แว่นตา​วิเศษ​

ผมฟุบตัวลงไปกอดแป้งแล้วส่งเสียงหอบเหนื่อย รู้สึกตัวร้อนผ่าวเหมือนเพิ่งโหมออกแรงมากเกินไป ผมเหงื่อไหลออกมาจนท่วมตัว แป้งเองก็ชุ่มไปด้วยเหงื่อเหมือนกัน

    "สุดยอดเลยหนึ่ง ทำได้ยังไงน่ะ ตั้งเกือบยี่สิบนาที ... แป้งเสียวแล้วเสียวอีกจนเกือบจะตายอยู่แล้ว"

        แป้งเอื้อมมือไปกดปิดไมโครโฟนแล้วส่งเสียงค้อนใส่ผม ผมเลยเพิ่งรู้ตัวว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ผมยิ้มให้เธอแต่ไม่มีแรงตอบ ตอนนี้รู้สึกเหมือนแข้งขาอ่อนแรงจนยืนแทบไม่อยู่ ผมเลยค่อย ๆ ขยับถอนตัวออกจากร่างของแป้ง แล้วถอยลงไปทรุดนั่งบนเก้าอี้หน้าโต๊ะคอมที่แป้งเคยนั่ง ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นลม แต่ก็รู้สึกสะใจดีชะมัด

        แป้งเองก็แข้งขาสั่นแทบยืนไม่อยู่ แต่เธอยังมีสติคุมกล้อง ผมเห็นเธอขยับกล้องลงต่ำ แล้วก็ถอยลงมานั่งพิงหอบหายใจกระเส่าอยู่บนตักผม พอผมเงยหน้ามอง ตอนนี้ผมเห็นภาพเราสองคนนั่งหอบหายใจกันด้วยความเหนื่อยอ่อน และยังคงไม่มีใครเห็นหน้าของเราสองคนเช่นเคย

        ผมนั่งหอบพักเหนื่อยอยู่กับแป้งอีกพักใหญ่ ก่อนที่แป้งจะหอมแก้มผมแล้วขยับตัวลุกขึ้นไปพิมพ์ข้อความ ผมลุกไม่ไหวเลยเอื้อมมือไปหยิบเอาโน้ตบุ๊คของผมมาเปิดดูบ้าง

        ตอนนี้ในห้องแชทมีแต่ข้อความฮือฮากันยกใหญ่ ไม่มีใครด่าทอผมแล้ว ผมเห็นแต่คนส่งข้อความประมาณสะใจที่ได้เห็นนางแบบคนสวยโดนถล่มแบบจัดหนัก แถมหลายคนยังขอบใจและบอกว่าอยากเห็นผมออกกล้องกับแป้งอีกต่างหาก สรุปแล้วผมว่างานนี้แป้งคงดังขึ้นอีกเยอะ

        ผมอ่านข้อความไปเรื่อย ๆ ก็ยิ่งยิ้มขำ ผมพอจะเข้าใจความคิดของคนพวกนี้ เพราะว่าผมเองก็เคยเป็นแค่คนดูเหมือนกัน ตอนผมเป็นคนดู ผมมักจะสมมติตัวเองว่าได้มีอะไรกับนางแบบแสนสวย ตอนนี้พอผมแสดงบทรักร้อนแรงกับแป้ง คนดูก็เลยสะใจในอารมณ์ไปด้วยกัน เพราะทุกคนสวมบทบาทเป็นตัวผม

        นั่งอ่านได้ไม่นานแป้งก็พิมพ์ข้อความเลิกการแสดง ภาพจากหน้ากล้องหายไป แป้งเดินยิ้มมานั่งบนตักผมแล้วกอดจูบกับผมอีกยกใหญ่ สีหน้าของเธอดูเหมือนจะมีความสุขเอามาก ๆ ผมก็เลยมีความสุขกับเธอไปด้วย

        แป้งชมผมไม่ขาดปากในสิ่งที่ผมทำไปแบบไม่รู้ตัว แต่ก็แอบมีหยอกผมหน่อย ๆ ว่าทำไมตอนทำกันธรรมดาถึงไม่ทำแบบนี้บ้าง ผมเลยได้แต่ยิ้มเขิน ๆ เพราะว่าให้ทำซ้ำคงไม่ได้ อารมณ์มันพาไปมากกว่า

        เรานั่งกอดนัวเนียพลอดรักกันอีกครู่หนึ่ง แป้งก็ลากผมไปอาบน้ำล้างเนื้อล้างตัว ผมงอแงเล็กน้อยเพราอยากนอนแล้ว แต่แป้งก็ลากผมไปอาบน้ำได้สำเร็จ จากนั้นเราสองคนก็ไปนอนกอดกันบนเตียงแล้วหลับไปแทบจะในทันที เพราะว่าเพิ่งใช้พลังไปจนหมดเนื้อหมดตัว ว่าแต่พรุ่งนี้ผมจะไปเรียนไหวหรือเปล่าเนี่ย

    ..................................

        "ไอ้หนุ่ม เมื่อคืนได้ดูหรือเปล่าวะ น้อง Snow White เอากับแฟนออกกล้อง สุดยอดสะใจถ้าไม่ได้ดูโคตรเสียดาย"

        เพื่อนที่นั่งข้างผมสะกิดถามผมด้วยท่าทางตื่นเต้น ผมลืมตาอ้าปากหาวแล้วหันไปตอบมันแบบไม่ค่อยมีแรง เพราะว่าเช้านี้ผมหมดแรงจนแทบไม่อยากมาเรียน แต่ว่าบังเอิญมีสอบเก็บคะแนนย่อย ผมเลยต้องยอมฝืนปลุกแป้งแล้วพาสังขารที่หมดเรี่ยวหมดแรงของตัวเองมาชั้นเรียนตอนเก้าโมงเช้า

        "เมื่อคืนเหรอ ทำอะไรกัน ไม่ได้ดูว่ะ"

        ผมแกล้งทำท่าไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว ทั้งผมเองนี่แหละที่เป็นตัวเอกในหน้าจอ ผมจะได้ถามหยั่งเชิงมันดูว่ามันเห็นอะไรและรู้สึกอะไรมาบ้าง

        "พลาดล่ะมึงไอ้หนุ่ม น้อง Snow White คนสวยโยกกับแฟนกันแบบสุดยอด ผู้ชายโคตรอึด กระแทกน้องเค้าส่งเสียงครางตัวกระตุกแล้วกระตุกอีก กว่าจะเสร็จก็ปาไปยี่สิบนาที กูดูจนทนไม่ไหวชิงน้ำแตกไปก่อนแล้วสองรอบ"   

        "สุดยอดขนาดนั้นเลยเหรอวะ"

        "เออดิ สุดยอด ถึงจะเล่นมุมกล้องไม่เห็นอะไร แต่กูว่าน่าจะใส่จริงแตกจริงว่ะ น้อง Snow White ถึงได้เสร็จติด ๆ กันไปหลายรอบ เมื่อคืนคนเข้าไปดูตั้งสี่หมื่นกว่าคน เห็นแล้วโคตรอิจฉาแฟนน้องเค้าเลย"

        "อืม น่าสนใจ เอาไว้เดี๋ยวจะหาคลิปมาดูน่าจะดี"

        ผมตอบยิ้ม ๆ แล้วเหลือบสายตามองไปทางแป้ง ตอนนี้แป้งกำลังนั่งฟุบหน้านอนหลับอยู่บนโต๊ะเรียนหนังสือ ผมมองเธอแล้วมองไปรอบ ๆ ด้วยความรู้สึกสะใจแปลก ๆ ผมรู้ดีว่าผู้ชายมากกว่าครึ่งในห้องกำลังพูดถึงเรื่องเมื่อคืน แต่ว่าไม่มีใครในนี้เลยที่รู้ว่านางแบบชื่อ Snow White นั้นคือแป้ง และตัวจริงของผู้ชายก็คือตัวผมเอง

        ระหว่างที่ผมมองไปรอบ ๆ โบกี้ซึ่งนั่งถัดจากแป้งก็แอบส่งสายตาหวานมาให้ ผมมองสบตาเธอแวบหนึ่ง ก่อนที่เราสองคนจะหันมองไปทางอื่น เพราะว่าเราตกลงว่าจะเก็บความสัมพันธ์ของเราไว้เป็นความลับ

        ผมมองโบกี้สลับกับมองแป้งแล้วเกิดความรู้สึกสับสนขึ้นมา ก่อนหน้านี้ผมคิดว่าโบกี้คือนางฟ้าอันดับหนึ่งในใจผม ผมคิดว่าโบกี้จะต้องเป็นแม่ของลูกผมในอนาคต แต่ว่าเหตุการณ์เมื่อคืนทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแป้งสนิทสนมกว่าเดิม ผมรู้สึกว่าผมกับโบกี้มีอะไรหลายอย่างที่เข้ากัน เพียงแต่แป้งก็เป็นแบบเดียวกัน ผมเลยเริ่มสับสนว่าความจริงแล้วผมรักใครมากกว่ากันระหว่างแป้งและโบกี้

        ระหว่างที่กำลังคิดด้วยความสับสน ผมก็กดข้อความส่งไปหาโบกี้เพื่อทักทายตามปกติ ผมอยากนัดเจอกับเธอตอนเย็นเพื่อสร้างความสนิทสนม แต่เธอตอบกลับมาว่าพ่อกับแม่ยังอยู่เธอเลยไม่สะดวกนัดเจอกับผม ผมก็เลยทำอะไรไม่ได้นอกจากคุยสนทนาไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งอาจารย์เดินเข้ามาในห้อง ผมเลยค่อยหยุดคุย และคิดว่าเย็นนี้ผมคงจะกลับบ้านไปพักผ่อนนอนเอาแรงเสียหน่อย แล้วค่อยไปเจอกับโบกี้ในวันถัดไปแทน

        ช่างบังเอิญเหลือเกินที่พอผมจะวางโทรศัพท์มือถือลงไป แสงสีขาวก็สว่างวาบขึ้นมาบนหน้าจอ ผมได้รับข้อความสองข้อความจากคนสองคนแบบแทบจะพร้อมกัน

        'แป้ง: ถ้าแฟนไม่ว่าง กิ๊กคนนี้ว่างเสมอนะ เย็นนี้เจอกันได้'

        'แอล: เย็นนี้เจอกันหน่อย มีเรื่องจะคุยด้วย'

        ข้อความแรกนั้นส่งมาจากแป้ง ถ้อยคำหวานแหววของเธอนั้นบ่งบอกว่าเธอรู้แล้วว่าโบกี้ไม่ว่าง และเธออยากจะนัดเจอกับผม ส่วนข้อความที่สองนั้นส่งมาจากน้องแอลเนตไอดอลวัยมัธยมปลาย ข้อความของเธอดูแข็งกระด้างตามนิสัยปกติของเธอ ตอนนี้เธอควรจะพ้นจากการควบคุมของแว่นแล้ว การที่เธอยังส่งข้อความมาหาผมก็เพราะว่าผมได้ใส่ความทรงจำบางอย่างเอาไว้ให้ แต่ผมไม่นึกว่าเธอจะติดต่อผมเร็วขนาดนี้

        ผมนั่งกระพริบตาปริบ ๆ มองข้อความจากสองสาวต่างวัยแล้วครุ่นคิด ผมไม่แน่ใจควรจะทำยังไงดีกับคำเชิญชวนเหล่านี้ แผนแรกที่ผมคิดไว้ก็คือผมอยากจะกลับไปนอนพักผ่อนให้เต็มอิ่มสักคืน วันพรุ่งนี้ผมจะได้หวานแหววกับโบกี้ได้เต็มที่ แต่ว่าคำเชิญชวนของสองสาวก็น่าสนใจใช่ย่อย

        สำหรับแป้งนั้นผมกำลังหวานกับเธอเต็มที่ และผมไม่ขัดที่จะไปสานต่อความสนิทสนมกับเธอแบบต่อเนื่อง แต่ก็ไม่แน่ใจนักว่าร่างกายจะไหวแค่ไหน ส่วนน้องแอลผมไม่แน่ใจนักว่าการเจอกันครั้งนี้จะทำอะไรได้มากแค่ไหน เพราะเธอไม่ถูกแว่นควบคุมแล้ว ถึงเธอจะมีความทรงจำบางอย่างที่ผมใส่ไว้ แต่ก็เป็นแค่ความทรงจำ การตัดสินใจอะไรยังคงขึ้นกับเธอเป็นหลัก

        ช่วยผมตัดสินใจหน่อยซิครับ ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือกทางไหน

     บางครั้งผมก็รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังฝันไป ก่อนหน้านี้ไม่นานเท่าไหร่ ผมยังเป็นแค่หนุ่มแว่นเวอร์จิ้นไม่ประสีประสาไม่มีแฟน แต่หลังจากได้รับแว่นวิเศษ และเวลาผ่านไปแค่ไม่กี่วัน ชีวิตของผมกลับได้พัวพันสนิทสนมกับสาวสวยระดับดาวเด่นถึงสามคน เริ่มจากคนแรกคือโบกี้นางฟ้าในฝันที่ผมหลงรักมานาน เธอคือดาวเด่นในมหาวิทยาลัย และเธอคือผู้หญิงที่ผมคิดว่าสวยที่สุดในโลกใบนี้

    คนที่สองคือแป้ง เธอเป็นเพื่อนสนิทกับโบกี้ แป้งเป็นคนสวยน่ารักมากพอควร ถึงจะไม่เท่าโบกี้ แต่ก็ไม่ห่างกันเท่าไหร่ และผมเพิ่งรู้ว่าแป้งเป็นคนเดียวกับนางแบบโชว์หวิวที่ผมคอยตามผลงานมาเป็นปี หลังจากที่ได้สนิทสนมกับแป้ง ตอนนี้ผมก็เริ่มรู้สึกสับสนลังเล ผมไม่แน่ใจว่าที่แท้แล้วผมรักโบกี้จริง ๆ หรือว่าผมรักแป้งกันแน่ แถมผมยังแอบสนใจน้องแอลด้วยอีกต่างหาก