ตอนที่ 32
ม่าย !!!!!!!!!!!!!!!! สตีฟร้องลั่นไปทั่วทะเลเพราะตอนนี้เจ็ทสกีของเขาถูกเจ้าคราเค่นดึงเข้าไปในปากเสียแล้ว
กรวบ !! กรวบ !! กรวบ !! กรวบ !! เสียงเจ็ทสกีถูกเคี้ยวจนแหลกคาปากเจ้าคราเค่น
“หนอยแกเจ้าคราเค่น เจ็ทสกีนั่นต้องหลายตังแน่ๆ ฉันจะจัดการแกและเอาไปขายซะคอยดูเถอะ” สตีฟพูดออกมาอย่างโมโหเพราะเจ้าคราเค่นทำเขาเป็นหนี้เสียแล้วแต่ทันใดนั้นเองเจ้าคราเค่นที่กินเจ็ทสกีเสร็จมันก็ว่ายน้ำหนีไปทันที
“เฮ้ย !!!” สตีฟอุทานออกมาอย่างตกใจที่จู่ๆคราเค่นก็หนี
สตีฟไม่รอช้าพยายามรีบว่ายน้ำตามไปทันที แต่ทว่าสตีฟว่ายเท่าไหร่ก็ว่ายไม่ไปเพราะตอนนี้สตีฟอยู่ในสภาพไร้น้ำหนักเหมือนอยู่ในอวกาศนั่นเอง ถ้าสตีฟไม่ได้อยู่ก้นทะเลใช้พื้นดินเป็นฐานถีบตัวล่ะก็สตีฟจะไม่สามารถพุ่งตัวเร็วๆได้เลย
“ไม่นะแบบนี้มันหนีหายไปก่อนแน่ๆ” สตีฟเริ่มใจคอไม่ดีเพราะเจ้าคราเค่นเริ่มว่ายน้ำหนีไปไกลตอนนั้นเองสตีฟก็คิดอะไรบางอย่างออกเขาเริ่มหาวิธีปิดการใช้งานเจ้าหมวกนี่ทันที
“เอาแบบนี้แล้วกัน !!!” สตีฟเข้าไปดูในระบบซึ่งมันมีฟังก์ชั่นเกี่ยวกับหมวกดำน้ำนี่เพิ่มเข้ามา
“ปรับแต่งได้จริงๆด้วย” สตีฟอุทานออกมาอย่างดีใจก่อนจะปรับแต่งให้ตนหายใจใต้น้ำได้และมองเห็นใต้น้ำใด้เท่านั้นส่วนฟังก์ชั่นอื่นๆสตีฟตัดออกทั้งหมดและทันทีที่สตีฟตัดฟังก์ชั่นอื่นออกสตีฟก็รู้สึกปวดตามเนื้อตามตัวไปหมด
“อึก !! นี่มันอะไรกันปวดไปหมดเลย หรือว่าแรงดันใต้น้ำงั้นเหรอให้ตายเถอะลืมไปเลย ดีนะเรามีค่าสถานะพลังกายสูงเลยพอทนได้อยู่” สตีฟพูดออกมาก่อนจะมองไปที่เจ้าคราเค่นที่ห่างไปหลายร้อยเมตรแล้วตอนนี้เขารู้สึกถึงน้ำรอบตัวได้เป็นอย่างดี ชุดเขาเองก็เปียกไปหมดแล้วเช่นกันแต่ยังดีที่ยังหายใจใต้น้ำและมองเห็นใต้น้ำได้อยู่
“เอ็งไม่รู้ซะแล้ว สมัยมอปลาย ตรูอยู่ชมรมว่ายน้ำนะเฟ้ย !!!” สตีฟยิ้มออกมาก่อนจะพลิกตัวเงยหน้าขึ้นและเหวี่ยงแขนทั้งสองข้างออกเป็นวงกว้าว
บุ๋ง !! เสียงน้ำทะเลถูกแขนทั้งสองข้างของสตีฟตีจนกลายเป็นฟอง
“ต้องเจอนี่ท่าผีเสื้อ มันเป็นท่าที่ทำให้ฉันได้เหรียญเงินเลยนะ คอยดูเถอะแกเสร็จแน่ๆ !!!” สตีฟยิ้มออกมาก่อนจะเร่งความเร็ว
บุ๋ง !! ฟิ้ว !! บุ๋ง !! ฟิ้ว !! บุ๋ง !! ฟิ้ว !! แขนของสตีฟกำลังว่ายอยู่ในท่าผีเสื้อด้วยความรวดเร็วร่างของเขาเองก็พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูงเพียงแค่ไม่กี่วินาที คราเค่นที่อยู่ห่างไปหลายร้อยเมตรตอนนี้ มันอยู่ห่างจากสตีฟไม่ถึงห้าสิบเมตรแล้ว
สตีฟเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะเห็นว่าคราเค่นมาอยู่ตรงหน้าแล้ว
“ฮ่าๆๆๆ ตามทันแล้วเฟ้ย เป็นไงล่ะเจอค่าสถานะสุดเทพกับอดีตนักกีฬามอปลายชมรมว่ายน้ำ เหรียญเงินเข้าไปจ๋อยไปเลยสิไอ้ปลาหมึกเวร” สตีฟพูดออกมาอย่างเยอะเย้ยเพราะเขารู้ดีว่าพวกสัตว์กลายพันธ์เลเวลสูงๆนั้นฉลาดจนพอจะฟังภาษาคนได้ บางตัวเผลอๆอาจจะพูดได้เลยด้วยซ้ำอย่างเจ้าไซครอปที่เขาจัดการไปนั่นไงล่ะ
เจ้าคราเค่นมันนั้นตกใจเป็นอย่างมากที่มีมนุษย์ตามความเร็วของมันมาได้ มันหันกลับไปเผชิญหน้ากับสตีฟก่อนจะฟาดหนวดยักษ์ของมันใส่สตีฟทันที
ฟิ้ว !! ผัวะ !! หมับ !! เสียงเจ้าคราเค่นโจมตีอย่างรวดเร็วแต่สตีฟนั้นเห็นการโจมตีของมันแทบจะเป็นภาพสโลวโมชั่นเมื่อตั้งสติดีๆ
“จะฟาดพ่อเหรอ ไม่ได้กินหรอกไอ้ปลาหมึกเวร จับแกได้แบบนี้จะเอายังไงกับแกดีนะ !!!” สตีฟพูดก่อนจะฉีกยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
“เอาแบบนี้แล้วกัน” สตีฟคิดอะไรดีๆออกเขานั้นอยากจะแก้แค้นเจ้าคราเค่นนี่สักหน่อยก่อนจะจัดการ เขากำหนวดของมันแน่นก่อนจะเหวี่ยงแขนออกไปเพื่อจะเหวี่ยงเจ้าคราเค่นไปรอบๆเพื่อให้มันเวียนหัวเล่น
ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! ฟิ้ว !! เสียงเจ้าคราเค่นถูกเหวี่ยงเป็นวงกลมจนเริ่มเกิดน้ำวนสตีฟนั้นหัวเราะออกมาอย่างสนุกสนาม
“ฮ่าๆๆๆๆ สนุกจริงเว้ย ตาลายสิท่า ตาลายสินะเป็นไงล่ะอยากทำให้ตรูเป็นหนี้ดีนัก จงตาลายตายไปซะเถอะไอ้ปลาหมึก !!!” สตีฟตะโกนออกมาอย่างสนุกสนาน
ก่อนหน้านี้ที่ชายทะเล
ซ่า !! ซ่า !! ซ่า !! ซ่า !! เสียงคลื่นกระทบฝั่งเบาๆท่ามกลางความเงียบสงบยามค่ำคืน
“เฮ้อได้มองดูทะเลแบบนี้มันเงียบสงบดีจริงๆเลย ถ้าไม่ติดว่าใต้ทะเลมีสัตว์กลายพันธ์อันตรายล่ะก็คงได้ลงไปเล่นน้ำกันแล้ว” เสียงอีวานพูดออกมาเขานั้นกำลังยืนมองลงไปในทะเลเพื่อผ่อนคลายอารมณ์อยู่
“ที่เขาพูดยิ่งอายุเยอะยิ่งนอนหลับยากนี่ถ้าจะจริงแฮะ” อีวานพูดตอนนั้นเองจู่ๆคลื่นที่เคยซัดเข้าฝั่งเบาๆก็เริ่มแรงขึ้น
ซู่ม !! ซู่ม !! ซู่ม !! เสียงคลื่นเริ่มแรงขึ้นจนอีวานรู้สึกแปลกๆ
“เกิดอะไรขึ้นจู่ๆคลื่นก็สูงและแรงขึ้นเฉยเลย ลมก็ไม่ค่อยมีนี่นา !!!” อีวานพูดออกมาพลางพยายามมองลงไปในทะเลว่าเกิดอะไรผิดปกติหรือเปล่า
ซึ่งจังหวะที่คลื่นแรงขึ้นนี้เกิดจากสตีฟที่กำลังว่ายน้ำท่าผีเสื้ออยู่นั่นเอง แรงที่สตีฟใช้ใต้ทะเลส่งผลขึ้นมาถึงพื้นผิวด้านบนทะเลด้วยเพราะสตีฟทำให้เกิดคลื่นใต้น้ำคลื่นด้านบนมันจึงแรงขึ้นอย่างที่เห็น
“ไม่ได้การแบบนี้หรือว่าจะมีตัวอะไรกำลังเข้ามาในเขต !!!” อีวานพูดออกมาเขานั้นพอจะเคยเจอเหตุการณ์แบบนี้มาบ้าง
“อ๊ะ แต่ก็ไม่น่าจะใช่พวกฮีโร่พวกนั้นบอกว่าจัดการสัตว์กลายพันธ์ตอนกลางวันไปหมดแล้วนี่นา พวกสัตว์กลายพันธ์ที่ออกหาเหยื่อกลางคืนไม่น่าจะเข้ามาล่าในเขตที่ไม่มีเหยื่อสิ !!!” อีวานลองคิดคำนวณดูถึงความเป็นไปได้อีกครั้งตอนนั้นเองแสงสว่างของดวงจันทร์ด้านบนที่ยังพอจะทำให้มองเห็นท้องทะเลได้อยู่ก็ทำให้อีวานได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในทะเลอีกครั้งซึ่งมันห่างออกไปหลายกิโล
“นะ นะ นั่นมันอะไรกัน !!!!” อีวานพูดออกมาอย่างตกใจเพราะเขานั้นกำลังคิดว่าตัวเองอาจจะตาฝาด
อีวานไม่รอช้ารีบหยิบกล้องส่องทางไกลออกมาทันที ซึ่งมันเป็นอุปกรณ์ที่อีวานได้มากจากรัฐบาลซึ่งมันมีสามารถใช้ส่องตอนกลางคืนได้ด้วย
“นะ นะ น้ำวน !!! ตัวอะไรกันที่สามารถทำได้ขนาดนี้ แถมยังใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ด้วย” อีวานอุทานออกมาอย่างตกใจเขานั้นจ้องมองมันผ่านกล้องจนตาแทบจะถลนออกมาตอนนั้นเองเขาก็เห็นหนวดปลาหมึกขนาดยักษ์หลายเส้นโผล่ออกมาจากน้ำวนนั่น
(สตีฟมันกำลังเหวี่ยงอย่างเมามันจนเจ้าคราเค่นควบคุมหนวดไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้หนวดของมันปลิวไปตามแรงเหวี่ยง)
อีวานไม่รอช้ารีบตรวจสอบทันทีด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเขาภาวนาให้ตัวเองคิดผิด
หน้าต่างคราเค่น Level 108ปลาหมึกยักษ์ในตำนานมันวิวัฒนาการมาจากปลาหมึกสายหรือที่คนเรียกกันว่าปลาหมึกยักษ์ หนวดของมันทรงพลังเป็นอย่างมาก แต่ที่ต้องระวังมากที่สุดก็คือฟันของมันซึ่งสามารถบดได้แม้กระทั่งรถถัง
“คะ คะ คราเค่นแถมยังเลเวลตั้งหนึ่งร้อยแปดแบบนี้มีหวังท่าเรือที่กำลังสร้างถูกมันถล่มแน่ๆ !!!” อีวานพูดออกมาอย่างตกใจหลังจากเห็นสถานะของสัตว์กลายพันธ์ที่ตนเห็นตอนแรกเห็นแค่หนวดเขาได้แต่ภาวนาว่าขอให้คิดผิด
อีวานไม่รอช้ารีบหยิบมือถือของตัวเองออกมาโทรหาลูกชายทันที
ตรู๊ด !!! ตรู๊ด !!! ตรู๊ด !!! รอสายเพียงแค่ไม่กี่ครั้งเฮ็คเตอร์ก็รับวาย
“งือ !! พ่อเหรอมีไรโทรมาดึกๆ แล้วนี่ทำไมต้องโทรด้วยหรือว่าไม่อยู๋ที่ห้องเหรอ” เฮ็คเตอร์ถามด้วยน้ำเสียงงัวเงียเพราะเขาหลับไปแล้วนั่นเอง
“เฮ็คเตอร์ ตื่นเดี๋ยวนี้แล้วรีบไปที่หอสัญญาณเปิดระบบเตือนภัยฉุกเฉินซะ แล้วรีบอพยพคนงานให้หมด !!!!” อีวานตะโกนกรอกใส่โทรศัพท์
“ฮะ !! อะไรพ่อจู่ๆจะให้ไปเปิดสัญญาณเตือน นั่นเรื่องใหญ่เลยนะ หรือพ่อจะซ้อมอพยพ !!” เฮ็คเตอร์นั้นยังงงๆอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น
“นี่ไม่ใช่การซ้อมเฮ็คเตอร์เรากำลังจะโดนสัตว์กลายพันธ์เลเวลสูงบุก รีบจัดการซะ พ่อจะไปที่ท่าเรือ จะไปเก็บอุปกรณ์ !!” อีวานพูดออกมา
“อะไรนะพ่อ สัตว์กลายพันธ์บุกงั้นเหรอ” เฮ็คเตอร์ถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงตระหนกตกใจ
“เอออย่างที่ได้ยินนั่นแหละ รีบจัดการซะพ่อจะรีบไปเก็บอุปกรณ์สำหรับสร้างท่าเรือใส่กระเป๋ามิติให้ไวที่สุดแล้วจะรีบตามไปทีหลัง” อีวานพูดออกมา
“แต่....” เฮ็คเตอร์กำลังจะบอกว่ามันอันตราย
“ไม่แต่อะไรทั้งนั้นพ่ออยู่ใกล้ท่าเรือที่สุด ส่วนแกอยู่ที่แคมป์ที่พักใกล้หอสัญญาณที่สุดแยกกันทำงานรีบไปซะจากระยะที่พ่อเห็นคิดว่าคงเหลือเวลาไม่ถึงห้านาที !!!” อีวานพูดกลับไปก่อนที่เฮ็คเตอร์จะพูดอะไรออกมาอีวานนั้นรีบตัดสายโทรศัพท์ทันทีก่อนจะรีบวิ่งไปที่ท่าเรือด้วยกำลังของตนเองทั้งหมดที่มี เพื่อไปเก็บอุปกรณ์สำหรับใช้สร้างท่าเรือ ของพวกนี้นั้นมีมูลค่ามหาศาลในตอนนี้ เพราะไม่สามารถหาวัตถุดิบมาสร้างได้อีกแล้ว
(ของที่อีวานไปเก็บ มีพวกรถเครน แท่นเจาะ อะไรพวกนั้นนะครับ)
ตื๊ด !!!!!!!!!! ตื๊ด !!!!!!!!!! เสียงสัญญาณเตือนดังไปทั่วสามารถได้ยินหลายกิโลเมตร อีวานหันกลับไปมองทางแคมป์คนงานตอนนี้ทางนั้นเริ่มวุ่นวายแล้ว เขานั้นได้แต่หวังว่าลูกชายของเขาจะสามารถพาคนงานทั้งหมดหนีไปได้
ทางด้านสตีฟ
“เป็นไงล่ะเอ็ง !! เวียนหัวตายยัง !!!” สตีฟเอ่ยปากถามเจ้าคราเค่นเขานั้นไม่สนใจว่ามันจะตอบหรือพูดได้หรือไม่เขาแค่อยากจะเยาะเย้นมันก็แค่นั้นเอง ตอนนั้นเองเขาก็รู้สึกว่าตัวเองนั้นกำลังยืนอยู่บนพื้นทะเลแล้ว
“หือนี่เรามายืนบนพื้นหินเมื่อไหร่ อ๊ะนี่มันเรากำลังสร้างน้ำวนเหรอเนี่ย !!!” สตีฟมองไปรอบๆก่อนจะเห็นว่าตนเองกำลังสร้างน้ำวนโดยการเหวี่ยงเจ้าคราเค่นนี่ไปมาอยู่โดยตัวเขาเองเป็นจุดศูนย์กลางเลยไม่โดนผลกระทบของน้ำวนนี่เลย
“แล้วนั่นมันสัตว์กลายพันธ์งั้นเหรอ !!” ตอนนั้นเองสตีฟก็ตาไวเหลือบไปเห็นสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งกำลังถูกดูดเข้ามาในน้ำวนสตีฟรีบตรวจสอบทันที
หน้าต่าง กระเบนยักษ์กลายพันธ์สามหาง Level 95เป็นกระเบนที่ออกหากินตอนกลางคืนหางทั้งสามของมันมีพิษเข้มข้นฉาบเอาไว้อยู่ หางสามารถยืดออกไปได้ไกลถึงสิบเมตร
“โอ้พิษงั้นเหรอ ดุท่าทางจะอันตราย อ๊ะนั่นมีอีกตัวหลุดเข้ามาในน้ำวนอีกแล้ว !!!” สตีฟอุทานออกมาหลังจากเห็นตัวอะไรบางอย่างกำลังถูกดูดเข้ามาอีก
หน้าต่างงูทะเลกลายพันธ์เจ็ดสี Level 93เป็นงูที่หากินตอนกลางคืนมันจะใช้เฉดสีทั้งเจ็ดของมันล่อเหยื่อและเมื่อเหยื่อเข้าใกล้มันจะรัดเหยื่อจนตายด้วยแรงมหาศาล
“โหเจ้านี่ก็ดูน่าจะอันตรายเพราะขนาดมันใหญ่พอๆกับ หนวดของคราเค่นเลยนะนั่นถ้าโดนรัดเข้าไปมีหวังกระดูกแตกแน่ๆ ถ้าอย่างนั้นก็หมันมันไปอย่างนี้นั่นแหละจนกว่ามันจะหมดสภาพแล้วให้เราจัดการได้ง่ายๆ !!!” สตีฟพูดออกมาก่อนจะยกยิ้มขึ้นและเหวี่ยงแขนให้เร็วขึ้นอีก
ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ฟุ่บ !! ก๊าซ !!!!!!!!!!! เสียงเจ้าคราเค่นร้องคำรามออกมาอย่างทรมาน
จบ...