อีบุ๊กลดราคาถึงปีใหม่นะคะ จากราคา 120 จิ้มได้เลย ลดเหลือ 39 บาทค่ะ
ถ้าไม่โหลด แวะไปให้กำลังใจที่เมพก็ยังดีนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
เ้าของบ้านย่นคิ้วมองอย่างแปลกใจ แต่ยังไม่ทันที่นางจะได้ถามต่อ ชายหนุ่มก็สารภาพออกมา
‘ผมหลงรักลูกสาวของคุณน้าั้แ่ก่อนที่ผมจะเดินทางไปต่างประเทศ แต่เพราะไม่รู้ว่าเธอคือผู้หญิงคนเดียวกันกับที่คุณแม่จะให้อุ้มบุญลูกของผม’
คราวนี้เ้าของบ้านยิ่งใมากไปกว่าเดิม เขาไปรู้จักกับลูกสาวของนางั้แ่เมื่อไหร่กัน ‘คุณ้าจะบอกอะไร’
‘ผมจะขออนุญาตคุณน้า... แต่งงานกับเธอ’
สิ่งที่หลุดออกมาจากปากของชายหนุ่มทำให้สตรีสูงวัยแปลกใจ แต่ทั้งหมดที่เขาพูดมาก็ไม่น่าจะเกิดขึ้นได้จริง นางเองก็ไม่สามารถตอบรับหรือปฏิเสธแทนลูกสาวได้
‘แล้วคุณไปรู้จักตลาตอนไหน’
‘ผมเคยเจอเธอที่นี่ ประทับใจและตกหลุมรัก แต่ผมไม่มีเวลาเพียงพอที่จะได้สานต่อหรือทำความรู้จักกับเธอให้มากขึ้นกว่านั้น และผมก็พลาดที่ไม่ได้ทำความรู้จักกับแม่อุ้มบุญลูกของตัวเอง ไม่อย่างนั้นคงจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น’
‘น้าไม่สามารถตอบแทนตลาได้หรอก’
‘ผมเพียงแค่มาขอโอกาสจากคุณน้า เพียงแค่คุณน้ายอมให้โอกาสผมได้แก้ไขเท่านั้น’
‘สำหรับน้าไม่มีปัญหา ถึงแม้ว่าน้าจะให้โอกาสคุณ แต่ก็ไม่ง่ายสำหรับตลา เธอเป็คนเก็บความรู้สึกเก่ง ไม่แสดงออกมาให้ใครได้เห็นว่าเ็ปหรือเสียใจ แต่เธอเป็คนใจแข็งที่สุด’
‘ผมยินดีที่จะทำทุกวิถีทาง’
‘คุณจะทำอย่างไร’
‘ผมอยากพาเธอกับลูกไปอยู่เยอรมนีด้วย ให้โอกาสผมได้แก้ไขในสิ่งที่ผมทำผิดพลาดกับเธอ ให้เธอกับผมได้เรียนรู้ ปรับความเข้าใจกัน ผมจะทำทุกวิถีทางที่จะทำให้เธอยอมรับผม เราสี่คนจะได้อยู่กันเป็ครอบครัวที่สมบูรณ์’
‘มันไม่ง่ายอย่างที่คุณพูด ตลายังมีภาระและหน้าที่ที่นี่’
ชายหนุ่มกวาดสายตามองรอบๆ ร้าน ‘ผมจะรักษาร้านนี้เอาไว้ให้เธอเหมือนเดิม หากคุณน้ายินดีรับข้อเสนอ ผมจะจ้างคนมาดูแลแทน จ้างคนมาดูแลคุณน้าแทนเธอ ในสองปีที่เธออยู่ที่นั่น ทุกอย่างที่นี่จะคงเดิม’ ชายหนุ่มเว้นระยะหยุดหายใจสักครู่
‘และถ้าหากว่า...’ เขาหยุดสูดลมหายใจเข้าปอด ‘สองปีที่โน่น... ผมไม่สามารถเอาชนะใจเธอได้ ผมยินดีที่จะให้ทุกอย่างกับเธออย่างไม่มีข้อแม้ใดๆ’
‘สำหรับน้า... น้าไม่้าอะไรจากคุณทั้งสิ้น และน้าก็ไม่้าให้หลานทั้งสองคนอยู่แยกกันเช่นกัน แค่คุณรับปากว่าจะดูแลตลาอย่างดี ขอเพียงเธอมีความสุขก็พอ’
‘ผมสัญญาด้วยเกียรติของผมที่มี ผมจะให้เกียรติและไม่ล่วงเกินเธอ จะทำทุกวิถีทางให้เธอมีความสุขและยอมรับผมอย่างเต็มใจ’
‘ขอบคุณที่กลับมาสารภาพตามตรงกับน้า แต่ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับตลาจะตัดสินใจนะ’
‘ขอบคุณครับ’
นางทิพย์สกุลหยิบพานธูปเทียนแพขึ้นมาถือเอาไว้ ‘น้าหวังว่าคุณจะทำได้ตามที่คุณพูดนะ’
‘ครับ’
ชายหนุ่มรับคำอย่างหนักแน่น ก่อนจะบอกลามารดาของหญิงสาวแล้วกลับไป และหลังจากที่ชายหนุ่มกลับไปได้สักพัก ศกุนตลาก็มาหามารดาที่บ้าน
หลังจากออกจากร้านขนมหญิงสาวก็รีบกลับมาที่บ้าน เธอพิงหลังกับประตูหน้าบ้านหลังจากก้าวเข้ามาข้างในและปิดมันลง ปล่อยความคิดในความมืดเงียบๆ กับสายน้ำที่ไหลรินออกมาจากดวงตาครั้งสุดท้ายเมื่อนึกถึงสิ่งที่ตัวเองต้องเผชิญตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา มันหนักหนามาก แต่เธอก็ผ่านมาได้ บอกตัวเองว่าหลังจากนี้เธอจะไม่มีน้ำตาให้กับเื่ใดๆ ทั้งสิ้น เธอต้องเข้มแข็ง
สายตาคู่หนึ่งมองเธออยู่ในมุมมืดเงียบๆ เช่นกัน เขารับรู้ถึงอากัปกิริยาและสิ่งที่หญิงสาวเป็ั้แ่ตอนที่เธอเดินเข้ามาในบ้าน เสียงสะอื้นเบาๆ ทำให้คนที่ยืนในระยะไม่ไกลมากได้ยินชัดเจน ตอกย้ำถึงความใจร้ายของเขาอีกครั้ง เขาเองก็ปวดร้าวไม่แพ้เธอเช่นกัน
ป้องเขตยืนรอเธออยู่ตรงนี้ั้แ่ตอนที่หญิงสาวเดินออกไปจากบ้าน และกลับเข้ามาอีกครั้ง
ตอนแรกชายหนุ่มคิดว่าจะคุยรายละเอียดทุกอย่างให้จบลงในวันนี้ แต่เมื่อเห็นอาการของหญิงสาว เขาก็เลือกที่จะยืนมองเธอเงียบๆ
“ผมสัญญาว่ามันจะเป็น้ำตาครั้งสุดท้ายของคุณที่เกิดขึ้นจากผม ผมจะไม่ทำให้คุณร้องไห้อีก” ชายหนุ่มบอกออกไปเบาๆ แม้ว่าเธอจะไม่ได้ยิน แต่นั่นคือคำมั่นสัญญาที่เขาตั้งปณิธานเอาไว้กับตัวเอง
เพราะไม่มีทางเลือกที่จะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยภายในระยะเวลากระชั้นชิด นี่เป็ทางเลือกเดียวที่จะทำให้เขาได้ชดเชย ให้เวลาเธอได้เรียนรู้ความเป็ตัวตนของเขา และถ้าหากถึงตอนนั้นเขาไม่สามารถทำให้เธอรักได้ เขาก็ยินดีที่จะปล่อยเธอไป
แม้การเริ่มต้นของเขาและเธอจะเกิดจากความปวดร้าว บีบบังคับ และเข้าใจผิด ซึ่งทุกอย่างมันดูใจร้ายกับเธอมากก็ตาม เขาเชื่อมั่นว่าด้วยความรักที่เขามีต่อเธอ จะทำให้เธอมีความสุขในวันข้างหน้า
นิยายเสียง ตอนที่ 6 มาคืนนี้นะคะ
อ่านฉบับเต็มๆ แบบไม่ค้างคา
มีรูปเล่มนะคะ
อีบุ๊กจิ้มที่ลิงค์ได้เลยค่ะ
สำหรับนักอ่านที่ไม่มีเวลาอ่าน ฝากติดตามเสียงอ่านในช่องนิยายเสียงด้วยนะคะ
บันทึกเสียงจบเล่มแล้ว ตอนนี้อยู่ในขั้นตอนของการตัดต่อ กด Sub รอได้เลยค่ะ
ประเดิมเื่แรก คุณแม่ฝากรัก คุณพ่อรับฝากและเชตสลัดคานค่ะ
ช่อง BaanRarisa Story คลิกที่รูปภาพได้เลยค่ะ