วิถีจักรพรรดิพลิกชะตาสวรรค์

ใกล้ถึงเวลากลางคืนแล้ว ซูเหยียนเริ่มฝึกฝน เขาเพิ่งพบโพรงสมบัติในสมุดภาพคะแนนเมื่อครู่นี้ โพรงสมบัตินี้ต้องใช้คะแนนห้าร้อยแต้มเกียรติยศเพื่อฝึกฝนหนึ่งวัน! 

ซูเหยียนรู้สึกตื่นเต้น หนึ่งวันก็ห้าร้อยแต้มเกียรติยศ โพรงสมบัตินี้ใช้เพื่อทะลุขอบเขต ต้องใช้ค่าใช้จ่ายมหาศาลเพื่อฝึกฝนในโพรงสมบัตินี้ และยิ่งฝึกฝนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องเสียคะแนนมากขึ้นเท่านั้น! 

ห้าร้อยคะแนนคือขั้นต่ำ ขอบเขตน้ำพุชีพต้องใช้คะแนนหนึ่งพันคะแนน หากผู้ฝึกฝนระดับสูงอย่างจิ่งหยางฮุยฝึกฝนในโพรงสมบัตินี้ จะต้องเสียคะแนนห้าพันคะแนน! 

ร่างกายของเขาเปล่งประกาย ขณะปฐมคัมภีร์กำลังทำงาน พลังลมปราณของซูเหยียนก็พลุ่งพล่าน ร่างกายของเขาเปล่งประกาย และรูขุมขนของเขาเปิดออกทั้งหมด! 

ขณะดูดซับ พลังลมปราณก็ฟื้นคืนชีพ ดูดซับทีละน้อย แต่ละครั้งพลังลมปราณจะยาวนาน พลังฟ้าดินบริสุทธิ์ที่ลอยออกมาจากโพรงสมบัติจะรวมตัวกับร่างกายของซูเหยียนอย่างรวดเร็ว! 

ในเวลานี้ ซูเหยียนรู้สึกเหมือนถูกบดขยี้ด้วยพลังฟ้าดินบริสุทธิ์ เพราะพลังฟ้าดินบริสุทธิ์ที่โพรงสมบัตินี้บรรจุไว้นั้นมากเกินไป ร่างกายของเขาสั่นสะเทือนด้วยความตื่นเต้น และดูดซับพลังงานมหาศาลจากโพรงสมบัติ! 

กลั่นพลังลมปราณให้กลายเป็นพลังบริสุทธิ์! 

ใช้ร่างกายเป็นเตาหลอม ดูดซับพลังฟ้าดิน กลั่นพลังบริสุทธิ์ที่จำเป็นสำหรับร่างกาย และเพิ่มพลัง! 

เส้นทางแห่งการฝึกฝน กลั่นพลังลมปราณ พลังบริสุทธิ์ไหลเวียนไปทั่วร่างกาย บำรุงเลือดเนื้อ กระดูก และอวัยวะภายในของเขา! 

ร่างกายมนุษย์ ผ่านศักยภาพที่ตื่นรู้ ศักยภาพนี้เปรียบเสมือนพื้นที่ขนาดเล็กนับไม่ถ้วนที่ซ่อนอยู่ในร่างกายมนุษย์! 

ปฐมคัมภีร์มีคำอธิบายไว้ว่าร่างกายมนุษย์มีพลังแห่งสวรรค์และโลกนับล้าน เมื่อเปิดใช้งานอย่างเต็มที่ ร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้นและสามารถมองข้ามจักรวาลได้!

พลังแฝงอันศักดิ์สิทธิ์ในร่างของซูเหยียนหลอมรวมเข้ากับร่างกายของเขา พลังฟ้าดินบริสุทธิ์หล่อเลี้ยงซูเหยียน ทำให้พลังของเขาแข็งแกร่งขึ้น 

ต้องบอกว่าพลังศักดิ์สิทธิ์ในโพรงนั้นรุนแรงมาก 

แต่เขาเสียดายที่พลังในโพรงนั้นรุนแรงเกินไป ซูเหยียนไม่สามารถเข้าไปหยิบน้ำเอกธาตุออกมาได้ 

อย่างไรก็ดี มันก็เพียงพอต่อการฝึกฝนของเขาในตอนนี้ เขาคาดหวังว่าขอบเขตตื่นรู้ของเขาจะพาเขาไปสู่ความประหลาดใจ 

ครืน! 

อกของเขากระเพื่อม ในเวลาที่เสียงดังก้องกังวาน พลังแห่งเลือดก็ลุกโชน อกของเขาเปล่งประกาย พลังแห่งเลือดภายใต้การบำรุงของพลังฟ้าดินบริสุทธิ์เริ่มแข็งแกร่งขึ้น 

พลังแห่งเลือดก็เหมือนน้ำพุแห่งชีวิตในร่างกาย 

ความเร็วในการดูดกลืนของเขาน่าตกใจ รอยสักมังกรก็ดูดกลืนพลังอย่างไม่หยุดหย่อน ซูเหยียนปล่อยให้มันดูดกลืนไปอย่างไม่ลังเล รอยสักมังกรดูดกลืนมากเท่าไหร่ ซูเหยียนก็ดูดกลืนได้เร็วขึ้นเท่านั้น 

ในห้องปรากฏภาพที่น่าอัศจรรย์ โพรงนั้นปล่อยพลังฟ้าดินบริสุทธิ์ออกมาอย่างต่อเนื่อง มุ่งตรงไปยังซูเหยียน 

ในเวลาเดียวกัน ซูเหยียนกำลังฝึกฝนวิญญาณของเขาด้วย เขาพบว่าการฝึกฝนวิญญาณในเวลากลางคืนนั้นเร็วมาก เขาสามารถใช้ทักษะหลอมวิญญาณดูดซับพลังแห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ 

รุ่งเช้า พระอาทิตย์ขึ้น ทั่วทั้งสำนักศึกษาหัวเซี่ยเปล่งประกายเจิดจ้า หมอกลอยฟุ้ง บรรยากาศศักดิ์สิทธิ์ 

"พวกนายรีบดูสิ!" 

เหล่าศิษย์เก่าตื่นแต่เช้า ยืนอยู่บนยอดเขามังกรแอบดู มองไปที่ยอดเขามังกร สถานที่ฝึกฝนของเหล่าศิษย์ทองคำ 

ร่างหนึ่งตื่นขึ้นมาในพริบตา เส้นผมสีดำยาวของเขาปลิวไสว เขาสวมเสื้อคลุมสีทอง ทั่วร่างของเขาเต็มไปด้วยพลังอันน่าเกรงขาม 

ทันใดนั้น ดวงตาของเขาเปิดออก ดวงตาของเขาเปล่งประกายสีทอง พลังของเขาแผ่กระจายออกไป ราวกับว่ากำลังอาบในเปลวไฟสีทอง ในเวลาที่อวกาศด้านหลังเขาแตกออก แสงสีทองส่องสว่างไปทั่วทั้งยอดเขามังกร

กลิ่นอายของยุคโบราณที่ป่าเถื่อนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ควบคู่ไปกับแสงสว่างอันศักดิ์สิทธิ์ที่สาดส่องไปทั่วท้องฟ้า นี่คืออะไร? หากเป็นนกเทพที่หลับใหลอยู่ในห้วงอวกาศตื่นขึ้นมา มันจะยาวสามขา ร่างกายของมันเหมือนถูกหล่อด้วยทองคำ 

ราวกับว่าเทพนกยุคโบราณมีชีวิตขึ้นมา ราวกับว่าสัตว์ร้ายยุคโบราณปรากฏตัวขึ้น เปล่งประกายราวกับดวงอาทิตย์ที่รวมตัวกัน 

ตูม! 

นี่คือรอยสักของนกทองคำ แต่ดูเหมือนว่านกทองคำจะมีชีวิตอยู่ ฟื้นคืนชีพเอง และสูดลมหายใจยามเช้า และแม้แต่หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์และดูดซับเปลวไฟที่แท้จริงของดวงอาทิตย์ 

"สวรรค์!" 

นักเรียนใหม่หลายคนตะโกนอย่างคลั่งไคล้ว่า "น่ากลัวเกินไปแล้ว ไม่น่าแปลกใจที่จะเป็นพี่ใหญ่ของสำนักศึกษาหัวเซี่ย!" 

"เจียงอู๋เหิน เจียงอู๋เหิน เจียงอู๋เหิน ฉันรักคุณ!" 

ผู้หญิงหลายคนกรีดร้อง ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความเคารพ นี่คืออัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักศึกษาหัวเซี่ย ลูกศิษย์ของจู่เยี่ยน ลือกันว่าเจียงอู๋เหินได้ปลุกพลังแห่งนกทองคำโบราณ! 

เจียงอู๋เหินยืนอยู่บนยอดเขามังกร มือไพล่หลัง ตอนนี้เขาเหมือนเทพนกทองคำ มองดูผู้คนนับไม่ถ้วน 

ซูเหยียนจ้องไปที่เจียงอู๋เหิน เปลวไฟที่แท้จริงของดวงอาทิตย์สามารถดูดซับได้ด้วยหรือ? นี่เป็นเรื่องที่น่าอัศจรรย์มาก! 

"ลูกศิษย์ของจู่เยี่ยน" 

ซูเหยียนพึมพำกับตัวเอง กลับไปที่ห้องและปิดตัวเองเพื่อฝึกฝน 

ในสถานที่ลึกที่สุดของสำนักศึกษาหัวเซี่ย ในวังโบราณที่ขุดพบจากซากปรักหักพังโบราณ ร่างหนึ่งนั่งสมาธิอยู่ ดวงตาของเขาเปิดขึ้น สายตาของเซี่ยเจ๋อจ้องไปที่เจียงอู๋เหิน มีความคิดที่จริงจังในดวงตาของเขา ลูกศิษย์ของจู่เยี่ยนแข็งแกร่งขนาดนี้ แล้วจู่เยี่ยนตอนนี้แข็งแกร่งสักเพียงใด? 

การปรากฏตัวของเจียงอู๋เหินส่งผลกระทบอย่างมากต่อนักเรียนใหม่ที่มีความทะนงตัว 

เฉพาะเถิงอิงเจี๋ยเท่านั้นที่คิดว่า เพียงใช้พลังสายฟ้าของเขาในอนาคต เขาจะสามารถเทียบเคียงกับเจียงอู๋เหินได้ 

ซูเหยียนฝึกฝนไปจนถึงเที่ยงวันแล้วจึงเปิดประตูห้อง ทุกครั้งที่ถึงเวลานี้ จะมีคนส่งอาหารมาให้ 

"อาหารของสำนักศึกษาหัวเซี่ยน่าจะอร่อยมาก!" 

ซูเหยียนถือกล่องอาหารเข้ามาในบ้าน กลิ่นหอมลอยฟุ้งออกมา ล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศ ล้วนเป็นเนื้อสัตว์ของอสูรระดับเจ้าดินแดน 

ซูเหยียนเคยกินเนื้อราชาอสูรมาก่อนแล้ว เขาไม่ได้รู้สึกอะไรเลย สายตาของเขาจดจ้องไปที่ข้าว ข้าวจานหนึ่ง เม็ดข้าวแต่ละเม็ดใสวาว สีแดงเลือด แต่ละเม็ดข้าวเหมือนหยกเลือด งดงามมาก 

"จริงด้วย นี่มันข้าวหยกโลหิต ข้าวชนิดนี้หาซื้อได้ยากมาก แต่สำนักศึกษาหัวเซี่ยกลับจัดหามาให้ทุกวัน!" 

"มีตำนานเล่าว่า หากเป็นร้อยปีก่อน ผู้สูงอายุอายุเจ็ดแปดสิบปีกินข้าวหยกโลหิตนี้ จะสามารถเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรง ยืดอายุให้ยืนยาว เพิ่มพลังให้ร่างกาย กินหนึ่งปี ร่างกายจะแข็งแรงสมบูรณ์ กระฉับกระเฉง!" 

ซูเหยียนรู้สึกแปลกใจ เขาหยิบตะเกียบขึ้นมากินข้าวหยกโลหิตสองสามคำ ข้าวหยกโลหิตนี้เมื่อย่อยแล้ว จะแผ่คลื่นความร้อนออกมา นี่เป็นพลังงานที่ซ่อนอยู่ในข้าวหยกโลหิต ที่สามารถเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแรง! 

"พ่อครัวของสำนักศึกษาหัวเซี่ยเก่งมาก แต่น่าเสียดายที่ข้าวหยกโลหิตมีน้อยเกินไป" 

ซูเหยียนกินข้าวจนหมดอย่างรวดเร็ว แล้วตบท้องตัวเอง หนึ่งหรือสองมื้อกินแล้วไม่เห็นอะไร แต่หากกินทุกวัน ผ่านไปหลายปี ร่างกายจะเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอน 

ข้าวหยกโลหิตของสำนักศึกษาหัวเซี่ยมีอยู่จำกัด แม้แต่ข้าวที่ดีกว่าข้าวหยกโลหิตก็ขุดพบจากซากโบราณสถาน! 

แต่น่าเสียดายที่สภาพแวดล้อมในปัจจุบันไม่สามารถปลูกข้าวชนิดนี้ได้ จำเป็นต้องมีพลังฟ้าดินบริสุทธิ์มากขึ้น หรือแม้แต่ดินที่หายากที่สุดในโลกก็ปลูกได้! 

ซูเหยียนยังคงฝึกฝนต่อไป สามวันผ่านไปแล้ว! 

เขากลืนกินพลังฟ้าดินบริสุทธิ์จำนวนมาก พลังเลือดแข็งแกร่งขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขั้นตอนแรกในปฐมคัมภีร์คือการฝึกฝนเตาอบฟ้าดิน เมื่อฝึกฝนสำเร็จ พลังเลือดจะแข็งแกร่งเหมือนเตาไฟขนาดใหญ่ที่กำลังเผาไหม้ 

ใช้ร่างกายเป็นพื้นฐาน พลังเลือดเป็นไฟ!

ณ ตอนนี้ ร่างกายของซูเหยียนยังไม่ถึงขั้นสูงสุดของปฐมคัมภีร์ แต่เขากลับรู้สึกสับสน ไม่สามารถสัมผัสขีดจำกัดศักยภาพของตัวเองได้เลย 

"มีคนมา!" 

สีหน้าของซูเหยียนเปลี่ยนไป รีบวิ่งไปที่ห้องนั่งเล่น แล้วปิดประตูห้องนอน 

ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออก ชายร่างสูงผิวสีแทนเดินเข้ามา ชายคนนั้นผมยุ่งเหยิง ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอย 

"อาจารย์อี้หยวน!" ซูเหยียนรีบพูด 

สายตาของอี้หยวนมองมาที่ซูเหยียน ซูเหยียนรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว รู้สึกเหมือนถูกจับผิด 

เขาตกใจสุดขีด พลังของอี้หยวนต้องแข็งแกร่งมากแน่ ๆ ต่างจากที่ลือกัน 

"กรรมของเวร อาจารย์จับได้แล้ว!" 

สายตาของอี้หยวนย้ายออกจากซูเหยียน แล้วจ้องไปที่ประตูห้องนอนที่ปิดสนิท 

"อาจารย์ครับ ผม..." ซูเหยียนไม่รู้ว่าจะอธิบายอย่างไรดี ไม่รู้ว่าอี้หยวนจะรายงานเรื่องนี้กับสำนักศึกษาหรือไม่ เพราะโพรงสมบัตินี้มีความสำคัญมาก 

อี้หยวนปรากฏตัวที่หน้าห้องนอน แล้วเปิดประตูเข้าไปทันที เขาเห็นโพรงสมบัติที่น้ำเอกธาตุกำลังพุ่งออกมา 

ดวงตาของเขาฉายแววแปลกประหลาด มองไปที่โพรงสมบัติที่น้ำเอกธาตุพุ่งออกมาเป็นระลอกคลื่น แม้แต่น้ำเอกธาตุบริสุทธิ์ก็มากมายมหาศาล 

ซูเหยียนรู้สึกกระวนกระวายใจมาก 

ทันใดนั้น ออร่าของอี้หยวนก็น่ากลัวขึ้นอย่างฉับพลัน เขายื่นมือออกไป ทำให้ซูเหยียนตกใจกลัว ซูเหยียนได้ยินเสียงคำรามของมังกรและเสือดังมาจากภายในร่างกายของอี้หยวน 

อะไรกัน? 

มังกรเสือทะยานฟ้า พลังมังกรเสือ! 

ซูเหยียนตกตะลึง ร่างกายของอี้หยวนน่าทึ่งมาก พลังมังกรเสือของเขาน่ากลัวมาก ถ้าแพร่ออกไป ผู้คนจะตกใจกันมาก แม้แต่ยอดฝีมือในขอบเขตน้ำพุชีพก็คงไม่มีร่างกายที่แข็งแกร่งขนาดนี้ 

"น่ากลัวมาก!"

มือของอี้หยวนเหมือนมังกรตัวหนึ่งพุ่งออกไป พลังมหาศาลฉีกทะลุชั้นพลังงานออกมา แสงมังกรหลอมรวมเป็นมังกรตัวหนึ่ง 

ฉีก!

มือของอี้หยวนดึงน้ำเอกธาตุออกมา มืออีกข้างหนึ่งปรากฏขวดหยกใสขึ้นมา ซูเหยียนเบิกตากว้าง อาจารย์จะเอาน้ำเอกธาตุไปไว้ไหน? 

ในวินาทีถัดมา ซูเหยียนตกตะลึง ขวดหยกพลันปล่อยพลังออกมา ปรากฏโถไม้สีเขียวขึ้นมา 

วิ้ง! 

ซูเหยียนตกใจ เป็นไปได้อย่างไรที่ในขวดหยกจะมีโถไม้โผล่ออกมาได้ 

โถไม้ทำจากไม้มีค่า น้ำเอกธาตุไหลทะลักลงไปในโถไม้ 

โถไม้เต็มไปด้วยน้ำเอกธาตุ อย่างน้อยก็หลายพันหยด 

เป็นสมบัติมหาศาล อี้หยวนมองซูเหยียน "กินน้ำเอกธาตุทุกวัน อย่ากินมาก!" 

ซูเหยียนดีใจ อาจารย์ช่วยเขาปกปิดเรื่องนี้ อาจารย์ยังเอาน้ำเอกธาตุมาให้เขาดูดซึม 

"อาจารย์ครับ สิ่งนี้คืออะไร?" ซูเหยียนมองขวดหยกอย่างตั้งใจ เป็นไปได้อย่างไรที่มีของโผล่ออกมาจากขวดหยก เป็นไปได้ไหมว่านี่คือขวดเก็บของในตำนานของเทพนิยายโบราณ 

อี้หยวนไม่ตอบซูเหยียน 

ลมหายใจของเขาเปลี่ยนไปอีกครั้ง น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม อกของเขากระเพื่อม เสียงคำรามอันน่ากลัวดังขึ้น 

ทั้งห้องแทบจะแตก พลังราชาอสูรแผ่กระจายไปทั่ว อี้หยวนมีพลังมหาศาลในตอนนี้ สองมือของเขาเปี่ยมไปด้วยพลังทำลายล้าง 

ซูเหยียนเหงื่อตก พลังของอี้หยวนแข็งแกร่งเกินไป เหมือนกับเสือโบราณที่ฟื้นคืนชีพ พลังจะฉีกฟ้าผ่าโลก ทำลายจิตวิญญาณของซูเหยียน 

"หมัดสิงอี้ท่าเสือ ฉันจะแสดงให้นายดูทุกวัน ถ้าภายในหนึ่งเดือนนายยังฝึกไม่สำเร็จ ก็ไม่มีสิทธิ์เป็นลูกศิษย์ของฉัน!" 

สิ้นสุดคำพูดของอี้หยวน เขาก็เดินจากไป ทิ้งให้ซูเหยียนยืนนิ่งอยู่อย่างตะลึงงัน 

"นี่มันช่างน่าเกรงขามเกินไป!" 

อี้หยวนในตอนนี้แตกต่างจากในตำนานอย่างสิ้นเชิง ไม่มีพรสวรรค์ก็ไม่มีสิทธิ์ให้เขาเสียเวลาสอนเลยแม้แต่น้อย 

หลังจากออกจากบ้าน อี้หยวนก็ขมวดคิ้ว หนึ่งเดือนนี่เร็วเกินไปหรือเปล่า? 

เอาเถอะ หมัดสิงอี้นี่เขาใช้เวลาห้าปีกว่าจะสร้างขึ้นมา ท่าเสือนี่ยากที่สุดรองจากท่ามังกร 

- โปรดติดตามตอนต่อไป -