นิ้ววิเศษที่ย่อ-ขยายตามต้องการ

     เครื่องโม่หิน โม่แป้ง ที่เสาร์น้อยใช้นิ้ววิเศษปี้ว…ปี้ว….ขยายให้มันใหญ่ขึ้นสำหรับใช้งานจริงได้นั้น มีขนาดที่หอบหิ้วไปมาได้แบบสบายๆหรือเรียกตามภาษาโลกเดิมว่าฉบับกระเป๋า ที่หิ้วและขนย้ายได้แบบสบายๆเอาวางไว้ในห้องครัวหรือที่อื่นๆได้ไม่เกะกะ

    และขนาดที่ใหญ่ขึ้นและมีฐานใหญ่วางรองอีกทีหนึ่ง และขนาดกลางที่จะยกย้ายเองก็ยังได้อยู่แต่ต้องเป็นแรงคนโตเท่านั้นที่จะยกได้ เพราะเครื่องโม่หินเหล่านี้ก็สมชื่อหินมันน้ำหนักค่อนข้างมากสำหรับเด็กๆที่จะยกเองได้ 

     เพราะอย่างนั้นเสาร์น้อยจึงทำขนาดฉบับกระเป๋า สำหรับใช้งานเองอย่างพวกเด็กๆรุ่นจิ๋วอย่างพวกเธอนี่แหละ ที่จะสามารถยกและหยิบมาใช้งานได้แบบไม่ต้องรอให้พวกผู้ใหญ่มายกให้

     “เครื่องโม่หินอันนี้น่ารักจัง ขนาดเท่านี้พวกเรายกกันได้เลยนะน้องเสาร์น้อย พี่สาวชอบมากเลยทีนี้ก็จะมีเครื่องที่พวกเราสามารถช่วยงานครัวจากแม่ได้แล้ว”พี่สาวโจวหวู่

     “ใช่ๆพี่สาว ขนาดนี้แหละกำลังเหมาะมือแบบพวกเด็กๆอย่างพวกเราน่ะ หมุนก็หมุนแบบสบายๆด้วยนะ”เสาร์น้อย

     “ใช่”พี่สาวโจวหวู่

     “น้องเสาร์น้อย ทำขนาดให้ใหญ่กว่านี้อีกสักหน่อยได้ไหมพวกพี่อยากได้ไว้ใช้งานด้วยนะ”พี่ใหญ่โจวซาน

     “ได้เลยพี่ชาย เสาร์น้อยจะจัดการให้นะขนาดเท่านี้นะ”เสาร์น้อย ทำมือให้เท่ากับของพี่ใหญ่โจวซาน

     “ใช่ๆ”พี่ใหญ่โจวซาน

    พวกพี่ชายคนอื่นๆก็พยักหน้าเช่นเดียวกัน ว่านั่นแหละคือขนาดที่พวกเขาต้องการใช้งานด้วย

     เมื่อพวกเด็กๆเองก็มีเครื่องโม่หินโม่แป้งขนาดที่พอเหมาะมือของพวกเขาด้วยเช่นกัน แต่ว่าพวกท่านก็ต้องห้ามปรามการใช้งานเอาไว้ก่อน

     “เด็กๆ ก่อนที่จะใช้เครื่องโม่หินพวกนี้ได้พวกเราจะต้องช่วยกันแกะเมล็ดข้าวโพดออกจากฝักทั้งหมดก่อนนะคะ ไม่อย่างนั้นแล้วจะเอาเม็ดอะไรลงไปปั่นในเครื่องโม่หินกัน”แม่

    “โธ่..”พวกเด็กๆ ถึงกับถอนหายใจกันไปเลยคิดว่าจะได้เล่นเครื่องโม่หินอันใหม่กันเสียแล้ว

    “ดู ดูทำเสียง ทำท่าทางเข้าสิเจ้าพวกลิงแสนซนพวกนี้นี่”อาสะใภ้

    “ฮ่า…ฮ่า….”พวกผู้ใหญ่ต่างก็พากันหัวเราะพวกเด็กๆกันยกใหญ่ เพราะตอนนี้พากันไปรวมตัวเพื่อช่วยกันแกะเม็ดข้าวโพดออกจากฝักกันอย่างขยันขันแข็งกันมากๆเลยทีเดียว

     “สงสัยว่าอยากจะให้เครื่องโม่หินกันมากนะคะ ดูสิไม่ต้องพูดซ้ำเลยพากันไปช่วยแกะเม็ดข้าวโพดกันหมดแล้ว”แม่

     “ความอยากเล่นของเล่นใหม่ก็แบบนี้ล่ะค่ะพี่สะใภ้”น้าสะใภ้

     “จริงค่ะ”อาสะใภ้

     พวกท่านได้แต่มองลูกๆหลานๆกันอย่างเอ็นดูกับความอยากเล่นเครื่องโม่หินอันใหม่ของพวกเด็กๆกัน

     “ก็ยังดีกว่าพากันไปซนด้านนอกนั่นแหละนะ แม่ว่าให้หลานๆซนแบบนี้ดีแล้วอยู่ในสายตาพวกเราดีด้วยนะ”ยาย

     “จริงฉันก็ว่าแบบนั้นแหละ ปล่อยพวกเด็กๆทำไปเถอะ”ย่า

     “ค่ะแม่”อาสะใภ้ น้าสะใภ้ และแม่ พากันส่ายหัวน้อยๆและมีรอยยิ้มที่มุมปากเสียไม่ได้ ที่พวกเด็กๆโดนปกป้องอีกแล้ว แตะต้องไม่ได้เลยจริงๆเด็กๆแสนซนพวกนี้เนี่ย

     ตอนแรกๆเสาร์น้อยก็มีไฟมากที่ช่วยแงะ แกะ เกา ฝักข้าวโพดเพื่อนำเม็ดของมันออกมาแต่แค่ทำไปหมดเพียงแค่ฝักเดียวแรงก็ตกลงฮวบเสียแล้ว มันเมื่อยมือมากเสียจริงๆ ไหนจะมือเล็กๆแค่นี้ที่ถือข้าวโพดแต่ละฝักยังไม่อยู่นี่อีก

     “เฮ้อ…..ทำไมชาวบ้านตามชนบทถึงได้เก่ง และอดทนได้ขนาดนี้กันนะ อาหารการกินต่างๆกว่าจะได้มาก็แสนจะลำบากจริงๆเลย”เสาร์น้อย บ่นพึมพำไปมาอยู่คนเดียวจนในที่สุดก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ และเด้งตัวขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมตะเบ็งเสียงออกไปดังๆว่า

    “ใช่แล้ว ใช่แล้ว ทำไมพึ่งนึกออกนะแบบนี้ก็ไม่ต้องมานั่งก้มแกะเม็ดข้าวโพดพวกนี้ให้เหนื่อยเลย”เสาร์น้อย 

     “............??”ทุกๆคนหันไปมองเจ้าตัวเล็กของบ้านที่ทำท่าทางดีอกดีใจบางอย่าง และไหนจะคำพูดจาที่ออกจากปากเมื่อตะกี้นี้อีก

    “น้องเสาร์น้อย ดีใจอะไรงั้นเหรอ น้องนึกอะไรได้ใช่ไหม”พี่สาวโจวหวู่ ลุกขึ้นเอียงคอถามน้องสาวอย่างตื่นเต้นเพราะคิดได้เลยว่าท่าทางน้องเสาร์น้อยเป็นแบบนี้จะต้องมีอะไรสนุกๆทำแน่นอน

    “ใช่ๆพี่สาว เสาร์น้อยจะทำเครื่องแกะเมล็ดข้าวโพดล่ะ”เสาร์น้อย

     “เครื่องแกะเมล็ดข้าวโพด!!”ทุกๆ คน

     “ว้าว…พวกเราจะมีของเล่นชิ้นใหม่เพิ่มอีกแล้วใช่ไหมน้องเสาร์น้อย”พี่สาวโจวหวู่

     “ใช่แล้วพี่สาว”เสาร์น้อย

     “.............!!”พวกผู้ใหญ่ ได้แต่พากันคิดว่าของเล่นที่พวกลูกๆหลานๆพูดออกมาเนี่ย คือเครื่องมือทำมาหากินหลักของพวกคนที่โตแล้วทั้งนั้นเลย ไม่ใช่เพียงแค่เล่นสนุกเหมือนกับความคิดของพวกเด็กๆเลย

     “ต้องเตรียมอะไรบ้างน้องเสาร์น้อยบอกพี่ใหญ่ได้เลย”พี่ใหญ่โจวซาน

     “ใช่ๆบอกพวกพี่มาเลย พวกพี่จะไปเตรียมของให้เองนะ”พี่รองโจวซื่อ

     “พ่อครับ” “ลุงครับ”

     “เตรียมตัวด้วยครับพวกเราจะทำของชิ้นใหม่กัน”พวกพี่ชาย ประสานเสียงเรียกหาพ่อของเสาร์น้อยกันอย่างเสียงดังเลย

     “เอ่อ….ได้ครับผม”พ่อ 

     “ก็มีไม้ที่จะต้องทำเป็นที่จับเอาไว้สำหรับหมุนเหมือนเครื่องโม่หินเมื่อตะกี้นี้เลยค่ะ แล้วก็ต้องมี….บลา..บลา…”เสาร์น้อยบอกให้พวกพี่ชายได้เตรียมวัสดุอุปกรณ์ต่างๆ แต่ว่าก็มีพ่อ อาเล็ก และน้าชายช่วยกันฟังด้วยเพราะของบางอย่างพวกท่านเองที่จะเตรียมได้ส่วนมากจะเกี่ยวกับพวกเหล็กที่ต้องหล่อหลอมออกมาใหม่เพื่อให้ได้ตามรูปแบบที่เสาร์น้อยต้องการนั่นเอง

    แต่ใช่ว่าพวกพี่ชายใช่ว่าจะทำไม่ได้ เพราะแต่ละครั้งที่พวกท่านได้ทำก็คอยสอนสั่งพวกพี่ชายไว้ด้วย เพื่อเป็นประสบการณ์ให้ได้เรียนรู้และปฎิบัติ ภายภาคหน้าจะได้มีความรู้ ความสามารถได้หลากหลายแนวทางติดตัวเอาไว้ มันมีแต่ได้ประโยชน์ทั้งนั้นเลย

    ส่วนเหล็กกล้าต่างๆนั่นน่ะเหรอ พวกเราเอามาจากไหนกัน??ก็ต้องแน่นอนว่าได้ตัวช่วยนิ้ววิเศษของเสาร์น้อยนั่นเอง ที่สร้างพกมันขึ้นมาเยอะจากการขยายส่วนของมันให้ชิ้นส่วนใหญ่ขึ้นกว่าขนาดเดิมเป็นหลายเท่าตัว

    พวกชิ้นส่วนเหล็กต่างๆนั้นไม่มีปัญหาเลยเพราะจากที่บ้านของพวกเรามีเพียงเล็กน้อย พอเผาหลอมใหม่จากเพียงหยดเดียวลงในเบ้าที่เตรียมไว้ไม่ว่าจะเป็นลักษณะกลม หรือสี่เหลี่ยมก็กลายเป็นว่าเสาร์น้อยจัดการปี้ว..ปี้ว…ขยายให้มันมีเยอะจนเรียกได้ว่าสามารถจะเปิดโรงงานขายเหล็กได้กันเลยทีเดียวล่ะ

     พอเสาร์น้อยทำแบบนี้ก็ทำให้ทุกๆคนคิดถึงเหตุการณ์ครั้งแรกที่เสาร์น้อยใช้น้ำเพียงหยดเดียวสร้างแม่น้ำสายย่อยขึ้นมาจรดกับหมู่บ้านเป็นไม่ได้ นี่เหล็กที่หลอมพวกนี้แค่เศษเสี้ยวเองที่เสาร์น้อยทำไว้ให้ 

     “เดี๋ยวเสาร์น้อย วาดแบบให้พ่อ น้าชาย และอาเล็กดูหน่อยนะคะว่าหนูต้องการชิ้นส่วนเหล็กพวกนี้ในลักษณะแบบไหนกันบ้าง พวกเราจะได้หลอมใหม่ได้ถูกกัน”พ่อ

     “ได้เลยค่ะพ่อ เสาร์น้อยจะวาดให้ดูเอง”เสาร์น้อย ก็ตามพ่อ น้าชาย และอาเล็กไปในบริเวณพื้นที่ที่จะทำการหล่อหลอมชิ้นส่วนเหล็กขึ้นมาใหม่อีกครั้ง และก้มลงวาดรูปแบบชิ้นส่วนตามที่ต้องการบนพื้นดินทันทีให้พวกท่านได้เห็นแบบและนำไปทำต่อได้อย่างถูกต้อง

     เสาร์น้อยเองนั้นก็อดที่จะทึ่งคนในยุคช่วงเวลานี้ไม่ได้ พวกเขามีความสามารถครบถ้วนกันจริงๆ แต่สมัยก่อนนั้นที่เคยได้ยินได้ฟังมาความสามารถเฉพาะทางจะต้องเป็นความลับเฉพาะของแต่ละตระกูลเก็บไว้ทำมาหากิน และส่งต่อให้เพียงแค่ลูกหลานในตระกูลเท่านั้น

    แต่พอวันเวลาผันเปลี่ยนไปหลายสิบปี หลายร้อยปี บ้านเมืองพัฒนาไปมากขึ้นการเป็นอยู่และสิ่งแวดล้อมก็เปลี่ยนไปด้วย เด็กๆมีการศึกษาเพิ่มมากยิ่งขึ้นจึงเป็นเรื่องปรกติไปเสียแล้วว่าไม่จำเป็นที่จะต้องทำเป็นเฉพาะเจาะจงเพียงแค่ตระกูลเดียวเท่านั้น

     แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถและความจำ รวมถึงฝีมือของแต่ละคนด้วยว่าจะสามารถเรียนรู้จดจำนำไปใช้งานได้มากแค่ไหนกัน

     อย่างครอบครัวของเสาร์น้อยนั้นเรียกได้ว่า พวกผู้ชายในบ้านนั้นฉลาดในเรื่องหัวการช่างมากๆไม่ว่าจะเป็นเรื่องานไม้ งานปูน ฯลฯต่างๆหลากหลายรูปแบบพวกท่านสามารถทำเองเป็นได้หมดเลย เพียงแต่อาจจะไม่ชำนาญการเหมือนพวกมืออาชีพเฉพาะทางแบบนั้น แต่นับได้ว่าทำได้เองถ้ามีเครื่องไม้เครื่องมือครบหมด

     พวกท่านเคยรับจ้างทำงานในเมืองมาทุกรูปแบบ ไม่ว่างานอะไรแบบไหนพวกท่านไม่เคยกลัวที่จะลองเรียนรู้ใหม่ พูดได้ว่ามีงานอะไรทำก็ต้องทำนั่นเอง ถ้าไม่อย่างงั้นแล้วจะหาเงินรายได้จากทางการเกษตรที่บ้านเพียงอย่างเดียวคงจะพากันอดอยากไปนานแล้ว

     ทั้หมู่บ้านก็เห็นมีเพียงครอบครัวของเสาร์น้อยนี่แหละที่พวกท่านเก่งงานทุกรูปแบบ จึงเป็นที่นับหน้าถือตาของคนในหมู่บ้านรองจากบ้านหัวหน้าหมู่บ้านด้วยนั่นเอง 

     “นี่ค่ะพ่อเสร็จแล้ว เสาร์น้อยต้องการหลายชิ้นหน่อยนะคะพวกเราจะได้ไม่ต้องรอใช้กัน และนำไปแจกจ่ายให้กับบ้านอื่นๆได้ด้วยค่ะ เพราะเจ้าตัวแกะเมล็ดข้าวโพดนี้มันไม่ได้ชิ้นใหญ่โตอะไรขนาดกำลังพอเหมาะ”เสาร์น้อย

     “ได้ครับลูกสาว พ่อ อาเล็ก น้าชายจะจัดการให้เดี๋ยวนี้เลยนะ”พ่อ

     “อากาศวันนี้กำลังดีเพียงใช้เวลาไม่นานก็หลอมขึ้นรูปได้ใช้แล้วล่ะหลานสาว”น้าชาย

     “ใช่ๆ หลานสาวไปนั่งเล่นทางด้านโน้นก่อนนะตรงนี้มันอันตราย กลิ่นจากเหล็กหลอมหายใจเข้าไปไม่ดีนะลูก”อาเล็ก

     “ค่ะ”เสาร์น้อย 

     พี่สาวโจวหวู่ พากันจูงมือน้องเสาร์น้อยกลับไปที่หน้าบ้านกันเพื่อไม่ไปเกะกะขวางทางการทำงานของพวกท่าน

     พวกพี่ชายเองก็คอยเป็นลูกมือช่วยพวกพ่อของพวกเขาอย่างคึกคัก ขั้นตอนไหนที่อันตรายเกินไปก็จะเป็นบรรดาพ่อๆที่จัดการกันเอง

     “เอาล่ะรอเพียงให้ความร้อนหายไปพวกเราจะนำมาประกอบชิ้นส่วนกันเลย พวกเรากลับไปช่วยงานกันต่อนะเด็กๆ”พ่อ

     “ได้ครับ”พวกพี่ชาย

     พวกท่านก็เผื่อเวลาเอาไว้ด้วยว่าอาจจะครึ่งวันหรือวันสองวันเพื่อให้แบบที่หล่อแข็งแรงที่สุด 

     ชิ้นส่วนบางตัวถ้าใช้จำนวนมากพวกท่านก็หล่อเก็บไว้เพิ่มเติมอีกด้วย โดยเฉพาะพวกน็อตตัวผู้ กับน็อตตัวเมีย ที่จะใช้บ่อยมากๆ เรื่องานไม้นั้นอาจจะรวดเร็วกว่าแค่ตัดตกแต่งขัดเหลาแต่การหลอมเหล็กนั้นไม่ง่ายต้องรอให้มันแข็งตัวได้ที่จริงๆไม่อย่างงั้นแล้วถ้ารีบถอดแบบออกมาเร็วเกินไปจะมีรูปร่างบิดงอได้นั่นเอง 

     เมื่อสำรวจแน่ใจอีกครั้งว่าไม่ต้องหล่อหลอมชิ้นส่วนอะไรเพิ่มไว้เป็นสต็อกสำรองให้เสาร์น้อยแล้วพวกท่านก็พากันตามพวกลูกชายหลานชายออกมาสมทบที่หน้าบ้านกันต่อ

     “ปู่คะ ตาคะ อยากได้ห้องเก็บเสบียงใหม่ไหมคะเสาร์น้อยจัดการให้ได้นะคะ”เสาร์น้อย

    “พวกเราว่าอย่างไรกันดี มีสาวน้อยอาสาทำห้องเก็บเสบียงให้ใหม่ด้วยนะ”ตา

    “จริงๆแล้วเสาร์น้อยอยากจะสร้างบ้านของพวกเราใหม่เสียด้วยซ้ำไปค่ะ แต่ติดตรงที่ว่าถ้าสร้างเสร็จเลยคนอื่นๆแวะมาหาจะตอบอย่างไรเท่านั้นแหละ”เสาร์น้อย ตอนนี้ที่พูดไปเรื่อยๆจนไม่ได้ดูท่าทาง สีหน้า แววตาของคนในครอบครัวเลยว่าตกใจขนาดไหนกัน

    “บ้านใหม่!!”พวกพี่ๆ

    “..................!!!”พวกผู้ใหญ่

    “อือ…แต่จริงๆแล้วไว้หาเวลาว่างๆพวกเราก็ออกแบบบ้านใหม่รอไว้ก่อนก็ได้นี่หน่า จริงไหมคะทุกๆคน”เสาร์น้อย เงยหน้าขึ้นมาก็ต้องหันไปรอบๆ เพราะตอนนี้ทุกๆคนนิ่งค้างกันไปแล้วน่ะสิ

    “น้องเสาร์น้อย บ้านใหม่ของพวกเราเหรอ?”พี่สาวโจวหวู่

    “ก็ใช่น่ะสิพี่สาว พวกเรามาช่วยกันออกแบบบ้านใหม่เอาไว้ก่อนก็ได้นะ พอถึงเวลาเหมาะพวกเราค่อย….”เสาร์น้อย

     “ปี้ว….ปี้ว…..”สองสาวน้อย

    “.................!!!”พวกผู้ใหญ่

    พอรู้สึกตัวกันได้ ทีนี้พ่อ น้าชาย อาเล็ก และพวกพี่ชายก็ไม่อยู่เฉยกันแล้วรีบแยกย้ายพากันหาอุปกรณ์ วัสดุต่างๆที่จะมาประกอบทำบ้านลองหรือว่าของเล่นของสองสาวน้อยนี่แหละ

     แต่ว่าปู่กับตา นั้นตอนนี้ช่วยกันหาตำแหน่งทำห้องเก็บเสียงใหม่กันก่อนว่าจะวางไว้ตำแหน่งที่ใด ให้สอดคล้องกับตำแหน่งบ้านหลังใหม่ที่ในอนาคตพวกเราจะสร้างเอาไว้ด้วย เพื่อที่จะได้ไม่เป็นปัญหาในการรื้อถอนใดๆ แต่ก็นั่นแหละพอพวกท่านหันไปมองหลานสาวคนเล็กก็ต้องคิดได้ว่า

     ความคิดที่ว่าจะเป็นปัญหาคงจะไม่มี ถ้าทางผิดตำแหน่งก็แค่ให้หลานเสาร์น้อยจัดการใช้นิ้ววิเศษย่อขนาดลงมาและย้ายไปยังตำแหน่งอื่นก็ได้ ซึ่งมันไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย

(เครื่องแกะเมล็ดข้าวโพดน้องเสาร์น้อยจะประมาณนี้จ้า)

************

     นอกจากจะมีเครื่องโม่หิน โม่แแป้งไว้ใช้กันแล้ว เสาร์น้อยยังนึกถึงเจ้าที่แกะเมล็ดข้าวโพดอีกหนึ่งอย่างที่เป็นเครื่องทุ่นแรงอย่างหนึ่งให้กับทุกๆคนได้ใช้กันอีกด้วย 

     ตอนนี้ไม่ว่าจะทำอะไรเสาร์น้อยก็คิดของแปลกๆออกมาช่วยผ่อนแรงครอบครัวของเธออย่างต่อเนื่องเลย

######## 

เอกสารอ้างอิง

ขอบคุณภาพและข้อมูลจาก :

https://shopee.co.th/