ยุทธจักรเทพยุทธ์ (แปลจบแล้ว)

       ตู้เซ่าฝู่ไม่ทันได้ตอบตกลงไต้ซิงอวี่ก็ใช้มือสองข้างกุมมือตู้เซ่าฝู่เอาไว้ จากนั้นลากตู้เซ่าฝู้ออกไปจากจวนที่พัก

       โอวหยังส่วงสะดุ้งเล็กน้อยมองตามหลังเงาของตู้เซ่าฝู่กับไต้ซิงอวี่ไปในใจของนางไม่ค่อยพอใจสักเท่าไร

       “เจ้าเนี่ยนะควรจะออกไปได้แล้ว วันนี้แต่งตัวแบบนี้ออกจะดีไม่รู้ว่าออกไปจะทำให้ผู้ชายหลงเสน่ห์ตั้งกี่คน” มู่หรงโยวรั่วยิ้มให้กับโอวหยังส่วงที่แต่งชุดผู้หญิงสีหน้าดูพอใจกับการแต่งกายของโอวหยังส่วงในวันนี้มาก

       “ข้าไม่สนใจพวกผู้ชายน่ารังเกียจพวกนั้น”

       โอวหยังส่วงเงยหน้าหันไปมองมู่หรงโยวรั่วกล่าวว่า “เจ้ารู้ว่าข้ารู้สึกกับเจ้าอย่างไรข้าชอบเจ้า ข้าไม่ได้ชอบผู้ชาย”

       มู่หรงโยวรั่วยิ้ม กล่าวว่า “ข้าก็เคยบอกแล้ว ข้าคือสหายของเจ้า สหายซี้ของเจ้า สหายที่สนิทเป็นเสมือนพี่น้องกันหากต่อไปเจ้าได้พบผู้ชายที่ตัวเองชอบ ก็จะไม่คิดว่าผู้หญิงดีกว่าผู้ชายแล้วเจ้าต้องจำไว้ว่าเจ้าเองก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง และยังเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆคนหนึ่งอีกด้วย”

       “ข้า……”

       มู่หรงโยวรั่วเหมือนว่ามีอะไรอยากพูดอีก มู่หรงโยวรั่วจับมือขาวๆของโอวหยังส่วง และจูงออกไปจากจวนโบราณของนาง

       ณเมืองหลวงมณฑลหลันหลิงอันครึกครื้น ตรอกถนนหนทางทุกแห่งมีผู้คนรวมตัวและเดินผ่านไปผ่านมามากมายมีเสียงผู้คนคุยกันให้แซ่ดและเสียงร้องเรียกลูกค้าอยู่เนืองๆ ไม่ขาดสาย

       ไต้ซิงอวี่ลากตู้เซ่าฝู่มู่หรงโยวรั่วจูงโอวหยังส่วง ทั้งสี่คนเดินเล่นอยู่บนถนนที่มีผู้คนคึกคักจากนั้นไม่ไกลมีแมวน้อยสีเหลืองตัวหนึ่งเดินตามหลังอยู่

       ทั้งสี่เดินด้วยกันมู่หรงโยวรั่วกับโอวหยังส่วงที่เป็นหญิงสาวที่มีความงามเป็นเลิศกว่าใครๆ สองคนบวกกับไต้ซิงอวี่ที่แม้ว่าจะอายุน้อยทว่าก็ดูอรชรมีใบหน้าท่าทางที่มีเสน่ห์ตลอดทางที่ผ่านจึงมีคนจำนวนมากที่แหงนหน้ามองตาม และมีหลายสายตาที่มองตู้เซ่าฝู่ด้วยความอิจฉา

       ในสายตาคนอื่น ผู้ชายคนหนึ่งเดินอยู่กับผู้หญิงสามคนทั้งยังเป็นผู้หญิงสามคนที่สวยมาก โดยเฉพาะสองคนหลังเป็นภาพที่งดงามสามารถดึงดูดสายตาคนได้ทั้งเมือง พวกนางมีความงามที่น่าหลงใหลมากชายหนุ่มคนนั้นมีสาวสวยรุมล้อมช่างโชคดีเหลือเกิน

       แต่มีเพียงตู้เซ่าฝู่ที่รู้ผู้หญิงสองคนนั้นไม่เกี่ยวอะไรกับตนเลย ส่วนนางหนูคนข้างๆ เขาเขามองเป็นเพียงน้องสาวของตนคนหนึ่ง

       ทั้งสี่คนเดินเล่นไปเรื่อยท่ามกลางสายตาที่มองจำนวนมากเป็นจุดสนใจดึงดูดสายตาในถนนที่คึกคัก มีหลายคนที่เมื่อเห็นหน้าก็จำมู่หรงโยวรั่วได้เพราะมู่หรงโยวรั่วเป็นสาวงามคนดังที่สุดในสวนโบราณ

       แม้ว่าหลายสายตามองมู่หรงโยวรั่วกับโอวหยังส่วงอย่างร้อนแรงและลุ่มหลงทว่าไม่มีใครเข้ามายุ่มย่ามกับตู้เซ่าฝู่และพวกนางสองคน แม้มู่หรงโยวรั่วกับโอวหยังส่วงต่างเป็นสาวงามด้วยกันทั้งคู่ทว่าบนตัวพวกนางมีกลิ่นอายบางอย่างที่แผ่กดดันกีดกั้นคนอื่นจนไม่กล้าเข้าหา

       ตู้เซ่าฝู่เดินทอดน่องเตร็ดเตร่ไปตลอดทางกับสาวๆในที่สุดตู้เซ่าฝู่ก็รู้แล้วว่าอะไรคืองานหนักนอกจากต้องใช้สายตาจ้องโต้กับคนที่มองมาตลอดทาง มู่หรงโยวรั่วกับไต้ซิงอวี่ก็ไม่ได้เพียงแต่เดินเล่นเฉยๆยังซื้อเสื้อผ้าติดไม้ติดมือมามากมาย เครื่องประดับเป็นกระตั๊ก ทั้งยังมีขนมทานเล่นของไต้ซิงอวี่อีกจำนวนไม่น้อย

       ท่ามกลางถนนที่มีผู้คนผ่านไปมาอย่างขวักไขว่มู่หรงโยวรั่วสวมชุดกระโปรงยาวสีม่วงพอดีตัว และมีผ้าผูกเอวรัดเอวบางๆของนางทำให้เห็นสัดส่วนโค้งงอนของเรือนร่าง ผิวพรรณขาวผ่องทั้งตัว ผมยาวดำขลับเป็นเงางามปล่อยยาวพาดรับไปถึงช่วงเอวนางแลดูอ่อนโยนกว่าโอวหยังส่วงที่ดูหยิ่งอย่างสง่าภาพรวมของนางดูแล้วสวยและดูบริสุทธิ์ งดงามราวกับเป็นเทพธิดาที่หลุดออกมาจากภาพวาดมือของนางกำลังจูงอยู่กับมือของโอวหยังส่วง ทันใดนั้นนางมองไปที่ตู้เซ่าฝู่และหันกลับมามองที่โอวหยังส่วง นางยิ้มบางๆ อย่างน่ารักกล่าวว่า“พวกเจ้าสองคนเป็นพี่น้อง ทำไมทำท่าทางไม่มีความสุขเลย?”

       “ข้าไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าหนูน่ารังเกียจนั่นสักเท่าไร” โอวหยังส่วงกล่าวเบาๆแค่เห็นหน้าของเด็กหนุ่มคนนั้นในใจของนางก็รู้สึกไม่สบายใจโดยเฉพาะเมื่อคิดถึงรอยฟันที่คางและริมฝีปาก ในใจก็รู้สึกคันโมโหอยากจะชกหน้า

       นางไม่ชอบผู้ชายอยู่แล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าเจ้าหนูนั่นยังมากัดปากของนาง ขณะนี้เจ้านี่ยังมีมารดาของนางช่วยคุ้มกันให้อยู่นางไม่สามารถทำอะไรเขาได้ นี่ยิ่งทำให้นางโมโหยิ่งขึ้น

       “เจ้าโกรธเพราะเรื่องเมื่อคืนใช่หรือไม่” มู่หรงโยวรั่วกล่าว

       โอวหยังส่วงเลือกที่จะไม่พูดอะไรต่อท่าทางหยิ่งทะนงที่กีดกั้นและไม่เป็นมิตรกลับดูงดงามจนทำให้คนรู้สึกตะลึงนางที่แต่งตัวในชุดกระโปรงสีมรกตสวยงามราวกับเทพธิดาแห่งธรรมชาติที่ดูเข้มแข็งในความอ่อนช้อยดูบริสุทธิ์ผุดผ่องงดงามอย่างแตกต่างจากคนทั่วไป

       “พี่เซ่าฝู่เหมือนว่าพี่ส่วงไม่ค่อยชอบพี่เท่าไร ทำไมล่ะ?” ไต้ซิงอวี่สัมผัสได้ถือบรรยากาศที่อึมครึมระหว่างตู้เซ่าฝู่กับโอวหยังส่วงแอบกระซิบถามตู้เซ่าฝู่เบาๆ

       ตู้เซ่าฝู่เหลือบไปมองหญิงสาวชุดกระโปรงยาวสีมรกตท่าทางอากัปกิริยาดูสง่าและชดช้อย เวลาเงียบไม่พูดอะไรดูแล้วน่าหลงใหลเมื่อมองสองสาวงามเดินกันอย่างใกล้ชิดสนิทสนม แม้ตู้เซ่าฝู่รู้ว่าระหว่างมู่หรงโยวรั่วกับโอวหยังส่วงไม่ได้มีอะไรกันทว่าไม่รู้ว่าทำไมในใจกลับรู้สึกไม่สบายใจ เขาก้มหน้ากระซิบบอกไต้ซิงอวี่ว่า “นางต่อสู้ไม่ชนะข้า ดังนั้นนางจึงไม่ชอบข้า”

       “ที่แท้คืออย่างนี้นี่เอง”

       ไต้ซิงอวี่ก้มหน้าครุ่นคิดสักครู่จากนั้นดวงตาสดใสของนางก็จ้องมองไปที่ตู้เซ่าฝู่อย่างจริงจัง กล่าวว่า “พี่เซ่าฝู่ แม้ว่าพี่อายุน้อยกว่าพี่ส่วง แต่ว่านางก็เป็นผู้หญิงนางสู้พี่ไม่ได้ พี่ก็ควรออมมือให้นางบ้างจึงจะถูก”

       ตู้เซ่าฝู่ตะลึงกับคำตอบ รู้สึกเซ็งๆ ในใจคิดว่านางใช่ผู้หญิงที่ไหน พอต่อสู้ฝีมือร้ายกาจยิ่งกว่าผู้ชายเสียอีกเขาสู้ด้วยไม่ชนะ หากออมมือให้เจ๊ตุ๊ดชายคนนั้น เกรงว่าจะยิ่งสู้ไม่ไหวทว่านึกไม่ถึงว่าผู้หญิงยังจะไปชอบผู้หญิงอีก

       “ผู้หญิงชอบผู้หญิงหากผู้หญิงสองคนครองคู่รักจริงๆ……”

       ตู้เซ่าฝู่อดไม่ได้ที่จะคิดฟุ้งซ่านพอคิดไปคิดมา ก็แอบถอนหายใจ หากสาวงามสองคนนั้นมารักกันเองจริงๆคงเป็นเรื่องที่น่าเสียดายมากๆ

       เมืองหลันหลิงที่คึกคักประกอบด้วยถนนหนทางมากมายไม่รู้ตั้งกี่สายพื้นที่ไม่รู้ว่ากว้างใหญ่มากถึงขนาดไหน

       ทุกวันหากจุดไหนในเมืองจะเกิดเรื่องวุ่นวายบ้างก็คงเป็นเรื่องปกติเพียงแต่อย่าก่อเรื่องใกล้จวนผู้ปกครองมณฑลหลันหลิงกับจุดศูนย์กลางของเมืองหลันหลิงก็พอจะได้ไม่ต้องถูกยื่นมือเข้ามาควบคุมในโลกที่ผู้เป็นใหญ่มีพละกำลังอำนาจได้เปรียบกว่าใครๆบางเรื่องราวเองก็ไม่มีคนมาวุ่ยวาย

       “ฟิ่ว……”

       บนถนนมีวัยรุ่นชายสวมชุดจอมยุทธที่มีรอยเลือดอาบอยู่ท่วมตัววิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วมือหนึ่งของเขากุมท้อง มีโลหิตเอ่อนองออกมาจากร่องนิ้วทั้งห้าที่กุมท้องไว้เรื่อยๆตลอดทางที่เขาวิ่งผ่านมีหยาดโลหิตไหลตามทาง สีหน้าของเขาซีดเผือด

       ผู้คนที่เดินเบียดเสียดอยู่บนถนนเมื่อเห็นต่างก็รีบหลีกทางให้พวกเขามองชายหนุ่มที่วิ่งกระโจนผ่านไปอย่างเร็วคนนั้นสายตาแสดงความรู้สึกแปลกประหลาดใจและรู้สึกกลัว

       “หนีไม่พ้นแล้วตายซะ!”

       ด้านหลังชายหนุ่มคนนี้มีเสียงกลุ่มคนตะโกนร้องเรียกตามมาอยู่หลัดๆพวกเขาสิบกว่าคนในมือถืออาวุธ สายตาดูโกรธแค้นอาฆาตต่างเร่งฝีเท้าไล่ตามอยู่ระยะห่างไม่ไกลเพียงเกือบร้อยเมตรและระยะห่างก็ใกล้ขึ้นเรื่อยๆ

       “คนพวกนี้ช่างน่ารังเกียจ คนตั้งเยอะทำไมรังแกคนเพียงคนเดียวคนคนนั้นน่าสงสารจัง”

       ไต้ซิงอวี่มองดูร่างเงาชายคนหนึ่งที่วิ่งเข้ามาในทิศทางของนางระยะห่างใกล้นางขึ้นเรื่อยๆ แววตาของนางดูสงสารและเห็นใจ นางแหงนหน้าหันไปมองตู้เซ่าฝู่โดยไม่รู้ตัวราวกับว่าในใจนางหวังให้ตู้เซ่าฝู่สามารถยื่นมือเข้าไปช่วย ในใจของนาง พี่เซ่าฝู่ที่ยืนอยู่ข้างๆนางตอนนี้มีความสามารถมากพอที่จะทำเช่นนั้นได้

       “น่าจะเป็นคนของพรรคบูรพารุ่งโรจน์นะ อิทธิพลอำนาจของพรรคบูรพารุ่งโรจน์ในตอนนี้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นเรื่อยๆเลย”

       “คนที่กำลังถูกไล่สังหารน่าจะเป็นคนของสมาคมมังกรดาวนะพรรคบูรพารุ่งโรจน์คิดจะทำลายล้างสมาคมมังกรดาวหรืออย่างไร?”

       “ช่วงนี้พรรคบูรพารุ่งโรจน์กลืนกินทำลายกลุ่มผู้มีอิทธิพลเล็กๆไปจำนวนมากแล้ว หากอยากจะทำลายสมาคมมังกรดาวก็เป็นเรื่องที่ปกติมากๆ”

       “ได้ยินว่าช่วงนี้พรรคบูรพารุ่งโรจน์ได้ผู้คุ้มครองคอยหนุนหลังอำนาจยิ่งใหญ่ช่วยอยู่ดังนั้นอิทธิพลจึงแผ่ขยายได้มากขึ้น” …………

       “พี่เซ่าฝู่……” ในที่สุดไต้ซิงอวี่ก็ทนไม่ไหว นางอยากช่วยเหลือคนทว่าขณะที่นางแหงนหน้าไปมองคนข้างๆ อีกครั้งเด็กหนุ่มชุดม่วงก็หายไปจากข้างกายของนางแล้ว

       “ปึง!”

       ชายหนุ่มชุดจอมยุทธที่เลือดอาบในที่สุดก็ทนไม่ไหวล้มลงบนพื้นสีหน้าของเขาเปี่ยมด้วยความกลัวและสิ้นหวัง

       “เจ้าคือคนของสมาคมมังกรดาวอย่างนั้นหรือ?”

       ขณะนั้นเอง ก็มีเด็กหนุ่มชุดม่วงคนหนึ่งปรากฏอยู่ที่ข้างกายของจอมยุทธหนุ่มก้มหน้าเอ่ยถามจอมยุทธหนุ่มเบาๆ

       จอมยุทธหนุ่มมีโลหิตไหลออกจากมุมปปากเขาเงยศีรษะขึ้นเล็กน้อย สีหน้าซีดเผือด มอง เด็กหนุ่มชุดม่วงที่จู่ๆก็ปรากฏตัวออกมาอย่างประหลาดใจ ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใจใบหน้าที่ดูเด็ดเดี่ยวของเขาให้ความรู้สึกเหมือนว่าเขาเคยพบที่สมาคมมังกรดาวมาก่อนทว่าขณะนี้ยังคิดอะไรไม่ออก

       “เจ้าคือใคร…?”

       จอมยุทธหนุ่มที่มีเลือดอาบทั้งตัวกวาดสายตาสำรวจเด็กหนุ่มชุดม่วงแววตายังดูระแวดระวังไม่ไว้ใจเท่าไรจากนั้นมองไปที่ชายสิบกว่าคนที่ตามมาด้วยแววตาสิ้นหวังยิ่งขึ้นเรื่อยๆ

       “วางใจเถิดข้าไม่ได้จะฆ่าเจ้า เจ้าแค่บอกข้าว่าเจ้าเป็นคนของสมาคมมังกรดาวหรือไม่ก็พอไม่ว่าจะใช่หรือไม่ ครั้งนี้ข้าจะช่วยชีวิตเจ้า” ตู้เซ่าฝู่มองจอมยุทธหนุ่มพร้อมกับพูดด้วย

       จอมยุทธหนุ่มได้ยินก็แววตาเปี่ยมด้วยความหวังขึ้นมาทว่าเมื่อมองใบหน้าชายหนุ่มคนนี้ที่ยังดูเด็กมากในใจก็ยังไม่เชื่อใจในความสามารถสักเท่าไร ทว่าขณะนี้เขาไม่มีทางเลือก เขาพยักหน้ากล่าวว่า “ข้าเป็นศิษย์ของสมาคมมังกรดาว”

       “สมาคมมังกรดาว……”

       ตู้เซ่าฝู่นัยน์ตาสั่นไหวเขาหยิบยาลูกกลอนเม็ดหนึ่งโยนให้จอมยุทธหนุ่มคนนั้น กล่าวว่า “อาการบาดเจ็บของเจ้าสาหัสมาก ทานยาไปก่อนค่อยว่ากัน”

       จอมยุทธหนุ่มรับยาลูกกลอนนั้นมา สีหน้าสงสัยและประหลาดใจที่รู้สึกแปลกที่ชายหนุ่มคนนี้ยื่นมือเข้ามาช่วยคนที่เพิ่งรู้จักกัน เขาลังเลสักครู่จากนั้นก็รับประทานยาเม็ดนั้นไป

       และเมื่อยาลูกกลอนเม็ดนี้ถูกกลืนผ่านลำคอไปฤทธิ์ของยาก็แพร่กระจายเข้าไปทุกส่วนของอวัยวะในร่างกายพลังจากยาโถมเข้าไปกระจุกรวมตัวกันที่บาดแผลบริเวณท้องของจอมยุทธหนุ่มซึ่งสามารถช่วยห้ามเลือดจากบาดแผลได้ในทันทีร่างกายที่อ่อนล้าไร้แรงก็เริ่มดีขึ้น ยาลูกกลอนเม็ดนี้เป็นยาที่ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

       “ซู่ๆ!”

       เพียงในเวลาอันสั้นพลังจิตอาฆาตของคนกว่าสิบคนก็แผ่มาใกล้ กลุ่มชายร่างยักษ์ต่างถืออาวุธพุ่งเข้ามาหาพวกเขายืนรุมตู้เซ่าฝู่กับจอมยุทธหนุ่มที่บาดเจ็บล้อมไว้ตรงกลาง

       โอวหยังส่วงมองไปที่ตู้เซ่าฝู่ที่ถูกคนล้อมไว้ที่อยู่ไม่ไกลจากข้างหน้าของนางดวงตากลมโตสวยงามคู่นี้กลับนิ่งสงบไม่รู้สึกอะไรกับภาพที่เห็นท่าทางหยิ่งยโสแผ่รังสีน่ากลัวทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าหานางทำท่าทางราวกับว่าไม่รู้จักตู้เซ่าฝู่

       มู่หรงโยวรั่วมองไปด้านหน้าทว่านางเองก็ไม่รู้สึกกังวลแต่อย่างใด เมื่อวานเห็นพละกำลังของ ตู้เซ่าฝู่มาแล้วและนางก็รู้แล้วว่าตู้เซ่าฝู่มีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับจวนหลันหลิงดังนั้นก็ไม่มีอะไรให้เป็นห่วง