มารฟ้าพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 76

ช่วงบ่ายของวันถัดมา สำนักงานหลัก ขององค์กรอิลลูมินาติ กำลังโกลาหล เนื่องจากสัญญาณของแคลร์ ได้ขาดหายไปเกิน 24 ชั่วโมง

โจนาธานเริ่มรู้สึกเป็นกังวล เพราะจุดที่พบสัญญานครั้งสุดท้ายของเธอ อยู่ที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ บางทีมันอาจจะเกี่ยวกับภารกิจ ที่เขามอบหมายให้เธอไปทำ

ในขณะที่ทุกคนกำลังง่วนอยู่กับ การค้นหาตัวแคลร์จากดาวเทียมของรัฐบาล ชายผอมแห้งคนหนึ่งก็เดินเข้ามาในอาคาร เหล่าเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่รู้จักชายคนนี้ ถึงกับยืนตัวแข็งทื่อด้วยความหวั่นเกรง

“โนอาห์ มาได้จังหวะพอดีเลย นึกว่าอีกหนึ่งเดือนคุณถึงจะเริ่มเคลื่นไหวเสียอีก" โจนาธานออกมาต้อนรับโนอาห์ 

“แค่แวะมาดูนิดหน่อย แล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น?" 

โจนาธาน เชิญโนอาห์เข้าไปคุยในห้อง เขาเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น ให้โนอาห์ฟังอย่าละเอียด ทั้งเรื่องที่สัญญาณของแคลร์ขาดหายไป รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับสาขาย่อยในไมอามี และโบราณสถานในประเทศเปรู ที่ยังคงเป็นปริศนา

ในขณะเดียวกัน รถตู้ 10 กว่าคัน ขับมาจอดที่หน้าตึกสำนักงานหลัก ขององค์กรอิลลูมินาติ ม่านพลังขนาดใหญ่ปกคลุมทั่วทั้งตึก จากนั้นก็มีฝูงมนุษย์หมาป่า กรูกันออกมาจากรถตู้ สร้างความแตกตื่นให้กับพนักงานในอาคาร ชิงเทียนได้สั่งเอาไว้ว่า ห้ามทำร้ายคนที่ไม่คิดจะสู้เด็ดขาด เพราะเขาไม่มีรสนิยม สังหารคนพร่ำเพรื่อสักเท่าไหร่ 

กลุ่มของผู้บ่มเพาะ ที่นำโดยฮวงเทียนหลง มีหน้าที่รับมือ กับเหล่าเจ้าหน้าที่ระดับสูง หยางเล่ยควงขวานยักษ์ เข้าบดขยี้ศัตรู ราวกับเทพสงคราม ที่ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน 

“เข้ามาเลย!! อาตมาจะส่งพวกประสก ดับขันธ์สู่นิพพานเอง" โต้วหลัว พูดออกมาอย่างไร้ยางอาย แม้แต่พวกเผ่าแสงจันทร์ ยังมองหลวงจีนหนุ่มคนนี้ด้วยสายตาแปลกๆ

เสียงเตือนภัยดังไปทั่วอาคาร โจนาธานซึ่งกำลังนั่งอยู่ภายในห้องกับโนอาห์ ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ แล้วติดต่อไปยังทีมรักษาความปลอดภัย “เกิดอะไรขึ้น!!"

“ศัตรูบุกครับ!! ขอกำลังเสริมที่ประตูหน้าด้วยครับ" เสียงปลายสาย ตะโกนตอบกลับมา

โนอาห์ที่กำลังนั่งกอดอก แสยะยิ้มออกมา “ดูเหมือนว่าฉัน จะมาถูกจังหวะพอดีนะเนี้ย" เขาเปิดหน้าต่างพลางก้มมองดูผู้บุกรุก 

“ขอล่วงหน้าไปก่อนนะ" หลังจากที่หันมาพูดกับโจนาธาน โนอาห์ก็กระโดดลงไปจากตึก ซึ่งมีความสูงราว 30 ชั้น 

ชิงเทียนที่กำลังก้าวลงมาจากรถ สัมผัสได้ถึงจิตคุกคาม เมื่อเงยหน้าขึ้นมองก็พบกับร่างผอมแห้ง กำลังกระโดดทิ้งดิ่งลงมา 

“ระวังด้านบน!!" 

ชายหนุ่มตะโกนบอกกลุ่มที่ยังคงอยู่ด้านนอกอาคาร พร้อมกับพุ่งเข้าไปด้านรับการโจมตี ชายที่กระโดดลงมาจากตึก คือคนที่สร้างความกังวลให้กับเขามากที่สุด จากความทรงจำของนิค โนอาห์นั้นไม่ค่อยจะมายุ่มย่าม ภายในองค์กรสักเท่าไหร่ ดูเหมือนว่าครั้งนี้ เขาจะเจอแจ็คพ็อตเข้าซะแล้ว

หมัดของโนอาห์และดาบชิงหลง เข้าปะทะกันกลางอากาศ เผ่าแสงแสงจันทร์บางส่วน ถูกแรงปะทะซัดปลิวออกไป มือที่กำลังกำดาบของชิงเทียนเริ่มมีอาการด้านชา แต่เขาก็ยังคงมีสีหน้าที่ไม่หวั่นเกรง

“สมแล้ว ที่สามารถโค่นแคลร์ลงได้" โนอาห์เผยยิ้มออกมา ตั้งแต่ได้รับพลังมา ไม่เคยมีใครต้านทานพลังของเขาได้มาก่อน 

‘ดัชนีพิฆาตเทพ 2 ดัชนี อัสนีเพลิงพิโรธ'

ชิงเทียนรวบรวมพลังไว้ที่ปลายนิ้ว จากนั้นก็ปล่อยลำแสงทำล้ายล้างออกไป แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ โนอาห์ไม่ได้มีทีท่าว่าจะหลบแม้แต่น้อย ในช่วงพริบตาที่ลำแสงจากดัชนี กำลังจะถึงตัวศัตรู มันกลับถูกสะท้อนมายังแหล่งกำเนิด พร้อมพลังโจมตีที่มากกว่าเดิมหลายเท่า

ชิงเทียนเอี้ยวตัวหลบอย่างหวุดหวิด พลังของโนอาห์ คือการสะท้อนกลับ ด้วยความรุนแรงที่ทวีคูณ 

โนอาห์สามารถลอยตัวอยู่บนพื้น ได้จากการกระโดดสร้างแรงอัดอากาศ ใต้บริเวณฝ่าเท้า เขาค่อนประหลาดใจ ที่ดาบชิงหลง สามารถต้านทานการโจมตีของเขาได้ โดยไม่บุบสลาย

ปีกเพลิงปรากฏขึ้น ที่ด้านหลังของชิงเทียน เขาบินเข้าหาโนอาห์ด้วยความเร็วสูง ดาบในมือมีเพลิงอัสนีฟ้าห่อหุ่มทั่วใบดาบ ‘ศาสตราเทพฝ่าเวหา' เพียงพริบตาร่างของชิงเทียนก็หายวับไป และไปปรากฏอีกที ที่ด้านหน้าโนอาห์ในระยะประชิด

เมื่อดาบชิงหลง กำลังจะเข้าถึงตัวโนอาห์ แรงสะท้อนมหาหาศาล ก็ดีดชิงเทียนปลิวกับไป กระแทกเข้ากับตัวอาคารอย่างรุนแรง ร่างกายของชายหนุ่ม พุ่งทะลุคอนกรีตหนา หลายต่อหลายชั้น 

ไม่ว่าการโจมตีโดยใช้ปราณธาตุ หรือการโจมตีทางกายภาพ ก็ไม่มีผลกับโนอาห์ทั้งสิ้น หากฝืนโจมตีต่อไป คงมีเพียงเขา ที่จะเป็นฝ่ายได้รับบาดเจ็บ ชิงเทียนเค้นหัวคิดอย่างรวดเร็ว ทันใดนั้นเขาก็มองโกมินทร์ ซึ่งกำลังสู้กับเจ้าหน้าที่ระดับ 4 ถึงสองคนภายในโถงทางเดิน

‘ถ้าพลังธรรมชาติ และพลังทางกายภาพไม่มีผล แล้วถ้าหากเป็นพลังจากอาคมหล่ะ?' ชิงเทียนรีบเข้าไปหาโกมินทร์ พร้อมกับจัดการกับเจ้าหน้าที่ทั้งสองคน 

“โกมินทร์ ได้ยินว่านายมีอาคม สำหรับสำหรับเสริมพลังให้กับอาวุธ ช่วยร่ายเสริมพลังให้กับดาบเล่มนี้ที"

“ทราบแล้วครับ" โกมินทร์ประนมมือ พร้อมกับร่ายคาถา อักขระโบราณสีทอง ลอยวนรอบใบดาบ “อาคมมีนี้ สามารถคงสภาพได้แค่ 30 นาทีเท่านั้น โปรดใช้อย่างระมัดระวังด้วยครับ ชิงเทียนพยักหน้า พร้อมกับพุ่งตัวออกไปยังด้านนอกอาคาร 

“หายไปนานเลยนะ" โนอาห์ ซึ่งกำลังลอยตัวอยู่กลางอากาศเอ่ยทัก

“ขอโทษที่ทำให้ต้องรอแล้วกัน" ชิงเทีนนเข้าฟาดฟันกับโนอาห์อีกครั้ง ดาบชิงหลงที่ถูกห่อหุ้มด้วยอักขระสีสอง เล็งเฉือนไปที่แผ่นอกของโนอาห์ ครั้งนี้พลังของโนอาห์ ไม่สามารถสะท้อนกลับมาได้ หน้าอกอันผอมซูบ ถูกฟันเป็นแผลยาวลึก เลือดสีแดงกระเซ็นไปในอากาศ

โนอาห์ไม่เคยสัมผัสกับความเจ็บปวด ตั้งแต่ตอนที่เขาได้รับพลังมา และคิดมาเสมอว่าไม่มีสิ่งใดในโลก ที่จะสามารถทำให้เขาบาดเจ็บได้ ต่อจากนี้ไป เขาต้องระมัดระวังดาบของชิงเทียนมากยิ่งขึ้น 

ชิงเทียนกระหน่ำใช้ทักษะออกมา โดยไม่มีการเก็บซ่อนไว้ การกวัดแกว่งดาบของเขารวดเร็วปานสายฟ้า ซึ่งแม้แต่โนอาห์เอง ก็ไม่สามารถตามการเคลื่อนไหวได้ทัน 

การต่อสู้กินเวลานานเกือบ 30 นาที สภาพของโนอาห์ในตอนนี้ เต็มไปด้วยบาดแผลหลายแห่ง และอีกไม่นานอาคมที่เสริมพลัง ให้กับดาบชิงหลงก็จะคลายออก ชิงเทียนจึงต้องรีบปิดฉากให้เร็วที่สุด

ดวงตาของชายหนุ่มส่องแสงสีฟ้าออกมา ทันใดนั้นเองร่างกายของโนอาห์ ก็ถูกผนึกการเคลื่อนไหวโดยสมบูรณ์ 

ดาบสีฟ้าคราม ถูกฟันออกมาในแนวนอน เฉือนเข้าที่แขนของโนอาห์ จนขาดกระเด็น และในขณะที่ใบดาบกำลังจะเข้าถึงบริเวณลำตัว พลังอาคมที่ห้อมล้อมใบดาบก็คลายออก การโจมตีจึงสะท้อนกลับออกมา โนอาห์ร้องด้วยความเจ็บปวด พร้อมกับใช้มือกุมบาดแผลเอาไว้ เขาคว้าแขนข้างที่ถูกฟันขาดกระเด็น แล้วรีบหลบหนีออกไปนอกม่านพลัง แต่กลับไม่สามารถทำลายม่านพลังออกไปได้ 

ในที่สุดโนอาห์ก็ตัดสินใจทำลายพื้นถนนคอนกรีต จากนั้นก็หนีไปทางท่อระบายน้ำ ชิงเทียนไม่สามารถตามไปจัดการได้ กว่าเขาจะไปขอให้โกมินทร์ร่ายอาคมให้อีกครั้ง โนอาห์ก็คงจะหนีไปไกลแล้ว แต่เหตุการณ์ก่อนหน้านี้ ก็ทำให้เขารับรู้อะไรบางอย่าง นั่นก็คือโนอาห์ ไม่สามารถทำลายรูปแบบได้ 

หมายความว่า หากชิงเทียนเข้าสู่ขอบเขตก่อตั้งวิญณาณ และใช้รูปแบบทั้งหกในการต่อสู้ โนอาห์ก็จะไม่ใช่คู่ต่อของเขาอีกต่อไป

ทุกคนในองค์กรอิลลูมินาติ ยกมือยอมแพ้ หลังจากที่เห็นชายผู้ซึ่งเป็น อันดับหนึ่งในองค์กร เผ่นหนีไป โจนาธานเองก็ลงมามอบตัวกับชิงเทียน เขาไม่คิดเลยว่า เพียงภารกิจเล็กๆ อย่างการลักพาตัวหมอคนหนึ่ง จะบานปลายมาถึงขั้นนี้ได้

ตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ ชิงเทียนไม่เห็นแม้แต่วี่แววของแคลร์ เขาจคงเข้าไปถามกับผู้อำนวยการ อย่างโจนาธาน “แคลร์อยู่ไหน?" 

“ร...เราขาดการติดต่อกับเธอไป ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเธอเป็นตายร้ายดียังไง" โจนาธานตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แม้ว่าเขาจะเป็นผู้อำนวยการ แต่ก็เป็นแค่คนธรรมดา จึงไม่แปลกที่เขาจะต้องหวาดกลัวชิงเทียน

คิ้วของชิงเทียนขมวดเข้าหากัน “เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฉันฟัง ถ้ากล้าโกหกฉันแม้แต่คำเดียวล่ะก็ รับรองได้เลยว่า หัวนายได้หลุดออกจากบ่าแน่!!"

โจนาธานกลืนน้ำลายเสียงดัง เขาเล่าเรื่องภารกิจ ที่ตนมอบหมายให้เธอไปทำ รวมถึงจุดที่พบสัญญานครั้งล่าสุด หลังจากที่ชิงเทียนรับฟังเรื่องราว เขาก็เริ่มจะคาดเดาได้แล้ว ว่าใครเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลัง

“คำถามสุดท้าย นายเคยเห็นประตูแบบนี้ บ้างหรือเปล่า" ชิงเทียนเข้ายื่นรูปประตูชิงหลงให้ดู

โจนานธานมีทีท่าลังเลเล็กน้อย ข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นความลับระดับสุดยอด ซึ่งหากเปิดเผยไป ก็เท่ากับว่าเป็นการทรยศต่อประเทศชาติ แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงมีครอบครัวที่ต้องคอยดูแล การบอกความจริง จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดในตอนนี้ “โบสถ์เซนต์แอนโทนีในเมืองลิมา ประเทศเปรู ที่นั่นมีประตูรูปพยัคฆ์ซ่อนอยู่... "

ชิงเทียน มองเข้าไปในดวงตาของโจนาธาน จากประสบการณ์นับหมื่นปีของเขา สามารถรู้ได้ทันทีว่า ช่ายคนนี้กำลังพูดความจริง “เลือกได้ดีผู้อำนวยการ รีบพาครอบครัวหนีออกจากประเทศนี้ซะ ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ"

ทุกคนในองค์กรอิลลูมินาติ นั่งคุกเข่าอยู่ด้านหน้าตึก หลังจากที่ตรวจสอบแล้วว่า ไม่มีใครอยู่ในอาคาร ชิงเทียนได้สั่งให้จิ่วหยวนปิง พาทุกคนรวมถึงตัวประกัน ออกไปจากม่านพลัง จากนั้นเขาก็เหาะขึ้นไปเหนือดาดฟ้า พร้อมกับนำคันศรจูเชวี่ย เล็งยิงไปยังตึกสำนักงานอิลลูมินาติ วิหคเพลิงขนาดยักษ์ บินทิ้งดิ่งลงมายังตึกด้านล่าง เผาทำลายตึกจนไม่เหลือซาก หากพวกมันคิดจะมาหาเรื่องชิงเทียนอีก คราวหน้าเขาคงต้องบุกไปที่เพนตากอน หรือไม่ก็ทำเนียบขาว

หลังจากจัดการกับ องค์กรอิลลูมินาติเรียบร้อยแล้ว รถตู้ของพวกชิงเทียนก็ขับออกจากที่เกิดเหตุ หลังจากที่รถขับมาได้สักพัก แต่ใบหน้าของชิงเทียน ก็ยังคงเคร่งเครียด ราวกับเขามีเรื่องที่กลัดกลุ้มอยู่ภายในใจ จึงทำให้จิ่วหยวนปิง อดที่จะเอ่ยถามออกมาไม่ได้ “มีอะไรรึเปล่าค่ะ?"

ชิงเทียนนั่งเงียบอยู่สักพัก ก่อนที่จะหันมาพูดกับเธอ “ยังจำพวกผู้บ่มเพาะสายมารได้รึเปล่า ฉันกำลังคิดว่า พวกมันอาจจะอยู่เบื้องหลัง การลักพาตัวเหล่าหญิงสาว"

หากจิ่วหยวนปิงจำไม่ผิด ชิงเทียนเคยบอกว่า พวกมันบ่มเพาะโดยการสูบพลังชีวิต จากเด็กทารกและหญิงพรหมจรรย์ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไม ชิงเทียนถึงมองพวกมัน ด้วยสายตาที่แสนจะรังเกียจ “คุณจะบอกว่า ที่พวกมันลักพาตัวพวกเธอไป ก็เพื่อเพิ่มพลังบ่มเพาะให้ตนเอง!!?"

“มีความเป็นไปได้... เพราะฉะนั้นเราต้องหาทางช่วยเธอโดยเร็วที่สุด" แครล์นั้นมีความแข็งแกร่งพอๆกับจิ่งหยวนปิง นั่นหมายความว่าศัตรูต้องมีพลังระดับอยู่ใน ขอบเขตเปลี่ยนแปลงวิญญานเป็นอย่างน้อย ชิงเทียนยังคงต้องการให้แคลร์ มาเข้าร่วมกับหอนพเก้า หากเขาช่วยเธอได้ บางทีนั่นอาจจะเป็นการซื้อใจหญิงสาวไปในตัว

-------------------------------------

ขอโทษที่เมื่อวานไม่ได้ลงนะคับ พอดีไรท์เวียนหัวทั้งวันเลย จึงต้องงดเขียนไป //Master_Ye

Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์

https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771