ธรณีคลั่ง(ใหม่)

พวกเขาขับรถตามรถตู้อยู่สักพักก็ตามจนทันจนได้แต่พวกเขาก็อยู่ห่างๆ เพื่อไม่ให้พวกมันรู้ตัว

   ก่อนจะเห็นพวกมันได้เลี้ยวรถเขาไปจอดที่โกดังแห่งหนึ่งซึ่งห่างจากคฤหาสน์ของพวกมันพอสมควร

   เมื่อเห็นพวกมันกำลังลงจากรถภูมิก็ได้บอกให้นุชจอดก่อนจะวิ่งเข้าหาพวกมัน

   "เฮ้ย"

   พวกมันร้องเสียงดังเมื่อเห็นภูมิวิ่งเข้ามาแต่ก็ได้มีชายในชุดสูทหลายคนได้เปิดซิงโครอย่างรวดเร็ว พวกมันทั้งหมดได้เอาดาบที่ทำจากกระดูกออกมาถือพวกมันที่ใส่ชุดเกาะที่ทำจากหนังของมอนเตอร์ด้วย แล้วก็ได้วิ่งเข้าหาภูมิเช่นกันพร้อมๆ พวกมันทั้ง5คนเปลี่ยนเป็นสัตว์ชนิดต่างๆ

   ภูมิก็ไม่ได้น้อยหน้า เขาก็ได้เปิดใช้ซิงโครไนซ์เช่นกัน เมื่อมาถึงเขาก็ได้ใช้หมัดต่อยหน้าคนแรกจนมันหน้าหันไปตามแรงหมัด อีกคนได้ใช้ดาบโจมตีเข้ามาโดยมันเล็งมาที่คอของเขา ภูมิได้ยกแขนที่เหลือเพียงข้างเดียวขึ้นป้องกันเอาไว้แล้วก็ใช้เท้าเตะสวนแต่มันกลับหลบได้อย่างง่ายดาย

   ถึงแม้ว่าพลังและความเร็วของภูมิจะเหนือกว่าพวกมันมากแต่เขากลับรู้สึกว่าการต่อสู้กับพวกนี้ตึงมือพอสมควร อาจจะเป็นเพราะประสบการณ์การต่อสู้ของพวกมันมากกว่า และทั้ง5คนก็ประสานงานกันได้ดีเป็นอย่างมาก เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงกับพวกมันดีเมื่อเจอกับคู่ต่อสู้ที่มีประสบการณ์ และตอนนี้เขาก็ได้เห็นชายรูปร่างอ้วนที่แต่งตัวดูดีมีฐานะกำลังวิ่งเข้าไปในโกงดังเพียงคนเดียว

   ทันใดนั้น

   "ปัง"

   และนั้นเป็นเหมือนเสียงสวรรค์สำหรับภูมิเมื่อพวกมันคนหนึ่งโดนยิงเข้าที่ดวงตาจนมันกรีดร้องและเสียจังหวะ ภูมิได้อาศัยจังหวะนั้นลงมือใช้เล็บแทงคอมัน จากนั้นภูมิก็ได้วิ่งเข้าหาคนต่อไปแล้วอาศัยให้นุชยิงที่ตามันเพื่อก่อกวนแล้วเขาเป็นคนปลิดชีวิต เมื่อฆ่าพวกมันจนหมดเขาก็หันไปมองนุชที่ได้เอาปืนมาจากไหนไม่รู้ยิงใส่พวกมัน

   จากนั้นพวกเขาทั้งสองคนก็ได้วิ่งตามชายอ้วนเข้าไปในโกดังมันที่กำลังจะขึ้นเครื่องบินลำเล็กสองที่นั่งสีแดงเพื่อหนี ภูมิเมื่อเห็นดังนั้นเขาก็ได้กระโดดเข่าลอยกระแทกหลังของมันและหักเครื่องบินเป็นสองท่อนในทันที มันนอนแน่นิ่งอยู่อย่างนั้นภูมิเดินเข้าไปหามันจากนั้นก็กระทืบเท้าใส่แผ่นหลังของมันจนมันตื่นเขาจึงพลิกมากร่างมันเพื่อจะได้มองหน้ามันชัดๆ

   "ทำไมแก่ถึงส่งคนมาล่าพวกฉัน"

   ภูมิถามขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย มันจ้องมองเขาด้วยสายตาเคียดแค้น

   "ก็แกฆ่าลูกฉันแล้วจะให้ฉันปล่อยแกไปหรอ"

   ภูมิเมื่อได้ยินคำตอบก็มีสีหน้างุนงงนุชที่ยืนมองอยู่จึงกล่าวขึ้น

   "ลูกแกตายเพราะไปซ่ากับหมาป่ามรกตต่างหาก แกคนโดนพวกกระจอกทั้ง4ต้มแล้ว"

   เมื่อได้ยินนุชพูดภูมิก็เข้าใจได้ในทันทีก่อนที่เขาจะค่อยๆ ลุกขึ้น

   "พี่จะปล่อยมันไปหรอใจดีจังนะทั้งที่โดนล่าขนาดนั้น"

   นุชมองการกระทำของภูมิที่เหมือนกำลังจะปล่อยมันไป

   "ดีแล้ว ถ้าแกทำอะไรชั้นพี่ฉัน.."

   " โพละ"

   เสียงเหมือนแตงโมตกแตกดังขึ้นเบาเมื่อภูมิได้เหยียบเข้าที่หัวของมันอย่างแรง

   " เปล่า พี่แค่คิดว่าจะฆ่ามันยังไงดีนะ"

   ภูมิกล่าวตอบนุชด้วยใบหน้ายิ้ม

   "พี่เริ่มเหมือนฆาตกรโรคจิตขึ้นแล้วนะเนี่ย แต่ก็เท่ดีฮ่าๆ "

   ทั้งสองหัวเราะเสียงดังก่อนจะเดินไปขึ้นรถแล้วขับจากไปอย่างรวดเร็วทั้งสองได้กลับไปที่หอพักของนุชอีกรอบ

   "พี่ภูมิต่อไปพี่จะทำอะไรละ"

   นุชกล่าวถามขณะที่กำลังนั่งกินต้มมาม่าใส่เนื้อมอนเตอร์

   "ไม่รู้สิคงจะไล่ปิดดันเจี้ยนเพิ่มเลเวลตัวเองไปเรื่อยๆ ละมัง"

   ภูมิกล่าวตอบหลังจากซดน้ำในชามบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจนหมด

   "หนูไปด้วยนะพี่หนูก็ไม่รู้จะทำอะไรต่อเหมือนกัน"

   ภูมิพยักหน้ารับและลุกขึ้นเอาถ้วยไปล้าง

   ในเช้าวันรุ่งขึ้นภูมิได้ออกจากห้องพักพร้อมกับนุชพวกเขาได้ขับรถเข้าไปในตัวอำเภอที่อยู่ไม่ไกลมากนักเพื่อที่จะไปหาดันเจี้ยนเพื่อเพิ่มเลเวลทั้งสองคนไล่ปิดดันสีดำและสีน้ำตาลมาเรื่อยๆ แถมยังล่ามอนเตอร์รอบๆ จังหวัด m จนเกลี้ยง ทำให้เลเวลของนุชขึ้นมาเยอะพอสมควรแล้วพวกเขาก็ได้เจอเข้ากับดันเจี้ยนสีฟ้าในเขตอำเภอแห่งหนึ่ง ข้างในเมื่อเข้าไปก็เจอมอนเตอร์ระดับ20 แล้วมอนเตอร์พวกนี้ช่วยให้ภูมิเพิ่มเลเวลได้หลังจากที่เลเวลไม่ขยับมาหลายวัน

   ข้างในดันเจี้ยนมีสภาพเป็นป่าดิบชื้นที่มีต้นไม้สูงใหญ่มากมายหลายชนิดซึ่งแต่น่าแปลกตรงที่พวกมันไม่มีผลเลยสักต้น ในป่าเต็มไปด้วยความเงียบและหนาวเย็น พวกเขาเมื่อเข้ามาข้างในก็เริ่มหมองหาที่หลบภัยเพื่อหลับนอนในตอนกลางคืนก่อนเป็นอย่างแรก เมื่อเจอที่ที่พอจะพักได้แล้วพวกเขาก็เริ่มออกเดินทางสำรวจรอบๆ แต่ทว่าเดินทางได้เพียงไม่นานก็ได้มาพบเข้ากับมอนเตอร์เสียได้

   และในตอนนี้เขากำลังสู้อยู่กับมอนเตอร์เลเวล 22 ตรงหน้าทางเข้าดันเจี้ยน มันมีรูปร่างเหมือนแมวแต่มีขาดเท่ารถเก๋งทั่วทั้งร่างกายเป็นสีดำ ทั้งสองต่อสู้กันได้สักพักแล้วปล่อยนุชก็ต่อสู้กับอีกตัวอยู่ข้างๆ มันมีชื่อว่า เสือดำ และในตอนนี้หางของมันก็ถูกเขาตัดไปเป็นที่เรียบร้อย

   มันที่ถูกตัดหางดูเหมือนจะโกรธมากวิ่งตรงเข้าหาภูมิแล้วใช้กรงเล็บอันใหญ่เข้าไปจังๆ และด้วยแรงที่มากมายทำให้ร่างของเขาลอยไปชนต้นไม้จนหักโคน เจ้าเสือดำขนปุยตัวใหญ่ได้วิ่งตามมาอย่างรวดเร็วแล้วมันก็เล็งกัดเข้าที่คอของเขาที่กำลังนอนหันข้างให้มัน เมื่อมันวิ่งเข้ามาใกล้มากขึ้นๆ ภูมิก็ได้กลิ้งตัวเข้าหามันหมายจะขัดขาให้มันล้ม และมันก็ได้ผลซะด้วยร่างของมันไถลไปตามพื้นหญ้าสั้นๆ แล้วชนเข้ากับต้นไม้ต้นสีน้ำตาลต้นเท่าตัวเขาจนเลือกของมันหลุดลอก