บทที่ 4 — ซากโบราณแห่งอัชราห์
หลังจากออกเดินทางจากอาเรียโน่
เรนใช้เวลาหลายวันในการเดินทางผ่านเมืองชายแดนและเส้นทางการค้า ก่อนจะมาถึงอัชราห์
ทันทีที่ก้าวลงจากรถโดยสาร เขาก็ััได้ถึงอากาศที่แตกต่างจากอาเรียโน่อย่างชัดเจน
ความร้อนจากทะเลทรายแผ่เข้ามาปะทะใบหน้า
“ร้อนชะมัด...”
เรนยกผ้าขึ้นมาปิดจมูกมากกว่าเดิม
เบื้องหน้าคือเมืองขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยอาคารหินสีทราย
เสาหินสูงเรียงรายอยู่ตามถนน
ตลาดเต็มไปด้วยผู้คน
พ่อค้าเดินทางมาจากหลายพื้นที่
และทั่วเมืองมีอุปกรณ์เวทมนตร์สำหรับช่วยรับมือกับความร้อนติดตั้งอยู่ตามอาคารต่าง ๆ
เรนเดินดูเมืองอย่างสนใจ
“นี่สินะ...อัชราห์”
เขาเปิดสมุดบันทึกขึ้นมา
อัชราห์ — อาณาจักรทะเลทราย
เขาจดสิ่งที่เห็นลงไปเรื่อย ๆ
ทั้งอาหาร
เส้นทาง
ร้านค้า
ผู้คน
และสถานที่สำคัญ
---
่กลางวัน
เรนเดินเข้าไปในตลาดแห่งหนึ่ง
กลิ่นอาหารลอยมาตามลม
เขาหยุดหน้าร้านอาหารทันที
“กลิ่นหอมดีแฮะ”
หลังจากสั่งอาหารท้องถิ่นมาหนึ่งจาน เรนก็ตักเข้าปาก
“เผ็ด...”
เขานิ่งไป
“เผ็ดมาก!”
เ้าของร้านหัวเราะ
“ฮ่า ๆ คนต่างถิ่นสินะ”
เรนรีบดื่มน้ำ
“ผมไม่คิดว่าจะเผ็ดขนาดนี้ครับ...”
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หัวเราะออกมา
ถึงจะเป็เมืองที่ไม่คุ้นเคย
แต่เขากลับรู้สึกว่า...
การเดินทางแบบนี้ไม่ได้แย่อย่างที่คิด
---
ระหว่างเดินกลับที่พัก
เรนเห็นผู้คนกลุ่มหนึ่งกำลังมุงดูอะไรบางอย่าง
ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงกลาง
ร่างกายของเขาสั่นเล็กน้อย
พลังเวทกำลังไหลออกมารอบตัวโดยที่เ้าตัวควบคุมไม่ได้
“ถอยออกไปก่อน!”
คนรอบข้างะโ
เรนหยุดมอง
ภาพนั้นทำให้เขานึกถึงเื่ที่อัลเดนเคยเล่า
โรคประหลาด
ผู้คนที่ปล่อยพลังเวทออกมาโดยไม่สามารถควบคุมได้
เรนกำมือแน่นเล็กน้อย
“มันเกิดขึ้นบ่อยขนาดนี้เลยเหรอ...”
เขายังไม่รู้ว่ามันคืออะไร
และไม่รู้ว่ามันเกี่ยวข้องกับตัวเขาหรือไม่
แต่เขาจดเื่นี้ลงในสมุดบันทึกไว้
---
่บ่าย
เรนเดินออกไปนอกเขตเมือง
บริเวณนั้นมีซากโบราณจำนวนมากตั้งกระจายอยู่ตามทะเลทราย
เสาหินขนาดใหญ่
กำแพงที่พังทลาย
และอาคารเก่าแก่ที่ถูกทรายกลบไปเกือบครึ่ง
ผู้คนในอัชราห์เรียกสถานที่เหล่านี้ว่า
“วิหารโบราณ”
เรนเดินเข้าไปสำรวจอย่างเงียบ ๆ
เขาใช้มือปัดฝุ่นออกจากแผ่นโลหะเก่า
“แปลก...”
มันไม่เหมือนวัสดุที่ใช้ในอัชราห์เลย
ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกคุ้น
เหมือนเขาเคยเห็นวัสดุแบบนี้มาก่อน
แต่คิดเท่าไรก็จำไม่ได้
เรนจึงไม่ได้คิดอะไรมาก
เขาเดินกลับเข้าเมืองใน่เย็น
แต่ความรู้สึกนั้นยังคงติดอยู่ในหัว
---
วันต่อมา
เรนกลับมาที่ซากโบราณอีกครั้ง
เขาถามคนในพื้นที่เกี่ยวกับซากสถานที่อื่น
“แถวนี้มีซากโบราณอีกไหมครับ?”
ชายคนหนึ่งชี้ไปทางนอกเมือง
“มีอยู่แห่งหนึ่ง”
“อยู่ตรงชายขอบเมือง ถ้าเดินตามถนนเก่าไปก็จะเจอ”
“แต่ไม่มีใครเข้าไปหรอก”
“ทำไมครับ?”
ชายคนนั้นส่ายหน้า
“ไม่รู้เหมือนกัน ที่นั่นเก่ากว่าซากทั่วไปมาก”
เรนมองไปยังทิศทางที่ชายคนนั้นชี้
ความอยากรู้อยากเห็นเริ่มเพิ่มขึ้น
“งั้นผมขอไปดูหน่อยแล้วกันครับ”
---
ไม่นานนัก
เรนก็มาถึงซากโบราณแห่งนั้น
สถานที่เงียบกว่าที่คิด
ไม่มีนักท่องเที่ยว
ไม่มีพ่อค้า
มีเพียงกำแพงเก่าและทรายที่ถูกลมพัดผ่าน
เรนกำลังจะก้าวเข้าไป
แต่ทันใดนั้น...
เขาหยุด
มือของเขายกขึ้นแตะบริเวณด้านหลังคอ
“...อะไร?”
มีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นตรงนั้น
เหมือนมีบางสิ่งกำลังตอบสนอง
เรนขมวดคิ้ว
เขาเดินต่อ
ยิ่งเข้าใกล้ซากโบราณมากเท่าไร ความรู้สึกคุ้นเคยก็ยิ่งชัดขึ้น
เหมือนเขาเคยมาที่นี่
แต่เมื่อพยายามนึก...
กลับไม่มีความทรงจำใด ๆ
“ผมเคยมาที่นี่จริง ๆ งั้นเหรอ...?”
ไม่มีคำตอบ
เรนจึงเดินเข้าไปด้านใน
---
ภายในซากโบราณมีทางเดินยาว
กำแพงเต็มไปด้วยรอยสลักที่ไม่เหมือนภาษาในยุคปัจจุบัน
เรนหยุดดูเครื่องมือเก่า ๆ ที่ถูกทิ้งอยู่ตามพื้น
เขาไม่รู้ว่ามันใช้ทำอะไร
แต่กลับรู้สึกว่า...
มันไม่ควรอยู่ในวิหาร
“ที่นี่ไม่เหมือนสถานที่ทางศาสนาเลย”
เขาพึมพำ
เดินลึกเข้าไปเรื่อย ๆ
จนในที่สุดก็พบประตูขนาดใหญ่
ประตูโลหะสีเข้มตั้งอยู่กลางกำแพง
ไม่มีมือจับ
ไม่มีรูกุญแจ
มีเพียงสัญลักษณ์แปลก ๆ อยู่ตรงกลาง
เรนยื่นมือเข้าไปใกล้
หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นโดยไม่มีเหตุผล
“ทำไมถึงรู้สึกคุ้นขนาดนี้...”
เขาเดินเข้าไปอีกก้าว
ทันใดนั้น—
เสียงบางอย่างดังขึ้นจากภายในประตู
เรนชะงัก
แสงเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวโลหะ
ระบบบางอย่างเริ่มทำงาน
«[กำลังตรวจสอบข้อมูล...]»
เรนเบิกตากว้าง
“นี่มัน...”
ข้อความใหม่ปรากฏขึ้น
«[กำลังตรวจสอบข้อมูลผู้ใช้งาน]»
เรนยกมือขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ความรู้สึกแปลกประหลาดวิ่งผ่านร่างกาย
และดวงตาของเขา...
เริ่มเปลี่ยนเป็สีทอง
«[กำลังยืนยันข้อมูล...]»
แต่ก่อนที่ข้อความจะปรากฏต่อ—
เสียงฝีเท้าจำนวนมากก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“หยุด!”
“อย่าขยับ!”
เรนหันกลับไป
ทหารจำนวนหนึ่งกำลังยืนอยู่ตรงทางเข้า
อาวุธถูกชักออกมา
ชายคนหนึ่งะโ
“ออกมาจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้!”
เรนมองประตูอีกครั้ง
ระบบยังคงแสดงข้อความเดิม
«[กำลังยืนยันข้อมูล...]»
แล้วทุกอย่างก็ดับลง
เรนถูกทหารควบคุมตัวออกจากซากโบราณ
โดยที่เขายังไม่รู้เลยว่า...
ระบบเมื่อครู่นี้กำลังพยายามยืนยันตัวตนของใคร
298
![[มี E-Book] Y เต็มที่เลยครับที่รัก! ผมอยู่ข้างคุณ (Come on, You can do it)](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723800728_25704623.webp)
