สะกดรัก บำบัดเสียว (ภาคต่อ ลีดเดอร์สาว คาวสวาท)

ภายในห้องสะกดจิตลับบำบัดพิเศษที่อวลไปด้วยประจุความร้อนระอุผ่าวและกลิ่นอายความพิศวาสอันหอมหวานของสารคัดหลั่ง กิจกรรมบำบัดเหนี่ยวนำความถี่ย่อยเพื่อถอดสลักสะกดจิตที่บิดาฝังไว้ในดวงใจของนิรันดร์ได้เดินทางมาถึงช่วงเวลาสำคัญที่เป็นจุดเดือดระอุสูงสุดของกระแสอารมณ์เสน่หา รินเร่งจังหวะสะโพกสอบซอยกระแทกกระทั้นก้นงามสะคราญตาของน้ำฟ้าจากด้านหลังอย่างถี่ยิบกะชั้นรัวแรงอย่างไม่ยอมเหน็ดเหนื่อย มือหนาทั้งสองข้างประคองบีบกระชับเอวบางคอดกิ่วของหญิงสาวคนรักที่เริ่มมีรอยนิ้วมือเกร็งแดงช้ำจางๆ เพื่อพยุงความเสถียรของดวงจิตเธอและสล้างสะพานใจให้สม่ำเสมอสั่นพ้องประสานกัน

ดร.น้ำฟ้า กรีดร้องครางระรัวอย่างสุดเสียวสะท้าน สรีระของเธอสั่นสะท้านเกร็งบิดโค้งตอบรับสัมผัสสวาทจากชายหนุ่มทั้งสองฝ่าย แอ่นสะโพกกลมกลึงบดเบียดประสานจังหวะขย่มเข้าใส่แก่นกายยาวหนาใหญ่ปูดโปนขยายใหญ่ร้อนระอุประหนึ่งแท่งเหล็กเผาไฟของนิรันดร์ทางด้านหน้าอย่างหนักหน่วง ขยับตัวขย่มโยนสวนลึกเข้าสุดตัวโคนขาชุ่มเปียกน้ำคัดหลั่งใสที่ไหลซึมชโลมเบาะหนังเก้าอี้และสรีระของคนทั้งสาม

"อ๊าาา!... ริน... นิรันดร์... ฉันเสียว... ร่างกายมันร้อนจะละลายแล้วค่ะ... อ๊า! สองทางมันแน่นเต็มช่องทางรักไปหมดแล้ว! กระแทกเข้ามาแรงๆ เลยค่ะริน! อัดเข้ามาลึกๆ!" น้ำฟ้าแหงนหน้าพร่ำร้องเสียงหลง ใบหน้าสวยบิดเกร็งด้วยความกระสันซ่านเกินขีดจำกัดสัมผัสประสาท ยอดปทุมถันสีชมพูสั่นสะเทือนไหวตามจังหวะกระแทกสอดกระทั้นถี่รัวของชายหนุ่มทั้งสองกึกก้องลั่นเตียงบำบัดพาทั้งร่างกวัดแกว่งโยกคลอนชวนหน้ามืดตามัว

หยาดเหงื่อไคลผุดพรายไหลอาบผิวเนื้อนวลขาวสล้างของทั้งสามคนส่องสะท้อนประกายแสงไฟสลัวอย่างวาบหวาม แววตาของนิรันดร์ที่สวมหมวกประมวลผลระบบสั่นระริกเต็มไปด้วยแรงขับราคะบำบัด พยายามดิ้นรนต่อสู้กับเศษเสี้ยวสุดท้ายของภาพหลอนสีม่วงของบิดาที่หลงเหลืออยู่ในโสตประสาทและจิตสำนึกส่วนกลาง รินโน้มตัวลงจูบซอกคอขาวชื้นเหงื่อและประทับริมฝีปากที่ไหล่บางของน้ำฟ้าเบาๆ ส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจในสัญชาตญาณรักแท้ ก่อนจะสบแววตาแน่วแน่แผ่ประจุเสียงกระซิบคำสั่งสะกดจิตสุดท้ายผ่านโสตประสาทของคนไข้หนุ่มด้วยสุ้มเสียงที่ทุ้มต่ำและแฝงตรรกะทรงพลังเหนี่ยวนำจิตใจเพื่อทลายด่านจองจำขั้นเด็ดขาดในจิตวิญญาณและความคิด

"ปล่อยความกังวลทั้งหมดออกไปเดี๋ยวนี้คุณนิรันดร์!... โยนความกลัว คำสั่งบิดเบือน และรอยโรควิปริตของพ่อคุณทิ้งลงนรกไปซะ!... รับรู้เพียงความรัก สัมผัสอุ่นจริง และคลื่นบำบัดตรงหน้าของพวกเรา... แล้วปลดปล่อยประจุชีวิตความร้อนของคุณเข้ามาในตัวหมอฟ้าเลย!... ปลดปล่อยมันออกมาพร้อมกับสลักที่แตกสลายทลายลงไปพร้อมกัน!"

คำสั่งสุดท้ายของแฮกเกอร์หนุ่มประหนึ่งสายฟ้าที่ฟาดฟันลงกึ่งกลางรอยแยกของแม่กุญแจสะกดดวงจิตสีม่วงขมุกขมัวในสมองของนิรันดร์ ในที่สุดด่านป้องกันทางจิตใจก็เปิดออกอย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ ทั้งสามร่างเกร็งสั่นระริก กอดรัดฟัดเหวี่ยงเข้าหากันจนแทบไร้ช่องว่างคั่นกลางทางผิวเนื้อ ลำเอ็นร้อนสองทางของชายหนุ่มสอบซอยบดบี้เน้นลึกตอกย้ำวินาทีสุดท้ายก่อนจะระเบิดน้ำรักหลั่งสาดพรั่งพรูเสร็จสมพร้อมกันอย่างสุดเสียวสยิวพุ่งทะยานสู่ห้วงฝันสวรรค์รัญจวนก้าวล่วงขีดสุดประสาทบำบัดหลอมเหลวเป็นเนื้อเดียวกัน

*ฟู่! ฟู่! ฟู่!*

รินกระตุกเกร็งกระสันสะโพกสอบซอยยัดเยียดฉีดน้ำอสุจิขุ่นร้อนลึกเข้าสู่ช่องทางรักส่วนลึกด้านหลังของน้ำฟ้าจนเปี่ยมล้นตอดขมิบตุบๆ ร้อนฉ่าไปทั้งผนังเนื้ออุ่นสะท้านทรวงอกสะเทือนเกร็ง ขณะเดียวกัน นิรันดร์ร้องคำรามลั่นห้องอย่างโล่งอกปลดปล่อยความอัดอั้นสิบกว่าปีที่เคยตายด้านไร้ความรู้สึก หลั่งไหลระเบิดน้ำอสุจิขุ่นร้อนปะทุเป็นระลอกระรัวพรั่งพรูเข้าใส่ช่องทางรักร่องสวาทด้านหน้าของน้ำฟ้าอย่างท่วมท้นจนทะลักเอิบอาบล้นออกมาเปื้อนหน้าท้องแบนราบสะคราญนวลและโคนขาขาวปะปนหยาดน้ำหวานใสเป็นหยาดเยิ้มชโลมผิวเนื้อชุ่มอุ่นเกาะกลุ่ม

ในห้วงสำนึกดวงจิตและไขสันหลังของนิรันดร์ แม่กุญแจสะกดดวงจิตสีม่วงที่พันธนาการประสาทส่วนกลางเกิดการระเบิดทำลายเสียงดังเพล้งปะทุสะท้อนก้องในหัวสมอง แตกกระจายกลายเป็นผงฝุ่นธุลีปลิวหายไปกับไอหมอกสีม่วงที่จางหายหมดสิ้นไปอย่างไร้ร่องรอยค้างเหลืออยู่ แถบหน้าจอ EEG ในคอมพิวเตอร์ควบคุมเด้งขึ้นโชว์ผลตัวเลขค่าเสถียรภาพดวงจิตคืนสู่ระดับปลอดภัยที่เก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์อย่างมั่นคงถาวร สลักสะกดจิตและปลอกเหล็กบิดเบี้ยวได้ถูกชะล้างทำลายจนสลายหายไปเรียบร้อยแล้วด้วยพลังงานความรักบำบัดประสานสามคน

ทั้งสามร่างค่อยๆ คลายตัวลงนอนหอบระทวยอยู่บนเตียงสลัวปะปนหยาดน้ำสวาทฉ่ำเยิ้มตามเรือนร่างนวลสล้างที่เปลือยเปล่า นิรันดร์น้ำตาไหลพรากซาบซึ้งใจสะอื้นไห้อย่างหมดท่าในอ้อมแขน ดับความทรมานและปีติสุขสมที่ได้รับสัมผัสสวาทปกติ ความเป็นชายและการรับรู้ทางกายภาพกลับมาคืนสู่ร่างกายและดวงจิตวิญญาณของเขา หลังการเผชิญความทุกข์ทรมานมาหลายปีแสนสาหัส

"หมอฟ้า... คุณริน... ขอบคุณพวกคุณมากจริงๆ ครับ... ความรู้สึกนี้ รสชาติสัมผัสนี้... ร่างกายของผมหลุดพ้นแล้วจริงๆ... ผมไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะสามารถกลับมารู้สึกถึงความเป็นชายและได้รับการถอนสะกดนี้ได้... ผมเป็นหนี้ชีวิตพวกคุณอย่างหาที่สุดไม่ได้เลยครับ..." นิรันดร์พยุงตัวคุกเข่าลุกขึ้นนั่งบนเตียงก้มกราบขอบคุณจากใจจริงอย่างนอบน้อมด้วยหยาดน้ำตาแห่งอิสรภาพสั่นระริก

"ไม่เป็นไรค่ะคุณนิรันดร์... มันคือหน้าที่ของจิตแพทย์ และมันคือหนี้บุญคุณในอดีตที่คุณเคยช่วยไขกุญแจห้องขังมืดให้ฉันในตอนที่เรายังเป็นเด็กค่ะ จากนี้ไปคุณใช้ชีวิตปกติได้แล้วนะคะ... ปล่อยวางความกลัวในอดีตไปให้หมดสิ้นเสียที" น้ำฟ้ายิ้มละมุนลูบไหล่ปลอบโยนพลางจัดแจงดึงผ้าเช็ดตัวมาคลุมไหล่หนาของเขาเพื่อประคองให้ผ่อนคลายความเหนื่อยล้าทางกายภาพ

นิรันดร์พยักหน้าด้วยสายตาสั่นเครือซาบซึ้งพลางเอ่ยสัญญากตัญญูมั่นเหมาะก่อนจะอำลา "ผมสัญญาครับ... หลังจากผมกลับไปจัดการเรื่องงานและสมบัติสะกดจิตที่ตระกูลวงศ์อนันต์สะกดเสร็จสิ้น ผมจะนำเอกสารโบราณ บันทึกคัมภีร์วิชาสะกดจิตของตระกูลทั้งหมดมามอบให้หมอฟ้าสืบค้น เพื่อช่วยหาวิธีและสูตรถอนสะกดทำลาย เมล็ดพันธุ์ราคะ ถาวรในตัวของคุณในอนาคตอันใกล้เพื่อความปลอดภัยของคุณและคุณรินเอง..."

ชายหนุ่มขอกล่าวคำลาอย่างสุภาพ แต่งตัวสวมเสื้อผ้าแล้วก้าวเดินออกจากห้องบำบัดลับพิเศษไปด้วยสีหน้าร่าเริงแววตาสดใสมีชีวิตชีวา ต่างจากเศษซากผุพังที่เดินแบกทุกข์ทรมานใจเข้ามาในตอนแรกอย่างสิ้นเชิงและราบคาบ

หลังจากนิรันดร์กลับไปเรียบร้อยแล้ว ภายในห้องบำบัดเงียบสงบลงเหลือเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศ น้ำฟ้าทรุดตัวลงนอนหนุนตักกว้างของรินบนโซฟาเบดนุ่ม ทั้งสองคนในสภาพเปลือยเปล่าพักผ่อนสวมกอดกายแนบแน่นลูบไล้ผิวเนื้อชื้นเหงื่อเพื่อฉลองความสำเร็จในการรักษาเคสแรกของวันและส่งผ่านความรักจริงและตรรกะประคองดวงจิตให้ความอบอุ่นใจกันและกัน รินก้มลงใช้ริมฝีปากจูบซับน้ำตาสั่นระริกที่หางตาของน้ำฟ้า โอบกอดรั้งเอวบางที่มีรอยช้ำจางๆ ของเธออย่างทะนุถนอมหวงแหนในอ้อมกอดอุ่น

"คุณทำเก่งมากครับหมอฟ้า... ผมภูมิใจในตัวคุณนะ แม้ผมจะรู้สึกอิจฉาบ้างก็ตาม" รินกระซิบเบาๆ ข้างแก้มเนียนของเธอ

"ขอบคุณค่ะริน... ถ้าไม่มีคุณคอยประคองตรรกะระบบและควบคุมกระแสประสาทเบื้องหลัง ฉันคงถอนสลักเขาไม่สำเร็จแน่ๆ คุณเป็นสามีและเพื่อนร่วมชีวิตที่ดีที่สุดของฉันเลยค่ะ" น้ำฟ้ายิ้มหวานพิงอกกว้างของเขาอย่างอุ่นใจยิ่ง

ทว่า... ช่วงเวลาแห่งความสงบสุขดำรงอยู่ได้ไม่นานเมื่อมีคลื่นแปลกปลอมคืบคลานเข้ามาแทรกแซงโครงสร้างควบคุมโดยที่รินไม่คาดฝัน

*วี้ว!... วี้ว!... วี้ว!...*

เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินบนหน้าจอมอนิเตอร์คอมพิวเตอร์ของรินกะพริบแสงสีแดงฉานระรัวและส่งเสียงลั่นห้องอย่างผิดสังเกต รินสะดุ้งตัวลุกพรวดขึ้นมาจากโซฟาเบดนุ่ม วิ่งไปที่หน้าจอเคาะแป้นพิมพ์ตรวจวิเคราะห์การเจาะข้อมูลระบบคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็วเพื่อหาข้อเท็จจริงด่วน ใบหน้าของแฮกเกอร์หนุ่มซีดเผือดลงทันทีเมื่อเห็นหน้าต่างรหัสเชื่อมต่อสะกดรอยเป้าหมายและเจาะระบบรักษาความปลอดภัยด่านแรกสุด

"บ้าเอ๊ย!... มีสัญญาณแปลกปลอมยิงเข้ามาเจาะระบบสแกนสมองของเราช่วงที่เราทำเซสชั่นประสานสามคนปลดสลักจิตนิรันดร์เมื่อครู่ครับหมอฟ้า! คลื่นพลังงานรักษาประสานร่วมกายระดับลึกถูกถอดรหัสและบันทึกสัญญาณส่งตรงไปยังองค์กรลับต่างแดน... พวกมันรู้ความลับดวงจิตพิเศษของคุณแล้ว และตั้งเป้าหมายดักฟังแทรกซึมเพื่อล่าตัว ดร.น้ำฟ้า ในอนาคตข้างหน้าแล้วครับ! ระบบตรวจจับพบกระแสสัญญาณดักฟังลึกลับรอบตึกของเราด้วย! พวกมันกำลังคืบคลานเข้ามาใกล้พวกเราทุกทีแล้วครับหมอฟ้า!"

รินหันกลับมาสบตากับน้ำฟ้าที่เบิกตากว้างตื่นตระหนกตระหนักถึงภัยเงียบปริศนาใหม่ในเงามืดที่กำลังคืบคลานเข้ามาคุกคามในเวลาอันใกล้ แสงสัญญาณกะพริบเตือนสีแดงเข้มสลับม่วงกะพริบสะท้อนเข้าสู่แววตาคู่สวยปูพล็อตปมร้ายครั้งถัดไปที่ต้องเผชิญและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเดิมหลายเท่าทวีคูณจนร่างกายทั้งคู่เย็นเยียบเฉียบพลัน!