ผู้ร่วงหล่น

เสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวด สิ้นหวัง ทรมาน หิวโหยเสียงจำนวนมากปะปนกันจนแจ๊คฟังไม่รู้เรื่อง อีกอย่างหนึ่งยิ่งภูตผีเข้าใกล้แจ๊คมากเท่าไร

แผ่นดินก็ยิ่งสั่นไหวมากขึ้น ทำให้แจ๊คเกือบจะล้มลงหลายรอบ

จิตสังหาร ความหิวโหย กระหายเลือดได้พุ่งทะลุจิตใจของแจ๊คเกือบจะทำให้แจ๊คสลบไปเพราะความเจ็บปวดทางจิตใจและร่างกาย

สีหน้าของแจ๊คขาวซีดแจ๊คเดินข้ามมิติได้แค่ 2 รอบเท่านั้นก่อนที่ภูตผีจำนวนมากจะกำลังมาถึงตัวเข้า

ภูตผีในแต่ละตัวอ้าปากค้างเพื่อจะกลืนกินแจ๊คเข้าไป แม้ว่าแจ๊คมีคนเดียวจะไม่พอความกระหายหิวโหยของภูตผีที่นี้ได้ทั้งหมด

แต่กลิ่นเลือด เนื้อของสิ่งมีชีวิตทำให้ภูตผีไม่สนใจอะไรสักอย่างขอแค่เลือดหยดเดียวเพื่อดับความกระหายหิวโหยก็พอ

แจ๊ครับรู้ว่าอีกไม่กี่วินาทีเขาจะตายจึงกัดฟันพร้อมกับตะโกนว่า

“ในเมื่ออยากจะกลืนกินฉัน ก็เจอไฟอันร้อนแรงหน่อย”

สิ้นสุดเสียงแจ๊ค ร่างกายของแจ๊คมีอุณหภูมิที่สูงขึ้นเรื่อยจนร่างกายด้านนอกลุกเป็นไฟ พอร่างกายของแจ๊คมีไฟลุกขึ้นภูตผีจำนวนมากแสดงอาการหวาดกลัว

แต่พวกมันไม่สามารถหยุดได้เพราะภูตผีด้านหลังได้ผลักพวกด้านหน้ามาทันที

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

เสียงแรกคือแจ๊คกรีดร้องของแจ๊คอีกเสียงหนึ่งคือเสียงกรีดร้องของภูตผีจำนวนมากที่สัมผัสหรืออยู่ในบริเวณ 3 เมตรห่างจากแจ๊ค

ภูตผีที่สัมผัสตัวหรืออยู่ห่างจากแจ๊คไม่มากถูกละลายกลายเป็นไอน้ำ พร้อมกับคำรามอย่างเจ็บปวด

แม้ว่าจะมีภูตผีจำนวนมากถูกฆ่าตายโดยไฟที่ลุกทั่วออกจากร่างกายของแจ๊ค แต่ภูตผีจำนวนมากไม่ค่อยมีสติปัญญา ถึงจะแสดงอาการหวาดกลัวออกมา

แต่ความหิวโหยนั้นทรมานเป็นอย่างมากสำหรับพวกภูตผี การแลกชีวิตเพื่อกินแจ๊คดีกว่าอยู่แบบหิวโหย

ส่วนทางด้านแจ๊คที่กรีดร้องออกมานั้น เป็นเพราะว่าไฟที่กำลังลุกทั่วร่างกายของเขาคือเปลวไฟจากแก่นโลก

ธาตุทั้งหมดที่แจ๊คได้ดูดซับมาทั้งหมดตั้งแต่ขึ้นปีศาจฝึกฝนนั้น แจ๊คสามารถใช้พลังของธาตุนั้น ๆ ได้อย่างเต็มที่ แต่มันติดอยู่ปัญหาเดียวคือร่างกายและวิญญาณของเขาไม่สามารถแบกรับพลังไหว

ทำให้ส่วนใหญ่แจ๊คเลือกที่จะปิดพลังส่วนใหญ่และหันมาใช้พลังส่วนน้อยของธาตุต่าง ๆ ภายในร่างกาย ถึงแม้ว่าธาตุไฟจะหลอมรวมเข้ากับร่างกาย

แต่อย่าลืมว่าธาตุไฟที่แจ๊คเลือดมันไม่ธรรมดา มันคือเปลวไฟจากแก่นโลกที่เหล่าเทพยังต้องการ

หลังใช้กระตุ้นพลังธาตุไฟทั้งหมด แจ๊ครู้สึกเหมือนกับตอนที่ถูกไฟจากแก่นโลกเผาไหม้ร่างกายจนกลายเป็นจุณ ในคราวนี้ไม่มีน้ำจากแม่น้ำดาราไหลผ่านดวงดาวมาลดทอนพลังจากเปลวไฟแก่นโลก

ธาตุไฟเผาไหม้ร่างกายและดวงวิญญาณในคราวเดียวกัน แจ๊คกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวดทรมานและคิดว่าเขาอยู่ในสภาพวะแบบนี้ได้แค่ 10 วินาทีเท่านั้น

การวิ่ง + การเดินข้ามมิติ ในช่วงเวลา 10 วินาทีเขาไม่ว่องไวพอจะไปถึงทางออกได้ แจ๊คคิดว่าถ้าปล่อยเอาไว้แบบนี้ต่อไป

เขาจะตายโดยธาตุไฟในร่างกายของตนเองแทนถูกภูตผีกลืนกินร่างกาย ตัวเลือกไหนมันก็แย่เหมือนกันหมด

แจ๊คคำรามพร้อมกับต่อยหมัดอสูรไปข้างหน้า เขาได้ใช้พลังทั้งหมดเปลี่ยนจากรูปหัวอสูรติดมือไปเป็นรูปหัวอสูรลอยไปด้านหน้าพร้อมกับมีเชือกอัดอากาศสีแดงมัดหัวอสูรเอาไว้

โฮกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คลื่นเสียงคำรามของอสูรได้ทำลายภูตผีไปจำนวนมาก แต่ภูตผีที่อยู่ในห้องมันมีหลายล้านตัว การฆ่าพวกมันไปไม่กี่สิบตัวเหลือมันไม่ได้ลดจำนวนภูตผีลง

ภูตผีจำนวนมากรุมล้อมร่างกายแจ๊คจนแจ๊คมองไม่เห็นทางด้านหน้า ไม่ว่าจะซ้าย ขวา หน้าหรือหลัง เห็นแต่หน้าอันอัปลักษณ์และดวงตาสีแดงก่ำที่เต็มไปด้วยความหิวโหยของภูตผี

ถ้ามองจากมุมสูงจากเห็นภูตผีเหมือนกับปลาปีรันย่าและแจ๊คเป็นสัตว์ที่หลงตกมาในบ่อที่มีปลาปีรันย่าเป็นล้านตัว รุมกินแจ๊คอย่างบ้าคลั่งทำให้ผู้พบเห็นหนาวเย็นไปถึงหัว

ร่างกายของแจ๊คเริ่มจะละลายกลายเป็นไอน้ำจากความร้อนสูงอันมหาศาลของเปลวไฟแก่นโลก แม้ว่าร่างกายของแจ๊คจะมีการต้านทานความร้อนในระดับหนึ่ง

แต่เมื่อเจอความร้อนจากแก่นโลกเหมือนกับไม่ได้ช่วยอะไรมาก แจ๊คเห็นมือทั้ง 2 ข้างที่กำลังจับเชือกกำลังละลายกลายเป็นของเหลวจึงกัดฟันแน่น

หัวใจเริ่มจะเต้นช้าลงเรื่อย ๆ มองที่เห็นด้านหน้าเริ่มจะพร่ามัว สิ่งเดียวที่ทำให้แจ๊ครู้ว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่คือความเจ็บปวดอันทรมานจากเปลวเพลิงแก่นโลก

ภูตผีเห็นว่าไม่สามารถผ่าฟันไปถึงร่างกายของแจ๊คได้ และแจ๊คกำลังจะไปถึงทางออกพวกภูตผีจึงกรีดร้องอย่างโกรธแค้นก่อนจะบุกมาหาแจ๊คอย่างบ้าคลั่ง

เสียงภูตผีถูกเผาไหม้ เสียงคำราม เสียงโกรธแค้นดังล้อมรอบตัวแจ๊คทำให้เขาได้สติเล็กน้อยก่อนจะกระตุ้นธาตุน้ำที่มีพลังอันเล็กน้อยของน้ำในแม่น้ำดาราไหลผ่านดวงดาว

เมื่อสติเริ่มกลับมาแจ๊คคำรามพร้อมกับตวัดเชือกในมือทั้ง 2 ราวกับแส้ แส้ทั้ง 2 ราวกับอสรพิษที่มีชีวิตจิตใจพุ่งเข้าไปโจมตีภูตผีที่เข้าใกล้แจ๊คอยู่ทั้งหมด

ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง

ภูตผีรอบตัวแจ๊คกรีดร้องก่อนจะกลายเป็นไอน้ำ ดวงตาของแจ๊คส่องสว่างเล็กน้อยนี้คือโอกาสแจ๊คเดินข้ามมิติไปด้านหน้าติดต่อกัน 2 รอบ

ตูม

ตอนที่แจ๊คเดินข้ามมิติรอบที่หนึ่งไม่มีอะไรเกิดหนึ่ง แต่รอบที่สอง รอบที่แจ๊คได้มาถึงทางออกพอดีอยู่ ๆ เกิดระเบิดขึ้นตรงส่วนล่างของร่างกายของเขา

ตั้งแต่ท้องไปถึงขา ได้หายไปจากเสียงระเบิดเมื่อสักครู่นี้ แจ๊คตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เสียงระเบิดไม่ได้เกิดจากภูตผี

ภูตผีจำนวนมากเห็นแจ๊คอยู่ตรงหน้าทางออกจึงกรีดร้องบอกว่ามันไม่ยอมจำนน พยายามจะพุ่งไปหาแจ๊คตรงทางออก แจ๊คเห็นภูตผียังตามเขาออกมาจึงมีสีหน้าขาวซีด

ขาของเขาหายไป จะเอาอะไรไปหนีถ้าภูตผีเข้ามามีผลลัพธ์อย่างเดียวที่รอแจ๊คคือความตาย

แจ๊คกัดฟันแน่นและไม่ยอมแพ้จึงยกมือขึ้นพร้อมมีเปลวไฟปรากฏขึ้นตรงฝ่ามือ ฝ่ามือของแจ๊คเริ่มกลายเป็นของเหลวต่อหลังเปลวไฟปรากฏ ขึ้น ตอนมาถึงทางออกแจ๊คได้ยกเลือกการกระตุ้นเปลวไฟแก่นโลกภายในร่างกาย

การทำร้ายร่างกายได้หยุดลง แต่เมื่อภูตผีกำลังจะเข้ามาหาเขาจึงไม่มีทางเลือก ระหว่างที่แจ๊คกำลังจะเตรียมใจ อยู่ ๆ ตรงทางออกได้มีแสงสีแดงปรากฏขึ้นหลังภูตผีเข้ามา

พอเห็นแสงสีแดงภูตผีจำนวนมากแสดงอาการหวาดกลัวกว่าเปลวไฟแก่นโลกของแจ๊คมาก และวินาทีต่อมาแสงสีแดงพุ่งไปทำลายภูตผีจนตายทั้งหมด

ภูตผีที่เหลือแสดงอาการลังเลจ้องมองแจ๊คอย่างหิวกระหาย ก่อนจะกลับไปอยู่ที่เดิม แจ๊คถอนหายใจก่อนจะก้มลงมองดูร่างกายอันน่าสมเพชของตนเอง

เลือดมีชีวิตกำลังรักษาอย่างบ้าคลั่ง เลือดมีชีวิตจำนวนมากได้ละลายหายไปจากเปลวไฟแก่นโลก การรักษาในคราวนี้จนยาวนานมาก แจ๊คไม่มีทางเลือกจึงกระตุ้นธาตุน้ำและธาตุไม้เพื่อช่วยรักษาอีกทีหนึ่ง

คราวนี้แจ๊คเกือบกลายเป็นอาหารภูตผีแล้ว ถ้าไม่ได้พลังของริเทาพีมาช่วย

“ภูตผีที่เกิดในเหมืองทองแห่งนี้ น่าจะเป็นฝีมือของริเทาพี”

เมื่อสักครู่พลังแสงสีแดงนั้น แจ๊คสัมผัสได้ถึงพลังของริเทาพีอ่อน ๆ ทำให้แจ๊ครู้ได้ทันทีว่าเป็นฝีมือของเธอแน่นอน

“หู่เสวียทำไมร่างกายของฉันถึงระเบิดออก”

หู่เสวียไม่ได้ตอบกลับมาทันที หลังรอสักพักหนึ่งก่อนจะตอบกลับมา น้ำเสียงของหู่เสวียเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย

“เพราะร่างกายของนายไม่แข็งแกร่งพอ อีกอย่างแค่ระเบิดส่วนล่างยังดี ภายในมิติสิ่งที่อันตรายมันมีอยู่มากมาย”

แจ๊คได้ยินเสียงของหู่เสวียจึงสับสนสักพักหนึ่ง ทำไมน้ำเสียงถึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“เป็นเพราะมิติ”

“ใช่”

แจ๊คพยักหน้าเพราะนี้เป็นครั้งแรกที่เขาถูกอะไรในมิติทำร้าย ความอันตรายของมิติมากมายภูตผีพวกนี้หลายพันเท่า แจ๊คยังไม่สามารถรับรู้ได้ว่ามิติมีหน้าตาเป็นยังไง

เพราะเวลาต้องเดินข้ามมิติเหมือนกับเทเลพอร์ตที่เวลาเทเลพอร์ตไม่รู้หรือเห็นอะไรแม้แต่นิดเดียว เขาไม่คิดอะไรมากจึงหลับพักผ่อนจากการเหนื่อยล้า

ด้านบนท้องฟ้า หู่เสวียกำลังลอยตัวอยู่บนเหมืองทองเฝ้ามองแจ๊คอยู่มือทั้ง 2 ข้างของเธอกำแน่นจำเลือดไหล หลังแจ๊ครอดจากคลื่นภูตผีจึงคลายมือออก

บาดแผลได้สมานตัวทันทีหลังหู่เสวียคลายมือ ราวกับรับรู้อารมณ์ของเจ้าของคทานกฟินิกซ์น้ำแข็ง 3 ภพออกมาจากร่างกายของหู่เสวียก่อนจะใช้ปีกอันน่ารักทั้ง 2 ข้างกอดหู่เสวีย

หู่เสวียใจเย็นลงก่อนลูบหัวและกล่าวกับนกตัวน้อยสีฟ้า

“ขอบคุณ”

นกตัวน้อยสีฟ้าส่งเสียงร้องดีใจก่อนจะกลับเข้าร่างหู่เสวีย

แจ๊คหลับใหลไป 3 วันก่อนจะฟื้นขึ้นมา ร่างกายเกือบทั้งหมดถูกรักษาแล้ว เหลือไม่กี่ที่แจ๊คจึงใช้วิชาฝังเข็มฟื้นฟูรักษาส่วนที่เหลือของร่างกาย

หลังฟื้นฟูร่างกายทั้งหมด แจ๊คหยิบอาหารขึ้นมากินเพื่อพักผ่อนร่างกายและจิตใจของตนเอง

“ใช้แต้มผู้ร่วงหล่นให้เป็นประโยชน์ดีกว่า”

แจ๊คเปิดระบบผู้ร่วงหล่น เมื่อเปิดระบบผู้ร่วงหล่นแจ๊ครู้สึกเหมือนท้องไส้ปั่นป่วนเมื่อเทียบระบบผู้ร่วงหล่นกับระบบหัวใจแฝงม่วง ก่อนจะถอนหายใจอีกรอบหนึ่งและค้นหาสิ่งที่ตนเองต้องการ

จนเจอ สิ่งนี้ ยุงสอดแนม 100 ตัว 500 แต้มจึงแลกมาอย่างไม่ลังเล แต้มของเขามีเยอะทำไมไม่ใช้ให้เกิดประโยชน์

การใช้ยุงสอดแนมง่ายมาก ๆ ให้ใส่พลังจิตลงไปในยุง จะสามารถบังคับและรับรู้ ได้ยิน มองเห็นสิ่งต่าง ๆ ที่ยุงมองเห็นได้

การบังคับยุงสอดแนมไม่ยากนักเพราะแจ๊คเคยบังคับร่างกายตัวเองด้วยพลังจิต แค่ยุงตัวเล็ก ๆ มันไม่ยากนัก

แจ๊คจึงส่งยุงสอดแนมเข้าไปตรงทางเดินทันที ระหว่างที่สอดแนมแจ๊คแปลกใจมากเพราะระยะทาง 30 กิโลเมตรยังไม่เจอภูตผีสักตัว

มันแปลกมากเพราะระยะทางแค่ 10 เมตรแจ๊คก็เจอภูตผีเป็นกลุ่มหรือตัวเดียว นี้ทำไม 30กิโลยังไม่เจอสักตัวเดียว แจ๊คนึกว่าภูตผีตัวไม่เข้ามาในนี้หรือเปล่า

ระหว่างกำลังดีใจ แจ๊คได้ยินเสียงจากความมืดมิดด้านหน้าของยุงสอดแนม

“ฉั......ฉัน......หิว.......หิว”

..............................................................................................................................................................................................................