CURSE GEAR ยุทธภัณฑ์ต้องสาป

“เอ้ยนี่แต่เดี๋ยวก่อนถึงครอบครัวฉันจะร่ำรวยก็จริงแต่ครอบครัวฉันก็ไม่ได้อนุญาตให้ซื้อผลึกมาดูดซับนะฉันจะบอกไว้ก่อน ทุกวันนี้ฉันก็ต้องพยายามเอาเอง”

เฟิงโผงพูดขึ้นมาหลังจากที่เห็นด้วยกับความคิดของนอส

“นี่ฉันยังไม่ได้บอกสักคำเลยว่านายเอาเงินไปซื้อความแข็งแกร่งมาน่ะ ร้อนตัวอะไรขึ้นมา ฮ่าๆ”

นอสพูดพร้อมกับยิ้มหัวเราะออกมาใส่เฟิงที่จู่ๆก็พูดโผงผางขึ้นมา

“ไอ้เจ้าบ้านี่หัวเราะอะไรขนาดนั้นเนี่ยพอแล้วน่า”

เฟิงพูดพร้อมกับยิ้มและก็กำลังจะเขาไปหยุมหัวของนอสแล้วตอนนี้

“โอเคๆ ฉันหยุดแล้ว ฮ่าๆ”

นอสพูดพร้อมกับหลบเฟิงที่พุ่งเข้าใส่มาแบบพริ้วไหวดั่งสายน้ำเลยทีเดียว แม้เฟิงจะพยายามโจมตีนอสเท่าไหร่นอสก็จะหลบได้ตลอดจนเฟิงนั้นเริ่มมีเสียงหอบเหนื่อยออกมาแล้ว

“นี่หยุดได้แล้วน่า…..ถ้านายมัวแต่ไล่ฉันแบบนี้ถ้าเกิดฉันหมดแรงขึ้นมาไม่มีแรงไปสู้ช่วงบ่ายมันจะเป็นความผิดของนายเอานะเฟิง”

นอสพูดแหย่เฟิงไปอีกนิดเพราะนอสไม่ได้รู้สึกเหนื่อยตามที่ตัวเองพูดออกมาเลยแม้แต่นิดเดียว และเฟิงที่ตอนนี้หอบลิ้นห้อยแล้วก็หยุดหลังจากที่นอสพูดขึ้นมา

“แฮ่กๆ ฝากไว้ก่อนเถอะคราวหน้าฉันจับนายได้แน่”

เฟิงพูด

“ขี้แค้นอีกแล้วนะนายเนี่ย เป็นเด็กหรือไงกันน่ะ ฮ่าๆ”

นอสพูดตอบกลับเฟิง

ผ่านไปสักพักเฟิงก็หายเหนื่อยเป็นปกติแล้วและรีบเปลี่ยนเรื่องที่จะคุยกับนอสทันที

“อะแฮ่ม! ฉันขอดูไอ้การ์ดที่นายได้มาหน่อยสิ”

“ได้สิอย่าทำมันหายนะ ถ้าไม่มีมันฉันอาจจะไม่ได้เข้าสอบเลยก็ได้”

นอสพูดพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดที่เก็บไว้ออกมาให้กับเฟิง

เฟิงรับคีย์การ์ดจากนอสและเริ่มมองดูด้วยความสงสัยเหมือนกับนอสที่ได้มาในตอนแรกเฟิงพลิกมันไปพลิกมันมาอยู่สักพักก่อนจะถาม

“ทุกคนได้เจ้านี่กันหมดเลยหรอ”

“ถ้าคนที่สอบผ่านก็ใช่…นี่แล้วนายคิดไงกับตัวเลขที่อยู่มุมด้านหลังการ์ดนี้ล่ะ”

นอสพลิกไปด้านหลังคีย์การ์ดและชี้ให้เฟิงเห็นตัวเลข666ที่อยู่ตรงมุมๆหนึ่งของการ์ด

“อ่า…มีตัวเลขจริงด้วยแฮะ”

เฟิงพูดหลังจากที่ได้เห็นตัวเลข

“นายคิดว่าไงกับตัวเลขนี้ล่ะ”

นอสถามเฟิง

เมื่อได้ยินคำถามเฟิงก็ถามนอสกลับไป

“นายได้เห็นเลขการ์ดของคนอื่นไหมล่ะ”

“ไม่เห็นหรอก แต่ฉันว่าทุกคนที่ได้ไป ที่คีย์การ์ดของแต่ละคนน่าจะต้องมีเลขอะไรเขียนอยู่แน่ๆ ฉันเลยคิดว่าตัวเลขพวกนี้มันดูน่าสงสัยแปลกๆ”

นอสพูดบอกเฟิงถึงลางสังหรณ์ที่ตัวเองรู้สึกกับตัวเลขบนการ์ดนี้

เฟิงนั่งคิดอยู่สักพักก่อนจะเริ่มพูดออกมา

“มันอาจจะแค่บอกเลขห้องก็ได้ นายคิดมากไปเองหรือเปล่านอส แต่ก็ใช่ว่าสิ่งที่นายบอกมามันจะไม่ใช่เลยทีเดียวหรอกนะมันก็มีความเป็นไปได้อยู่….แต่คิดไปก็เสียเวลาเปล่าเอาเวลาคิดนายพักให้ร่างกายพร้อมที่สุดจะดีกว่าอีกสักพักมันก็จะถึงเวลาบ่ายแล้วด้วยนะ”

“ก็จริงของนาย….งั้นฉันของีบสักพักก่อนละกันถ้าถึงเวลาปลุกฉันด้วยนะ ห้ามลืมเชียวล่ะ”

นอสพูด

“อ่าได้สิ”

เฟิงพูดตอบรับ เมื่อนอสได้ยินแบบนั้นก็นอนลงกับพื้นหญ้าและพักผ่อนสายตาตัวเองทันที นอสที่กำลังพักผ่อนอย่างผ่อนคลายอยู่นั้นไม่ได้รู้เลยว่าตัวเองนั้นจะต้องเจอกับอะไรในการสอบตอนบ่ายทีจะถึงนี้เลยสักนิดเดียว

…….

ก๊อกๆ!

“เข้ามา”

เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูผู้หญิงคนหนึ่งก็พูดขึ้นมา

เมื่อได้ยินคำสั่งผู้คุมสอบคนหนึ่งก็เปิดประตูเข้ามาในห้องทันที และเห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังยืนมองลานมองคนสอบที่อยู่ลานกว้างอยู่พร้อมกับดื่มกาแฟไปพรางด้วย ผู้คุมสอบที่เข้ามาก็ทำท่าทางเคารพและพูดขึ้นด้วยท่าทีแข็งแรง

“ทำความเคารพครับท่านชิออน”

หลังจากที่ได้ยินชิออนก็หันหน้ากลับมาที่โต๊ะของเธอและวางแก้วกาแฟลงพร้อมกับพูดขึ้น

“เป็นไงบ้างให้คีย์การ์ดหมายเลขนั้นกับเด็กคนนั้นแล้วหรือยัง”

ชิออนพูดด้วยเสียงที่ไร้อารมณ์

“เรียบร้อยแล้วครับ…..แต่ท่านคิดดีแล้วหรอครับที่ให้การ์ดรหัสนั้นกับเด็กนั่นไป….มันออกจากหนักหนาเกินไปสำหรับเขาอยู่นะครับท่านชิออน”

ผู้คุมสอบพูดขึ้น

“นายมีปัญหาอะไรกับการตัดสินใจของฉันหรือไง”

ชิออนพูดด้วยเสียงที่ไร้อารมณ์และส่งสายตาจ้องเขม็งใส่กับผู้คุมสอบทันที

“ป…เปล่าครับผม”

ผู้คุมสอบคนนั้นรีบตอบกลับไปทันทีที่ได้ยินชิออนพูดขึ้นมา

ชิออนเห็นแบบนั้นก็เลยหันหลังกลับไปมองกระจกที่มีวิวเป็นลานกว้างต่อก่อนจะอธิบายเหตุผลของตัวเอง

“สาเหตุที่ฉันให้เจ้าเด็กนั่นไปเพราะฉันมีความรู้สึกว่าเจ้าเด็กนั่นมันไม่ธรรมดาฉันก็เลยมีความคิดที่อยากจะลองดูว่าถ้าลองให้เด็กนั่นเข้าไปสอบโดยใช้คีย์การ์ดใบนั้นที่มีระดับความยากมากกว่าปกติแล้วสอบผ่านได้ล่ะก็ ฉันก็จะยืนยันได้ว่าลางสังหรณ์ของตัวเองถูกต้องก็แค่นั้นเอง”

“แค่นั้นเองหรอครับ….แล้วถ้าเกิดเขาไม่ผ่านขึ้นมาจะทำยังไงดีล่ะครับ”

ผู้คุมสอบถามขึ้น

“ไม่ต้องห่วงถ้าเขาไม่ผ่านให้บอกไปว่าระบบมีการผิดพลาดแล้วให้เขามาสอบใหม่พรุ่งนี้ทุกอย่างฉันจะเป็นคนรับผิดชอบคนเดียวเอง…ถ้าเข้าใจแล้วก็ออกไปซะขอบใจมาก”

ชิออนพูดจบและบอกให้ผู้คุมคนนั้นออกไปจากห้อง

“รับทราบครับ”

ผู้คุมสอบทำท่าเคารพก่อนจะเดินออกจากห้องไป

หลังจากที่ผู้คุมออกไปจากห้องได้สักพักชิออนก็ได้ออกไปจากห้อง และตรงไปอีกห้องๆหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากห้องของเธอ ชิออนเข้าไปข้างในและภายในนั้นก็มีผู้ใหญ่มากมายที่ดูเหมือนจะเป็นตัวแทนของแต่ละโรงเรียนนั้นกำลังนั่งมองลานกว้างจากมุมสูงผ่านกระจกกันอยู่

“อ้าวชิออนมาแล้วหรอ ทำไมมาช้าจัง”

ชายแก่คนหนึ่งพูดขึ้นมา ชิออนที่ได้ยินคำถามก็ได้นั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆชายแก่คนนั้นก่อนจะพูดขึ้น

“ขออภัยด้วยค่ะท่านผู้อำนวยการ ก็ปีนี้เราต้องมาจัดสอบรอบโควตาดาวดวงนี้แล้วฉันยังต้องเป็นคนคุมการสอบปีนี้อีกและที่สำคัญฮันก็ต้องไปจัดการธุระอะไรนิดหน่อยด้วยก็เลยมาช้าไปค่ะ”

ชายแก่ที่ชิออนเรียกว่าผู้อำนวยการนั้นได้ยินก็ยิ้มและถามขึ้นมาต่อ

“ธุระที่ว่าคือเด็กที่ดูน่าสนใจที่เธอเคยเล่าให้ฟังเมื่อวานน่ะหรอ”

ชิออนไม่ได้ตอบเพียงแค่พยักหน้าให้เท่านั้น 

“โฮ่ะๆ เธอทำให้ฉันแปลกใจมากเลยครั้งนี้ มันไม่ง่ายเลยที่เธอจะสนใจเด็กบางคนได้มากขนาดนี้...เอาเถอะยังไงฉันก็ไปห้ามการกระทำของเธอไม่ได้อยู่ดี งั้นฉันก็ขอดูหน่อยเถอะว่าเด็กที่เธอว่ามาเขาจะคู่ควรกับโรงเรียนของเราหรือเปล่า”

ชายแก่พูดพร้อมกับยิ้มที่มุมปากและมองไปที่วิวลานกว้างด้วยสนอกสนใจอย่างบอกไม่ถูก

การสอบช่วงเช้าผ่านไปได้อย่างราบรื่นและรวดเร็วเพราะคนที่สอบนั้นน้อยลง ณ ตอนนี้ คนที่สอบผ่านก็มีเพียงแค่ห้าร้อยกว่าคนเท่านั้นเองและนอสก็รวมอยู่ในนั้นด้วยเช่นกัน หลังจากที่เสร็จทุกอย่างพวกผู้คุมสอบก็รีบจัดสถานที่ให้พร้อมกับการสอบในช่วงบ่ายกันอย่างรวดเร็วเพียงไม่นานทุกอย่างก็เรียบร้อยสมบูรณ์แบบ

‘การสอบรอบบ่ายกำลังจะเริ่มขอให้ผู้ที่ผ่านการสอบช่วงเช้ามารวมกันที่ลานกว้างภายใน 10 นาทีด้วยครับ’

เสียงประกาศดังขึ้นทันทีหลังจากเข้าสู่ช่วงบ่าย

เมื่อได้ยินประกาศเฟิงที่กำลังนอนเล่นอยู่ก็รีบปลุกนอสที่กำลังงีบหลับอยู่ข้างๆให้ตื่น

“นี่นอสตื่นได้แล้วจะเริ่มสอบแล้วนะ เตรียมตัวได้เลยเว้ยเฮ้ย”

เฟิงพูดพร้อมกับเขย่านอสให้ตื่น

เขย่าสองสามทีนอสก็ตื่นขึ้นมาด้วยร่างกายที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง

“หืม…ถึงเวลาแล้วหรอเนี่ย”

นอสพูดพร้อมกับบิดขี้เกียจและยืดเส้นยืดสายเพื่อให้ตัวเองตื่น

“เขาเรียกให้ไปรวมตัวที่ลานกว้างภายใน10นาทีน่ะรีบไปได้แล้ว”

เฟิงพูด

“งั้นหรอขอบใจที่บอกนะเฟิงงั้นฉันไปก่อนละกัน”

นอสพูดพร้อมกับเดินไปที่ลานกว้างทันที

“สอบให้ได้ผ่านตามคำพูดด้วยละกันนะฉันรอดูอยู่”

เฟิงพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนที่นอสจะวิ่งไปที่ลานกว้าง

นอสวิ่งมาถึงก่อนเวลาไม่กี่นาทีเท่านั้น ทุกคนหลังจากได้ยินประกาศแล้วก็มารวมตัวกันที่ลานกว้างอย่างรวดเร็วนอสที่มองไปรอบๆก็รู้สึกได้ว่ามีคนที่แข็งแกร่งเพียบไปหมดเลย 

“อุหวา!! ถึงตอนแรกจะบอกว่าไม่ตื่นเต้นแต่พอมาเจอของจริงเข้ามันก็พูดได้ไม่เต็มปากแล้วแฮะเรา”

นอสพึมพำกับตัวเอง

ไม่นานหลังจากที่ทุกคนมารวมตัวกันครบก็ได้มีคนคุมสอบคนหนึ่งเดินขึ้นเวทีมาเพื่อพูดรายละเอียดให้ฟัง

“สวัสดีรอบบ่ายครับ ยินดีด้วยที่ผ่านการสอบช่วงเช้ามาแต่นั่นก็แค่น้ำจิ้มเท่านั้น ของจริงคือต่อจากนี้ครับ หลังจากนี้ผมจะเริ่มบอกรายละเอียดให้ทุกคนได้ทราบถึงการเข้าสอบในรอบนี้ให้ฟังครับ”

ผู้คุมสอบเงียบไปเพื่อเรียบเรียงคำพูดสักพักก่อนจะเริ่มพูดขึ้นมาอีกครั้ง

“ในการสอบรอบบ่ายนี้เราได้เตรียมห้องจำลองไว้ให้กับทุกคนตามจำนวนผู้ที่สอบผ่านเรียบร้อยแล้ว ทุกคนสามารถเดินไปจองห้องที่อยากได้หลังจากนี้ได้เลยครับ และสิ่งต่อมาหลังจากที่ได้ห้องของตัวเองแล้วให้ทุกคนนำคีย์การ์ดที่เราได้แจกไปในตอนที่สอบผ่านออกมาแล้วนำไปสแกนที่หน้าประตูเพื่อที่จะสามารถเข้าไปสอบได้เลยครับหลังจากที่เข้าไปแล้วสภาพแวดล้อมทุกอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปทันทีทุกคนที่เข้าไปจะถูกสุ่มให้เข้าไปในสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมือนกัน ทุกคนสามารถใช้อาวุธชุดเกราะทุกสิ่งทุกอย่างที่ตัวเองมีได้เลยเพื่อทำคะแนนให้ได้มากที่สุดก่อนที่ตัวคุณจะตาย และเราจะถ่ายทอดภาพด้านในของแต่ละคนแบบเรียลไทม์เพราะฉะนั้นเลิกคิดถึงเรื่องโกงไปได้เลยแถมคะแนนของคุณจะถูกอัปเดตแบบเรียลไทม์ด้วยเช่นกัน เมื่อสัญญาณในห้องดังขึ้นจะถือว่าเริ่มสอบทันที”

“โดยคะแนนจะถูกคิดจากการฆ่ามอนสเตอร์ได้ ระดับสีเหลือง 90 ตัว ตัวละ 2 คะแนน ระดับสีส้ม 9 ตัว ตัวละ 10 คะแนน และสุดท้าย ระดับสีแดง 1 ตัว 50 คะแนน ทำคะแนนให้ได้เกิน 100 คะแนน ไม่งั้นจะถือว่าสอบตกโดยทันที รายละเอียดที่จะแจ้งให้ทราบมีเท่านี้ หลังจากนี้ขอให้ทุกคนเดินไปที่ห้องจำลองเองได้เลยครับ ขอให้โชคดี”

หลังพูดจบผู้คุมสอบก็เดินลงจากเวทีทันทีเหมือนกับครั้งที่แล้ว

……………………..