ผ่านไป 3 วัน ชีวิตในตำหนักจวิ้นอ๋องของนีนีเงียบสงบอย่างเหนือความคาดหมาย เธอคิดว่าจะมีเื่วุ่นวายวิ่งเข้าหาไม่เว้นแต่ละวันซะอีก
แม้ว่าในตำหนักอ๋องจะดูเงียบสงบ แต่ด้านนอกกลับมีข่าวลือแพร่กระจายออกไปแล้วว่าจวิ้นอ๋องไม่เคยมาเหยียบเรือนหอหรือเรือนของพระชายาเอกเลยั้แ่วันอภิเษกสมรส เมื่อรวมกับเื่ที่จวิ้นอ๋องให้ขันทีเป็คนไปรับเกี้ยวเ้าสาว ก็ทำให้ทุกคนรู้โดยทั่วกันว่าพระชายาเอกของจวิ้นอ๋องกลายเป็คนที่โดนทอดทิ้งและไร้ซึ่งความโปรดปรานั้แ่ยังไม่ได้แต่งเข้าตำหนัก คงไม่ต้องเดาว่าข่าวลือนี้ใครเป็คนปล่อย
และแน่นอนว่ามาจนถึงบัดนี้ นีนีก็ยังไม่เห็นกระทั่งเงาหัวของอีตาผัวเลยจ้า เริ่มคิดจริงจังแล้วว่าอีอ๋องนี่มันมีตัวตนอยู่จริงรึเปล่าฟระ
แต่ในขณะที่เธอกำลังวางแผนจะออกไปข้างนอกสักหน่อย ก็ได้ยินมู่กงกงขานเสียงไม่เบานักที่ด้านหน้าของเรือน
“จวิ้นอ๋องเสด็จ!”
โอะ... ผัวมากะทันหัน? ผัวจริงหรือผัวปลอมนะ?
นีนีที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ที่เก้าอี้ในห้องโถงยืดตัวตรง เสี่ยวหลิงที่ยืนรับใช้อยู่ข้าง ๆ สะดุ้งเฮือก ก่อนจะขยับยุกยิกไปมาอยู่ไม่สุขอย่างตื่นเต้น ก็นางไม่เคยพบเชื้อพระวงศ์มาก่อนนี่นา
ในที่สุด ก็ปรากฏร่างของชายหนุ่มในชุดสีดำขลิบทอง ความสูงถ้าให้เดาก็น่าจะราว ๆ ร้อยแปดสิบเิเขึ้นไป หน้าตาหล่อเหลา จมูกโด่ง คิ้วเข้มชี้ขึ้น ตาเรียวยาวมีเสน่ห์ แต่ถ้าสังเกตดี ๆ แววตาให้ความรู้สึกร้ายกาจราวกับมีความคิดไม่ดีอยู่ลึก ๆ ตลอดเวลา ริมฝีปากได้รูปสีเดียวกับผิวหน้าที่ขาวออกเหลืองนิด ๆ มีรอยยิ้มมุมปากด้วย นีนีมองส่วนประกอบทั้งใบหน้าและออร่าของอีอ๋องแล้วรู้สึกชัดเจนเลยว่านี่คือตัวร้ายแน่นวล เป็อย่างอื่นไปไม่ได้หรอก!
“ถวายพระพรท่านอ๋อง...? เพคะ” นีนีย่อตัวลงแล้วทำความเคารพผู้มาเยือนด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยแน่ใจ สายตาสอดส่องไปด้านหลังของชายหนุ่มที่เดินเข้ามาคนเดียว เหมือนกับกำลังมองหาใครอยู่
จวิ้นอ๋องมองใบหน้าเล็ก ๆ ที่ไม่ว่าใครได้มองก็ยากจะถอนสายตาออก กับท่าทางเสียกิริยาน่าขบขันนั้นนิ่ง ๆ ก่อนจะตอบ
“พระชายาเอกตามสบายเถิด”
แล้วเ้าของตำหนักก็ลงไปนั่งที่เก้าอี้ประธานด้วยท่าทีสูงส่งสง่าผ่าเผย ส่วนนีนีก็ย้ายมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวถัดมา เสี่ยวหลิงรู้งานรีบเดินออกไปยกน้ำชามาให้เ้าของตำหนัก
“อยู่ที่เรือนนี้เป็อย่างไร มีอะไรขาดเหลือหรือไม่”
เ้าของตำหนักเปิดปากถามด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ไม่แข็งกระด้าง แต่ก็ไม่นุ่มนวล ฟังแล้วไม่เกิดความรู้สึกระคายหู แต่ก็มองไม่ออกว่ามีเจตนาอะไร
“ดีมากเลยเพคะ ทุกอย่างครบถ้วนบริบูรณ์ ไม่มีอะไรขาดไปเลยสักอย่างเดียว” น้ำเสียงพระชายาเอกฟังดูอ่อนหวาน สีหน้าตอนที่ตอบก็ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่คำพูดที่ใช้ตอบนั้น... จวิ้นอ๋องรู้สึกมุมปากกระตุก จะบอกว่าต่อให้ไม่มีเขา ก็ไม่มีอะไรขาดไปเลยสักอย่างเดียว? หึหึ ช่างกล้า
“แล้วเมื่อครู่ เ้าทำท่าเหมือนมองหาใครหรือ”
นีนีไม่คิดว่าเขาจะเอาเื่ขี้ปะติ๋วแบบนี้มาถามด้วย ดูทรงแล้วจะเป็คนช่างสังเกตไม่เบา
“อ๋อ... เมื่อครู่เหรอเพคะ ก็ดูว่าจะมีใครเดินเข้ามาอีกหรือไม่ ถ้าไม่มี หม่อมฉันก็จะได้แน่ใจว่าผู้ที่เดินเข้ามาเป็ท่านอ๋องจริง ๆ ยังไงเล่าเพคะ” นีนีตอบด้วยท่าทางใสซื่อ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ ทีหนึ่ง แล้วพูดต่อ
“คืองี้เพคะ หม่อมฉันไม่เคยเห็นท่านอ๋องตัวเป็ ๆ มาก่อน กระทั่งรูปเหมือนก็ไม่เคยเห็น ก็เลยกลัวว่าจะทักผิดคนเพคะ”
เพิ่งจะถามไปแค่ 2 คำถาม องครักษ์เงาที่ติดตามจวิ้นอ๋องอยู่ด้านนอกก็รู้สึกว่าท่านอ๋องโดนฟาดไปแล้ว 2 ครั้ง ขนาดองครักษ์เงายังรู้สึก มีหรือที่ท่านอ๋องจะไม่รู้
ซ่งหลิวหย่งมองพระชายาเอกที่ทำหน้าเหมือนไม่รู้ตัวว่าตัวเองได้ทำการจิกกัดเ้าของตำหนักไปแล้วต่อหน้าต่อตาด้วยดวงตาวาววับ
ที่ผ่านมาเคยแต่ได้ยินคำพูดของนางที่ถูกเล่าผ่านปากขององครักษ์เท่านั้น ไม่นึกว่ากระทั่งต่อหน้าเขา นางก็ยังไร้ซึ่งความยำเกรงใด ๆ อย่างเปิดเผย
============
ꕥ ประกาศเื่ E-book เล่ม 1+2 (จบ) วางขายแล้วนะคะ ꕥ
นิยายเื่ 'ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม' มีเป็เวอร์ชั่น E-book แล้วนะคะ (2 เล่มจบ)
✿ เล่ม 1 เนื้อหาบทที่ 1-56 ✽ มีจำนวนคำ 101,129 คำ (497 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 185 บาท
✿ เล่ม 2 เนื้อหาบทที่ 57-103 + ตอนพิเศษ 5 ตอน + ตอนพิเศษสั้น 2 ตอน ✽ มีจำนวนคำ 117,188 คำ (560 หน้า) ✽ ราคาเต็ม 195 บาท ส่วนราคาโปรโมชั่นถึงวันที่ 31 ส.ค. 65 อยู่ที่ 145 บาท ค่ะ
✿ ใครอยากอ่านรวดเดียวจนจบเล่ม ไปตำกันได้แล้ววันนี้ ที่ mebmarket.com โดยพิมพ์ชื่อนิยาย ‘ตำแหน่งพระชายาเนี่ย ขอลาออกได้ไหม’ ในช่องค้นหาก็จะเจอเลยนะคะ

✿ คุณรี้ดที่ซื้อ E-book เล่ม 1 และเล่ม 2 ภายในวันที่ 31 ส.ค. 65 นี้ จะได้ E-book 2 เล่มในราคาถูกที่สุดแล้วค่ะ (ถูกยิ่งกว่าซื้อแบบ SET 2 เล่มจบในภายหลังอีกนะคะ)
✿ หากคุณรี้ดอ่านแล้วรู้สึกเอ็นดูนุ้งนี อย่าลืมไปกดหัวใจ ♥♥♥♥♥ ให้เรตติ้งที่หน้าขาย E-book เพื่อให้นุ้งนีมีแรงสู้ชีวิตกันต่อไปด้วยนะคะ ^_^
ขอบคุณค่ะ ^_^