ลิขิตเทพอสูร

ตอนที่ 45 พลังแห่งความมืดที่แท้จริง

จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง

หลังจากหลอมรวมกับพลังของเงาดำ หลิงเทียนสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในร่างของเขา

ดวงตาของเขาฉายแสงสีแดงวาบขึ้นมาเพียงครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับสู่สภาพปกติ แต่แม้ภายนอกจะดูเหมือนเดิม ทว่าภายในกลับแตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง

พลังอันมหาศาลหลั่งไหลไปทั่วร่าง ทุกการเคลื่อนไหวลื่นไหลราวกับควบคุมธรรมชาติได้

แม้แต่เสียงลมหายใจของเขาก็เปลี่ยนไป ทุกอย่างดูสงบนิ่ง ทว่ากลับมีความกดดันบางอย่างแฝงอยู่

“นี่สินะ... พลังที่แท้จริงของข้า”

หลิงเทียนกำหมัดแน่น รู้สึกได้ถึงพลังที่สามารถทำลายทุกสิ่งในโลกได้หากเขาต้องการ

แต่… นี่เป็นพลังที่เขาควบคุมได้จริงๆ หรือ?

---

ทดสอบพลังใหม่

หลิงเทียนยกมือขึ้นช้าๆ ก่อนจะปล่อยพลังออกไปเล็กน้อย

ฟึ่บ!

พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของเขาสั่นสะเทือนเพียงเพราะกระแสพลังบางเบา พลังมืดหมุนวนรอบตัวเขาอย่างเป็นธรรมชาติ

เขาลองสะบัดมือไปข้างหน้า

ฟุ่บ!

ตูมมมมมม!

เพียงแค่ปล่อยพลังออกไปเบาๆ ต้นไม้ขนาดใหญ่ตรงหน้าก็แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ

“รุนแรงเกินไป…”

หลิงเทียนขมวดคิ้ว เขายังควบคุมพลังนี้ได้ไม่สมบูรณ์ พลังที่มากเกินไปอาจกลายเป็นจุดอ่อนหากใช้อย่างไม่ระมัดระวัง

แต่ก่อนที่เขาจะได้ทดสอบเพิ่มเติม จู่ๆ ก็มีเงาร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว!

---

เงาปริศนา

“โอ้… ไม่อยากจะเชื่อ เจ้ากลืนกินพลังนั้นได้จริงๆ”

เสียงหนึ่งดังขึ้นจากความมืด

หลิงเทียนหันขวับไปทางต้นเสียง ก่อนจะเห็นชายผู้หนึ่งยืนอยู่บนกิ่งไม้สูง ดวงตาของมันเป็นสีทองสว่างไสว ราวกับสัตว์นักล่าที่เฝ้ามองเหยื่อ

มันคือยอดฝีมือที่แข็งแกร่งอย่างไม่ต้องสงสัย

“เจ้าเป็นใคร?”

ชายปริศนายิ้มบางๆ ก่อนจะกล่าว

“ข้ามาที่นี่เพื่อดูว่า ‘ตัวตนใหม่’ ของเจ้าจะเป็นอย่างไร… และดูเหมือนว่าข้าจะไม่ผิดหวัง”

หลิงเทียนขมวดคิ้ว ความรู้สึกที่ชายคนนี้มอบให้เขาแตกต่างจากคนทั่วไป ราวกับว่าเขากำลังเผชิญหน้ากับอสูรร้ายที่ซ่อนอยู่ในเงามืด

“เจ้ารู้จักพลังนี้?”

ชายปริศนาไม่ตอบ แต่เพียงชั่วพริบตา ร่างของมันก็หายไปจากสายตา!

“เร็ว!”

หลิงเทียนรีบตั้งท่าเตรียมรับมือ ก่อนที่เสียงของชายปริศนาจะดังขึ้นที่ด้านหลัง

“แต่ยังไม่เร็วพอ!”

ฟุ่บ!

หมัดหนักๆ พุ่งเข้าที่กลางหลังของหลิงเทียนอย่างจัง ร่างของเขาถูกซัดกระเด็นไปไกล!

ตูมมมม!

แต่แทนที่เขาจะล้มลง หลิงเทียนกลับหมุนตัวกลางอากาศก่อนจะลงสู่พื้นอย่างมั่นคง

เขาเงยหน้าขึ้นมองศัตรูด้วยดวงตาเย็นเยียบ

“เจ้าต้องการอะไร?”

---

ศัตรู หรือ อาจารย์?

ชายปริศนาเดินเข้ามาใกล้พลางหัวเราะเบาๆ

“ข้าไม่ได้ต้องการจะฆ่าเจ้า”

“ตรงกันข้าม… ข้าอยากจะ ‘สอน’ เจ้า”

“เพราะเจ้ามีพลังแบบเดียวกับข้า”

ดวงตาของหลิงเทียนเบิกกว้าง

“พลังแห่งความมืด…?”

ชายปริศนายิ้ม ก่อนจะพยักหน้า

“หากเจ้าไม่อยากถูกกลืนกินโดยพลังนี้ เจ้าต้องเรียนรู้วิธีควบคุมมัน”

หลิงเทียนกำหมัดแน่น เขารู้ดีว่าพลังนี้อันตรายแค่ไหน หากใช้อย่างไม่ถูกต้องมันอาจจะทำให้เขาสูญเสียตัวตนเดิมไป

“ตกลง ข้าจะเรียนรู้จากเจ้า”

ชายปริศนาเผยรอยยิ้ม ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

“ดี… ข้าจะทำให้เจ้าเป็นนักฆ่าที่แข็งแกร่งที่สุด”