“โถ่เอ้ย แพ้อีกจนได้-----สิบตาติดต่อกันแล้ว นี่หรือว่าฉันจะไม่มีโชคจริง ๆ ถ้าตาหน้าพลาดอีกฉันก็อดสุ่มกาชา ปกติเรทการตกก็แย่อยู่แล้ว”
เหมือนพวกเขาจะเป็นักเรียนม.ปลาย ตีสามแล้วเด็กพวกนี้ยังไม่กลับบ้านไปนอนอีก----- “เฮียครับ ขอบคุณที่ให้ยืมใช้ห้องน้ำนะครับ”-----“ไม่มีปัญหาน้องชาย ว่าแต่น้องชายเคยเล่นมิราเคิลวอลไหม?-----
มิราเคิลวอล? ‘คงเป็ชื่อเกมที่ฮิตในตอนนี้’ ผมคิดเช่นนั้น
ผมตอบปฏิเสธ “ไม่ครับ ผมไม่เล่น...” เกมนี้เหรอคือมิราเคิลวอล เหมือนเกมที่ฉันเคยเล่นเมื่อก่อน NEW WORLD!
“ไม่เป็ไร แต่เหมือนนายจะเคยเล่นเกมคล้าย ๆ กันมาก่อนนะ งั้นนายช่วยพี่หน่อยสิ ถ้าชนะสิบเอ็ดตาก็จะได้สุ่มสิบเอ็ดครั้ง”
ไม่รู้ทำไมผมลังเลที่จะตอบyes หรือNO เป็คำตอบง่าย ๆ ที่ผมมักจะกดผ่าน ๆ ในเกม แต่ตอนนี้ผมกลับกำลังลังเล...
คงเป็เพราะเกมทั้งสองมีความคล้ายกัน แต่เกมแนวนี้ก็คล้ายกันหมดแหล่ะ “ก็ได้ครับ” ผมตอบตกลงลองดู
เฮียหนวดลุกให้ผมนั่ง
ตัวละคร: นายจันหนวดเขี้ยว LV.67 อาชีพ:ช่างตีเหล็ก
อาชีพช่างตีเหล็ก? สายสรรสร้างงั้นเหรอ... คงไม่แปลกที่สถิติการรบจะค่อนข้างต่ำ แต่อาชีพนี้ข้อดีหรือจุดเด่นของมันก็คือ...
YOU LOSE!
“น้องชายแพ้ตาเดียวเอง ไม่เป็ไร ตาแรกก็แบบนี้” ไม่คิดว่าผมจะถูกปลอบใจหลักจากที่แพ้บนโคลอสเซียมครั้งแรก เพราะสมัยก่อนของผม...ไม่ ต้องบอกว่า เหยี่ยวมารคือผู้เล่นอันดับหนึ่งบนโคลอสเซียมเสมอมา สถิติรบ1000ครั้ง ชนะ1000ครั้ง ไม่เคยหล่นจากtop10 สักครั้งั้แ่ติดอันดับ
ผมลองวิเคราะห์สาเหตุที่แพ้ อีกฝ่ายเป็สายต่อสู้อาชีพนักฆ่า ว่องไวในการสังหาร หากโจมตีถูกจุดและคอมโบกันได้เหมือนเมื่อครู่ สายสรรสร้างอย่างช่างตีเหล็กที่ช้าอยู่แล้วก็หมดโอกาสที่จะชนะ
จุดอ่อนของอีกฝ่ายคืออะไร? และจุดแข็งของอาชีพช่างตีเหล็กคือ หมัด!
ตู้ม! [คอมโบล้มเหลว]
“หมอนี่เป็ใคร จู่ ๆ ก็เก่งขึ้น...อาชีพช่างตีเหล็กสู้เก่งขนาดนี้เชียว?”
“หมอนั่นอาจจะฟลุ๊คก็ได้ ต่อยมั่ว ๆ ต้องมีโดนบ้างแหล่ะ นายมีโอกาสอีก9ตา อย่ารีบถอดใจ”
ฮัดชิ้ว!
“อู้วน้องชาย! เล่นเก่งดีหนิ นายชนะนักฆ่าได้ด้วย หมอนั่นเลเวล81 สูงกว่านายตั้งเยอะ”
“แค่โชคดีครับ”
“ฮ่าฮ่า น้องชายถ่อมตนอีกแล้ว”
ผมโชคดี ในมุมมองโปรเพลเยอร์ หมัดนั่นของผมคือการสุ่มไปรอบ ๆ และนักฆ่าคนนั้นหากคอมโบสำเร็จก็จะเป็ฝ่ายชนะ
YOU WIN YOU WIN YOU WIN YOU WIN
“นะ...น้องชาย” ตอนนี้เฮียหนวดอึ้งค้างไปแล้ว “สุ่มสิบครั้งสำเร็จ! น้องชาย…เป็ใครกันแน่?”
ผมยิ้มและตอบ “ก็แค่คนตกงานคนหนึ่งครับ”
เฮียหนวดยังยืนใบ้แดก ส่วนผมเลื่อนดูประวัติการต่อสู้ทั้งสิบเอ็ดครั้ง ตอนนี้นักฆ่าคนนั้นคงหงุดหงิดจนทุบคีบอร์ดล่ะมั้ง เพราะจุดอ่อนที่เผยออกมาต่อหน้าเขา
ต่อหน้าอดีตโปรเพลเยอร์อย่างเขา
“เป็---ไปได้ไง หมอนั่น...” ผู้เล่นที่เล่นนักฆ่าพูดตะกุกตะกัก นี่คือสถิติที่แย่ที่สุดของเขา มันจะไม่ทำให้เขารู้สึกใได้อย่างไร
“บริษัทดีเวิลด์ คงไม่รับนายแล้วล่ะ สถิติของนายแย่จนเกินไป ถึงแม้นายจะติดอันดับ34 บนบอร์ด แต่นั่นก็เป็เพียงส่วนหนึ่งของข้อเสนอ ตอนนี้ฉันอยากรู้แล้วสิ ว่าผู้เล่นสายสรรสร้างคนนี้เป็ใคร? เขารู้จุดอ่อนของนายได้อย่างไร?”
“จุดอ่อนเหรอ? นายบอกเฮียได้ไหมจุดอ่อนที่ว่าคืออะไร”
“รูปแบบการคอมโบ” ผมตอบ อีกฝ่ายยึดติดกับการคอมโบรูปแบบเดิม ๆ ของตัวเองมากจนเกินไป ถึงแม้จะทำให้เขาชำนาญแต่ถ้าไม่รู้จักพลิกแพลง ผลสุดท้ายก็คือล้มเหลว!
---จากนั้นภพก็ย้ายกลับไปที่นั่งเดิมของตัวเอง---เฮียหนวดยกที่นั่งคืนนี้ฟรีแก่เขา---เด็กพวกนั้นเหมือนจะพบกับความผิดหวังและกลับไปแล้ว---จุดอ่อนของฉันคืออะไร? ก็คือการที่ฉันต้องบังคับตัวละครที่ไม่ใช่ตำแหน่งหลัก?----ไม่ใช่ จุดอ่อนที่ทำให้ฉันแพ้ในครั้งนี้คือ การตั้งค่า---
เวลาในตอนนี้ใกล้จะเช้าแล้ว ผมเปิดจอคอมขึ้นมา ณ ปัจจุบันมีเกมให้เลือกเล่นมากมาย แต่ทั้งหมดไม่เหมือนนิวเวิลด์ ไม่มีความท้าทายอีกแล้ว...แต่คงเพราะมิราเคิล เกมที่ลุงหนวดให้ผมเล่น ผมจึงมีไฟขึ้นอีกครั้ง
ตึ๋ง! ข้อความเด้งขึ้นบนจอ ผมสงสัยว่ามันคืออะไร ข้อความอะไร เพราะผมยังไม่ได้ล็อกอิน คงจะเป็แจ้งเตือนพวกเกมมาใหม่ล่ะมั้ง! ร้านเกมมักมีอะไรแนวนี้
“ขอต้อนรับสู่โลกแห่งเกม ผู้เล่นจะได้ััถึงรสชาติอีกครา...เกมของเราได้ผสมผสาน...” เกมแนวนี้อีกแล้ว...ผมคิดในใจ
“New World”
หะ! หะ!
ชื่อเกมที่ทำให้ผมหวนนึกถึงอดีต ได้ปรากฏขึ้นใน่เวลาที่ผมมีไฟอยากเริ่มต้นใหม่ “มะ...มันคือเื่จริง”
มือของเขาค่อย ๆ รูดเมาส์ลง ข้อความบรรทัดต่อบรรทัด หน้าที่หนึ่ง หน้าที่สอง หน้าที่สาม และหน้าที่สี่!
เขาอ่านมาถึงย่อหน้าสุดท้ายแล้ว มือขวาที่จับเมาส์สั่นไม่หยุด
ย่อหน้าสุดท้ายเขียนว่า[ขอขอบคุณเหล่าเกมเมอร์ที่ให้การตอบรับเป็อย่างดีเราหวังว่าคุณจะสนุกบนโลกใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม—พวกคุณอาจจะเคยได้ยินบทกลอนแห่งวีรบุรุษเมื่อนานมาแล้ว บนทุ่งหญ้าเริ่มต้นคือจุดเริ่มต้นของเหล่าเพลเยอร์ สองปีที่แล้วบทกลอนวีรบุรุษถูกบรรเลงโดยเพลเยอร์ผู้ปิดฉากละคร ผู้คนคิดว่านั่นคือจุดจบของNew World ไม่ใช่ New World มันควรเป็จุดเริ่มต้นเสมอ---แล้วพบกัน โซล!”
สองวันก่อน บริษัท
ภพที่กำลังปั่นงานกองสุดท้ายบนโต๊ะอย่างเอาเป็เอาตาย สมิทธ์มาหาเขาทั้งที่ปกติแทบไม่อยากเจอหน้า มันเกิดอะไรขึ้น หมอนี่ไม่เคยคิดอยากจะมาเหยียบแผนกของเขาสักครั้ง
“ได้ยินว่ามีเกมกำลังจะเปิดตัว” เกมเหรอ พูดอะไรของเขา? “นายสนใจสมัครเข้าร่วมโครงการไหม?”
ตอนนั้นผมเองก็สงสัยว่าทำไมเ้าหมอนี่ถึงมาเสนอให้ผมเป็ผู้เข้าร่วม ทั้งที่มันเกลียดขี้หน้าผมและไม่อยากเห็นผมได้ดี ที่แท้เกมที่หมอนั่นหมายถึงก็คือ New World
ถ้าเป็เมื่อก่อนผมคงปฏิเสธไม่ลง เพราะเงินรางวัลที่จะได้ขั้นต่ำก็คือสองหมื่นบาท
ตอนนี้ผมชัดแจ้งแล้วว่าผมจะทำงานอะไรดี ในเมื่อขุมทรัพย์อยู่ตรงหน้าผมผมก็จะรีบกอบโกยให้ได้มากที่สุด ยิ่งเ้านั่นพาคนของบริษัทมาหวังสร้างฐานอำนาจ ยิ่งง่ายสำหรับผม กิลด์ของมัน! จะเป็คลังส่วนตัวของเรา
สมิทธ์ไม่รู้ว่าผมเคยเป็ผู้เล่นอันดับต้น ๆ ของNew World เพราะผมใช้ตัวละครสองตัวในการปกปิดสายตาของเขา
เหยี่ยวมารคือผู้เล่นอันดับหนึ่งใน่สามปีหลัง ทั้งเก่งฉลาด หยิ่งทะนง ถึงแม้จะมีกิลด์มากมาย้าให้เขาเข้าร่วม เขาก็จะปฏิเสธอย่างไม่ไยดี
เหยี่ยวมารถูกมองว่าเป็บุคคลชั้นสูงทั้งในเกมและชีวิตจริง ทำให้ผมไม่ถูกสงสัยว่าเป็ผู้เล่นคนนั้น
สมิทธ์รู้เพียงว่าผมทำงานเป็พ่อค้าคาราวานที่เดินทางไปทุกดินแดนทวีป โรงประมูลที่มีเ้าของชื่อ “กมลภพ” เงินทั้งหมดที่ได้มาผมนำไปใช้หนี้ที่ครอบครัวตัวเองก่อไว้
ผมรู้ว่าสมิทธ์ไม่ใช่คนโง่ เขาต้องสงสัยว่าผมหาเงินมากมายขนาดนี้มาได้อย่างไร เขาลงทุนจ้างสายสืบชื่อดังในเงามืดที่มีค่าตัวถึงหกหลัก ดีที่ผมไหวตัวทันจึงรอดมาได้
และเป็อีกหลายครั้งที่เขายังคงตามสืบเื่เงินลงทุนปริศนาในโรงประมูลของผม กิลด์ดีเวิลด์เป็กิลด์ใหญ่อันดับเจ็ดในโลกและอันดับหนึ่งในไทย และถ้าผมยังไม่คิดแผนใหม่พวกเขาต้องตามสืบรู้แน่
โชคดีที่ผมมีกิลด์ของเพื่อนที่เป็ชาวต่างชาติ พวกเขายอมรับข้อตกลงที่ผมจะเข้าร่วมากิลด์ด้วย แลกกับการที่พวกเขาจะเอาชื่อเข้ามาลงทุนที่โรงประมูล
แต่นั่นยังไม่ใช่บทสรุปเกี่ยวกับข้อสงสัยในของสมิทธ์ สมิทธ์ยังคงเคลือบแคลงสงสัยในตัวของผม ผมจึงต้องแสดงตัวออกมาเพื่อแก้ไขปัญหาที่เป็เรื้อรัง ไม่ใช่ผม! แต่เป็เหยี่ยวมาร
ข่าวหน้าหนึ่งบนบอร์ดเกม! [เหยี่ยวมารเข้ามาซื้อหุ้นโรงประมูลกว่าสี่สิบแห่งทั่วทวีปเริ่มต้น ส่งผลให้ค่าเงินดีดตัวสูงถึงเป็ประวัติการณ์!]
“อา ยังเหลือเวลาอีกสองวันสำหรับการเตรียมตัว” เกมนิวเวิลด์จะเปิดตัวในอีกสองวันข้างหน้า ถึงแม้จะเร็วไปหน่อย แต่ผมต้องเริ่มเตรียมตัวแล้ว
เทียบกับกิลด์ใหญ่ ๆ ที่เริ่มเคลื่อนไหว ผมถือว่าออกตัวได้ช้าที่สุด
ไหนจะพวกปีศาจที่อยู่บนท็อปแรงค์พวกนั้น
[เจียงซื่อ] เพลเยอร์ที่ถูกยกให้เป็อันดับสองของเกม เ้าหมอนี่คือมือฉมังของแท้ ผมเคยดวลกับเขาสามครั้ง ชนะสองเสมอหนึ่ง สองครั้งล่าสุดเป็ผมที่ชนะแต่หมอนี่ก็ประมาทไม่ได้จริง ๆ แหล่ะ สองปีที่ผมหายไปจากวงการ เ้าหมอนี่คงผงาดขึ้นมาเป็ับนเกมอื่นอย่างไม่ต้องสงสัย “ฉันหวังว่าเราจะได้เจอกันนะ”
นอกจากเจียงซื่อที่ไม่ควรประมาท คนอื่น... จริงสิผมเกือบลืมเขาไป อดีตเพลเยอร์คลาสนักรบ ผู้เล่นคนไทยเหมือนผม! เ้าหมอนั่นชื่ออะไรนะ? “เทพดล”
ตอนที่ผมเจอเขาตอนนั้นเขาอยู่อันดับหกสิบเจ็ด ทักษะดาบของเขาสามารถฟันคอผมลงได้เลย ถ้าเผลออ่ะนะ อิอิ*-*
‘ในเมื่อคิดจะหวนคืนวงการธุรกิจ คงต้องมองหาพนักงานซะแล้ว’
สองชั่วโมงก่อนเช้าภพนั่งดูคลิปบนยูทูปจนตะวันขึ้น---สวมเสื้อโค้ทสีดำแบรนด์เนมราคาแพงที่ทำให้ผู้คนมองดูเขาเหมือนยาจก
มหาวิทยาลัยนานาชาติ---
ภพยืนอยู่หน้ามหาวิทยาลัย มองดูชื่อที่สลักอยู่บนนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองแก่แล้วหรืออย่างไร? เขาไม่เคยเข้าเรียนในระดับมหาลัยมาก่อน เพราะเื่เงิน
ตอนนี้เขานึกขึ้นมาได้“เ้าหมอนั่นน่าจะกอบโกยเงินขณะเล่นเกมได้ไม่น้อย ถึงขนาดเข้าเรียนที่นานาชาติได้สบาย จุจุ นี่สิถึงจะเป็พนักงานคนแรกของฉัน!”