ณ เวลายามบ่ายในวันหนึ่ง หิมะโปรยปรายลงมาไม่ขาดสาย บริเวณรอบๆเมืองตงอ่าวมีผู้คนเดินทางสัญจรไปมาตลอดทาง ขบวนเกวียนต่างทยอยกันเข้าไปภายในเมืองเพื่อค้าขายของที่พวกเขาหามาได้จากท้องถิ่นของตัวเอง บางครั้งก็หาซื้อของกลับไปขายตามหมู่บ้านชนบทที่อยู่ห่างไกลออกไป
เทียนฉินเพิ่งเดินทางมาถึงไม่นาน เขาหันหน้าสอดส่ายไปมาเพื่อหาเป้าหมายบางอย่าง
"พี่ชายโปรดหยุดก่อน"เทียนฉินกล่าวทักพ่อค้ากลุ่มหนึ่งที่พึ่งเดินทางมาถึง
"เห้ย!พี่หลงดูมันแต่งตัวเข้าสิ แปลกประหลาดนัก"
"ฮ่าๆ นั่นสิ คงไม่ได้หลุดออกมาจากป่าหรอกนะ"
"ฮ่าๆๆ" เสียงพ่อค้าในกลุ่มนั้นเอ่ยหยอกล้อเทียนฉินทันทีที่เขาก้าวเข้ามา
"เอ่อ! น้องชายมีธุระอะไรกับพวกเราอย่างนั้นหรือ?"ชายที่รูปร่างสูงใหญ่มองสำรวจตัวเทียนฉินขึ้นลงก่อนเอ่ยถาม และเขานี่เองที่คนในกลุ่มเรียกว่าพี่หลง
"ก็เื่ที่พวกพี่ชายหยอกล้อกันอยู่นั่นละ!"เทียนฉินกล่าวตอบพร้อมสีหน้ากระอักกระอ่วน แต่จะไม่ให้คนอื่นหัวเราะเยาะก็ไม่ได้ เพราะทั้งตัวเขามีหนังสัตว์คลุมตัวอยู่แค่สองชิ้น
หืม! พวกพ่อค้าต่างพากันทำหน้างงๆ
"คืออย่างนี้นะพี่ชาย บังเอิญข้าเพิ่งออกมาจากในป่าจริงๆ จึงอยากแลกเปลี่ยนเสื้อผ้ากับพี่ชายสักชุดนึงจะได้รึเปล่า?"เทียนฉินกล่าวตอบไปตามตรงอีกครั้ง
อ๋อ! "เื่เล็กน้อยแค่นี้เอง ว่าแต่น้องชายจะนำของสิ่งใดมาแลกเปลี่ยนละ"เป็ชายคนเดิมที่เอ่ยถาม
ไม่พูดพร่ำทำเพลงเทียนฉินหยิบแก่นอสูรขั้นหนึ่งออกมาสองก้อนยื่นส่งให้ชายร่างสูงใหญ่ดู
หือ!"แก่นอสูรขั้นหนึ่งสองก้อน!"
"แก่นอสูรขั้นหนึ่ง!" พ่อค้ากลุ่มนั้นพากันแปลกใจ
"ตกลงพี่ชายจะยอมแลกเปลี่ยนหรือไม่?"เทียนฉินพยายามเอ่ยถามอีกครั้ง เพราะเขาคิดว่าแก่นอสูรขั้นหนึ่งสองก้อนนั้นหากนำไปแลกเปลี่ยนเป็ผลึกจะได้ราคามากกว่าเสื้อผ้าชุดเดียวอย่างแน่นอน
"ตกลง! นี่คือชุดของน้อยชายลองใส่ดูก่อน"ชายสูงใหญ่คนนั้นกล่าวพร้อมกับหยิบเสื้อผ้าออกมายื่นให้ชุดนึง
"ไม่เป็ไร ข้าเอาชุดนี้ละ! ขอบคุณมากพี่ชาย" เทียนฉินรับชุดนั้นมาพร้อมยื่นแก่นอสูรใส่มือเขา จากนั้นเขากล่าวอำลากับกลุ่มพ่อค้าก่อนจะหายลับไปในป่า
"ช่างเป็เด็กหนุ่มที่แปลกประหลาดยิ่งนัก" ชายร่างใหญ่ส่ายหัวก่อนจะโบกมือเรียกคนทั้งหมดให้เดินตามเขาเข้าไปในเมือง
เมืองตงอ่าวเป็เมืองเล็กๆเมืองหนึ่งในจำนวนแปดเมืองของแคว้นฉู่ มีผู้คนมากหน้าหลายตาปะปนอาศัยอยู่ร่วมกัน และเ้าเมืองมีอำนาจสูงสุดคอยเป็ผู้ดูแลและบังคับใช้กฎหมายไม่ให้ใครมาก่อความวุ่นวายภายในเมือง
โลกเก่าของเทียนฉินมีแต่ตึกโตสูงใหญ่ ทำให้เขาอดตื่นเต้นไม่ได้ที่มาเห็นบรรยากาศแปลกตาเช่นนี้ จึงเดินเที่ยวชมร้านค้าต่างๆอย่างสนุกสนานจนมาถึงหน้าร้านแห่งหนึ่ง
"ลูกค้าเชิญเข้ามาเลือกชมสินค้าด้านในเลยขอรับ"พนักงานหน้าร้านรีบมาเชื้อเชิญเทียนหลินทันที
ภายในร้านค้าตกแต่งแบบเรียบง่าย มีของจัดวางแยกไว้เป็สัดส่วน ของบางอย่างเขาเคยเห็นผ่านตามาบ้าง อย่างเม็ดยา สมุนไพร หรือจำพวกอาวุธต่างๆ
"ร้านนี้รับซื้อแก่นอสูรหรือเปล่า?"เทียนฉินเอ่ยถามพนักงานในร้าน
"แก่นอสูรขั้นหนึ่งยี่สิบผลึกทองแดง
แก่นอสูรขั้นสองหนึ่งร้อยผลึกทองแดง"พนักงานที่ร้านกล่าวตอบ
"ไม่ทราบว่าคุณชายนำแก่นอสูรขั้นไหนมาแลกเปลี่ยนกับทางร้าน?"
"อ่ะ ลองนับจำนวนดูก่อน" เทียนฉินยื่นถุงหนังสัตว์หนึ่งใบให้กับพนักงานดู แน่นอนทั้งหมดเป็เพียงแก่นอสูรขั้นหนึ่งเท่านั้น ส่วนแก่นอสูรขั้นสองเขายังไม่จำเป็ต้องรีบนำออกมาขาย
พนักงานคว้าถุงหนังสัตว์ออกมาเทจนหมดพลันตกตะลึงไม่คาดคิดว่าจะมีแก่นอสูรเยอะแยะมากมายขนาดนี้
อ่า! "คุ..คุ...คุ....คุณชายโปรดรอก่อนสักครู่" พนักงานบอกกล่าวด้วยท่าทางลนลาน ก่อนจะรีบเข้าไปในห้องด้านหลังทันที
เพียงชั่วครู่พนักงานคนเดิมก็โผล่ออกมาพร้อมกับชายชราผอมแห้งที่เดินตามหล้ง
"เป็ของคุณชายท่านนี้หรือ?"ชายชราเอ่ยถามพนักงานหลังจากเห็นแก่นอสูรที่อยู่ตรงหน้า
"ใช่แล้วขอรับเถ้าแก่"พนักงานกล่าวตอบ
"คุณชาย้าแลกเป็ผลึกทองแดงอย่างเดียวหรือ?"ชายชราเอ่ยถาม
"อ่า!ข้าขอคิดดูก่อน"เทียนฉินกล่าวตอบอย่างขอไปที
"ได้ ถ้าอย่างนั้นคุณชายโปรดรอสักครู่" ชายชรา บอกเขาก่อนจะเริ่มนับแก่นอสูร
"ทั้งหมดหนึ่งหมื่นหนึ่งพันเจ็ดร้อยหกสิบแปดอัน คิดเป็ผลึกทองแดงสองแสนสามหมื่นห้าพันสามร้อยหกสิบก้อน
คุณชายจะรับเป็ผลึกทองแดงทั้งหมดหรือจะแลกสินค้าของทางร้านเรา?"ชายชราเอ่ยถามหลังจากนับเสร็จแล้ว
"เอ่อ! ที่ร้านมีแหวนมิติขายหรือไม่?"
"เรียนคุณชายทางร้านเรามีอยู่สามวงด้วยกัน ขอให้ท่านโปรดเลือกชมดูก่อนได้!"ชายชรากล่าวตอบพร้อมดึงแหวนมิติออกมาจากนิ้วส่งให้เขาดู
แหวนมิติ คือแหวนที่มีพื้นที่จัดเก็บข้างใน สามารถนำสิ่งของต่างๆมาใส่เก็บไว้ได้เป็จำนวนมากเพื่อสะดวกในการพกพา ยกเว้นสิ่งมีชีวิตที่ไม่อาจจะใส่ลงไปในแหวนได้
"เอ่อ..ไม่ทราบว่าเถ้าแก่คิดราคาอย่างไร"เทียนฉินพลิกดูแหวนในมืออย่างสนใจ
"ปกติแหวนมิติหนึ่งวงราคาอยู่ที่หนึ่งแสนผลึกทองแดง ทว่าคุณชายนำแก่นอสูรจำนวนมากมาขายให้กับทางร้านเรา ข้าน้อยจึงลดราคาให้เหลือเก้าหมื่นผลึกทองแดงละกัน คุณชายคิดว่าอย่างไร "
"ดี งั้นข้าเลือกวงนี้ละกัน"เทียนฉินเอ่ยกับเถ้าแก่ด้วยรอยยิ้ม
"จริงสิ! ไม่ทราบว่าข้าจะเปลี่ยนผลึกทองแดงเป็ผลึกเงินได้ที่นี่มั้ย?"เทียนฉินนึกขึ้นได้ว่าผลึกทองแดงมีจำนวนมากไปจนกินพื้นที่แหวนไปเกือบครึ่ง
"ได้สิ! ผลึกทองแดงหนึ่งพันก้อนจะแลกผลึกเงินได้หนึ่งก้อน ส่วนผลึกเงินหนึ่งพันก็ก้อนจะแลกเปลี่ยนเป็ผลึกทองหนึ่งก้อนเหมือนกัน ไม่ทราบว่าคุณชายจะแลกเป็แบบไหนดี"เถ้าแก่ร้านตอบกลับพร้อมอธิบายการแลกเปลี่ยนออกมา
"หืม!ผลึกทองหนึ่งก้อนต้องใช้ผลึกทองแดงหนึ่งล้านก้อนเชียวหรือ?"เทียนฉินใคร่ครวญอยู่ในใจพลางหยิบผลึกจำนวนหนึ่งออกมาแลกเปลี่ยน เขาแลกผลึกเงินเป็จำนวนหนึ่งพันสามร้อยก้อน ส่วนเศษที่ก็เก็บไว้ซื้อของใช้ทั่วไป
"สินค้าของทางร้านเรายังมีอีกมากมาย เชิญคุณชายลองเลือกหาดูก่อนได้"ชายชราเอ่ยถามอย่างคาดหวังว่าจะได้กำไรอีกสักเล็กน้อยหลังจากส่งแหวนกลับไปให้เขา
เทียนฉินลองสวมแหวนสลับนิ้วไปมาทั้งซ้ายขวาก่อนนำดาบและถุงหนังสัตว์อีกใบใส่ลงไปแล้วจึงแหงนหน้ามองเถ้าแก่ร้านพร้อมส่งยิ้มให้บางๆ
"ไว้คราวหน้าละกัน ข้าขอตัวก่อน"เทียนฉินบอกปัดแล้วก้าวออกจากร้านทันที
"เถ้าแก่! ข้าน้อยว่าในถุงใบนั้นคงเป็แก่นอสูรอีกเป็แน่แท้"พนักงานกล่าวอย่างใจลอย
เฮ้อ!" โชควาสนาของร้านข้าคงมีเท่านี้ ไม่รู้เป็คุณชายตระกูลใดหรือศิษย์สำนักไหนกันแน่" เถ้าแก่ร้านเอ่ยพลางมองเหม่อออกไปนอกร้าน
หลังออกจากร้านเทียนฉินเลือกหาซื้อเสื้อผ้าอีกสองสามชุดก่อนเข้าไปหามุมนั่งเงียบๆในโรงเตี้ยมแห่งหนึ่ง
"ไม่ทราบว่าคุณชายจะรับอาหารหรือเครื่องดื่มอะไรดีขอรับ?"เสี่ยวเอ้อนำผ้ามาเช็ดโต๊ะพร้อมกล่าวถามอย่างสุภาพ
"เลือกกับข้าวมาสักสามอย่างแล้วกัน"เทียนฉินกล่าวตอบ
"กรุณารอสักครู่นะขอรับ"เสี่ยวเอ้อกล่าวตอบพร้อมเดินไปสั่งอาหารกับพ่อครัว
"นี่เ้าได้ข่าวหรือเปล่าอีกสองเดือนสำนักวิหกเหินจะเปิดรับลูกศิษย์ใหม่"
"ใช่! ข้าก็ข่าวมาเหมือนกัน"
"ไม่ใช่แค่สำนักวิหกเหิน ข้าได้ข่าวด้วยนะว่าสำนักเหนือปฐีกับสำนักลายเมฆก็เปิดรับสมัครเหมือนกัน!"
"ฮึ่ย! นั่นเป็ข่าวเก่าไปแล้ว"ชายชราคนนึงกล่าว
คนในโรงเตี้ยมต่างซุบซิบพูดคุยกันไม่หยุด เทียนฉินตั้งใจฟังอยู่เงียบๆในมุมหนึ่งภายในโรงเตี้ยม ไม่นานเสี่ยวเอ้อนำกับข้าวมาวางบนแล้วจากไปบริการลูกค้าคนอื่นต่อ
"เปิดรับสมัครลูกศิษย์หรือ?"เทียนฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ นับว่าเป็ข่าวที่เขาอยากฟังพอดี
จบตอนที่ 4