ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

ซ่า ซ่า ซ่า เสียงของห้องน้ำกำลังดัง ซึจิมิ อุ้มมิซาเอะ ออกมาจากห้องน้ำ เขาไม่อยากนึกถึงการต่อสู้อันดุเดือด เมื่อตะกี้กับดาร์คอีริคเลย มันทำให้เขาเกือบตายแต่ก็สามารถขับไล่ ดาร์ค อีริคไปได้ แต่มันอาจกลับมาอีกตอนไหนก็ได้เมื่อจิตใจของเขาอ่อนแอ

มิซาเอะ ฟื้นขึ้นมาในอ้อมกอดของซึจิมิ บนตัวเปียกละอองน้ำเต็มตัวในร่างกายอันเปล่าเปลือย เอลฟ์สาวขยับมือขึ้นมากอดซึจิมิ อย่างแผ่วเบา
" พี่ค่ะ ตะกี้น้องวูบไป เรามาต่อกันเลยไหมค่ะ " มิซาเอะ
" ไม่ล่ะ พี่ยังเหนื่อยอยู่ เอาไว้ วันหลังเถอะ " ซึจิมิ
"ค่ะ พี่ " มิซาเอะ
มิซาเอะ ค่อยๆถูกวางลงจากอ้อมกอดของซึจิมิ เธอรีบวิ่งไปเอาผ้าเช็ดตัวมาคลุมร่างอันเปล่าเปลือย ในขณะที่ซึจิมิ เหมือนกับคนไร้เรี่ยวแรงก็ไม่ปาน เขานึกย้อนไปกับการต่อสู้กับดาร์ค อีริค
เมื่อ 1ชั่วโมงก่อน.......
" ฮะ ฮะ ฮ่า " เสียงของดาร์คอีริคดังกังวาลมือของมันก็ได้เข้ามาปะทะกับดาบในมือของซึจิมิ
เพลงดาบเทพดาวดึงส์ กระบวนท่าที่ 1 บุปผาดาวดึงส์ เพลงดาบมากมายลอยมาอย่างกับบุปผาร่วงโรย การโจมตีของซึจิมิ ในครั้งนี้ทำให้ ดาร์ค อีริค ตกใจไม่น้อย มันเหงื่อตก และรวบรวมสมาธิในการต่อสู้ทันที
" ราตรีที่ 1 บุปผาเงามืด "
พลังความมืดเข้ามารวบกันต้านเงาดาบหลายสิบ เกิดเป็นวังวนอยู่ตรงหน้าทั้งสองคน ดาบของซึจิมิ เริ่มสูญเสียเรี่ยวแรงหลังจากการปะทะ
" แก ดาร์คอีริค " ซึจิมิ เค้นเสียงในลำคอ อันแห้งผากของตน
ดาร์ค อีริคทำท่าไม่สนใจ เขานึกคึกคักขึ้นมาก่อนที่จะโบยบินหนีไป
" ฮะ ฮะ ฮ่า ข้าไปก่อนนะ วันหลังค่อยมาสนุกกันอีก " ดาร์ค อีริค หายตัวไปจากโลกแห่งจิตใจของ ซึจิมิ เหลือไว้เพียงพลังบุปผาเงามืด ที่แผ่ขยายออก ซึจิมิ รีบรวบรวมแรงใจใช้กระบวนท่าที่ 6 หมื่นดาบไร้พ่ายในทันที เพื่อฟัน พลังความมืดให้แตกออก
ย้ากกกกกกกกกกก
กระบวนท่าหมื่นดาบไร้พ่ายฟันจนพลังความมืดสลายไป ซึจิมิ ไม่คิดว่า ดาร์คอีริคจะยอมจากไปอย่างง่ายๆเช่นนี้ สักวันมันคงกลับมาอีกแน่ๆ
กลับมาปัจจุบัน.......
มิซาเอะ กำลังแต่งตัวอยู่ เธอติดริบบิ้นรูปกระต่ายไว้ที่คอเสื้อเพื่อเพิ่มความน่ารัก ในที่สุดก็ใกล้จะเช้าแล้ว จากประสบการณ์เมื่อคืนทำให้ค่าความชอบของเธอที่มีต่อซึจิมิ มากขึ้นไปอีก เอลฟ์สาวหอบหายใจแรง และหน้าแดง เธอจำภาพเมื่อคืนได้จนถึงจังหวะที่ซึจิมิ ดีดนิ้ว แล้วเธอก็หลับไปเลย เธอโทษตัวเองที่เผลอหลับ ไม่งั้นเธอกับซึจิมิ คงได้มีอะไรกันไปแล้ว
" พี่ค่ะ กินข้าวได้แล้วค่ะ " มิซาเอะกล่าว ก่อนจะนำ ผัดกระเพราไข่ดาว กับ เฟร้นฟรายมาวางลงต่อหน้าซึจิมิ
" ขอบคุณมากนะ มิซาเอะ " ซึจิมิ กล่าว เขาแต่งตัวเป็นชุดนักศึกษาแล้ว วันนี้เป็นวันพฤหัส เขาคงมีเรื่องที่ต้องไปจัดการนิดหน่อย ก่อนจะไปมหาวิทยาลัย
" พี่ค่ะ หนูต้องไปเข้าค่ายทัศนศึกษาที่ป่าวงกต 15 วันค่ะ ยังไงถ้าหนูไม่อยู่ ก็หัดเวฟอาหารกินเองนะค่ะ " มิซาเอะ
" จ๊ะ จ้า " ซึจิมิ
" หนูไปก่อนนะค่ะ มีนัดกับชิโอริ " มิซาเอะ
" อืม " ซึจิมิ
หลังจากมิซาเอะ ไปแล้ว ซึจิมิ ก็ได้ รับข้อความจากโอชานะ
[ โอชานะ : คุณซึจิมิ ค่ะ เมื่อวานเห็นท่าทางเปลี่ยนไป เป็นอะไรไหมค่ะ
ซึจิมิ : ผมไม่เป็นไรแล้วครับ จะว่าไปต้องขอโทษคุณโอชานะด้วยนะครับ ที่ปล่อยทิ้งเอาไว้แบบนั้น
โอชานะ : เมื่อวานชิโอริโกรธใหญ่เลยล่ะ เธอดื่มเลือด กรุ๊ปบี ซดอย่างกับน้ำแนะ
ซึจิมิ : 5555+ จริงเหรอครับ
โอชานะ : จริงค่ะ ถ้ายังไงไว้เจอกันในเกมส์นะค่ะ จะรออยู่
ซึจิมิ : อืม  ไว้เจอกันในเกมส์ 
โอชานะ : บายค่ะ
ซึจิมิ : บายครับ ]
เมื่อคุยกับโอชานะเสร็จ ซึจิมิ ก็เดินไปมหาลัย อย่างมีความสุข เขามองไปรอบๆเห็นหนุ่มสาวกำลังกับ กลุ่มกันเป็นคู่ๆ 
เอ๋ วันนี้เป็นวันแห่งความรักนี่นา วันวาเลนไทน์? 
" ซึจิมิ อรุณสวัสดิ์ " คาเอเดะ วิ่งมาตบหลังซึจิมิ อย่างร่าเริง พร้อมกับมอบช็อตโกแลตรูปหัวใจทำเองให้ ซึจิมิ
" อ๊ะ ขอบคุณนะ " ซึจิมิ
" ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันให้ตามมารยาทนะ " คาเอเดะ กล่าวด้วยความอาย พร้อมกับอมยิ้มอย่างมีความสุข
พวกเขาเดินไปมหาลัยด้วยกันราวกับคู่รัก ชายหนุ่มสุดหล่อ กับสาวหน้าตาน่ารักย่อมเป็นที่สังเกตของหนุ่มๆที่ยังไม่มีแฟน
ทำไมเจ้านั่นถึงมีหญิงมาติดหลายคนนักนะ ทั้งเอลฟ์สาว ทั้งหูแมว
อิจฉาโว้ย อิจฉา
อยากเป็นมันสักวันหนึ่ง อะจะได้แอ้มสาวสวยๆซะที
วันนี้ฉันยังไม่ได้ ช็อตโกแลตเลยสักอัน
หนุ่มโสด ต่างพากันพูดไปเรื่อยๆ
คาเอเดะ เอามือมาควงแขนซึจิมิ ไปมหาวิทยาลัย พร้อมกับพูดคุยอย่างสนุกสนานไปด้วย เมื่อมาถึงมหาลัย อาจารย์ เบียทริชก็เดินตรงเข้าห้องเรียนมา
" ทั้งหมดตรง " หัวหน้าห้อง
" เหล่าซือ เจ่าอาน ( อรุณสวัสดิ์อาจารย์ ) "
" อรุณสวัสดิ์ เด็กๆ วันนี้อาจารย์จะมาบอกเรื่องการคัดตัวนักกีฬาไปแข่ง รีไธน์ เกมส์ โดยคนที่เข้าแข่งคัดเลือก จะต้องเข้าแข่งขัน การแข่งขันสุดโหดของอาจารย์ใหญ่ เรียกว่า ฝ่าด่านนรกโลกันต์ ใครผ่านก็จะได้รับรางวัล เป็นหนังสือเวทย์ ระดับ 7 แต่ต้องหยิบออกมาแค่เล่มเดียวนะ ไม่งั้นกับดักจะทำงาน มันมีทั้งหมด 5เล่ม 5ธาตุด้วยกัน"
" โห จารย์ ผมอยากเข้าแข่งมาก "
" ฉันด้วย "
" ฉันก็ด้วย "
เพราะการแข่งขันนี้ จะได้ไปรีไธน์เกมส์ ที่จะจัดขึ้นปีละครั้ง เป็นการพบกันระหว่าง มหาวิทยาลัยต่างๆ เป็นจุดกำเนิดของการสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง เพื่อให้มหาลัยต่างๆรุ้จัก เมื่อเป็นที่รุ้จัก มันก็จะนำมาซึ่งเงินรายได้มหาศาล นักศึกษาต่างๆ พากันอยากเข้าร่วมการแข่งขันนี้
ซึจิมิ หาวอย่างไม่ใส่ใจนัก แต่อาจารย์เบียทริชหันมาแล้วพูดว่า
" แน่นอนว่า ซึจิมิ เธอก็ต้องลงแข่งด้วย เพราะฉันส่งชื่อเธอไปแล้ว เนื่องจากเธอเก่งพอจะรอดมาจากดันเจี้ยน 100ชั้นได้ ฉันเลยว่าเธอน่าจะชนะการแข่งขันนี้"
" หา? ว่าไงนะครับ " ซึจิมิ
" เอาล่ะ นักศึกษาที่จะไปแข่ง ตามอาจารย์มาที่ด่านทดสอบเลย ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้แล้ว " อาจารย์เบียทริช กล่าว
อาจารย์ เบียทริช นำทางมาให้นักศึกษาดูสนามแข่งที่จัดเตรียมไว้แล้ว การแข่งขันจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้
ซึจิมิ รุ้สึกหงุดหงิดที่อยู่ๆก็มีการแข่งขันไร้สาระมาให้เขาได้ทดสอบ
" ซึจิมิ เป็นอะไรหงุดหงิดเหรอ " คาเอเดะ กล่าว เธอเดินนำหน้าซึจิมิ ไปยังสนามแข่งทันที พรุ่งนี้เธอจะคอยติดตามซึจิมิ ไป ในการแข่งนรกโลกันต์ ด้วย ซึ่งจะมีผู้เชี่ยวชาญทางด้านเวทย์มนต์ มากันหลายคน นักศึกษาพากันตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น
อาจารย์ เบียทริชมองสนามแข่งด้วยความภูมิใจ เธอไม่คิดว่ามันจะออกมาสวยขนาดนี้
" เบียทริช พาลูกศิษย์มาดูสนามแข่งเหรอ " อาจารย์ใหญ่ ซายะกล่าว เธอค่อยๆเดินเข้ามา พร้อมกับแตะที่บ่าของ อาจารย์เบียทริชอย่างเป็นกันเอง
" งานนี้มีม้ามืดด้วยค่ะ อาจารย์ใหญ่ซายะ " อาจารย์เบียทริชกล่าว พร้อมกับชี้ไปที่ซึจิมิ
" หึ หึ หึ งั้นเราต้องลองดูกันว่า เขาจะทำได้ขนาดไหน " อาจารย์ใหญ่ ซายะ กล่าว
หลังเลิกเรียน ซึจิมิ พาคาเอเดะไปดูร้านของเขาที่วาน ชาล็อต ตามช่างของทางบ้านมารีโนเวทให้ มันเป็นร้านกาแฟเล็กๆที่เขาซื้อจาก เอมิยะ เมื่อคราวก่อนที่มาดูกับชาล็อต ก่อนเริ่มงานเกมส์ ตอนนี้ด้านหน้าร้านได้ถูกจัดใหม่ จากเป็นที่โล่ง ตอนนี้เป็นสวนขนาดเล็กที่มีความสวยงาม มีรูปปั้นม้าน้ำวางอยู่ตรงกลางบ่อ คอยพ่นน้ำให้ความสดชื่นต่อเหล่าแขกสาวๆ ที่มาดื่มกาแฟกัน
ชาล็อตเดินออกมาจากร้าน พร้อมส่งเสียงน่ารักๆ ออกมา
" ไงซึจิมิคุง ไม่เจอนานนะ" เธอตรงมาคล้องแขนของซึจิมิ อย่างไม่กลัวสายตาของ คาเอเดะเลย คาเอเดะเองก็คล้องแขนอีกข้างของซึจิมิ สองสาวต่างมองหน้ากันอยู่สักพัก แล้วชาล็อตก็ยิ้มออกมา ก่อนจะกล่าวว่า
" ตอนนี้ฉันจ้างพนักงานเป็นนักศึกษา มาทำงานเป็นกะ น่ะ ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะดูแลร้านของเธอเป็นอย่างดีในฐานะของศรีภรรยาในอนาคต"
" ขอบใจนะชาล็อต แต่เอ่อ นี่มันไม่เว่อ อลังการไปหน่อยเหรอ " ซึจิมิ เข้าไปดูในตัวอาคาร มันถูก รีโนเวท อย่างอลังการมาก มีรูปปั้น อัศวิน และ นกน้อยมาประดับ บรรยากาศเหมือนกับ อุทยานในวังหลวง และตรงกลางยังมีเวที ที่สามารถแสดง และร้องเพลงได้ ชาล็อตรีบก้าวเดินขึ้นไปกลางเวที ที่มีเหล่าสาวๆและชายหนุ่มกำลังนั่งดื่มกาแฟกันอยู่ เธอเริ่มบรรเลงเพลงจาก โอฮาโอ้ในมือที่พนักงานส่งให้
โอ้ นกน้อยในอุทยานหลวงมันโผบินลงมาเคียงคู่เธอแม้วันนี้อากาศจะหนาวเหน็บฉันยังคงรอคอยใบหน้าเธอโอฮาโอ้ โอฮาโอ้.......
เหล่าลุกค้าภายในร้านพากันตบมือให้ชาล็อต อย่างเกรียวกราว บางคนถึงกับร้อง "ว้าว" ออกมา เนื่องจากความสวยของชาล็อตติดอันดับ 1 ใน 10 ของประเทศ รวมทั้งเสียงเพลงที่ไพเราะเสนาะหูของเธอ ทำให้การดื่มกาแฟไป ฟังเพลงไป ยิ่งเพิ่มอรรถรสในความสุนทรีย์
"ต่อไปทุกท่านขอให้พบกับ คุณซึจิมิ ค่ะ เขาจะมาบรรเลงเพลงคุ่กับ ชาล็อต ภรรยาสาวสวยของเขา " พนักงานสาวกล่าว
ซึจิมิ อายหน้าแดงเดินออกไปตามคำเชิญของชาล็อตแล้วเขาก็บรรเลงเพลงคุ่กับชาล็อตในวันนี้ เสียงเพลงเพราะจับใจผุ้ชมอย่างมาก แม้แต่ คาเอเดะยังเคลิ้ม พร้อมกับสั่งกาแฟหลายแก้วมาดื่ม
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป
A : ร้านใหม่ของซึจิมิ มีศรีภรรยามาช่วยคุมด้วยเหรอ
B : ฉันชอบชาล็อตนะ หน้าตาน่ารัก แถมยังเล่นโอฮาโอ้ได้อีก
C : แต่ฉันชอบคาเอเดะ นะ
A,B : เงียบไปเลยเจ้า C