คุณพ่อยอดซุปเปอร์สตาร์ (นิยายแปล) **จบแล้ว**

        ตอนที่ 51 :เซอร์ไพรส์ของเพนกวินมิวสิค

         “หรือว่าฉันจะชอบเขาเข้าแล้วจริงๆ ? ”

        เมื่อไล่เฉิงซือฉีและเหอจิงจิงออกจากห้องไปแล้วหลี่เมิ้งอีก็ล้มตัวลงนอน พลิกไปพลิกมาสุดท้ายก็นอนไม่หลับในสมองเต็มไปด้วยภาพของหลิวจือเซียที่จมอยู่ในห้วงบทเพลงในโทรทัศน์

        เมื่อดูมองดูเวลา ซึ่งเป็นเวลา 22.30 น.

        หลี่เมิ้งอีไถโทรศัพท์ไปมา จ้องมองหมายเลขโทรศัพท์ที่เคยโทรเข้ามาบนหน้าจอหลายครั้งที่เธอกดโทรออกแล้ววางสายทันที อยากจะโทรแต่ก็กลัวโทรติดสับสนวุ่นวายใจอยู่คนเดียว

        กระทั่งเวลา 23.30 น.นัยน์ตาของหลี่เมิ้งอีก็พลันฉายแววหนักแน่น สุดท้ายก็กดโทรออกอีกครั้ง

        เวลาในการรอที่ยาวนานทำให้เธอแทบจะฟุ้งซ่าน การรอคอยเพียงไม่กี่วินาทีสำหรับหลี่เมิ้งอีแล้วดูเหมือนจะนานเป็นชั่วโมง

        ในขณะที่หลี่เมิ้งอีกำลังลังเล จะตัดสายอีกครั้ง ปลายสายก็รับ

        “ฮัลโหล ? ”เสียงที่ฟังดูแข็งทื่อของหลิวจือเซียดังมาจากปลายสาย

        หลี่เมิ้งอีอึ้งงันไป ไม่ได้ตอบกลับ

        “หลี่เมิ้งอี ถ้าเธอไม่มีอะไรแล้ว งั้นฉันวางละนะ”หลิวจือเซียมึนงง ผู้หญิงคนนี้เป็นอะไรไปกันทำไมโทรมาแล้วถึงไม่พูดอะไร ?

        “ฮัลโหล เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งวางนะ” หลี่เมิ้งอีรีบตอบกลับทันที

        ดังนั้น โทรศัพท์จึงตกสู่ความเงียบอีกครั้งหลิวจือเซียรอให้หลี่เมิ้งอีพูด แต่หลี่เมิ้งอีกลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไร

        วินาทีนี้ ในสมองของหลี่เมิ้งอีว่างเปล่าไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกไปดี

        ถึงอย่างไรเขาก็เป็นผู้ชายหลิวจือเซียคิดว่าน้ำเสียงของตัวเองเมื่อครู่เหมือนจะแข็งทื่อไปซะหน่อยจึงรีบพูดทำลายความเงียบ “คือว่า... ฉันได้ยินเยว่เยว่พูดว่าเมื่อสองสามวันก่อนเธอไปถ่ายหนังอยู่บนเขา เหนื่อยไหม ? ”

        “อื้อ” หลี่เมิ้งอีตอบกลับอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงสติกลับมา“ถ่ายหนัง มันก็แบบนี้แหละ ว่าแต่นายล่ะได้ยินว่านายเซ็นสัญญากับบริษัทเวิ่นซิงเอนเตอร์เทนเมนท์ เป็นศิลปินเต็มตัวแล้วยินดีด้วยนะ”

        หลิวจือเซียกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณ”

        “จริงสิ ฉันได้ฟังเพลงเหล่านั้นของนายแล้วนะ เพราะดีนายแต่งเพลงเองหรือ ? ” หลี่เมิ้งอีอยากรู้ ว่าคนที่เรียนการแสดงมาทำไมถึงไปร้องเพลงซะได้ ?

        อีกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเพลง ‘ได้เจอเธอพอดี’ หรือเพลง‘บนเส้นทางธรรมดา’ ต่างก็แสดงถึงระดับความสามารถทางดนตรีที่ค่อนข้างสูงจะบอกว่ามันคือเพลงคลาสสิกก็ยังได้

        “อืม” เสียงของหลิวจือเซียนั้นปกติมาก “ฉันแต่งเอง พอใช้ได้ไหม”

        พอใช้ได้ไหม ?

        คำกล่าวนี้ถ้านักแต่งเพลงบนโลกใบนี้ได้ยินเข้าคงจะโกรธจนกระทืบเท้าและด่าจนหูชาแน่ สองเพลงนี้ถ้ายังบอกว่าพอใช้ได้งั้นชีวิตนี้ก็ไม่ต้องมีเพลงคลาสสิกแล้วล่ะ

        หลี่เมิ้งอีก็ขุ่นเคืองเล็กน้อยเธอไม่รู้ว่าน้ำเสียงราบเรียบนี้ คือไม่สนใจจริง ๆหรือว่าแกล้งทำเป็นไม่ใส่ใจกันแน่ ?

        ดังนั้นหลี่เมิ้งอีจึงไม่พูดอะไร

        เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเงียบไปหลิวจือเซียก็รู้สึกว่าผู้หญิงที่อยู่ตรงข้ามเหมือนจะไม่พอใจ จึงพูดต่อว่า“เธอจะมาหาเยว่เยว่ใช่ไหม จะมาเมื่อไหร่ล่ะ ? ”

        “ใช่” หลี่เมิ้งอีตอบเสียงเรียบ“อีกสองสามวันฉากในทะเลสาบทางตอนเหนือจะถ่ายเสร็จแล้ว ก่อนจะถ่ายที่เซี่ยงไฮ้ฉันมีเวลาพักห้าวัน”

        “อืม” หลิวจือเซี่ยครุ่นคิดสักพัก“ฉันและเยว่เยว่จะออกไปเช่าบ้านที่อื่น ถ้าเธอมาเจี้ยงฮัว แล้วอยากดูบ้านของเยว่เยว่ฉันจะส่งที่อยู่ให้เธอทางโทรศัพท์”

        “ได้เลย ! ” หลี่เมิ้งอีตอบรับ ทันใดนั้นเธอก็พูดขึ้นว่า“หลิวจือเซีย นายเพิ่มวีแชทฉันได้แล้ว”

        หลังจากทิ้งท้ายด้วยประโยคนี้โดยไม่บอกกล่าวหลี่เมิ้งอีก็วางสายไปทันที

        หลังจากหลี่เมิ้งอีวางสายไปแล้ว

        เธอก็โยนโทรศัพท์ไปด้านข้าง มือที่ขาวเนียนถูกยกขึ้นมาปิดหน้าแต่ก็ยังปิดบังความเขินอายจนหน้าแดงก่ำนั้นไว้ไม่ได้

        การติดต่อทางโทรศัพท์กับหลิวจือเซียในครั้งนี้หลี่เมิ้งอีรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นหญิงสาวที่เพิ่งมีความรักครั้งแรกยังไงยังงั้น

        “ตึ๊ง ! ”

        ไม่นาน โทรศัพท์ของหลี่เมิ้งอีก็มีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นเมื่อเธอหยิบขึ้นมาดู ก็พบว่ามีคนขอเป็นเพื่อนใหม่ทางวีแชท

        ภาพโปรไฟล์ของเพื่อนใหม่คนนี้คือเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง เนื้อหาที่แนบท้ายมามีเพียงสามพยางค์‘หลิวจือเซีย ! ’

         “ฉันรู้ว่านายลืมฉันไม่ได้”หลี่เมิ้งอีคลี่ยิ้ม

จากนั้นก็กด รับเป็นเพื่อน

……………………..

        ค่ำคืนที่เงียบสงัดเวยป๋อของหลิวจือเซียได้ถูกแชร์ออกไปอย่างรวดเร็ว

        ทางฝั่งเพนกวินมิวสิคไม่ว่าจะเป็นจำนวนการดาวน์โหลดและการคลิกเข้าชมของเพลง ‘คุณพ่อ จะไปไหน’ หรือ‘บนเส้นทางธรรมดา’ ต่างก็พุ่งกระฉูดอย่างรวดเร็วชนิดที่ว่าสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

        เมืองตงกวาง มณฑลเชินชวน เขตซื่อเจียง

        เมื่อเสร็จสิ้นความวุ่นวายมาตลอดทั้งวันหัวหน้ากองบรรณาธิการเพนกวินมิวสิค ก็เตรียมตัวจะพักผ่อนทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

         “หัวหน้าเฉินหัวหน้ามาที่บริษัทได้ไหม เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ! ”คนที่โทรศัพท์มาคือเผิงเฉิงบรรณาธิการที่เป็นลูกน้องของเฉินจือนั่วคืนนี้ถึงคิวเขาทำโอที

         “เกิดอะไรขึ้น ? ”เฉินจือนั่วขมวดคิ้วแน่น

        เผิงเฉิงตอบกลับ “หัวหน้าเฉิน ช่วงประมาณ 10 โมงเช้าผมได้ทำการตรวจสอบทั้งสองเพลงแล้วเพียงแต่จากจำนวนที่ผมเห็นมันเหมือนจะมีบางอย่างไม่ถูกต้องผมสงสัยว่าอาจจะมีแฮ็กเกอร์แฮ็กข้อมูลเข้ามา สร้างความวุ่นวาย หัวหน้าดูสิว่า...”

         “เอาล่ะฉันจะรีบกลับบริษัทเดี๋ยวนี้ ! ” เฉินจือนั่วรีบวางสายจากนั้นก็เริ่มโทรหาพนักงานในแผนกเทคโนโลยีทันที

        ผ่านไปครึ่งชั่วโมง อาคารชั้น 17 ออฟฟิศของเพนกวินมิวสิค

        เหล่าพนักงานที่เลิกงานกลับบ้านไปแล้วต่างก็ได้รับโทรศัพท์เรียกตัวกลับมา

        เผิงเฉิงเป็นเจ้าอ้วนในวัย 30 ปีเขาชี้นิ้วไปยังกราฟการเติบโตบนหน้าจอคอมพิวเตอร์พลางพูดว่า “ทั้งสองเพลงนี้ตั้งแต่ 10 โมง จนถึงตอนนี้ยังไม่ถึงสี่ชั่วโมงครึ่งด้วยซ้ำ จำนวนดาวน์โหลดจาก 0เพิ่มขึ้นเป็น 1.3 ล้าน อีกอย่างตัวเลขนี้ยังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วย”

        เฉินจือนั่วชมวดคิ้วพลางกล่าว“เป็นเพลงของนักร้องอันดับหนึ่งใช่ไหม ? ”

        ถ้าเป็นนักร้องอันดับหนึ่ง อย่าว่าแต่ยอดการดาวน์โหลดกว่า 1.3ล้านคนในเวลาสี่ชั่วโมงกว่าเลย 200 ล้านก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

        เผิงเฉิงส่ายหน้า “ไม่ใช่ แค่เด็กใหม่ที่เพิ่งย่างกรายเข้ามาในวงการบันเทิงชื่อว่า หลิวจือเซีย เขายังมีเพลงหนึ่ง ชื่อว่า ‘ได้เจอเธอพอดี’ ที่เป็นที่นิยมเป็นเพลงใหม่ เพลงฮิต ติดอันดับหนึ่งถึงสามรายการ ! ”

        “เพลงนี้ฉันรู้จัก ถูกปล่อยออกมาสี่ถึงห้าวันแล้วใช่ไหม ? ”เฉินจือนั่วพูดต่อ “แต่มันผิดปกติเกินไป แม้ว่าเขาจะโด่งดังแค่ไหนยอดดาวน์โหลดก็ไม่น่าจะถล่มทลายขนาดนี้ ? ”

        เวลานี้ กระทั่งนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตลอดเสียงเคาะของนักคำนวณก็ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง ก่อนจะรายงานว่า “หัวหน้าเฉินฐานข้อมูลฝั่งนี้ยังเป็นปกติ หลังจากตรวจสอบแล้วไม่มีรายการ หรือการดาวน์โหลดที่น่าสงสัย”

“หัวหน้าเฉิน ผมเหมือนจะรู้แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

        ในตอนนั้นเอง หญิงสาววัยกลางคนคนหนึ่งก็เงยหน้าขึ้นมา“เมื่อตอนสิบโมงกว่า หลิวจือเซียได้แชร์เพลงไปที่เวยป๋อไม่นานก็มีดาราและนักร้องระดับ VIP ต่างก็แชร์ออกไปอีกด้วยอีกทั้งหลิวจือเซียคนนี้... ยังขึ้นท็อปของการค้นหาและประเด็นร้อนต่าง ๆของเวยป๋ออีกด้วย”

        “……”

        เฉินจือนั่วหมดคำพูดไปชั่วขณะนี่คือเด็กหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการบันเทิงของค่ายไหนกันแม้แต่ดาราระดับสองและระดับสามเหล่านั้นก็ยังเทียบชั้นไม่ติด

        “เอาจำนวนเหล่านี้เขียนรายงานด้วยพรุ่งนี้เช้าฉันจะมอบให้ผู้อำนวยการจางทันที ! ” จากนั้นก็ลังเลอยู่พักหนึ่งเฉินจือนั่วก็ได้สติกลับมา แล้วออกคำสั่งต่อไป

……………………..

        การคัดเลือกรอบบลายด์ออดิชั่นของรายการฮัวเซียนิววอยซ์คือสนามการช่วงชิงของเหล่าเมนเทอร์ จะใช้เวลาทั้งหมด 5 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน

        ดังนั้นหลิวจือเซียที่ผ่านการคัดเลือกรอบแรกแล้วเขาก็จะมีเวลาว่างอย่างน้อยอีกประมาณครึ่งเดือนดังนั้นวันถัดมาหลิวจือเซียจึงมีเวลาว่าง พาเยว่เยว่ไปเดินเล่นได้

        เวลาเช้าตรู่เขาจึงได้ส่งวีแชทไปยังบริษัทเวิ่นซิงเอนเตอร์เทนเมนท์ทำการขอลาหยุด จากนั้นหลิวจือเซียก็เริ่มเตรียมอาหารเช้าให้กับเยว่เยว่

        เพราะวันนี้คือวันหยุดสุดสัปดาห์ เยว่เยว่จึงไม่ต้องไปโรงเรียนหลิวจือเซียจึงอยากให้เธอนอนต่ออีกสักหน่อย

        เวลาล่วงเลยมาถึง 8 โมงเช้าหลิวจือเซียที่ตั้งใจจะปลุกเยว่เยว่ที่นอนขดอยู่ในผ้าห่มออกมาก็มีการแจ้งเตือนข้อความฉบับหนึ่งที่ทำเขาสะดุ้ง

        เมื่อเปิดดู ก็พบว่าเป็นข้อความจากธนาคาร:

        เลขบัญชีของคุณ 0xx9 วันที่ 8 เดือน 1 : หมายเลข 01xx(โอนระหว่างธนาคาร) จำนวน 6,756,633.5 หยวน คงเหลือ 6,957,633.5 หยวน  ธนาคาร xxx

        “หืม ? ”

        ดวงตาของหลิวจือเซียแข็งค้างไปทันที “ไม่ใช่สิ ? เดิมทีฉันมีแค่200,000 หยวน แม้จะรวมกับส่วนแบ่งของเพนกวินมิวสิคก็น่าจะประมาณ 4 ล้านหยวนสิ ?หรือว่าเพราะเพลงทั้งสองที่อัพโหลดไปเมื่อวาน...”

ด้วยความสงสัย หลิวจือเซียจึงวิ่งกลับเข้าไปในห้อง เปิดคอมพิวเตอร์ล็อกอินเข้าหลังบ้านของเพนกวินมิวสิค:

ได้เจอเธอพอดี: ยอดการฟัง 13,225,671 ครั้ง ยอดดาวน์โหลด 9,504,261 ครั้ง

คุณพ่อ จะไปไหน: ยอดการฟัง 1,704,256 ครั้ง ยอดดาวน์โหลด 2,207,682 ครั้ง

บนเส้นทางธรรมดา: ยอดการฟัง 3,206,631 ครั้ง ยอดดาวน์โหลด 2,904,352 ครั้ง

สรุปยอดการดาวน์โหลดทั้งสิ้น 14,616,295 ครั้ง

รายรับ 6,756,633.5 หยวน

5.11 ล้าน !

        นี่มันอะไรกัน ? ระยะเวลาเพียงคืนเดียวยอดการดาวน์โหลดของทั้งสองเพลงพุ่งสูงถึง 5.11 ล้าน นี่มันน่าเหลือเชื่อมาก !

        เนื่องจากแนวโน้มนี้ เกรงว่าคงใช้เวลาอีกไม่นานทั้งสองเพลงนี้คงจะไล่ตามคะแนนของเพลง ‘ได้เจอเธอพอดี’ ทันอย่างแน่นอน

        หลิงจือเซียคาดไม่ถึงว่า หนึ่งเดือนก่อนหน้านั้นเขายังวิ่งโร่หาเงินเลี้ยงชีพตัวเองอยู่เลยยังคิดหัวปั่นว่าจะหาเงินได้อย่างไรอยู่เลย ผ่านไปเพียงหนึ่งเดือนเขาก็กลายเป็นเศรษฐี ถึงขั้นเป็นเศรษฐีเงินล้านเลย

        ถึงแม้ว่าวิธีการนี้จะหาเงินได้ไม่มากนักหลังจากที่ยอดดาวน์โหลดเพลงอิ่มตัวแต่อย่างน้อยก็ยังเป็นวิธีการหาเงินได้อย่างเร็ว !

เป็นครั้งแรกที่หลิวจือเซียรู้สึกเสียใจที่เขาทำการแชร์เพลงให้แก่เพนกวินมิวสิคไปก่อนหน้านั้น!

โชคดีที่ตอนนี้ยังไม่สายนัก อย่างน้อยเขาก็ได้เงินก้อนมาใช้แล้ว

        ด้วยเงินกว่า 6 ล้านหยวน ไม่ต้องพูดถึงขนเส้นเดียวบนวัวเก้าตัวสำหรับคนรวยเลยถึงจะเป็นหลิวจือเซียในโลกก่อนหน้านั้นนี่เป็นเพียงเงินจำนวนหนึ่งในธนาคารเท่านั้น

        แต่นั่นมันเมื่อก่อนหลิวจือเซียในตอนนี้จำเป็นต้องใช้เงินกับทุก ๆ อย่างก่อนอื่นเลยคือต้องจัดการปัญหาของรถและบ้านให้ได้

        เงินจำนวน 6 ล้านหยวน ภายในถนนวงแหวนที่สองและถนนวงแหวนที่สามของเจี้ยงฮัวสามารถซื้อที่ดินขนาดไม่เล็กได้หนึ่งผืน แล้วก็บ้านที่ยอดเยี่ยมได้อีกหลังหนึ่ง

        ส่วนรถ ถ้าอยากจะซื้อก็ต้องซื้อคันที่ใช้สบายสิ

ขณะที่ครุ่นคิดอยู่นั้น หลิวจือเซียก็เก็บโทรศัพท์ แล้วมายังห้องของเยว่เยว่

ตอนนี้เจ้าหนูน้อยเหมือนกับแมวที่นอนขดตัวแพขนตาที่เรียวยาวได้สั่นกระเพื่อมเล็กน้อย

        “เจ้าหมูขี้เกียจ พระอาทิตย์ส่องก้นแล้ว ยังไม่ตื่นอีก ? ”หลิวจือเซียรุดเข้าไปบีบจมูกที่โด่งเป็นสันของเยว่เยว่

        “อื้อ...”เยว่เยว่ละเมอส่งเสียงออกมาจากนั้นก็ยื่นมือออกมาตีมือของหลิวจือเซีย

        การตื่นนอนของเด็กน้อยช่างมีความสุขเสียเหลือเกินเธอยังคงสะลืมสะลือไม่อยากตื่น

        “เยว่เยว่ตื่นนอนได้แล้ว พ่อทำอาหารเสร็จแล้วนะ”หลิวจือเซียยิ้ม พลางปล่อยมือ

“อือ คุณพ่อ กี่โมงแล้ว ! ” เยว่เยว่ลืมตาโพลง แล้วขยี้ตา

        หลิวจือเซียหยิบเสื้อผ้าของเยว่เยว่ออกมา “รีบลุกไปอาบน้ำได้แล้วกินข้าวเสร็จ พ่อจะพาไปเที่ยวสวนสนุก หนูตกลงไหม ? ”

        “สวนสนุก ? ” เยว่เยว่กระฉับกระเฉงขึ้นมาทันใดตาโตของเธอเบิกกว้างมองหลิวจือเซีย “คุณพ่อ จริงหรือคะ ? ”

หลิวจือเซียลูบศีรษะของเยว่เยว่ “พ่อเคยโกหกลูกที่ไหนกัน ? ”

เยว่เยว่ลุกขึ้นอย่างกระตือรือร้น พลางยกมือน้อย ๆ ขึ้น “อื้อ เยี่ยมไปเลยได้ไปเที่ยวสวนสนุกแล้ว ! ”