“ฉัน ฉันเพิ่งเสียคนที่รักที่สุดในชีวิตไปคุณรู้มั้ยว่าตอนนี้หัวใจของฉันมันเจ็บจี๊ด ๆ ตลอดเวลาเลย”
บอกพร้อมกับจับมือเขามาทาบแนบที่หน้าอกข้างซ้ายของตัวเองทำราวกับอีกฝ่ายจะรับรู้ถึงมันได้
“เดี๋ยวคุณ! คุณทำแบบนี้ไม่ได้” ให้ตายเถอะเป็สาวเป็นางนคินทร์คิด
“รู้มั้ยว่ามันเจ็บมาก เจ็บเหมือนคนกำลังจะขาดใจเพราะฉะนั้นเอาความทุกข์ที่มีมาฝากไว้ที่นี่ ฉันไม่อยากให้ใครต้องเ็ปแบบนี้อีก”
คนเมาเริ่มพูดจาไม่รู้เื่ คนอะไรจะเก็บเอาความทุกข์ของคนอื่นไปรวมกับความทุกข์ของตัวเองแล้วคนนั้นจะหายทุกข์เขาคิด
การได้พูดระบายให้ใครสักคนฟัง อาจทำให้รู้สึกดีขึ้นก็เป็ได้ยิ่งระบายกับคนแปลกหน้า ที่คงไม่ได้มีโอกาสได้เจอกันอีกแล้วคงดีไม่น้อยพรุ่งนี้เขาก็จะไม่ได้อยู่ประเทศนี้แล้ว
“ถ้าอย่างนั้นผมขอฝากความทุกข์ของผมไว้กับคุณนะ”
“อืม ว่ามาเลยพ่อหนุ่ม” แพรไหมปรับสีหน้าจากที่ร้องไห้เมื่อสักครู่ เปลี่ยนเป็รอยยิ้มจริงใจให้
“พ่อหนุ่มอย่างนั้นหรือพอเมาแล้วทำตัวเป็แม่หมอเชียว” นคินทร์บอกยิ้ม ๆ
“ผมเพิ่งโดนผู้หญิงที่รักมากบอกเลิกเพราะธุรกิจครอบครัวกำลังประสบปัญหา จนถึงขั้นอาจต้องล้มละลายต้องกลับไปช่วยที่บ้าน แต่ผู้หญิงคนนั้นให้ผมเลือก ระหว่างอยู่กับเธอที่นี่หรือกลับไปหาครอบครัวแล้วเลิกกัน”
“แล้วคุณเลือกอะไร”
“ผมเลือกอย่างหลัง”
เสียงทุ้มแหบบอกด้วยความรู้สึกผิดหวังที่ต้องเลือกรสรินทร์ควรเป็คนที่เข้าใจเขามากที่สุด แต่เธอกับเห็นว่ามันเป็เื่ไม่สำคัญ ยิ่งคิดยิ่งปวดใจพยายามกลืนก้อนแข็งๆที่คอเก็บกลั้นความเ็ปลงไป
“ที่เ็ปที่สุดคือ หลังเลิกกันได้ไม่กี่วันผู้หญิงคนนั้นเปิดตัวแฟนใหม่กับเพื่อนๆ”
พูดไปน้ำเสียงสั่นเครือขึ้น เจ็บจี๊ดทุกครั้งเมื่อนึกถึงเ็ปหัวใจมากเกินจะฝืนไหว ครั้งนี้เขาเป็ฝ่ายกระดกบรั่นดีขึ้นดื่มจนหมดในคราเดียวบ้าง
“นี่ถือเป็เื่ที่ดีนะ โชคดีมากที่ผู้หญิงคนนั้นเลือกจะไปจากคุณ”
แพรไหมบอกอย่างหน้าตาเฉย ราวกับยินดีที่เขาถูกคนรักทิ้งไปเสียอย่างนั้นหรือนี่เขากำลังระบายให้ฟังผิดคน เหมือนเธอกำลังซ้ำเติมเขาซะมากกว่า นคินทร์คิด ขณะถามย้ำอีกครั้ง
“คุณบอกว่าโชคดีอย่างนั้นหรือ”
“ก็ใช่น่ะสิ”
แพรไหมตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้นเป็เื่น่ายินดี และเขาควรที่จะดีใจมากกว่ามานั่งเสียใจแบบนี้
“ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้น”
“ก็ถ้าผู้หญิงคนนั้นรักคุณจริง เธอจะอยู่ข้างกายคุณทั้งในยามที่มีความสุข และทุกข์ใจ ยิ่งในเวลานี้ เวลาที่คุณมีเื่ทุกข์ใจไม่มีคนรักคนไหนปล่อยให้คนที่ตัวเองรักต้องเผชิญกับความทุกข์เพียงลำพังหรอกค่ะ
ถ้าเธอคนนั้นรักคุณจริง จะต้องอยู่ข้างๆ คอยปลอบโยนให้กำลังใจ จับมือคุณไว้ให้แน่นแล้วผ่าน่เวลาเลวร้ายเช่นนี้ไปพร้อมกับคุณไม่ใช่ทำให้คุณมีเื่ทุกข์ใจเพิ่มอีกแบบนี้ แบบนั้นน่ะถึงเรียกว่ารัก”
อธิบายจบหันไปสั่งบรั่นดีเพิ่มอีกคนละแก้วก็จริงอย่างที่เธอว่า ถ้าผู้หญิงคนนั้นรักเขาอย่างที่เขารักเธอคงไม่ทิ้งเขาไปมีคนใหม่ได้เร็วขนาดนี้
กลับกันหากเป็เขา จะอยู่กับเธอไม่มีวันทิ้งไปไหนอย่างแน่นอนแล้วเหตุใดจะมาทุกข์ใจเพราะผู้หญิงที่ไม่สนใจความรู้สึกตนเองเลยสักนิดไปทำไมคำพูดแสนธรรมดาสามารถดึงสติชายหนุ่มให้กลับมาได้ดีมาก
“ก็จริงของคุณ”
“เพราะฉะนั้นรีบเศร้า รีบหายเสียใจได้แต่อย่านาน คนบางคนไม่มีค่าให้เราจดจำหรอกค่ะเก็บไว้จำเฉพาะคนที่เรารักคนที่เขารักเราจะดีกว่า ทุกปัญหามีทางออกของมันเสมอคุณยังโชคดีที่มีครอบครัวรออยู่ไม่เหมือนกับฉัน”
ว่าแล้วหญิงสาวก็มีสีหน้าที่หม่นลงอีกครั้งความเศร้าเสียใจที่พยายามลืม กับลอยขึ้นมาอีก ความจริงแสนเ็ป ทำอย่างไรก็ไม่อาจจะยอมรับมันได้ในเวลานี้เห็นเธอเป็เช่นนี้ก็อดถามไม่ได้
“แล้วคุณล่ะบอกได้มั้ยว่าทุกข์ใจเื่อะไรอยู่ เอาความทุกข์มาแบ่งปันกับผมได้นะ ผมพร้อมรับฟังถ้ามันพอช่วยให้คุณสบายใจขึ้นมาได้บ้าง”
“เื่นี้ไม่มีใครช่วยได้ค่ะฉันต้องผ่านไปให้ได้ด้วยตัวเอง”
ตอบน้ำเสียงสั่นเครือราวกับกำลังจะร้องไห้เห็นสายตาคมจ้องมองมาไม่ละสายตา จึงตัดสินใจเล่าเื่ราวของตัวเองบ้าง
“คือ.. ฉันเพิ่งเสียคุณพ่อไปค่ะ”
นคินทร์เงยหน้าขึ้นไปสบตาคนพูดเป็อย่างที่คิด ใบหน้าสวยหม่นลง ดวงตาแดงก่ำพร้อมหยาดน้ำตาไหลออกมาอาบแก้มหญิงสาวพยายามก้มหน้าหลบ ไม่ให้อีกฝ่ายเห็นความอ่อนแอของตนในยามนี้
“พระเ้า ผมขอโทษที่ถามคุณแบบนั้น คือ..ผมเสียใจด้วยครับ”
คนรู้สึกผิดกล่าวขอโทษ สงสารหญิงสาวจับใจััได้ถึงความเศร้าเสียใจของเธอ
“ไม่เป็อะไรคะ เื่เพิ่งเกิดขึ้นไม่นานเลยยังทำใจไม่ได้ คงต้องใช้เวลาอีกสักพักเดี๋ยวมันก็จะดีขึ้น”
แพรไหมบอกอย่างคนที่เข้าใจความสูญเสียเื่นี้เพียงต้องใช้เวลาในการทำใจ หญิงสาวตรงหน้าเข้มแข็งกว่าที่คิด ถึงภายนอกจะดูบอบบางอ่อนแอ
ภายในกับเข้มแข็ง มีความเป็นักสู้รู้ว่าปัญหาเกิดขึ้นที่ไหน ทั้งยังรู้ว่าเวลาจะช่วยบรรเทาความเ็ปนี้ได้ช่างน่าชื่นชมจริง ๆ เขาคิด