกจะทำอย่างงั้นเลย”น้ำกล่าวขึ้นมาสเนอความคิดเห็นของตน
“ใช่แล้วละอีกอย่างพี่แกโผล่หน้ามาวันเดียวของกิจกกรรมรับน้องมันเป็เื่ยากจริงๆที่แกจะสร้างข่าวแบบนี้ออกมาแต่ถ้าบอกว่าให้คนอื่นทำแล้วแกชักใยอยู่เื้ัคนของฉันคงต้องเจออะไรสักนิดบ้างแล้วละเพราะว่ามันต้องใช้คนหลายคนมันต้องมีพลาดกันบ้างแต่นี้กลับไม่เจออะไรเลยฉันก็คิดมาตลอด่เช้าแล้วละว่ามันแปลกๆแล้วเื่ที่แกจะวานนี้คือใช่อย่างที่คิดรึปล่าว”เนกล่าวขึ้นมาบ้าง
“พี่นิค”อัคคีขานตอบทันที
“อาห๊ะใช่”เนพยักหน้าตอบ
“ใช่ฉันเลยจะให้คนของแกสืบหน่อยทุกอย่างๆที่เดี่ยวกับพี่นิคพี่ดิวหรือแม้แต่เ้าสัวเมฆาสืบเท่าที่สืบได้ละนะเอาทุกเื่ไม่ว่าเล็กหรือใหญ่”อัคคีกล่าวออกมาอย่างจริงจรัง
“เอาเหอะๆฉันก็รู้นะว่าเื่นี้เื่ใหญ่แต่ฉันไม่อยากไปสายั้แ่วันแรกหรอกนะ”ไฟท์กล่าวออกมา
“เออวะ8โมงแล้วนี้หว่าว่าแต่เราเรียนอาคารไหนวะไอ้ไฟท์”อัคคีหันมาถาม
ผั๊วะ
“ก็อาคารนี้แหละไอ้งั่ง”ไฟท์ตบหัวอัคคีไปทีพร้อมกล่าวออกมา
“เหอะฉันคิดไว้แล้วว่าต้องลงเอยแบบนี้ั้แ่ไอ้เนโทรมาบอกฉันเมื่อคืนเื่นี้ฉันจึงชวนพวกเอ็งมานั่งคุยใต้ถุนอาคารนี้เพราะคาบแรกเราเรียนที่อาคารนี้แหละชั้น 3 ห้อง 11 ไปกันเถอะ”ไฟท์กล่าวตอบพร้อมเดินนำเพื่อนตนไป
“อูยยแม่งไอ้นี้มือหนักฉิบหาย ว่าแต่ไหนๆแล้วไอ้ไฟท์แกดูมาขนาดนี้รู้ปะวะเราเรียนอะไรคาบแรก”อัคคีถามคำถามไปพร้อมลูบหัวตัวเองที่โดนตบไปพลางพร้อมหันไปถามน้ำด้วยว่าที่โดนตบแม่งหัวแตกรึเปล่า
“ไรวะเราก็ต้องเรียน เกี่ยวกับกระบวนการบริหารการจัดการความรู้ แิ ทฤษฎี และกลยุทธ์ต่าง ๆ เพื่อนำไปประยุกต์ให้เหมาะสมกับการปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพการพัฒนาองค์การ การจัดการเชิงกลยุทธ์ หลักการบริหารองค์กร การตัดสินใจทางธุรกิจ การวางยุทธศาสตร์ขององค์กรและทักษะสำหรับผู้้ามีกิจการเป็ของตนเอง คำแนะนำรายวิชามันเขียนมางี้อะ”ไฟท์กล่าวตอบไป
“เอิ่ม…แล้วสรุปมันจะเรียนอะไรกันแน่วะนะ”อัคคี
214
