มันได้ส่งเสียงคำรามดังนั้นพร้อมกับกระโจนตามกิ่งไม้เข้าใส่เขาราวกับสายฟ้าฟาด ภูมิต้องรีบกระโดดถอยออกมาจากเขตของมันอย่างรวดเร็ว หมัดของมันได้กระแทกลงพื้นที่เขาเคยยืนอยู่จนพื้นหินแตกเป็นรอยใยแมงมุมขนาดเกือบหนึ่งเมตร จนทำให้ภูมิเสียววาบ แต่พวกมันที่มากันเกือบๆ สิบตัวกับมีเพียงแค่ตัวเดียวที่โจมตีเขาและเป็นตัวที่มีเลเวลน้อยที่สุดในกลุ่มซึ่งมีเลเวล 90
ส่วนตัวอื่นๆ ที่ยืนดูเขาอยู่บนกิ่งไม้นั้นมีเลเวลตั้งแต่ 95 ไปจนถึง 97 เจ้าตัวที่โจมตีเลเวลน้อยที่สุด มันก็ได้พุ่งเข้าใส่เขาพร้อมกับเปิดใช้งานมิเนอร่าเคลือบหมัดของมันเอาไว้ซึ่งมันเหมือนกับเขาที่ใช้ในการต่อสู้เลยและมิเนอร่าลองมันก็เป็นธาตุลาวาเหมือนกับเขาอีกด้วยนั้นจึงทำให้ภูมิต้องเปิดใช้งานมิเนอร่าเคลือบขาของเขาเอาไว้เพื่อป้องกันและโจมตีไปพร้อมๆ กัน เขานั้นได้ใช้เท้าถีบสวนกลับหมายจะให้เข้ากลางลำตัวของมัน
แต่มันกลับใช้หางของมันพุ่งสวนเข้ามาพันรัดขาของเขาเอาไว้แล้วต่อยหมัดเล็กๆ ของมันเข้าที่ท้องของเขาแทน ภูมิได้กระเด็นไปด้านหลังหลายเมตรก่อนจะหยุดลงพร้อมกับอาการบาดเจ็บที่เขาได้ถูกโจมตีเข้าไปเต็มๆ
และเขาก็ต้องรีบกลิ้งหลบมันที่ตามมากย่างรวดเร็วอีกครั้งแล้วเตะเท้าขวาเข้าใส่ลำตัวของมันจนมันกระเด็นออกไปหลายเมตร เมื่อเขาลุกขึ้นมาได้ภูมิก็ได้ยืนจ้องมองไปที่มันอย่างอึ้งๆ เพราะแค่การโจมตีของมันทีเดียวก็ทำให้เขาบาดเจ็บได้แต่เขากลับไม่สามารถทำให้มันบาดเจ็บได้เลย
ทั้งสองยืนจ้องมองกันสักพักก่อนจะพุ่งเข้าหากันใหม่อีกครั้งทั้งสองได้แลกหมัดกันไปมาแต่กลับกลายเป็นว่าภูมิเป็นฝ่ายเสียเปรียบมากขึ้นเรื่อยๆ จนภูมิต้องหยุดแลกหมัดแล้วถอยออกมาก จากนั้นเขาก็ได้ทดลองใช้คมมีดลาวาเข้าโจมตีมันแต่มันกลับหลบได้อย่างง่ายดายแล้วพุ่งเข้ามาใช้หางงูโจมตีเขารัวๆ
ภูมิได้แต่ป้องกันเพียงเท่านั้นเพราะมันรวดเร็วเป็นอย่างมัน เขาได้ทำการเตะสวนมันออกไปจนร่างของมันที่โดนเท้าของเขาเต็มๆ ได้ลอยไปทางซ้ายมือของมัน เขาได้วิ่งตามเข้าไปซ้ำโดยขวานของที่ปรากฏในมือของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ภูมิได้แทงขวานยาวที่มีปลายแหลมคมไม่ต่างจาก หอกเขาใส่มันรัวๆ มันได้กระโดดหลบการโจมตีของเขาไปมา แต่มันก็ไม่สามารถหลบได้ทั้งหมด ทำให้ร่างกายของมันมีรูหลายแห่งแต่เพียงไม่นานรูเหล่านั้นก็ค่อยๆ ยุบเข้าหากันอยากรวดเร็ว ทั้งสองได้ต่อสู้กันหลายนาทีจนกระทั่งภูมินั้นได้ถูกต่อยกระเด็นออกมาจากเขตของป่าหินหลายเมตร เขาได้กระอักเลือดออกมา
และแล้วเขาก็ต้องแปลกใจเมื่อมันนั้นไม่ได้ตามออกมาเพื่อโจมตีเขาต่อแต่มันกลับยืนอยู่ในเขตของป่าหินแบบนั้น ภูมิได้ค่อยๆ ลุกขึ้นจ้องมองไปที่มันที่กำลังยืนอยู่ในเขตของป่าหิน ภูมิได้ยกโพชั่น รักษาและ Hp ของเขาขึ้นมาดื่มช้าๆ จนร่างกายของเขาเริ่มฟื้นฟูกลับมา
เขาก็ได้เข้าไปต่อสู้กับมันอีกครั้ง เขาได้พุ่งเข้าหามันอย่างรวดเร็วแล้วเตะเข้าที่ใบหน้าของมันอย่างรุนแรงจนร่างของมันนั้นกระเด็นกระดอนไปชนเข้ากับต้นไม้หินจนหักโค่นลง จากนั้นเขาก็ได้พุ่งเข้าไปหมายจะซ้ำแต่ก็ถูกมันเตะสวนกลับเช่น
ภูมิได้รีบลุกขึ้นยืนในทันที แต่ก็ได้มีหมัดตามมาชกใส่หน้าของเขาจนลอยไปชนเข้ากับต้นไม่จนหักไปถึงสองต้น ร่างของเขาได้กระแทกกับต้นไม้ก็ได้ลู่ลงมายืนบนพื้น ภูมิที่เห็นมันวิ่งเข้ามาเขาก็ได้สร้างสิงโตลาวาตัวใหญ่เข้าต่อสู้กับมัน จากนั้นเขาก็ได้วิ่งตามสิงโตของเขาไป การต่อสู้กลายเป็นสองต่อหนึ่งจึงทำให้เจ้าลิงมีเกล็ดรับมือได้ยากขึ้นจึงทำให้เขาได้เปรียบมันเล็กน้อย
ภูมิได้อาศัยจังหวะที่มันหันไปรับมือกับสิงโตลาวาเขาก็ได้ออกหมัดขวาต่อยเข้าใส่ชายโครงของเจ้าลิงจนมันลอยออกไปไกลภูมิและสิงโตก็ได้วิ่งตามร่างที่กำลังลอยไปไกลเกือบสามเมตร แล้วเตะเข้าที่ร่างที่กำลังอยู่กลางอากาศให้ลอยสูงขึ้นไปอีก
มันที่กำลังลอยสูงขึ้นก็ได้จับไปที่กิ่งไม้หินแล้วหมุนตัวหนึ่งรอบ ลงมากระแทกหมัดจากแขนซ้ายของมันเข้าใส่หัวสิงโตของเขาอย่างรุนแรงจนมันแตกกระจายออกไป แล้วได้เตะขาที่มีห้านิ้วเข้าใส่ใบหน้าของเขาที่กำลังเหวี่ยงกรงเล็บเข้าใส่มัน จนตัวของภูมิบิดหมุนลอยออกไปตามแรงกระแทก เมื่อเท้าถึงพื้นเจ้าลิงก็ได้สปริงตัวกระโดดเข้าหาเขาราวกับจิงโจ้กระโดด แล้วมันก็ได้จับกิ่งไม้ขนาดเท่าแขนของภูมิเหวี่ยงร่างของมันตามเขาไป
เมื่อร่างของเขากระแทกลงพื้นมันก็ได้กระแทกเข่าทั้งสองของมันเข้าใส่หน้าท้องของเขา ภูมิรู้สึกได้ถึงความจุกเสียดและเจ็บปวดจนเขาพ่นเลือดออกมาจากปากโดยมิอาจควบคุมได้
เจ้าลิงที่อยู่บนตัวของภูมินั้นมันก็ได้กระหน่ำมันซ้ายขวาของมันเข้าใส่ใบหน้าของเขาราวกับกับสายฝนที่ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า ภูมิได้พยายามยกสองแขนขึ้นป้องกันเอาไวในขณะที่การหายใจของเขาเริ่มติดขัดไม่เป็นจังหวะ เขาได้กลิ้งตัวแล้วเจ้าลิงบาบูนเกล็ดก็ได้กระโดดถอยออกมายืนจ้องมองไปยังภูมิที่กำลังลุกขึ้นพร้อมกับร่างกายที่กะพริบช้าๆ อีกครั้งหนึ่ง
ภูมิได้ที่กำลังยืนต้องมองไปที่มันที่มีสภาพมอมแมมเหมือนกันกับเข้าแต่มันนั้นไม่ได้บาดเจ็บเท่าเขาเลย ซึ่งแตกต่างจากเขาที่ตอนนี้รู้สึกว่าซี่โครงของตัวเองจะหักแล้วก็มีอาหารเหนื่อยหอบจนเริ่มหายใจไม่ทัน ซึ่งเจ้าลิงนั้นก็มีอาการเช่นกันแต่มันไม่หนักเท่าเขา
เข้านั้นไม่ปล่อยให้เขาก็นานก็ได้ส่งเสียงร้องเสียงดังและวิ่งเข้าหา เขาต่อยเต็มแรงเข้าเต็มๆ ไข่สองลูกซึ่งในจังหวะที่มันกระโดดหลบ ทำให้มันโกรธแค้นแต่ชาติปางก่อน ภูมิที่กำลังหอบหายใจก็ได้หลบออกซ้ายมือของเขาแล้วเตะเข้าที่ท้องของมันแต่มันก็ได้กระโดดขึ้นจนข้ามขาของเขาไปได้อย่างง่ายดายแล้วถีบเข้าที่แผนหลังของเขาทำให้ภูมิไถลไปตามพื้นดินจนร่างของเขาได้ออกไปจากอาณาเขตของป่าหิน
ภูมิที่รับรู้ได้ถึงพื้นหญ้านุ่มๆ ก็ได้ค่อยๆ ลุกขึ้นสายตาจากดวงตาทั้งสองจ้องมองไปที่มันตัวนั้นที่กำลังยืนอยู่บนพื้นหินมองมาที่เขาเช่นกัน
เมื่อลุกขึ้นยืนได้แล้วภูมิก็ได้สร้างสิงโตลาวาขึ้นมาในเขตของป่าหินแล้วโจมตีไปที่มัน แต่มันก็ได้กระโดดเตะสิงโตของเขาจนแตกสลาย แล้วทันใดนั้นลิงบาบูนตัวหนึ่งที่อยู่บนกิ่งไม่หินก็ได้กระโดดออกลงมายืนข้างๆ มันได้สร้างโล่ลาวาป้องกันเอาไว้พร้อมกับตรงเท้าที่เขาได้ยืนอยู่ก็มีเถาวัลย์ลาวาพุ่งขึ้น จากพื้นหญ้า
ภูมิกระโดดหลบออกจากที่ที่เคยยืนเขาจ้องมองไปยังพวกมันที่กำลังลงมายืนสมทบกับเพื่อนของมันเรื่อยๆ พร้อมกับจ้องมองมาที่เขา
ภูมิที่เห็นท่าทางของพวกมันก็คิดว่าคงไม่ดีแน่ถ้าเขาจะเข้าไปหาพวกมันเพราะขนาดแค่ตัวเดียวเขาก็ยังรับมือมันแทบไม่ไหวแต่นี้กลับมีเกือบๆ 20 ตัวเขาจะสู้กับพวกมันได้ยังไง
2.76M
