ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ทีน่ากล่าวพร้อมกับปล่อยพลังบางอย่างจากร่างกายอันทรงพลัง แสงสีม่วงเปล่งประกายออกมาจากฝ่ามือเธอคล้ายม่านบางๆล้อมรอบตัวนาฟ

ก่อนที่นาฟจะทันได้ตอบอะไรร่างของเขาก็ลอยขึ้นพร้อมกับทีน่าที่พุ่งตัวขึ้นสู่ด้านบนอย่างรวดเร็ว

ความกดดันที่หนักอึ้งจากชั้นที่เจ็ดจางหายไปในพริบตาขณะที่พวกเขาลอยผ่านแต่ละชั้นความเปลี่ยนแปลงของแสงสีและบรรยากาศรอบตัวทำให้นาฟรู้สึกถึงพลังที่แตกต่างในแต่ละชั้น

ไม่นานนัก ทั้งสองก็กลับมาถึงชั้นที่สี่แสงสีฟ้าที่เคยสร้างความกดดันให้กับนาฟก่อนหน้านี้ดูเหมือนจะสงบลงเมื่ออยู่ในรัศมีของทีน่า

นาฟมองไปรอบๆ ด้วยความรู้สึกที่หลากหลายทั้งความสงสัย ความคาดหวัง และความตื่นเต้น

นาฟเงยหน้าขึ้นมองทีน่า เขาสังเกตเห็นความแน่วแน่ในแววตาของนางและนั่นทำให้เขารู้ทันทีว่าทีน่ากำลังจะจากไป

"ท่าน...!"

นาฟเริ่มเอ่ยเสียงเบาก่อนจะสูดลมหายใจลึกและพูดต่อ"ท่านพอจะให้ความรู้เกี่ยวกับลูกไฟยักษ์ที่ตกลงมายังโลกใบนี้หรือไม่?

ทีน่าหยุดนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะยิ้มบางๆ ด้วยท่าทางที่แฝงด้วยความสง่างามและเศร้าเล็กน้อยนางมองนาฟด้วยสายตาอ่อนโยนแล้วเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นแต่แฝงด้วยความลึกลับ

"ภัยพิบัติการตกลงมาของลูกไฟยักษ์ที่เจ้ากล่าวถึง...มันมิใช่สิ่งที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ มันกระจายตัวอยู่ทั่วทั้งทวีปเหมือนเงามืดที่ครอบคลุมโลกนี้เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดมาจากบางสิ่งที่สูงส่งยิ่งกว่าโลกของเราเอง"

นาฟนิ่งฟังอย่างตั้งใจคำพูดของทีน่าเหมือนพัดพาความสงสัยในใจเขาให้โหมกระพือขึ้น

"แต่...!"ทีน่ากล่าวต่อ

"ความลับเหล่านี้ราชวงศ์ของแต่ละอาณานิคมล้วนแล้วแต่เก็บงำไว้อย่างลึกซึ้ง พวกเขาปกปิดไม่ให้ใครได้ล่วงรู้เพื่อปกป้องหรือเพื่อครอบครองพลังบางอย่าง... ข้าเองก็ไม่ได้รู้ไปมากกว่านี้"

นางหลุบตาลงครู่หนึ่งราวกับกำลังครุ่นคิดถึงบางสิ่ง

"ท่านกำลังจะจากไปใช่หรือไม่?" นาฟเอ่ยถามตรงๆ

ทีน่ายิ้มอีกครั้งดวงตาของนางเปล่งประกายราวกับแสงแห่งความหวัง

"ใช่!...ข้าออกมานานมากแล้ว”

ทีน่าหันหลังเตรียมจากไปทว่าในเสี้ยววินาทีสุดท้าย นางหยุดนิ่งแล้วหันกลับมาหานาฟร่างของนางเปล่งประกายแสงอ่อนโยนจากพลังในตัวก่อนจะหยิบสิ่งหนึ่งออกมาจากเสื้อคลุม เป็นตราสัญลักษณ์โลหะรูปทรงงดงามแกะสลักอย่างวิจิตรบรรจง พร้อมเครื่องหมายพิเศษของตระกูล

"นี่คือตราสัญลักษณ์ของตระกูลข้า" ทีน่ากล่าวพลางยื่นมันให้นาฟ

"ถ้าเจ้ามีโอกาสเดินทางไปที่อาณานิคมเนอร์เซียเพียงแค่แสดงตรานี้ เจ้าจะได้รับการคุ้มครอง และข้าจะมาหาเจ้าทันทีไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม"

นาฟพยักหน้ารับตราสัญลักษณ์นั้นมาด้วยความลังเลดวงตาสีเข้มของเขาจ้องมองมันราวกับกำลังชั่งใจเขาเงียบไปครู่หนึ่งเหมือนยังมีเรื่องในใจที่ไม่อาจเอ่ยออกมา

ทีน่าสังเกตเห็นสีหน้าของเขา นางยิ้มบางๆแล้วพูดต่อ "เจ้าคงกำลังคิดถึงเรื่องกลุ่มก่อการร้ายสมาคมใต้ดินใช่หรือไม่?"

คำพูดนั้นเหมือนแทงตรงเข้าสู่ความคิดของนาฟเขาเงยหน้าขึ้นสบตากับนาง แม้จะไม่ได้ตอบ แต่แววตาของเขาบ่งบอกว่าคิดเช่นนั้นจริง

ทีน่าถอนหายใจเบาๆน้ำเสียงของนางเปลี่ยนไปเล็กน้อย คล้ายกับต้องการเตือนเขาให้หนักแน่นขึ้น

"ข้าขอบอกเจ้าไว้เลย นาฟ.....สมาคมใต้ดินนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เจ้าคิดไว้มาก เครือข่ายของพวกมันฝังรากลึกไปทั่วทุกอาณานิคมพวกมันควบคุมทุกสิ่งที่เจ้าคาดไม่ถึง"

นาฟกำตราสัญลักษณ์ในมือแน่นขึ้นราวกับคำพูดของทีน่าปลุกบางสิ่งในตัวเขาให้ตื่นขึ้น

ทีน่าหันมามองหน้านาฟอีกครั้งสายตาของนางฉายแววเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยความหนักใจ นางเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความตึงเครียด

"สมาคมใต้ดิน... มันมีประวัติศาสตร์ยาวนานพอๆกับการก่อตั้งอาณานิคมของพวกเรา พวกมันเคลื่อนไหวในเงามืดไม่ว่าผ่านมากี่ชั่วอายุคน พวกมันก็ยังคงอยู่และแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ"

นาฟขมวดคิ้ว สีหน้าแสดงถึงความไม่เข้าใจทีน่าถอนหายใจเบาๆ 

"พวกมันไม่ได้เพียงแค่กลุ่มก่อการร้ายพวกมันแทรกซึมทุกระดับชั้นในสังคม ตั้งแต่ชาวบ้านธรรมดาไปจนถึงขุนนางชั้นสูงกระทั่งในอาณานิคมของข้าเอง พวกมันก็เริ่มลุกคืบเข้ามาเรื่อยๆ"

นาฟเงียบไป ความคิดวนเวียนในหัวไม่หยุด ก่อนที่ทีน่าจะพูดต่อน้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

"ว่ากันว่าพวกมันอาจยิ่งใหญ่ถึงขนาด...ควบคุมหนึ่งในเจ็ดอาณานิคมของทวีปนี้แล้ว"

คำพูดนั้นเหมือนสายฟ้าฟาดกลางใจ นาฟจ้องหน้าทีน่าสีหน้าแสดงถึงความตกใจ

"หนึ่งในอาณานิคม? หมายความว่ายังไง? พวกมันถึงขั้นควบคุมอาณานิคมทั้งอาณานิคมได้เลยหรือ?"

ทีน่าพยักหน้าช้าๆแววตาของนางเต็มไปด้วยความกังวล "นี่เป็นเพียงข่าวลือแต่ข่าวลือบางครั้งก็มีมูลความจริง พวกมันฉลาดและอดทนรอได้ถ้าเจ้าคิดจะขัดขวางพวกมัน หรือแม้แต่เข้าใกล้พวกมัน จงระวังตัวให้ดี นาฟ พวกมันไม่ใช่ศัตรูที่เจ้าจะประมาทได้"

นาฟพยักหน้าเบาๆแต่ในใจของเขาเริ่มเต็มไปด้วยคำถามและความมุ่งมั่นเขารู้ว่าเส้นทางข้างหน้าจะไม่ง่าย

นาฟนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จึงเอ่ยถาม

“ท่านรู้เรื่อง “พิษกุหลาบแดงหรือไม่?”

“พิษกุหลาบแดง!” ทีน่าถึงกับเอ่ยคำพูดซ้ำ

“มันคืออะไร?”

นาฟจึงเล่าเรื่องราวของการพิษร้ายแรงที่พวกสมาคมใต้ดินสร้างขึ้นมาให้ทีน่าฟัง

ทีน่าถึงกับเบิกตากว้าง ความตกใจปรากฏชัดในแววตาหลังจากได้รับทราบข้อมูลจากนาฟ

"จริงหรือ? ......นี่เป็นข้อมูลที่สำคัญอย่างยิ่ง!"

นาฟพยักหน้า

"ข้าคิดว่าท่านควรรู้เรื่องนี้เพราะถ้าพวกมันใช้สิ่งนี้โดยที่พวกท่านไม่รู้ตัวการป้องกันตัวจะยิ่งยากขึ้นไปอีก"

ทีน่าถอนหายใจเบาๆความเคร่งเครียดบนใบหน้าทำให้นางดูเปราะบางในชั่วขณะนั้น ก่อนที่นางจะมองนาฟด้วยความขอบคุณ